II GSK 1436/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Rafał Batorowicz (spr.) Sędzia del. WSA Ludmiła Jajkiewicz Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. P. "A." Spółki jawnej A. i P. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 września 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 631/10 w sprawie ze skargi S. P. "A." Spółki jawnej A. i P. G. na informację L. A. W. P. w L. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od S. P. "A." Spółki jawnej A. i P. G. na rzecz L. A. W. P. w L. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 631/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. P. "A." Spółki jawnej A. i P. G. z siedzibą w Ł. na informację L. A. W. P. w L. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], w przedmiocie uznania za niezasadny protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach faktycznych wynikających z dołączonej do skargi dokumentacji, z której wynika, że w odpowiedzi na konkurs nr [...] ogłoszony w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działanie 1.2 RPO WL 2007-2013 skarżąca spółka złożyła do L. A. W. P. (dalej jako: LAWP) wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Rozwój i poprawa konkurencyjności S. P. A. poprzez budowę dwóch myjni bezdotykowych oraz zakup urządzeń do nowotworzonej myjni tradycyjnej". Pismem z dnia [...] maja 2010 r. LAWP poinformowała skarżącą spółkę, że wniosek zawiera braki i błędy i wymaga uzupełnienia/poprawy dokumentów, przy czym w pkt 9 pisma podano: "Brak zał. nr 2 uniemożliwia dokonanie pełnej oceny formalnej. Zgodnie z instrukcją wypełniania załączników Wnioskodawca przedkłada do Wniosku o dofinansowanie odpis oryginału lub kopię aktualnego dokumentu rejestrowego. Dokument rejestrowy musi być wystawiony nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem jego złożenia. W dokumencie muszą zostać zawarte kody PKD działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, określone na podstawie PKD wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)(Dz. U. z 2007r. Nr 251, poz. 1885), w tym kod/ kody PKD działalności gospodarczej, której dotyczy projekt. Wnioskodawca – spółka cywilna przedstawia zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej wszystkich wspólników, spełniające wymogi określone powyżej, kopię umowy spółki cywilnej oraz kopię zaświadczenia o nadaniu NIP spółce cywilnej". W wykonaniu tego wezwania spółka w dniu 20 maja 2010 r. złożyła ponownie wniosek wraz z załącznikami, w którym w rubryce C1 wniosku o dofinansowanie – "Data rozpoczęcia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę" wskazała dzień 10.09.2002 r. Ze złożonego zaś załącznika nr 2 (odpis z KRS) wynikało, iż dniem wpisu do rejestru przedsiębiorców był dzień 2.10.2002 r. W pisemnej informacji o wynikach oceny formalnej wniosku z dnia [...] czerwca 2010 r. LAWP poinformowała stronę, że wniosek o dofinansowanie jej projektu został odrzucony z uwagi na niespełnienie kryterium formalnego poprawności "wszystkie wymagane rubryki wniosku i załączników są wypełnione" – w złożonej poprawie wniosku w pkt C1 wniosku o dofinansowanie wnioskodawca błędnie wpisał datę rozpoczęcia działalności gospodarczej (brak zgodności z dokumentem rejestrowym), a w przypadku, gdy wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie lub załącznikach nie uwzględni wszystkich wskazanych przez LAWP poprawek bądź uzupełnień lub też dokona błędnych poprawek, wniosek zostaje odrzucony. Złożony przez spółkę protest z dnia 28 czerwca 2010 r. został przez LAWP uznany za nieuzasadniony, o czym stronę poinformowano zaskarżoną informacją z dnia [...] lipca 2010 r. W piśmie tym LAWP wskazała, że chwilą rozpoczęcia działalności gospodarczej przez spółkę jawną jest, stosownie do art. 25 1 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej powoływana jako: ksh), data wpisu do właściwego rejestru. Organ administracji, powołując się na Rozdział II. 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców, wskazał, że spółka dokonała poprawek wadliwie, gdyż zobowiązana była do zweryfikowania, czy wprowadzone zmiany nie implikują kolejnych zmian. Brak dokumentu rejestrowego w pierwotnej wersji wniosku uniemożliwiał weryfikację wszystkich danych wskazanych w jego treści, wskutek czego nie można było wychwycić przedmiotowej niezgodności na etapie pierwotnej oceny formalnej. