II SAB/Wr 66/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., M. K., G. G., R.P., Cz.M., H. Ś., R.Ś., J.M., P. B., B. M. na bezczynność Rady Miejskiej Dz. w przedmiocie podjęcia uchwały na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. K., M. K., G. G., R. P., Cz. M., H. Ś., R. Ś., J. M., P.B., B.M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę określając, że jest to "skarga na bezczynność Rady Miejskiej Dz.". Pismem z dnia 19 listopada 2010 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez sprecyzowanie czy przedmiotem skargi jest bezczynność rady Miejskiej Dz., a jeśli tak – o wskazanie jakiej czynności bądź podjęcia jakiego rozstrzygnięcia domagają się skarżący od organu będącego w bezczynności, bądź wskazanie czy przedmiotem skargi – z uwagi na zarzuty w niej podnoszone – jest uchwała z dnia [...]r. (Nr[...]) w sprawie ustalenia górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych oraz wyraźne wskazanie stron skarżących. Odnosząc się w zakreślonym terminie do powyższego wezwania w piśmie z dnia 2 grudnia 2010 r. skarżący podali, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu, a tak zdefiniowany przedmiot skargi wynika z faktu nie podjęcia przez Radę uchwały zgodnej z obowiązującymi zasadami zawartymi w ustawie o utrzymaniu czystości, tj. takiej, która dotyczyć winna wszystkich mieszkańców Dz. Podnieśli nadto, że domagają się nakazania Radzie Miejskiej podjęcia uchwały w sposób zgodny z celem określonym przez ustawodawcę w art. 6 ust. 2 i ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wskazano również, że złożenie niniejszej skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem Rady Miejskiej Dz. do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżących. Nadto skarżący do kolejnego pisma z dnia 8 grudnia 2010 r. dołączyli pismo z dnia 22 listopada 2010 r. skierowane do Rady Miejskiej Dz. określone jako wezwanie "do usunięcia naruszenia naszego prawa wynikające z art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Wskazać nadto należy, że akty prawa miejscowego a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w pkt 6 art. 3 ustawy), jak i bezczynność organu w wydaniu aktów nakazanych prawem, mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 powyższej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Zgodnie natomiast z art. 101a ust. 1 tej ustawy, przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. W świetle powyższego przepisu skuteczne wniesienie skargi w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym jest możliwe wówczas gdy po pierwsze - zaskarżona bezczynność organu gminy dotyczy czynności ze sfery administracji publicznej nakazanych temu organowi prawem, po drugie narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego, a po trzecie - musi być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/07). W rozpoznawanej sprawie tak z treści złożonej skargi jak i pisma skarżących z dnia 2 grudnia 2010 r. – stanowiącego jej doprecyzowanie – wynika, że jest to skarga na bezczynność Rady Miejskiej Dz. w przedmiocie podjęcia uchwały na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 z późn. zm.). W przepisie z art. 6 ust. 2 tej ustawy znajduje się zobowiązanie rady gminy do ustalenia górnej stawki opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. W ust. 4 powyższego artykułu zobligowano z kolei radę gminy do ustalenia niższych stawek opłat, jeżeli odpady komunalne są zbierane i transportowane w sposób selektywny. Abstrahując od merytorycznej oceny treści wniesionej skargi, gdyż na tym etapie ocena taka byłaby przedwczesna, należy dojść do wniosku, iż w świetle przywołanych regulacji normatywnych bezczynność organu w przedmiocie podjęcia powyższej uchwały dotyczy czynności ze sfery administracji publicznej nakazanych organowi prawem, a zatem mieści się w kognicji Sądu administracyjnego. Złożona jednak w niniejszej sprawie skarga w przedmiocie nie podjęcia uchwały na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 4 ustawy . o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podlega odrzuceniu z uwagi na brak uprzedniego wezwania organu przez skarżących do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarga została złożona pismem z dnia 15 października 2010 r., natomiast pismo z dnia 22 listopada 2010 r. określone jako wezwanie "do usunięcia stanu naruszenia naszego prawa wynikającego z art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach" wpłynęło do organu w dniu 24 listopada 2010 r. Zauważyć przy tym wypada, iż z jego treści wynika, że jest to wezwanie w trybie art. 101, a nie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym. W tym kontekście wyjaśnić należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi warunek konieczny złożenia nie tylko skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na uchwałę czy też zarządzenie podjęte przez organ gminy, ale także skargi na bezczynność, o której mowa w art. 101a tejże ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był do odrzucenia – jako niedopuszczalnej – skargi wniesionej w niniejszej sprawie, co też orzeczono w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.