I SA/Bd 1034/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł. Organ stwierdził, że podatnik nie zadeklarował do opodatkowania uzyskanych przychodów w łącznej kwocie [...] zł pochodzących z zobowiązań z tytułu kredytu na nabycie wykorzystywanej do celów prywatnych nieruchomości spłaconych przez inny podmiot, tj. "Z." sp. z o. o. w M. Nie zgadzając się z powyższą decyzją strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 124, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 27 ust. 1 i art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że w dniu 23 kwietnia 2008 r. na podstawie aktu notarialnego skarżący nabył wraz z małżonką prawo własności części nieruchomości położonej w miejscowości N. o obszarze [...] ha za kwotę [...] zł. Na podstawie dokumentu księgowego z dnia 30 kwietnia 2008 r. zakup tej nieruchomości zaewidencjonowano w księdze rachunkowej dotyczącej prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej pod nazwą "Z." Transport-Spedycja Przedsiębiorstwo Prefabrykacji w M., jako należność od właściciela Przedsiębiorstwa i zobowiązanie w stosunku do sprzedających nieruchomość. W ewidencji księgowej ujęto ponadto wydatki w łącznej kwocie [...] zł związane z zakupem nieruchomości, dotyczące usługi pośrednictwa kupna, usługi wyceny i prowizji z tytułu zawarcia w dniu 07 kwietnia 2008 r. umowy kredytowej. Zakup nieruchomość sfinansowano w następujący sposób: kwotę [...] zł z rachunku bankowego Przedsiębiorstwa w "Raiffeisen Bank Polska S.A.", kwotę [...] zł z kasy Przedsiębiorstwa oraz kwotę [...] zł z kredytu bankowego udzielonego przez "Raiffeisen Bank Polska S.A." na podstawie umowy kredytowej z dnia 07 kwietnia 2008 r. Kredyt ten udzielono podatnikowi jako osobie prowadzącej działalność gospodarczą. Organ podał, że z dokumentów księgowych i zapisów w księdze rachunkowej wynika, iż omawianej nieruchomości nie wykazano jako składnika majątku firmy. Okoliczność tą potwierdziło również złożone przez stronę w trakcie kontroli podatkowej oświadczenie, zgodnie z którym jej zakup nie był związany z działalnością gospodarczą i nieruchomość ta przeznaczona została na osobiste potrzeby. W dniu 01 sierpnia 2008 r. podatnik wniósł w całości swoją firmę o wartości [...] zł jako wkład niepieniężny do spółki kapitałowej "Z." sp. z o. o. w M., uzyskując w zamian [...] udziały o wartości [...] zł każdy. W wykazie składników aktywów i pasywów wnoszonego Przedsiębiorstwa ujęto w pozycji dotyczących zobowiązań m. in. kwotę 800.000 zł odpowiadającą wartości pozostałego do spłaty kredytu, udzielonego przez "Raiffeisen Bank Polska S.A." na zakup ww. nieruchomości, pomimo że nie stanowiła ona elementu aportu. Organ podał, że z przedłożonych podczas kontroli wyciągów z rachunku prowadzonego przez "Raiffeisen Bank Polska S.A." wynika, że w 2008 r. dokonano w miesiącach od czerwca do grudnia spłaty [...] zł z tytułu rat kapitałowych i [...] zł dotyczących odsetek od kredytu. Na wyciągach bankowych dotyczących czerwca i lipca 2008 r. wskazano jako posiadacza rachunku firmę "Z." S. Z., a na pozostałych "Z." sp. z o. o. Po dniu 31 lipca 2008 r. raty kredytowe w łącznej kwocie [...] zł i odsetki w kwocie [...] zł nie zostały więc spłacone przez skarżącego, ale przez inny podmiot. Umowa o przelew praw i przejęcie zobowiązań z tytułu umowy kredytowej na zakup omawianej nieruchomości podpisana została pomiędzy "Raiffeisen Bank Polska S.A.", skarżącym a firmą "Z." sp. z o. o. dopiero w dniu 02 marca 2009r., tj. w momencie kiedy wysokość niespłaconych rat kredytu wynosiła [...] zł. Odnosząc się do powyższego organ stwierdził, że zobowiązanie zaciągnięte przez stronę jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą na zakup omawianej nieruchomości w N., która nie stanowiła majątku firmy i której nie wniesiono jako elementu aportu, nie dotyczyło czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dlatego też spółka nie przystąpiła do długu w sposób kumulatywny, tj. nie stała się dłużnikiem solidarnym. Spłata przez inny podmiot zobowiązania