II OZ 1078/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-11-10

Skład orzekający: Paweł Miładowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie sądu administracyjnego wydane przez skład sądu, którego sentencja i uzasadnienie nie zostały podpisane przez wszystkich jego członków, jest nieważne z powodu sprzecznego z przepisami prawa składu sądu orzekającego?
Ratio decidendi
Postanowienie sądu administracyjnego, którego sentencja i uzasadnienie nie zostały podpisane przez wszystkich członków składu orzekającego, jest nieważne z powodu sprzecznego z przepisami prawa składu sądu orzekającego. Brak podpisu choćby jednego sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy stwarza domniemanie, że wyrok zapadł bez jego udziału, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 PPSA.
Stan faktyczny
J. D. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które oddaliło jego wniosek o wyłączenie sędziego Krystyny Tomaszewskiej. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie wskazał przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1684/10 o oddaleniu wniosku J. D. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Krystyny Tomaszewskiej w sprawie ze skargi T. D.i J. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1684/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J. D. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Krystyny Tomaszewskiej w sprawie ze skargi T. D. i J. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podniósł, że skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. D. wnosząc o zmianę postanowienia i wyłączenie od orzekania sędziego WSA Krystynę Tomaszewskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 183 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sprzeczny z przepisami prawa skład sądu orzekającego w sprawie stanowi o nieważności postępowania. Jak stanowi przepis art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego wydaje sąd w składzie trzech sędziów , na posiedzeniu niejawnym. Tymczasem w niniejszej sprawie pomimo, iż w komparycji zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1684/10 wskazany został trzyosobowy skład sądu rozpoznającego sprawę, to pod rozstrzygnięciem, a także pod uzasadnieniem postanowienia widnieje podpis jedynie jednego z członków składu. Podpisanie sentencji oraz uzasadnienia postanowienia przez cały skład orzekający jest wymogiem bezwzględnie obowiązującym (art. 137 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a.), a także potwierdzeniem zgodności zamieszczonego w sentencji rozstrzygnięcia z przebiegiem narady, wolą składu orzekającego, a przede wszystkim potwierdzeniem rozpoznania sprawy w składzie widniejącym w komparycji rozstrzygnięcia. Jak jednoznacznie przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym brak podpisu chociażby jednego sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy stwarza domniemanie, że wyrok zapadł bez jego udziału, a to mieści się w dyspozycji art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i skutkuje koniecznością wyeliminowania takiego orzeczenia z obrotu prawnego (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 98/06, LEX nr 319421. podobnie J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011,Nb 7 do art. 137)). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 186 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło