III SA/Gl 2224/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Wach, Sędzia WSA Marzanna Sałuda ( spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" S.A. w B. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej wydanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, podatku akcyzowego oddala skargę. "A" S.A. w B. (dalej przywoływane jako "Spółka"), wnioskiem złożonym w dniu [...]. zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zastosowania stawki O zł dla wyrobu "B"., sklasyfikowanego pod kodem CN 2920 90 85 90. W treści wniosku wskazano następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest producentem i sprzedawcą wyrobu akcyzowego o nazwie "C" ("B".) o kodzie CN 2920 90 05 90, który jest oferowany na sprzedaż jako dodatek podwyższający liczbą cetanową oleju napędowego o kodzie CN 2710 19 41. Obecnie Wnioskodawca płaci podatek akcyzowy od produkcji, składając deklarację AKC -PA z wyliczoną przedpłatą akcyzy wg stawki 1048,00 zł/ 1000 l. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy produkowany przez Wnioskodawcę wyrób "B" o kodzie CN 2920 9085 90 oferowany na sprzedaż jako dodatek podwyższający liczbę cetanową olejów napędowych, skoro nie został wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy o podatku akcyzowym może podlegać opodatkowaniu akcyzą ze stawką zero zł zgodnie z pkt 2 tego artykułu? Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowy wyrób jest wyrobem energetycznym wymienionym w art. 86 ust. 1 ustawy. Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, zalicza się wyroby wymienione w pozycjach 1-8 tego przepisu oznaczone kodami CN oraz pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o których mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych-bez względu na kod CN (pkt 9). Wyrób "B" kwalifikuje się do wyrobów energetycznych wymienionych w art. 86 ust 1 pkt 9 ustawy. Stawki dla wyrobów energetycznych zostały określone w art. 89 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, wyroby dla których określono stawki akcyzy zostały podzielone na grupy określone według kodów CN i przeznaczenia. Na produkowany przez Wnioskodawcę wyrób o kodzie CN 2920 90 85 90 nie ma przypisanej stawki akcyzy, nie został on wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. Zdaniem Spółki nie można też zastosować stawki z punktu 14, która określa stawki akcyzy dla pozostałych paliw silnikowych, ponieważ wyrób "B" nie może być używany do napędu silników spalinowych, i zgodnie z art. 86 pkt 14 ust. 2 ustawy nie mieści się w definicji paliw silnikowych. Biorąc powyższe pod uwagę, stawka akcyzy na produkowany przez Wnioskodawcę dodatek do olejów napędowych oznaczony kodem CN 2920 90 85 90 wynosi zero zł, i jest zgodna z zapisem art. 89 ust. 2 ustawy - "Stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w ust. l pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł". Po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, wydał [...] r. interpretację indywidualną nr [...], w której stwierdził, że przedstawione we wniosku stanowisko podatnika w zakresie stosowania stawki 0 zł dla wyrobu "B" jest nieprawidłowe. Organ powołał przepisy art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) w myśl, których wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, gdzie w poz. 44 tegoż załącznika zostały wymienione pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub paliwa opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych lub paliw opałowych - bez względu na kod CN. Wskazał także na regulacje art. 86 ust.1 pkt 9 ww. ustawy zgodnie z którą do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN i regulacje art. 86 ust. 2 stanowiącą, iż paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Dodał, iż przez dodatki lub domieszki do paliw silnikowych należy rozumieć wyroby dodawane do tych paliw w celu poprawy ich właściwości, np. smarowych, myjących, kalorycznych, z wyjątkiem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o których mowa w ustawie, podkreślając, iż nie ma znaczenia kod CN takich wyrobów, muszą one być jedynie przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Podsumowując organ zauważył, iż o konieczności traktowania danego wyrobu jako akcyzowego przesądza to, iż produkowany przez Spółkę wyrób jest przeznaczony do celów napędowych. W momencie sprzedaży wnioskodawca zna bowiem cel i