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie konkursowym, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Reguły konkursu, w tym szczegółowe wymagania i procedury dotyczące wniosków o dofinansowanie, jak i ich oceny przez właściwą instytucję, zawarte są w dokumentacji danego konkursu, na którą w sprawie niniejszej składają się w szczególności: Regionalny Program Operacyjny Województwa [...] 2007-2013 (dalej jako: RPO WL 2007-2013), Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO WL 2007-2013 - Uszczegółowienie Programu /URPO/, Wytyczne dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013, Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach RPO WL 2007-2013, I i II Oś Priorytetowa, Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wymagania i procedury wynikające z dokumentacji konkursowej obowiązują zarówno wnioskodawców, jak i instytucję przeprowadzającą konkurs i w każdym przypadku te wymagania i procedury winny być przestrzegane i egzekwowane ściśle, bowiem tylko takie postępowanie daje gwarancję równego traktowania wnioskodawców oraz przejrzystości reguł stosowanych w procesie oceny, zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Sąd pierwszej instancji wskazał, że Załącznik nr 2 do wniosku opisany został w rubryce "nazwa załącznika" wykazu załączników, zawartym na str. 5 Instrukcji wypełniania załączników..., jako "Odpis oryginału lub kopia aktualnego dokumentu rejestrowego wnioskodawcy /odpis z rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej". W części opisowej Instrukcji wypełniania załączników... /str.9/ podano zaś, że: "Wnioskodawca przedkłada do Wniosku o dofinansowanie odpis oryginału lub kopię aktualnego dokumentu rejestrowego. Dokument rejestrowy musi być wystawiony nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem jego złożenia. /.../". W części C "Charakterystyka prowadzonej działalności" Instrukcji wypełniania wniosków o dofinansowanie wskazano: Wiersz "Data rozpoczęcia działalności przez Wnioskodawcę" należy wypełnić z rozwijanego kalendarza zgodnie z podanym formatem /dzień, miesiąc, rok/. Za dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorstw przyjmuje się dzień wskazany w Zaświadczeniu o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej lub dzień wpisu do rejestru przedsiębiorców w KRS, a w przypadku spółki cywilnej – dzień wydania zaświadczenia o nr NIP". W części II Wytycznych dla Wnioskodawców ... - pkt 3.1 "Procedura oceny wniosków o dofinansowanie" wskazano, iż w razie stwierdzenia niezgodności w trakcie oceny formalnej - kryteria poprawności, LAWP wzywa wnioskodawcę do usunięcia uchybień, przy czym poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane w ww. piśmie (chyba, że wprowadzane zgodnie z uwagami zmiany w sposób naturalny implikują kolejne zmiany lub Wnioskodawca sam dostrzeże błąd niewskazany w ww. piśmie - wówczas Wnioskodawca wprowadza dodatkowe zmiany do wniosku o dofinansowanie i/lub odpowiednich załączników i przekazuje informację o wprowadzeniu dodatkowych zmian w piśmie skierowanym do LAWP). W przypadku, gdy we wniosku o dofinansowanie lub załącznikach Wnioskodawca nie uwzględni wszystkich wskazanych przez LAWP poprawek bądź uzupełnień lub też dokona błędnych poprawek, wniosek o dofinansowanie zostaje odrzucony. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że składając wniosek o dofinansowanie, jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej skarżąca spółka w rubryce C1 (str. 5) wskazała datę 2002-09-10 i nie złożyła Załącznika nr 2 do wniosku, co – na etapie oceny formalnej wniosku - m.in. było podstawą wezwania jej do usunięcia braków/błędów pismem z dnia [...] maja 2010 r. /pkt 9/. W wykonaniu powyższego wezwania, składając poprawiony/uzupełniony wniosek wraz z załącznikiem nr 2 - odpis z KRS spółka ponownie jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej wskazała dzień 10.09.2002 r., podczas gdy z odpisu z KRS wynikało, że był to dzień 2.10.2002 r. /data wpisu do rejestru przedsiębiorców/, co doprowadziło do niespójności złożonego poprawionego wniosku i załącznika nr 2 w tym zakresie. Za niezasadny uznał Sąd pierwszej instancji zarzut naruszenia art. 25 1 § 1 i 2 ksh w związku z art. 87 Konstytucji RP przez wykluczenie w procedurze konkursowej (w pkt C1 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie) możliwości przedstawienia jako daty rozpoczęcia działalności gospodarczej daty umowy spółki, skoro taki sposób określenia tej daty wynika z dokumentacji konkursowej. