I SA/Bk 727/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi P. [...] "S." w B. na negatywne rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu dotyczącego unowocześnienia działalności P. [...] w B. 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa P., 2. zasądza od Zarządu Województwa P. na rzecz strony skarżącej P. [...] "S." w B. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powszechna Spółdzielnia [...] "S." w B., dalej powoływana jako skarżąca Spółdzielnia, w dniu 12.08.2010 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu p.n. "Unowocześnienie działalności PSS S. w B. poprzez zakup i wdrożenie w Piekarni Nr [...] innowacyjnego procesu technologicznego do produkcji chleba" w ramach Osi priorytetowej l. Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.4 Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw ogłoszony przez Zarząd Województwa [...], działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007- 2013. Pismem z dnia [...].09.2010 r., nr [...] Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym (Instytucja Zarządzająca) poinformował skarżącą Spółdzielnię, iż w wyniku przeprowadzonej oceny formalnej wniosek o dofinansowanie projektu odrzucono z dalszej procedury oceny i wyboru projektów z powodu niespełnienia kryterium formalnego. Stwierdzono, iż wniosek nie dotyczy rodzaju projektu, który może zostać dofinansowany w ramach konkursu/działania. W uzasadnieniu podniesiono, iż wartość projektu wskazana we wniosku dofinansowanie na sumę 9 199 117,20 PLN, przekracza kwotę dopuszczoną regulaminem konkursu, jako maksymalną w odniesieniu do inwestycji, realizowanych przez duże przedsiębiorstwa, a określoną na kwotę 8.000.000,00 PLN. Od powyższej informacji skarżąca Spółdzielnia złożyła protest. W piśmie z [...] października 2010 r. nr [...] Instytucja Zarządzająca poinformowała skarżącą Spółdzielnię o negatywnym rozpatrzeniu protestu w całości. Od powyższego pisma skarżąca Spółdzielnia złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], Departamentu Polityki Regionalnej. Po ponownym rozpatrzeniu tej sprawy, Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] poinformował skarżącą Spółdzielnię, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zostaje rozpoznany negatywnie. Zaznaczył, że w wyniku oceny formalnej złożonego wniosku o dofinansowanie stwierdzono, iż projekt nie spełnia kryterium formalnego - wniosek nie dotyczy rodzaju projektu, który może być dofinansowany w ramach konkursu/działania. Wskazano jednocześnie, że błąd ten nie podlega poprawie na etapie oceny formalnej (pkt. 5.13, rozdział 10.4 Regulaminu Oceny Projektów) ponieważ polega na niezgodności rodzaju projektu z wymogami konkursu. Stwierdzono bowiem, iż w wyniku weryfikacji formalnej wniosku wartość projektu wynosi 9 199.117,20 PLN, a tym samym jest ona wyższa niż kwota określona w regulaminie konkursu, zgodnie z którym maksymalna wartość projektu dla dużych przedsiębiorstw wynosi 8 000 000,00 PLN. Na powyższą informację skarżąca Spółdzielnia złożyła skargę do tut. Sądu, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednoczesne przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Skarżonemu rozstrzygnięciu Spółdzielnia zarzuciła naruszenie procedury, albowiem ocena projektu została przeprowadzona w sposób sprzeczny z zapisami dokumentacji programowej udostępnionej publicznie przez Urząd Marszałkowski Województwa [...] oraz wytycznych innych instytucji, takich jak Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Skarżąca Spółdzielnia, wskazała na naruszenie w szczególności regulaminu konkursu, jego uszczegółowienia oraz dokumentu o nazwie "linia demarkacyjna". W ocenie skarżącej Spółdzielni, spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, która z kwot" ‘suma kosztów kwalifikowanych" czy też "koszty całkowite projektu" wypełniają definicje "maksymalnej wartości projektu", o której mowa w regulaminie konkursu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępnie należy zaznaczyć, że podstawowe zasady wydawania tego typu rozstrzygnięć, a także możliwość ich skażenia do sądu administracyjnego, określone zostały w przepisach ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 (w dalszej części powoływanej w skrócie "u.z.p.p.r."). W przywołanym akcie prawnym ustawodawca w sposób szczególny określił również zasady postępowania w tego typu sprawach przed sądem administracyjnym. Z przepisu art. 30e u.z.p.p.r. wynika, że tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (przywoływanej dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednakże art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 u.p.p.s.a. Między innymi w przepisach u.z.p.p.r. ustawodawca wprowadził odmienny, w porównaniu do u.p.p.s.a., katalog rozstrzygnięć wydawanych w tego typu sprawach przez wojewódzkie sądy administracyjne. Co jednak najważniejsze, przepisy u.z.p.p.r. nie zmieniły funkcji sądów administracyjnych