przeznaczenie produkowanego wyrobu, oferuje bowiem on przedmiotowy wyrób o nazwie "C" ("B") o kodzie CN 2920 90 05 90 na sprzedaż jako dodatek podwyższający liczbą cetanową oleju napędowego o kodzie CN 2710 19 41. W związku z tym oferuje na sprzedaż ww. wyrób do wykorzystania na cele napędowe (do produkcji paliw).W konsekwencji, jeżeli wyrób będący przedmiotem wniosku o kodzie CN 2920 90 85 90 zostanie przeznaczony, jako dodatek podwyższający liczbę cetanową oleju napędowego o kodzie CN 2710 19 41, należy uznać, iż jest to dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Konsekwencją powyższego jest zastosowanie odpowiedniej stawki akcyzy dla ww. wyrobu energetycznego. Dalej organ przywołując art. 89 ust. 1 ww. regulujący stawki akcyzy na poszczególne wyroby energetyczne stwierdził, iż stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne, niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych, niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł. Stawka ta znajdzie zastosowanie wyłącznie do wyrobów innych niż wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 i to pod warunkiem, że wyroby te są przeznaczone do celów innych niż: paliwo opałowe, dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych, jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Organ zaznaczył, iż dodatki lub domieszki do paliw silnikowych nie zostały sklasyfikowane w ww. ustawie o podatku akcyzowym na podstawie Nomenklatury Scalonej (CN) tylko, jak w przypadku niektórych paliw silnikowych, w oparciu o kryterium przeznaczenia. Wobec powyższego stawka akcyzy dla dodatków lub domieszek do paliw silnikowych jest taka sama, jak dla pozostałych paliw silnikowych i wynosi zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy 1822,00 zł/1000 l. Dodatkowo organ zauważył, że wyrób o kodzie CN 2920 90 85 90 nie został wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy o podatku akcyzowym, zatem jedynie w przypadku gdy będzie przeznaczony do celów innych niż szeroko rozumiane cele napędowe i opałowe będzie podlegał opodatkowaniu stawką 0 zł stosownie do art. 89 ust. 2 ww. ustawy. Nie godząc się z powyższą interpretacją, strona, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzuciła błędne uznanie stanowiska spółki "A" S.A. za nieprawidłowe oraz pominięcie przepisów art. 86 ust.1 oraz art. 89 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym. Postawiła zarzut naruszenia przepisu art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej poprzez niewskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem wobec negatywnej interpretacji stanowiska Wnioskodawcy, sprzeczność z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] oraz przepisami prawa wspólnotowego, tj. przepisem art. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż produkowany przez nią wyrób obejmujący swym zakresem dodatki i domieszki do paliw nie może być uznany za paliwo silnikowe sensu stricte, zatem nie ma podstaw do stosowania wobec niego stawki podatku akcyzowego jako dla pozostałych paliw silnikowych. Ponadto podniesiono, iż w wydanej interpretacji nie odniesiono się do zagadnienia, iż strona deklaruje w składnej deklaracji dla celów podatku akcyzowego stawkę podatku wg wysokości 1048/1000 l. Ponadto strona wskazała, iż nie sposób zgodzić się z twierdzeniem organu, iż wyrób "B" jest wyrobem równoważnym dla "pozostałego paliwa silnikowego " opodatkowanego stawką 1822 zł /1000 l. Organ w odpowiedzi na skargę zawnioskował o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko w sprawi. Podkreślił, iż dokonując analizy opodatkowania przedmiotowego wyrobu energetycznego wymienionego w art. 86 ust. 1 pkt 9 oraz mając na względzie definicję paliw silnikowych zawartą w art. 86 ust. 2 stwierdzić należy, iż w oparciu o art. 89 ust. 1 i ust. 2 każde jego przeznaczenie do użycia, oferowanie na sprzedaż lub użycie do celów napędowych lub opałowych opodatkowane jest pozytywną stawką podatku akcyzowego. Wynika to bezpośrednio z brzmienia art. 89 ust. 2, w myśl którego zerową stawka podatku akcyzowego objęte są jedynie wyroby nieprzeznaczone do celów napędowych lub opałowych lub jako domieszki i dodatki do paliw napędowych lub opałowych. Skarżąca przeznaczając produkowane wyroby na cele napędowe nie może objąć ich zerową stawką podatku akcyzowego. Tym samym Skarżąca oferując ww. wyrób do celów napędowych decyduje o tym, że wyrób