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, zarzut ten dotyczy zatem nie stricte oceny projektu, lecz sposobu sformułowania ogłoszenia o konkursie, zaś z treści Rozdziału II 3.3. Wytycznych dla Wnioskodawców w związku z art. 30b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że rozstrzygnięcie nie może być oderwane od podstawy negatywnej oceny projektu oraz nie może dotyczyć kwestionowania regulaminu konkursu, do którego przystąpił podmiot, którego projekt został oceniony negatywnie. Równocześnie Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko LAWP, że zgodnie z art. 25 1 § 1 ksh spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru, co jest zgodne z datą określoną w dokumentacji konkursowej. Sąd pierwszej instancji nie podzielił także zarzutu rażącego naruszenia art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z pkt 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców polegającego na naruszeniu przez LAWP kryteriów wyboru projektu, to jest przepisu określającego przesłanki odrzucenia wniosku, pomimo prawidłowego uzupełnienia wniosku zgodnie z dokonanym wezwaniem. Sąd wskazał, że w pkt 9 pisma LAWP z dnia [...] maja 2010 r. spółka została poinformowana, iż brak Załącznika nr 2 uniemożliwia dokonanie pełnej oceny formalnej, wobec czego winna złożyć odpis oryginału lub kopię aktualnego dokumentu rejestrowego, przy czym jednocześnie poinformowana została o treści pkt. 3.1 Rozdziału II Wytycznych dla wnioskodawców. W ocenie Sądu pierwszej instancji, wynikająca z KRS data rejestracji spółki (2.10.2002 r.) widniejąca w załączniku nr 2, złożonym w wyniku wezwania do uzupełnień/poprawek wniosku, w naturalny sposób implikowała zmianę we wniosku zakresie pkt C1 "Data rozpoczęcia działalności gospodarczej", a więc obciążała wnioskodawcę. LAWP nie miała zatem obowiązku ponownego wzywania skarżącej spółki do poprawy wniosku w pkt C1, bowiem o takiej konieczności spółka w sposób jasny i zrozumiały została poinformowana. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, z dokumentacji konkursowej wynika w sposób oczywisty, że niespójność pomiędzy poprawionym wnioskiem a załącznikami prowadzi do odrzucenia wniosku bez możliwości ponownej poprawy. Stąd zarzut, że ocena formalna wniosku dokonana została przedwcześnie, bowiem LAWP powinna wezwać spółkę do ponownej poprawy wniosku w pkt C1 jest chybiony, jako że pozostaje w sprzeczności z wiążącą strony dokumentacją konkursową (por. Rozdział II pkt. 3.1 Wytycznych dla wnioskodawców, Instrukcja wypełniania załączników – uwagi ogólne str. 3). Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji złożyła S. P. "A." Spółka jawna A. i P. G. z siedzibą w Ł., zaskarżając to orzeczenie w całości. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zaskarżonemu orzeczeniu wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezbadanie i niedokonanie przez Sąd oceny, czy odrzucenie wniosku skarżącej spółki nastąpiło zgodnie z art. 29 ust. 2 tej ustawy, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), II. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię: 1. art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskutek czego doszło do przyjęcia, że odrzucając wniosek skarżącej spółki LAWP nie naruszyła zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, ponieważ instytucji zarządzającej przysługiwało prawo nieuwzględnienia protestu w związku z odrzuceniem wniosku z powodu braku formalnego, to jest niespełnienia przez spółkę kryterium formalnego poprawności określonego w punkcie 3.1 Rozdziału II Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013, czyli zgodności pomiędzy datą rozpoczęcia działalności gospodarczej umieszczoną we wniosku, a datą rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, podczas gdy w Wytycznych instytucja zarządzająca wskazała, że w przypadku załączników składanych do wniosku o dofinansowanie, uzupełnienia wymagają tylko te załączniki, w których stwierdzono uchybienia formalne, a odrzucenie następuje jeżeli Wnioskodawca nie uwzględni wszystkich wskazanych przez LAWP poprawek bądź uzupełnień lub też dokona błędnych poprawek; i ponadto instytucja zarządzająca nie ostrzegła, iż w wyniku wygenerowania wskutek uzupełniania/poprawy błędów w dokumentacji już złożonej, wnioskodawca jest bezwzględnie zobowiązany do ich poprawy już przy pierwszym