w rozpatrywaniu tych spraw. Podobnie, jak w innych sprawach, sądy te sprawują funkcję kontrolną nad działalnością instytucji oceniających wnioski o dofinansowanie projektów ze środków Unii Europejskiej, a jedynym kryterium owej kontroli jest zgodność z prawem (zob. art. 184 Konstytucji RP, a także art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Powyższe oznacza jednocześnie, że w sprawie będzie miał zastosowanie także art. 134 § 1 u.p.p.s.a, zgodnie z którym, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, rozpatrując tego typu sprawy nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. To właściwa instytucja dokonuje takiej oceny, natomiast sąd administracyjny, w ramach przyznanych mu kompetencji, może i powinien skontrolować jej zgodność z prawem. Potwierdza to brzemiennie art. 30c ust. 3 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, z którego wynika, że sąd po rozpatrzeniu tego typu sprawy może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Kontrolując prawidłowość wydanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Tym ostatnim trudno nadać walor przepisów prawa powszechnie obowiązującego, niemniej jednak można uznać je za rozwinięcie normatywnych kryteriów rzetelności i bezstronności oceny, o których to kryteriach mowa w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, iż w sprawie został naruszony art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r., który stanowi, że w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 5/10 oraz z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II GSK 16/10 (opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl), przepis ten nie daje podstaw do jego zawężającej interpretacji i stosowania wyłącznie do etapu oceny projektu, ustawa o zasadach polityki rozwoju regionalnego nie zawiera legalnej definicji pojęcia "czynności z określonym projektem", przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony, co oznacza, że przepis ten ma także zastosowanie do zatwierdzenia oceny projektu. Wskazać także należy, iż z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. nr 216, poz.1370) wynika, że dodanie art. 30b ust. 3 do ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego "ma na celu zapewnienie maksimum obiektywizmu przy rozpatrywaniu środka odwoławczego". Przez "jakikolwiek etap postępowania" należy rozumieć każdy jego etap, począwszy od formalnego, skończywszy na merytorycznym badaniu wniosku. Analizowany przepis mówi przede wszystkim o czynnościach związanych z określonym projektem, zaś sama ocena projektu jest tylko jedną z nich. Nie chodzi zatem tylko o ocenę merytoryczną projektu, ale o jego każdą ocenę. W przedmiotowej sprawie pismem z dnia [...].09.2010 r. poinformowano skarżącą Spółdzielnię o odrzuceniu jej wniosku z dalszej procedury oceny i wyboru projektów z powodu niespełnienia kryterium formalnego. Pismo powyższe zostało podpisane przez Pana D. G. - p.o. Dyrektora Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Ta sama osoba podpisała pismo z dnia [...] października 2010 r. informujące wnioskodawcę o nie uwzględnieniu protestu. Rozpatrzenie protestu wymagało dokonania oceny zarzutów kwestionujących odrzucenie wniosku z przyczyn formalnych. W rozpatrzeniu tych zarzutów, na etapie postępowania odwoławczego, wyżej wymieniona osoba nie mogła brać udziału, gdyż - jak już wyżej wskazano – na wcześniejszym etapie była zaangażowana w jego ocenę. Oznacza to, że w konsekwencji, ocena projektu pod względem kryteriów formalnych na etapie postępowania odwoławczego została przeprowadzona z naruszeniem bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. Pełnomocnik organu, złożył na rozprawie między innymi uchwałę Nr [...] Zarządu Województwa [...] z [...] lutego 2010 r., umocowującą D. G. do samodzielnego podejmowania rozstrzygnięć i podpisywania pism w trakcie naboru i oceny wniosków składanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. W ocenie Sądu zakres pełnomocnictwa udzielonego na podstawie powołanej wyżej uchwały nie może uchylać skutków wynikających z przepisu art. 30b ust. 3u. z.p.p.r. Upoważnienie konkretnej osoby do podejmowania rozstrzygnięć i podpisywania pism w imieniu Zarządu Województwa [...] nie oznacza, iż taka osoba może, w jednej sprawie, brać kilkakrotnie udział w ocenie projektu, na różnych etapach postępowania odwoławczego. Naruszenie bezwzględnego przepisu art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. obligowało Sąd do stwierdzenia, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a w konsekwencji do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...]. Tym samym za przedwczesne należało uznać zarzuty skargi dotyczące samej oceny formalnej projektu skarżącej Spółdzielni, skoro na etapie protestu oceny tej dokonała osoba wyłączna z mocy ustawy od jego załatwienia. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 u.p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.