II GSK 306/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. A. B. – A. D. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2805/10 w sprawie ze skargi K. A. B. – A. D. P. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2805/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił bez rozpatrzenia skargę K. A. B. – A. D. P. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2010 r., w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Podstawą tego rozstrzygnięcia było uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż skarga K. B. została wniesiona z niekompletną dokumentacją, albowiem brak było dołączonego do skargi oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu z 30 września 2010 r. W jego miejsce strona złożyła kopię tego pisma poświadczoną za zgodność przez samą skarżącą. Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż z uregulowań zawartych w art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej jako u.z.p.p.r., wynika, że skarga aby została rozpoznana przez sąd administracyjny powinna być kompletna. Musi więc zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe, a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie był uprawniony do wezwania skarżącej do nadesłania oryginału informacji w przedmiocie oceny wniosku z 30 września 2010 r. Wskazał również, że informacja stanowi dokument pochodzący od organu (dokument urzędowy), tym samym kopia informacji nie może uzyskać przymiotu oryginalnego dokumentu poprzez poświadczenie jej treści za zgodność z oryginałem przez samą stronę, bowiem zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.) osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest notariusz. Skargą kasacyjną pełnomocnik K. A. B. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oraz art. 30e tej ustawy w zw. z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podniósł błędne uznanie, iż złożona w sprawie skarga była niekompletna. Wskazał, iż przepis art. 30 c ust. 2 ustaw o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje enumeratywny katalog dokumentów jakie należy złożyć ze skargą aby ta mogła być uznana za kompletną. Nie precyzuje on jednak w jakiej formie należy złożyć wymienione w nim dokumenty, nie precyzuje również czy mają to być oryginały. Kasator podniósł także, iż pouczenie o trybie, sposobie zaskarżenia i dokumentach jakie powinny zostać dołączone do skargi nie zawierało jakiejkolwiek wzmianki o tym, że dokumenty te powinny być złożone w oryginale. Brak było również informacji przez kogo maja być poświadczone ewentualne kopie. Powyższe uzasadnia zdaniem autora skargi kasacyjnej twierdzenie, że strona nie była w tym przedmiocie należycie poinformowana. W zakresie zarzutu naruszenia art. 30 e u.z.p.p.r. w zw. z art. 49 p.p.s.a., podniesiono, iż polegało ono na niewezwaniu skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi jakim było złożenie poświadczonej przez skarżącą za zgodność z oryginałem kopii pisma Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, a nie oryginału. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, wobec nieuregulowania w ustawie o zasadach prowadzenia polityki (...) kwestii formy dokumentów jakie należało złożyć wraz ze skargą, zastosowanie powinny mieć w tym zakresie przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 30e ustawy o zasadach (...). Oznaczało to, iż zastosowanie powinien mieć przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. i strona powinna zostać wezwana do usunięcia braku formalnego i złożenia dokumentu w oryginale. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Bezspornym jest tak dla strony jaki i dla Sądu pierwszej instancji, iż do skargi wniesionej na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2010 r., w ramach kompletu dokumentów Skarżąca złożyła poświadczoną przez siebie kopię informacji w przedmiocie oceny projektu z dnia 30 września 2010 r. Istotą sporu jest zatem, czy tak złożony dokument spełnia warunek niezbędny dla prawidłowości wniesienia skargi, czy też Sąd powinien wezwać stronę do nadesłania jego oryginału w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., traktując go jako usuwalny brak formalny. Przepis art. 30 e u.z.p.p.r., nie wyłączył stosowania powołanego przepisu procedury sądowoadministracyjnej ze stosowania go w sprawach skarg, o których mowa w art. 30 c ust. 1 u.z.p.p.r. Jednakże uregulowania zawarte w ostatnim z powołanych przepisów, odnoszące się do sposobu i terminu wniesienia skargi oraz jej wymagań formalnych, nie pozwalają na przyjęcie aby art. 49 § 1 p.p.s.a. miał zastosowanie do wymogu kompletności dokumentacji dołączonej skargi wnoszonej w trybie powołanego art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach (...). Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, między innymi w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r. , sygn. akt II GSK 568/09, czy w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1256/10, a który uznać należy za prawidłowy z uwagi na całościowy charakter uregulowań dotyczących skarg na informacje o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Podkreślić należy w tym kontekście, iż skarga wnoszona w oparciu o art. 30 c ust. 1 u.z.p.p.r. jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania określone w art. 46 i 57 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 par. 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż w tym zakresie możliwe jest uzupełnienie braków formalnych w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano to powyżej, nie będzie mieć natomiast zastosowania w odniesieniu do braków w zakresie wymaganej dokumentacji określonej w art. 30 c usta. 2 u.z.p.p.r. Zauważyć również należy, iż zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga powinna zostać wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Dokumentacja ta powinna obejmować wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacje o wynikach procedury odwoławczej. Jak zatem widać, szczegółowo określono w treści tego przepisu, jakie dokumenty należy złożyć. Wyszczególniono przy tym, które z tych dokumentów mogą zostać złożone w formie kopii. Oznacza to natomiast, iż pozostałe wymienione w tym przepisie dokumenty powinny zostać złożone w oryginale. Powyższe oznacza, iż Skarżąca załączając do skargi kopie informacji o ocenie projektu, nie zaś oryginał tego dokumentu, wniosła skargę niekompletną. Skoro natomiast brak w postaci niekompletności skargi nie może być usunięty w ramach art. 49 § 1 p.p.s.a., podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu jest niezasadny. W tym stanie sprawy niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. nakazujący sądowi pozostawienie skargi bez rozpoznania w sytuacji jej niekompletności, a która została prawidłowo stwierdzona przez Sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 30 e u.z.p.p.r. i art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.