uzupełnieniu/poprawie odnoszącej się do załącznika, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 1 p.p.s.a.; 2. art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z punktem 3.1 Rozdziału II Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013 (zwanych dalej Wytycznymi), polegającą na błędnym ustaleniu, że wniosek skarżącej spółki należało odrzucić pomimo prawidłowego jego uzupełnienia zgodnie z dokonanym wezwaniem, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 1 p.p.s.a.; 3. art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z punktem 3.1 Wytycznych, polegającą na błędnym ustaleniu, że LAWP nie była zobowiązana do wezwania do uzupełnienia braków przez poprawę w pkt C.1 wniosku daty rozpoczęcia działalności, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 1 p.p.s.a.; 4. art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z punktem 3.1 Wytycznych, polegającą na błędnym ustaleniu, że nie naruszono kryteriów wyboru projektu i dokonana ocena nie nastąpiła w sposób przedwczesny, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona stwierdziła między innymi, że Sąd pierwszej instancji uchylił się od obowiązku dokonania oceny zgodności postanowienia punktu C.1 Wytycznych z obowiązującymi w tej mierze przepisami prawa, a w szczególności z art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – i niejako z góry przyjął wiążącą moc sytemu realizacji programu. Zdaniem strony wnoszącej skargę kasacyjną, obowiązkiem LAWP było opracowanie Wytycznych do wypełniania wniosku z zapisami informującymi o sytuacjach, gdzie istnieje bezwzględny obowiązek poprawy uchybień nawet niewskazanych przez LAWP, tak aby beneficjent, przystępując do sporządzania wniosku lub konieczności sporządzenia korekty wniosku, bądź też uzupełniając załączniki, mógł ocenić czy jest bezwzględnie zobowiązany do zidentyfikowania i poprawy wygenerowanych w sposób następczy błędów, bez konieczności czynienia jedynie przypuszczeń odnośnie sposobu postępowania instytucji zarządzającej przy ocenie wniosku. Skarżąca stwierdziła, że kwestia braku możliwości poprawy pojawia się jedynie w uwagach ogólnych, nie występuje za to w żadnym miejscu szczegółowych wytycznych dotyczących sporządzania wniosku, jak i procedowania w jego przedmiocie. W sytuacji, gdy okazało się, że mimo wykonania wezwania nie zostały usunięte wątpliwości, z uwagi na które je wydano lub też zaistniały nowe – powstała konieczność wydania dalszego, stosownego wezwania. Skarżąca spółka po dokonanym wezwaniu uzupełniła wszystkie poprawki wskazane w piśmie LAWP z dnia [...] maja 2010 r. Po uzupełnieniu wezwania organ powinien podjąć działania, skutkiem których doszłoby do opisanego wezwania do dokonania poprawek i dopiero to byłoby podstawą dla zrealizowania oceny formalnej wniosku i wydania decyzji w przedmiocie jego przyjęcia lub odrzucenia. Brak takich działań sprawił, że zrealizowana przez LAWP ocena miała charakter przedwczesny. L. A. R. P. nie skorzystała z prawa złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu administracji (radca prawny) wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną. W art. 30e tej ustawy ustawodawca nakazuje, w zakresie w niej nieuregulowanym, odpowiednie stosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określonych dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazując, stosowanie których przepisów p.p.s.a. jest wyłączone. Wyłączenia nie obejmują przepisów p.p.s.a. dotyczących skargi kasacyjnej. Z kolei regulacje zawarte w art. 30d ust. 1 w zw. z art. 30c ust. 2 i art. 30d ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach polityki rozwoju ściśle określają odrębności postępowania kasacyjnego prowadzonego w trybie określonym w tej ustawie. Odrębności te dotyczą sposobu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej, samodzielnej podstawy pobierania opłaty sądowej oraz wymogów odnoszących się do dołączenia dokumentacji w sprawie. Ustawodawca w obrębie tej ustawy nie wnika w regulowaną przepisami p.p.s.a. materię podstaw kasacyjnych, granic skargi kasacyjnej oraz zakresu badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny i dopuszczalnych rozstrzygnięć. Konieczność modyfikacji nie wynika z celów ustawy o zasadach polityki rozwoju. Wobec tego odpowiednie stosowanie przepisów p.p.s.a. przy rozpoznawaniu skarg kasacyjnych wnoszonych na podstawie art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju polega na stosowaniu wprost między innymi art. 174, art. 183 § 1 i § 2 oraz art. 184 p.p.s.a. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawach: 1) naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z regulacji zawartej w art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadku ziszczenia się co najmniej jednej z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Wobec takich regulacji, wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie. Zakres badania sprawy przez sąd drugiej instancji wyznaczają zarzuty składające się na podstawy kasacyjne. S. P. "A." Spółka jawna A. i P. G. z siedzibą w Ł. oparła skargę kasacyjną na obu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 p.p.s.a. Strona wnosząca skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, wymieniła w pierwszej kolejności jako naruszony art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca w ramach zawartej w tym przepisie regulacji określa sposób rozstrzygania przez sąd w przypadku uwzględnienia skargi, co polega na stwierdzeniu, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Zarzut naruszenia tego przepisu nie jest skuteczny, jeżeli strona nie wskaże przepisu prawa, którego naruszenie powinno wywołać skutek w postaci uwzględnienia skargi. S. P. "A." Spółka jawna A. i P. G. z siedzibą w Ł. wskazała jako naruszony, w powiązaniu z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, art. 29 ust. 2 omawianej ustawy. Podniosła, że obowiązkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie była ocena czy odrzucenie wniosku nastąpiło zgodnie z ostatnio wymienionym przepisem i że Sąd tego obowiązku nie wykonał. Zgodnie z art. 29 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania (...) ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej (ust. 1), zaś zgodnie z ust 2 tego artykułu ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące: 1) rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu; 2) rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie; 3) kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów; 4) poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7; 5) maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została ustalona; 6) kryteria wyboru projektów; 7) termin rozstrzygnięcia konkursu; 8) wzór wniosku o dofinansowanie projektu; 9) termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu; 10) wzór umowy o dofinansowanie projektu; 11) informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w ramach systemu realizacji programu operacyjnego. Odrzucenie wniosku z naruszeniem art. 29 ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju następowałoby wtedy, gdyby ogłoszenie o konkursie nie zawierało informacji wymienionych w jedenastu punktach przez ustawodawcę względnie gdyby informacje nie były pełne. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie twierdzi, by taka sytuacja zachodziła. Wobec tego zarzut naruszenia przepisów postępowania nie był zasadny. S. P. "A." Spółka jawna A. i P. G. z siedzibą w Ł., w ramach zarzutów składających się na pierwszą z wymienionych w art. 174 p.p.s.a. podstaw kasacyjnych, zarzuciła naruszenie art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju przez błędną jego wykładnię. Błędna wykładnia tego przepisu, wymienianego w powiązaniu z Rozdziałem II. 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców (strona używa określenia punkt 3.1 Wytycznych), miała przejawiać się w trzech postaciach: przyjęciu, że wniosek należało odrzucić pomimo jego uzupełnienia zgodnie z wezwaniem; uznaniu, że instytucja pośrednicząca nie była obowiązana wezwać (powtórnie) beneficjenta do uzupełnienia braków przez wskazanie prawidłowej daty rozpoczęcia działalności; wyrażeniu stanowiska, że nie naruszono kryteriów wyboru projektu i dokonana ocena nie nastąpiła w sposób przedwczesny. Art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie mógł zostać naruszony w sposób wskazywany w skardze kasacyjnej. Wykładnia (sposób rozumienia), skądinąd jasno sformułowanych, zasad ogłaszania konkursu, w tym dotyczących zakresu informacji jakie powinno obejmować ogłoszenie, pozostaje bez związku z poglądami kwestionowanymi przez podniesienie zarzutów naruszenia art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W szczególności, w art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy mowa jedynie o tym, że ogłoszenie o konkursie powinno