ten jest w rozumieniu przepisów ustawy akcyzowej paliwem silnikowym. Organ wskazał, iż powyższe zgodne jest z art. 2 ust. 1 lit. b i lit. c oraz art. 2 ust. 3 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE L Nr 283 str. 51 ze zm.). W myśl bowiem art. 2 ust. 3 akapit; pierwszy i drugi przepisów dyrektywy w przypadku przeznaczenia do wykorzystania, oferowania na sprzedaż lub wykorzystywania jako paliwo silnikowe lub paliwo ogrzewania, produkty energetyczne inne niż te, których poziom opodatkowania określony w niniejszej dyrektywie, podlegają podatkowi zgodnie z wykorzystaniem, wg stawki przyjętej dla równoważnego paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowego. Oprócz podlegających opodatkowaniu produktów wymienionych w ust. 1, wszelkie produkty przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe, lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, podlegają opodatkowaniu według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwszy cyt. dyrektywy niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych, niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania. Prezentowane stanowisko organu podatkowego potwierdza również orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w tym orzeczenie C-517/07 ETS z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie Afton Chemical Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs. W wyroku tym Trybunał stwierdził, iż poprzez wyrażenie "oprócz podlegających opodatkowaniu produktów wymienionych w ust. 1 przepisy art. 2 ust. 3 akapit drugi zdanie pierwsze dyrektywy 92/81 oraz art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 mają na celu wyraźne włączenie do swojego zakresu stosowania wszelkich produktów, które są przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe, jako dodatki albo jako wypełniacze paliw silnikowych, włączając w to produkty będące "olejami mineralnymi" lub "produktami energetycznymi w rozumieniu dyrektyw". W wyroku tym ETS stwierdził również - "w rzeczywistości wydaje się, iż ustawodawca wspólnotowy zamierzał potraktować dodatki dodawane do paliw silnikowych w taki sam sposób, jak paliwa silnikowe, niezależnie od natury tych dodatków, wyłącznie z uwagi na fakt, iż są one dodawane do tychże paliw, tak by poddać je tej samej regulacji podatkowej jak same paliwa". Organ wskazał również, iż konieczność opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów przeznaczonych jako dodatki lub domieszki do paliw potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010r. sygn. akt I GSK 911/09. W kwestii interpretacji z [...] r. [...] to organ zauważył, iż stanowisko wyrażone w tej interpretacji nie ma mocy powszechnie wiążącej i nie wiąże organów orzekających w podobnych sprawach. Ponadto w tej interpretacji spór dotyczył kwestii uznania wyrobu o kodzie CN 2920 9085 90 będący dodatkiem do paliw za wyrób akcyzowy, co w sprawie nie było sporne. Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał stanowisko prezentowane w skardze. Jednocześnie na pytanie Sądu, wyjaśnił, iż produkowany wyrób nie może być użyty jako samodzielne paliwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl zaś art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 p.p.s.a Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności - art. 146 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem stanowisko Ministra Finansów wyrażone w zaskarżonej interpretacji Sąd ocenił jako prawidłowe. Interpretacja przepisów podatkowych dotyczyła produkowanego przez wnioskodawcę wyrobu "D" sklasyfikowanego po kodem CN 2920 90 05 90, oferowanego na sprzedaż jako dodatek podwyższający liczbę cetanową oleju napędowego. Strony sporu zgodne są co do tego, że przedmiotowy towar jest wyrobem akcyzowym i że jest to wyrób energetyczny określony w art. 86 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym. Rozbieżne stanowiska stron dotyczą stawki podatku akcyzowego: w ocenie skarżącej stawka na ww. towary , stosownie do art.89 ust. 2 ustawy, wynosi 0 zł/l, natomiast w ocenie organu podatkowego – zgodnie z art.89 ust.1 pkt.14, stawka wynosi 1.822 zł / 1000 l, gdyż wyrób ten należy traktować jak paliwo silnikowe. W art. 89 ust. 1 ustawy zostały określone odpowiednie stawki akcyzy na wyroby energetyczne które odnoszą się m.in. bezpośrednio do kodów klasyfikacyjnych odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) lub