z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup ww. nieruchomości i przejęcie przez nią długu spowodowały, że podatnik osiągnął wymierną korzyść, która stanowiła dla niego przychód podatkowy. W opinii organu, stanowiska tego nie zmienia podniesiona w odwołaniu kwestia dokonywania w okresie od zawarcia umowy kredytu do chwili wniesienia aportu wpłat do kasy przedsiębiorstwa i na jego rachunek bankowy. Z akt sprawy wynika, iż do dnia 31 lipca 2008 r. skarżący wpłacił do kasy ( [...] zł) i na rachunek ( [...] zł) łącznie [...] zł. W tym samym okresie wypłacono (z kasy i z rachunku) kwotę [...] zł z tytułu wydatków związanych z zakupem nieruchomości w N., na którą złożyły się kwota [...] zł zapłacona sprzedającym Z. i I. H., kwota [...] zł odpowiadająca wydatkom z tytułu jej zakupu i kwota [...] zł związana z zapłaconymi ratami kredytu wraz z odsetkami. Dokonane przez skarżącego wpłaty i wypłaty własne zarówno na rachunek, jak i do kasy ewidencjonowane były na koncie "250 Rozrachunki z właścicielem". Wpłaty te niewątpliwie pomniejszyły zobowiązania podatnika wobec firmy. Na dzień 29 lipca 2008 r., tj. na dzień dokonania przeksięgowania salda konta "250" na konto "803 Kapitał podstawowy", wartość zobowiązań skarżącego wobec firmy będącej przedmiotem aportu wynosiła jednak [...] zł. Ich wartość poprzez dokonanie księgowań po tym dniu, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku z konta "250", pomniejszona została następnie o kwotę [...] zł (księgowanie z datą 31 sierpnia 2008 r.). Nadal więc skarżący posiadał zobowiązania wobec firmy. Reasumując organ stwierdził, że spłata przez spółkę rat i odsetek z tytułu kredytu zaciągniętego przez skarżącego z przeznaczeniem na zakup nieruchomości w N., niestanowiącej majątku wniesionego aportem do innego podmiotu gospodarczego, spowodowała powstanie u podatnika przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Przychód ten powstawał każdorazowo w dacie dokonania przez inny podmiot gospodarczy zapłaty do banku raty kredytu wraz z odsetkami, aż do czasu podpisania umowy o przelew praw i przejęcie zobowiązań, a więc do dnia 02 marca 2009 r. W 2008 r. wysokość kredytu wraz z odsetkami uregulowana przez spółkę wyniosła [...] zł, w tym [...] zł raty kapitałowe i [...] zł odsetki. Kwota ta stanowi przychód uzyskany przez skarżącego w 2008 r. podlegający opodatkowaniu. Powyższy przychód, z uwagi na nieponiesienie przez stronę wydatków związanych z jego uzyskaniem, stanowi równocześnie dochód z tego źródła, albowiem wydatkami tymi nie mogą być wpłaty kwot pieniężnych na konto bankowe prowadzonej działalności gospodarczej i bezpośrednio do kasy firmy. Wydatkami pomniejszającymi uzyskany przychód nie są również wydatki związane z zakupem nieruchomości w N. w łącznej kwocie [...] zł, o które skorygowane zostały koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie zasady praworządności określonej w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, art. 121 § 1 i 2 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych, kierowanie się wyłącznie interesem fiskalnym oraz rozstrzyganiem wszelkich wątpliwości i niejasności na niekorzyść podatnika, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 powołanej ustawy poprzez nierozpatrzenie materiału dowodowego w sposób rzetelny i zgodny z zasadami prawidłowego rozumowania, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 27ust. 1 i art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędną ich wykładnię i ustalenie, iż pozyskane przychody stanowią źródło przychodów określonych jako pozostałe, liczone zgodnie z art. 11 cyt. ustawy jako nieodpłatne świadczenia. Skarżący nie podzielił stanowiska organów podatkowych w zakresie rozliczenia uzyskanego przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Podniósł, że przed wprowadzeniem przedsiębiorstwa w formie aportu do spółki, zabezpieczono możliwość spłacania zaciągniętego kredytu. Polegało to na tym, że w okresie od zawarcia umowy kredytu do chwili wniesienia przedsiębiorstwa aportem