zawierać informacje o kryteriach wyboru projektu. Ustawodawca w ramach tego przepisu nie określa zasad jakim powinny odpowiadać kryteria (formalne i merytoryczne) wyboru projektu. Zakres i sposób oceny projektu, przyjmowane kryteria formalne i podstawy odrzucenia wniosku na etapie oceny formalnej nie są regulowane tym przepisem. S. P. "A." Spółka jawna A. i P. G. z siedzibą w Ł. zarzuciła ponadto naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zdaniem strony, do naruszenia wymienionych w tym przepisie zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów doszło zarówno poprzez niewłaściwe określenie kryteriów wyboru projektów, jak i nieprawidłowe zastosowanie tych kryteriów. W Uwagach Ogólnych Instrukcji Wypełniania Załączników Do Wniosku O Dofinansowanie W Ramach I i II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] Na Lata 2007 – 2013 jasno sformułowano zasadę braku możliwości ponownej poprawy wniosków na etapie oceny formalnej, w szczególności w sytuacji powstawania niespójności danych. Reguły zawarte w Rozdziale II. 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców odpowiadają tej zasadzie. Przewidziano możliwość poprawy tych elementów wniosku, które zawarte są w piśmie zawierającym wezwanie o uzupełnienie braków, z tym jednak, że w sytuacji gdy "(...) wprowadzone zgodnie z uwagami zmiany w sposób naturalny implikują kolejne zmiany lub wnioskodawca sam dostrzeże błąd nie wskazany w ww. piśmie – wówczas Wnioskodawca wprowadza dodatkowe zmiany do wniosku o dofinansowanie i/lub odpowiednich załączników (...)". Tak sformułowane reguły, pozwalające na sprawne przeprowadzenie postępowania bez potrzeby formułowania kolejnych wezwań o wprowadzenie poprawek, są przejrzyste. Wskazywane przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną naruszenie zasady równego dostępu do pomocy przez "premiowanie" podmiotów o większym doświadczeniu w pozyskiwaniu środków z budżetu Unii Europejskiej nie zachodzi. Pomoc udzielana jest tym podmiotom, które prawidłowo formułują wnioski w równo dostępnym konkursie, w którym wszystkich obowiązują te same zasady. Stworzenie możliwości korygowania kolejnych błędów wygenerowanych przy usuwaniu poprzednich przedłużałoby postępowanie dając nieuzasadnione przywileje podmiotom wadliwie przygotowującym wnioski. Ponadto, w przypadku wprowadzania dodatkowych zmian przez beneficjentów przewidziano możliwość dodatkowego kontaktu z instytucją pośredniczącą poprzez zawiadomienie jej na piśmie o zmianach. Strona wnosząca skargę kasacyjną wywodziła, że doszło do naruszenia zasad wymienionych w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż w piśmie wzywającym ją do usunięcia uchybień wezwano ją do przedłożenia konkretnie oznaczonego dokumentu rejestrowego i tylko ten dokument strona obowiązana była przedłożyć. Tymczasem w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. instytucja pośrednicząca nie tylko wezwała o nadesłanie dokumentu rejestrowego, ale również pouczyła o cytowanych zasadach zawartych w Rozdziale II. 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców, w tym o sytuacjach, w których wnioskodawca wprowadza dodatkowe zmiany. Ponadto poinformowano wnioskodawcę o skutku błędnego uzupełnienia wniosku w postaci jego odrzucenia. Godzi się zauważyć, że ujawnienie w dokumencie rejestrowym daty wpisu do rejestru wyłączało możliwość przyjęcia, że spółka jawna rozpoczęła działalność przed tą datą, co wskazywano w uzupełnionym wniosku i to zarówno wobec regulacji zawartej w art. art. 25 1 § 1 ksh, jak i Instrukcji Wypełniania Wniosku o Dofinansowanie. Rozbieżność stanowiła oczywisty błąd, którego strona nie dostrzegła poprawiając wniosek. Brak podstaw do przyjęcia, by do powstania tego błędu przyczyniła się instytucja zarządzająca względnie by ta instytucja działała nieprzejrzyście lub niezasadnie udzielając preferencji podmiotom, które nie popełniły błędów. Skargę kasacyjną oddalono z wymienionych powodów na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 209 p.p.s.a. w związku z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i zasądził od skarżącej spółki na rzecz organu administracji kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, to jest kosztów zastępstwa procesowego udzielonego przez radcę prawnego, który brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i nie prowadził sprawy w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.