II SA/Wa 203/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2009 r. 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., działając na podstawie § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), odmówił uwzględnienia zażalenia K. B. na postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2009 r. dotyczące odmowy sprostowania świadectwa służby. Do wydania powyższych rozstrzygnięć decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w dniu [...] października 2009 r. wydał K. B. świadectwo służby w następstwie uchylenia przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., poprzedniego świadectwa służby z dnia 14 lipca 2009 r. K. B. pismem z dnia 14 października 2009 r. wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o sprostowanie powyższego świadectwa służby odnośnie okresu pełnienia służby, ekwiwalentu pieniężnego za urlop za 2000 r. oraz okresu pełnienia służby bez prawa do uposażenia i podstawy prawnej zwolnienia ze służby wskazanej w pkt 6. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że po raz trzeci wydane zostało świadectwo służby, w którym nie uwzględniono konsekwencji wynikających z wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1643/07 odnośnie okresu służby dla celów świadectwa służby. Nie uwzględniono także faktu, że ze służby został zwolniony ostatecznie w związku z trwałą niezdolnością do służby, a nie z powodu niezgłoszenia gotowości do pełnienia służby. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej pismem z dnia [...] października 2009 r. poinformował K. B., iż nie uwzględnił jego żądania sprostowania świadectwa służby. K. B. wniósł zażalenie na powyższą odmowę sprostowania świadectwa służby, w którym powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r. wniósł ponownie o sprostowanie świadectwa służby w zakresie punktów 1, 4 i 6. Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., działając na podstawie § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), odmówił uwzględnienia zażalenia K. B.. Odnosząc się do zarzutu K. B. niewpisania w świadectwie służby okresu od 15 maja 1991 r. do 15 listopada 2004 r., natomiast podania okresów od 15 maja 1991 do 31 sierpnia 1999 r. i od 28 lipca 2004 r. do 15 listopada 2004 r., organ wyjaśnił, że podane w świadectwie służby dwa okresy są zgodne ze stanem faktycznym, jak i prawnym oraz uwzględniają wydane w latach 1999-2004 w sprawie skarżącego rozstrzygnięcia różnych organów oraz sądów, mające wpływ na ustalenie okresu służby w Straży Granicznej i wynikające z niego uprawnienia jako funkcjonariusza. Podkreślił też, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej w świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza, w tym dotyczące okresu służby z uwzględnieniem okresów, o których mowa w art. 151 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 roku o Straży Granicznej. Takie więc dane powinny zostać uwzględnione w świadectwie służby. Analizując materiały zebrane w niniejszej sprawie należy natomiast zauważyć, że w dniu [...] sierpnia 1999 r. Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym nr [...] zwolnił K. B. ze służby w Straży Granicznej z dniem 31 sierpnia 1999 r. W związku ze złożonym odwołaniem od powyższego rozkazu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz. Na przedmiotową decyzję zainteresowany złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 29 marca 2000 r. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji (sygn. akt II SA 2530/99). Następnie Sąd Najwyższy, po rozpatrzeniu rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2000 r., wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2002 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia (sygn. akt III RN 200/00). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2003 r. oddalił skargę K. B. na decyzję nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r. i utrzymany nią w mocy rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej wydany na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 ustawy o Straży Granicznej (sygn. akt SA 3251/02). W kontekście powyższego należy stwierdzić zatem, iż wzmiankowany wyrok oznaczał w konsekwencji, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r. funkcjonowała cały czas w obrocie prawnym. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylając decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] października 1999 r. i utrzymany nią w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 1999 r. o zwolnieniu K. B. ze służby reaktywował stosunek służbowy z dniem, kiedy decyzja ta stała się ostateczna, tj. 28 lipca 2004 r. Konsekwencją powyższego było wystąpienie skutku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, zgodnie z którym uchylenie decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Organ podkreślił przy tym, że na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych przyjmuje się, że dniem przywrócenia do służby jest dzień prawomocności wyroku sądu administracyjnego. W kontekście powyższego, w omawianym przypadku dniem przywrócenia do służby jest dzień, w którym stała się ostateczną decyzja uchylająca decyzje o zwolnieniu ze służby w 1999 r. tj. 28 lipca 2004 r. Tym samym decyzje o zwolnieniu ze służby w 1999 r. zostały usunięte z obrotu prawnego. Od tego też dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do zgłoszenia gotowości do służby. Stąd też ta data stanowi początek drugiego okresu pełnienia służby w Straży Granicznej. W tym przypadku skutek uchylenia tych decyzji nie nastąpił bowiem wstecz lecz do przodu, to jest od dnia, w którym stała się ostateczną decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Z powodu niezgłoszenia przez K. B. gotowości podjęcia służby rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2004 r., zmienionym następnie decyzją nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2004 r., został on zwolniony ze służby w Straży Granicznej na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o Straży Granicznej z dniem 15 listopada 2004 r. Decyzja o zwolnieniu ze służby z dniem 15 listopada 2004 r. formalnie stwierdziła zatem ustanie stosunku służbowego. Ponadto, w podstawie, jak również w uzasadnieniu powyższego rozkazu wskazano art. 46 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej oraz zaznaczono, że z uwagi na niezgłoszenie pisemnej gotowości niezwłocznego podjęcia służby zaistniały przesłanki rozwiązania stosunku służbowego. Okres od dnia 1 września 1999 r. do dnia 27 lipca 2004 r. jest zatem okresem pozostawania poza służbą, natomiast okres od dnia 28 lipca 2004 r. do zwolnienia ze służby z dniem 15 listopada 2004 r. jest okresem pozostawania w stosunku służbowym bez prawa do uposażenia. W kontekście powyższego oraz mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., w ocenie organu odwoławczego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w świadectwie służby prawidłowo podał wszystkie dane zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzania, w tym okres faktycznie pełnionej służby tj. od dnia 15 maja 1991 r. do dnia 31 sierpnia 1999 r., a także, w związku z reaktywowaniem stosunku służbowego w trybie art. 46 ust. 1 cyt. ustawy o Straży Granicznej i niezgłoszeniem gotowości podjęcia służby (ust. 2 art. 46), okres pozostawania w stosunku służbowym bez prawa do uposażenia tj. od dnia 28 lipca 2004 r. do dnia zwolnienia ze służby tj. 15 listopada 2004 r. Komendant Główny Straży Granicznej podkreślił jednocześnie, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że okres między zwolnieniem ze służby a przywróceniem do służby jest okresem pozostawania poza służbą. Odnosząc się natomiast do kwestii błędnego zapisu w świadectwie służby ekwiwalentu za 30 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2000 i 5 dni urlopu dodatkowego za rok 2000, organ odwoławczy wskazał, że sytuacja ta powstała na skutek przeoczenia. Podkreślił przy tym, że świadectwo służby ma charakter deklaratoryjny, nie konstytutywny. Nie kształtuje określonych praw i obowiązków funkcjonariusza. Z uwagi zatem na nieprawidłowe ustalenie w świadectwie służby przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej prawa do ekwiwalentu pieniężnego za 30 dni urlopu wypoczynkowego oraz za 5 dni urlopu dodatkowego za 2000 rok konieczne było wydanie nowego świadectwa służby. Sytuacja skarżącego nie uległa jednak pogorszeniu w związku z przedmiotową zmianą. Organ, na potwierdzenie zasadności swojego stanowiska, w zakresie wskazania w świadectwie służby okresów pozostawania poza służbą oraz pozostawania w stosunku służbowym bez prawa do uposażenia, powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 254/06. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. B. zarzucił organowi rażące naruszenie prawa materialnego w postaci § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej, polegające na błędnym wpisaniu w świadectwie służby jej okresu od 15 maja 1991 r. do 31 sierpnia 1999 r. i od 23 lipca 2004 r. do 15 listopada 2004 r., zamiast faktycznego okresu służby trwającej nieprzerwanie od 15 maja 1991 r. do 15 listopada 2004 r., służącego dla celów świadectwa służby, a ponadto na niezgodnym z rzeczywistym stanem faktycznym określeniem jako podstawy zwolnienia ze służby niezgłoszenia gotowości jej podjęcia, gdy tymczasem podstawą tą było orzeczenie trwałości niezdolności do pełnienia służby przez komisję lekarską na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej. Wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonego oraz poprzedzającego go postanowienia Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi K. B. powołał się na treść orzeczeń sądów administracyjnych, jakie zapadły wcześniej w sprawie sprostowania świadectwa służby tj. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1432/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1643/07, a także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2006 r. sygn. OSK 1430/06. W ocenie skarżącego, z treści uzasadnienia ww. wyroków wynika bezspornie konieczność zaliczenia mu całych okresów służby jako okresu dla potrzeb świadectwa służby bez jakichkolwiek przerw. Zarzucił, że organy w swoim postępowaniu wykazują niczym niezrozumiałą niekonsekwencję. Z jednej strony zaliczają mu bowiem do okresu służby dla celów świadectwa służby okres od 28 lipca 2004 do dnia 15 listopada 2004 r., kiedy nie pełnił służby i jednocześnie odmawiają zaliczenia okresu wcześniejszego, chociaż też wtedy nie pełnił służby. Jego służbę w Straży Granicznej winna natomiast charakteryzować ciągłość, gdyż został z niej zwolniony z dniem 15 listopada 2004 r., z tym, że do dnia 31 sierpnia 1999 r. pełnił ją faktycznie, a później nie miał takiej możliwości w wyniku działań przełożonych i wobec orzeczenia komisji lekarskiej o trwałej niezdolności do pełnienia służby. Skarżący podkreślił też, że podstawą jego zwolnienia ze służby było orzeczenie komisji lekarskiej o trwałej niezdolności do pełnienia służby, a nie fakt niezgłoszenia gotowości do podjęcia służby. Świadectwo służby winno więc wskazywać właściwą podstawę jego zwolnienia ze służby. Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2009 r. oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy w tym miejscu przypomnieć, że w przedmiocie sprostowania świadectwa służby K. B. wypowiadał się już dwukrotnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach - z dnia 12 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1432/06 oraz z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 451/08, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1643/07. Stosownie do treści art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Organy Straży Granicznej wydając skarżącemu kolejne świadectwo służby były zatem zobowiązane uwzględnić oceną prawną i wskazania zawarte w ww. wyrokach sądów. Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt zostało uznane za wadliwe. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią zaś z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1432/06, uchylającym wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r., wyraźnie wskazał, że należy rozróżnić dwie sytuacje, tj. pełnienie służby dla celów uposażeniowych oraz pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby. Pełnienie służby dla celów uposażeniowych ma miejsce w sytuacji, kiedy to funkcjonariusz faktycznie pełnił służbę. Z kolei pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby, to okres pozostawania w służbie. Powyższy pogląd oznacza, iż po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby w Straży Granicznej nastąpiła zmiana jego sytuacji, w zakresie pozostawania w służbie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie również w świadectwie służby. Należy przy tym mieć na uwadze i to, że po wznowieniu postępowania i wyeliminowaniu z obrotu prawnego ostatecznej decyzji zwalniającej skarżącego ze służby (rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 1999 r. oraz decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r.), rozkazem personalnym Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2004 r. K. B. z dniem 15 listopada 2004 r. został ponownie zwolniony ze służby stałej w Straży Granicznej w [...] Oddziale Straży Granicznej (w wyniku odwołania Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. zmienił podstawę prawną zwolnienia skarżącego ze służby i zwolnił go ze służby w związku z orzeczeniem trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską). Powyższe oznacza, że skoro ponownie doszło do zwolnienia skarżącego ze służby, z inaczej ustaloną datą, to organ administracji musiał przyjmować, że po wyeliminowaniu wyżej opisanych decyzji z 1999 r. z obrotu prawnego K. B. nadal pozostaje w służbie. W tej sytuacji kwestia ta powinna znaleźć swoje odbicie w świadectwie służby. Argumentacja ta została powtórzona w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1643/07, uchylającym postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną Komendanta Głównego Straży Granicznej od powyższego wyroku WSA w Warszawie (wyrok z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 451/08) wyraźnie zaś podkreślił, że Sąd I instancji był związany wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie sygn. akt I OSK 1432/06. Natomiast skarga kasacyjna od wyroku wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy nie może opierać się na podstawach sprzecznych z dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnią (art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Bezsporne natomiast jest, iż w powołanym wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. Sąd dokonał wykładni prawa uznając, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji zwalniającej K. B. ze służby, pozostaje on nadal w służbie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w świadectwie służby. Uwzględniając zatem ocenę prawną wyrażoną w przywołanych wyżej wyrokach sądów, organ dla potrzeb świadectwa służby, w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego ostatecznej decyzji zwalniającej skarżącego ze służby (rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 1999 r. oraz decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r.), zobowiązany był uwzględnić ciągłość służby K. B. do dnia 15 listopada 2004 r., kiedy to został on ponownie zwolniony ze służby stałej w Straży Granicznej. Jak bowiem wyraźnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 1432/06 "organ administracji musiał przyjmować, że po wyeliminowaniu wyżej opisanych decyzji z 1999 r. z obrotu prawnego K. B. nadal pozostaje w służbie". W świetle powyższej wykładni, nie było zatem podstaw do pomijania przez organ w świadectwie służby okresu od 1 września 1999 r. do 27 lipca 2004 r. Organ powinien mieć też na względzie, że Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., uwzględniając w całości żądanie strony, zmienił podstawę prawną zwolnienia K. B. ze służby w Straży Granicznej na art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o Straży Granicznej tj. w związku z orzeczeniem trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską. Nie znajdowało zatem jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego ani prawnego powoływanie w punkcie 6 świadectwa służby art. 46 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, skoro przepis ten, wskazaną wyżej decyzją, został wyeliminowany jako podstawa zwolnienia K. B. ze służby. Niezastosowanie się przez organy Straży Granicznej przy ponownym wydawaniu świadectwa służby do oceny prawnej wyrażonej w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte rozstrzygnięcia są wadliwe (vide: postanowienie NSA z dnia 16 lutego 1998 roku, sygn. akt IV SA 975/97; wyrok NSA z dnia 22 marca 1999 roku, sygn. akt IV SA 527/97 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2006 roku, sygn. akt VII SA/Wa 1803/06). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.