oparte na definicji paliw silnikowych, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy zalicza się pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 ustawy paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędów silników. Stawki akcyzy dla konkretnych wyrobów energetycznych zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13 ustawy. Natomiast wyroby nie wymienione w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy przeznaczone do celów napędowych lub opałowych zostały zaliczone odpowiednio do: "pozostałych paliw silnikowych" lub "pozostałych paliw opałowych" dla których stawki akcyzy określa przepis art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca produkuje wyrób o nazwie "C" o kodzie CN 2920 90 05 90, który jest oferowany na sprzedaż jako dodatek podwyższający liczbę cetanową oleju napędowego. Skoro wnioskodawca określa przeznaczenie produkowanego przez siebie wyrobu na sprzedaż, jako dodatek do produkcji paliw, to błędnym jest twierdzenie, iż stawka podatku akcyzowego na te wyroby winna wynosić 0 zł. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne iż określone w art. 89 ust. 2 pkt 1-13 ustawy przeznaczone do innych celów niż: opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędów silników spalinowych, jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych wynosi 0 zł. Produktu wytwarzanego przez skarżącą nie można zaliczyć do tej grupy wyrobów energetycznych skoro przeznaczony jest do sprzedaży jako dodatek do paliw silnikowych. Dodatki lub domieszki do paliw silnikowych nie zostały sklasyfikowane w ustawie o podatku akcyzowym na podstawie nomenklatury scalonej (CN) zatem decydującym, jak w przypadku niektórych paliw silnikowych, jest kryterium przeznaczenia. Zgodnie z art. 2 ust. 3 akapit 2 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UEL Nr 283, str. 51 ze zm.) oprócz produktów wymienionych w ust. 1 wszelkie produkty przeznaczone do wykorzystania, oferowania na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, podlegają opodatkowaniu wg stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego. Zgodnie z zasadą wynikającą z powyższego przepisu dyrektywy stawka akcyzy dla dodatków lub domieszek do paliw, jest taka sama, jak dla pozostałych paliw silnikowych o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy. Za taką interpretacją przemawia także stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 grudnia 2008r. sprawa C-517/07 Afton Chemical Ltd. przeciwko The Commissioners For Her Majesty`s Revenue and Customs, w której Trybunał wskazał, iż wydaje się, że ustawodawca wspólnotowy zamierzał potraktować dodatki dodawane do paliw silnikowych w taki sam sposób jak paliwa silnikowe niezależnie od natury tych dodatków, wyłącznie z uwagi na fakt, iż są one dodawane do tych paliw, tak aby poddać je tej samej regulacji podatkowej jak same paliwa. Trybunał wskazał, że nie jest możliwe odróżnienie paliwa jako takiego od dodatku z którym zostało ono zmieszane bez przeprowadzenia szczegółowej analizy chemicznej. W związku z powyższym prawidłowym jest twierdzenie organu, iż skoro w chwili sprzedaży skarżąca Spółka zna cel i przeznaczenie produkowanego wyrobu i wie, że będzie on wykorzystany jako domieszka do produkcji paliw, to tym samym produkt ten winien być objęty stawką podatku akcyzowego w wysokości 1822 zł za 1000 l, jak dla pozostałych paliw silnikowych o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja prawa podatkowego jest zgodna z prawem, a zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy , nie ujawniła wad tego rodzaju by mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, gdyż w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia norm art. 14 c § 2 Ordynacji podatkowej. Podnoszony zarzut, iż pomimo wydania Spółce negatywnej interpretacji organy pomimo tego, iż wskazała ona, iż płaci podatek akcyzowy wg stawki 1048 /1000l nie wykazały tej nieprawidłowości w wydanej interpretacji jest bez znaczenia dla legalności spornej interpretacji. Oczywistym jest bowiem, iż skoro organ interpretacyjny wypowiedział się jaka winna być prawidłowa stawka podatku akcyzowego wobec produkowanego i oferowanego na sprzedaż wyrobu, to tym samym stosowanie stawki, odbiegającej od wysokości stawki podanej przez organ interpretacyjny nie jest prawidłowe. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako niezasadną.