do innego podmiotu, dokonywano wpłat kwot pieniężnych na konto bankowe prowadzonej działalności gospodarczej i bezpośrednio do kasy, mających zrównoważyć spłacany w przyszłości przez spółkę kredyt wraz z odsetkami. Potwierdzeniem tego są oświadczenie skarżącego i pismo z "Raiffeisen Bank Polska S.A." tolerujące przejęcie długu przedsiębiorcy. Skarżący nie podzielił przy tym stanowiska organów podatkowych, że wpłaty te nie miały żadnego znaczenia w sprawie. Wpłaty te, w jego ocenie, stanowiły koszt związany z zabezpieczeniem źródła przychodów. Analizowanie ich wyłącznie przez pryzmat konta "250 Rozrachunki z właścicielem" jest w tej sytuacji nieprawidłowe, gdyż nie uwzględnia wyników finansowych za lata 2004-2007, kiedy osiągano zysk. Dlatego też, zdaniem skarżącego, saldo konta "250" na dzień 29 lipca 2008 r. w kwocie [...] zł nie wskazuje na istnienie zobowiązań właściciela wobec firmy, a w konsekwencji dokonane wpłaty zabezpieczały źródło przychodów. Skarżący podniósł przy tym, że przy ocenie spornych nieodpłatnych świadczeń pominięto przedłożony przed organem podatkowym dokument z dnia 14 maja 2010 r. wyrażający wolę stron (skarżącego i banku) i potwierdzający kontynuację zawartych umów poprzez cesję praw i obowiązków. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania poprzez dowolne dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności zeznań księgowej E. C. i strony, skarżący stwierdził, że zeznania te przeanalizowano w sposób wybiórczy. W uzasadnieniach podjętych rozstrzygnięć nie przywołano bowiem fragmentów zeznań nieistotnych bądź mijających się z prawdą. Nieprzestrzeganie w postępowaniu przeprowadzonym przez organa podatkowe zasady swobodnej oceny materiału dowodowego oraz niepodejmowanie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego spowodowało również, w ocenie skarżącego, naruszenie zasady zaufania. Ponadto skarżący podniósł, że organ I instancji nie odniósł się do wniosku zawartego w piśmie z dnia 15 maja 2010 r. w zakresie weryfikacji składanego oświadczenia woli osoby reprezentującej "Raiffeisen Bank Polska S.A." oraz w piśmie z dnia 18 maja 2010 r. o weryfikację wyrażonej tolerancji przejęcia długu przez nowy podmiot z chwilą wniesienia aportu Przedsiębiorstwa do Spółki. Skarżący zarzucił również, iż niedostarczono mu opinii radców prawnych Urzędu Kontroli Skarbowej, pomimo wniesionego w tym zakresie wniosku. Zdaniem podatnika, skoro opinia ta odnosi się bezpośrednio do meritum sprawy, była wielokrotnie powoływana przez Inspektora Kontroli Skarbowej, to powinna być mu znana, aby mógł wypowiedzieć się w zakresie wewnętrznych ustaleń mających wpływ na podjęte przez organ I instancji rozstrzygnięcie. Strona zarzuciła także, iż organ nie uwzględnił sukcesji prawa cywilnego i jego następstw związanych z wniesieniem aportu. W przypadku dokonania aportu do spółki ma miejsce zasada kumulatywnego przystąpienia do długu. Jako dłużnik kumulatywny skarżący przystąpił do długu przejętego przez spółkę, do której wniósł aportem przedsiębiorstwo, zatem nie ma możliwości powstania w tej sytuacji nieodpłatnego świadczenia. W następstwie kumulatywnego przystąpienia do długu dotychczasowy wykonawca długu (przedsiębiorstwo osoby fizycznej) nie został zwolniony z zobowiązań z tytułu zawartej umowy kredytowej. Dlatego też brak jest podstaw do rozważania zagadnienia związanego z nieodpłatnym świadczeniem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa. Z akt sprawy wynika, że w 2008 r. Z. S. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą "Z.". W dniu 23 kwietnia 2008 r. na podstawie aktu notarialnego skarżący nabył wraz z małżonką prawo własności części nieruchomości położonej w miejscowości N. o obszarze [...] ha za kwotę [...] zł. Na podstawie dokumentu księgowego PK z dnia 30 kwietnia 2008 r. Nr 5482/4 zakup tej nieruchomości zaewidenejonowano w księdze rachunkowej dotyczącej prowadzonej przez stronę działalności jako należność od właściciela przedsiębiorstwa i zobowiązanie w stosunku do sprzedających nieruchomość. W ewidencji księgowej ujęto ponadto wydatki w łącznej kwocie [...] zł związane z zakupem tej nieruchomości. Zakup tej nieruchomość sfinansowano w części ([...] zł) z kredytu bankowego udzielonego skarżącemu przez "Raiffeisen Bank Polska S. A." na podstawie umowy kredytowej z dnia 07 kwietnia 2008 r. Z dokumentów księgowych i zapisów w księdze rachunkowej wynika, iż omawianej nieruchomości nie wykazano jako składnika majątku firmy. Okoliczność tę potwierdza złożone przez stronę w dniu 04 marca 2010 r. pisemne oświadczenie, zgodnie z którym jej zakup nie był związany z działalnością gospodarczą i nieruchomość ta przeznaczona została na osobiste potrzeby. W dniu 1 sierpnia 2008 r. skarżący wniósł w całości swoją firmę jako wkład niepieniężny do spółki z o.o. "Z.". Wartość wnoszonego w formie aportu majątku wynikała z "Wykazu składników aktywów i pasywów na dzień 31 lipca 2008 roku stanowiących BZ dla wprowadzenia aportem całości przedsiębiorstwa". W wykazie tym ujęto w pozycji dotyczących zobowiązań m. in. kwotę [...] zł odpowiadającą wartości pozostałego do spłaty kredytu, udzielonego przez "[...] Bank Polska S. A." na zakup w/w nieruchomości pomimo, że nie była ona składnikiem aportu. Zgodnie bowiem z aktem notarialnym z dnia 1 sierpnia 2008 r. aport obejmował wszystkie składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55' k.c., a więc nie obejmował zakupionej nieruchomości w N. Nieruchomości stanowiące przedmiot aportu zostały aktem notarialnym z dnia 1 sierpnia 2008 r. przeniesione na spółkę "Z.". Wśród nich nie była wyszczególniona sporna nieruchomość. Mimo, że nieruchomość położona w N. nie była przedmiotem aportu, spółka spłacała kredyt zaciągnięty przez skarżącego na jej zakup. W 2008 r. wysokość kredytu wraz z odsetkami uregulowana przez spółkę z o. o. wyniosła [...] zł, w tym [...] zł raty kapitałowe i [...] zł odsetki. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy spłacona przez spółkę powyższa część kredytu wraz z odsetkami stanowi dla skarżącego jako osoby fizycznej nieodpłatne świadczenia i podlega opodatkowaniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Nieodpłatne świadczenie obejmuje zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, mające konkretny wymiar finansowy. Wartość tej korzyści ustala się na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 11 ust. 2a pkt 4 cyt. ustawy). Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie w wyniku spłaty przez spółkę kredytu, skarżący odniósł wymierną korzyść majątkową, nie poniósł bowiem ze swojego majątku wydatków na spłatę zobowiązania wobec banku. Wartość tej korzyści stanowią uiszczone przez spółkę tytułem spłaty cudzego długu raty kapitałowe i odsetki od kredytu. Organy podatkowe zasadnie zatem uznały, że skarżący otrzymał przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 wymienionej ustawy) podlegający opodatkowaniu. Sąd nie podziela stanowiska strony, że wniesienie aportu do spółki oznaczało jej przystąpienie do długów. Przepis art. 55 (4) k.c., który tej kwestii dotyczy odnosi się do długów związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Zobowiązanie zaś zaciągnięte przez stronę jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą na zakup nieruchomości w N., nie było związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Nieruchomość ta nie stanowiła przedmiotu aportu i nie wchodziła do majątku spółki. Dlatego spółka nie przystąpiła do długu z tytułu spłaty kredytu w sposób kumulatywny, tj. nie stała się dłużnikiem solidarnym. W skardze strona podnosi, że w okresie od zawarcia umowy kredytowej do chwili wniesienia aportem przedsiębiorstwa dokonywała wpłat, na konto bankowe przedsiębiorstwa, jak również bezpośrednio do kasy firmy, kwot pieniężnych równoważących spłacany przez spółkę kredyt wraz z odsetkami. Zdaniem skarżącego suma tych wpłat stanowiła zabezpieczenia źródła przychodu. Należy zauważyć, że organ podatkowy nie kwestionował w trakcie prowadzonego postępowania, iż skarżący w powyższym okresie dokonywał wpłat środków pieniężnych. Z akt sprawy wynika, iż do dnia 31 lipca 2008 r. Z. S. wpłacił do kasy ([...] zł ) i na rachunek ([...] zł), łącznie [...] zł. W tym samym okresie wypłacono (z kasy i z rachunku) jednak kwotę [...] zł z tytułu wydatków związanych z zakupem nieruchomości. Dokonane przez skarżącego wpłaty i wypłaty były ewidencjonowane na koncie księgowym "250 Rozrachunki z właścicielem". Na dzień 29 lipca 2008 r. wartość zobowiązań skarżącego wobec jego firmy "Z." wynosiła [...] zł, natomiast na dzień 31 sierpnia 2008 r. dług ten uległ zmniejszeniu o kwotę [...] zł. Twierdzenie zatem skarżącego, że dokonywane przez niego wpłaty do przedsiębiorstwa równoważyły spłacany przez spółkę kredyt nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Nadto, jak zeznała E. C. (główna księgowa) wpłaty te nie były one nigdzie deponowane i lokowane, pozostawały w obrocie firmy. Nie służy zatem – wbrew temu co zeznał skarżący i E. C. - zabezpieczeniu kredytu, lecz, jak wskazują obroty na koncie "250", były na bieżąco wydatkowane. Trzeba też zauważyć, że w "Wykazie składników aktywów i pasywów na dzień 31 lipca 2008 roku stanowiących BZ dla wprowadzenia aportem całości przedsiębiorstwa" wykazano środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym łącznie: po stronie aktywów [...] zł i po stronie pasywów [...] zł, czyli saldo pasywów (zobowiązań) w wysokości [...] zł. Spółka nie przejęła więc wpłaconych przez skarżącego do przedsiębiorstwa środków pieniężnych, przejęła natomiast do spłaty niespłaconą przez skarżącego część kredytu w wysokości [...] zł. W skardze strona podnosi, że stan gotówki w kasie był wyższy, co wynika z raportu kasowego na dzień 31 lipca 2008 r. Raport ów znajduje się w aktach sprawy (k.266 akt administracyjnych) i wykazuje saldo dodatnie w wysokości [...] zł. Nawet gdyby o tę kwotę zwiększyć wykazaną przez organ podatkowy kwotę gotówki w kasie, to z faktu, że stan ten jest wyższy w żaden sposób nie wynika, że środki pieniężne w kasie zostały przeznaczone przez spółkę na spłatę kredytu. Skarżący podnosi też, że bank wyraził zgodę na to, aby spółka spłacała kredyt za skarżącego. Powołuje się w tym zakresie na pismo "[...] Bank Polska S. A." z dnia 14 maja 2010 r., w którym stwierdzono, że podpisanie umowy o przelew praw i przejęcie zobowiązań z tytułu umów kredytowych zapewnia pełną kontynuację umów kredytowych. Należy podkreślić, że umowa o przelew praw i przejęcie zobowiązań z tytułu umowy kredytowej na zakup omawianej nieruchomości podpisana została pomiędzy "[...] Bank Polska S. A.", skarżącym a spółką "Z." dopiero w dniu 2 marca 2009 r. Data zawarcia tej umowy wynika jednoznacznie z jej treści. Pismo "[...] Bank Polska S. A." z dnia 14 maja 2010 r., nie stanowi podstawy do przyjęcia innej daty przejęcia długu przez spółkę "Z.". Fakt zawarcia powyższej umowy nie wpływa zatem na ocenę zdarzeń prawnopodatkowych zaistniałych w 2008 r. Wbrew twierdzeniom skarżącego wpłat dokonywanych do przedsiębiorstwa "Z." nie można traktować jako kosztu związanego z zabezpieczeniem źródła przychodu. Wpłaty właściciela są obojętne podatkowo. Nie można także podzielić stanowiska, że samo osiągnięcie przez przedsiębiorstwo zysku oznaczało, iż skarżący nie posiadał wobec firmy zobowiązań. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut strony, że bezzasadnie odmówiono mu udostępniono opinii prawnej radców prawnych zatrudnionych w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B. Opinia taka jest dokumentem wewnętrznym. Sytuację prawną skarżącego determinuje nie treść tej opinii, lecz wywody prawne z przytoczeniem przepisów prawnych zawarte w decyzji organu podatkowego. Tym samym Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów: art. 120, art. 121§ 1 i 2, art. 124, art. 122, art.187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej, art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1, art.11 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 7 Konstytucji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.