I SA/Ol 104/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.) Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]"r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]". nr "[...]" w sprawie stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do sierpnia 2007 r., w kwocie 6807 zł. Z akt sprawy wynika, że dnia "[...]" r. A S.A. w Warszawie wystąpiła z wnioskiem o zaliczenie nadpłaty w kwocie 6807 zł na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Wskazano, że w deklaracji na podatek od nieruchomości za 2007 rok błędnie w podstawie opodatkowania ujęto wartość linii kablowych położonych w kanalizacjach kablowych. W związku z tym w dniu "[...]" . złożono deklarację korygującą. Podstawą korekty było przyjęcie, że linie kablowe ułożone w kanalizacji kablowej nie mogą być kwalifikowane jako samodzielne budowle w oparciu o przepisy prawa budowlanego oraz, że nie ma podstaw do uznania ich za instalacje lub urządzenia stanowiące wraz z budowlą całość użytkowo-techniczną lub jako urządzenia budowlane związane z obiektem budowlanym, które zapewniają możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Decyzją z dnia "[...]"r. Wójt Gminy stwierdził brak nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do sierpnia 2007 r. Strona zaskarżyła powyższą decyzję do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , które decyzją z dnia "[...]"uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że w wyniku złożenia korekty deklaracji, podatek wykazany w korekcie jest podatkiem należnym. Organ podatkowy może zakwestionować jego wysokość tylko w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W konsekwencji powyższego organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r. i decyzją z dnia "[...]"r. określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 rok w kwocie 51 819,00 zł. Strona odwołała się od ww. decyzji. Zaskarżona decyzja została uchylona przez Kolegium, a postępowanie zostało umorzone (decyzja SKO z dnia "[...]".). Kolegium stwierdziło, iż brak jest podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art.21 §3 Ordynacji podatkowej, gdy nie istnieje różnica między zobowiązaniem, które według organu powinno być wykazane, a tym zobowiązaniem, które wynika ze złożonej deklaracji. Nie istniała zatem konieczność wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego od nieruchomości za 2007r., gdyż nie istnieje zaległość podatkowa. Decyzją z dnia "[...]"r. organ I instancji stwierdził brak nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do sierpnia 2007 roku w kwocie 6807 zł. Organ podatkowy w uzasadnieniu decyzji powołał art.1a ust. 1 pkt 2 i art.2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2006r. nr 121, poz.844 ze zm., dalej jako u.p.o.l.) oraz art. 3 ust. 3 pkt 3 i art.3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz.1118 ze zm.), na podstawie których stwierdził, że sieci techniczne, w tym telekomunikacyjne (linie kablowe umieszczone w kanałach kanalizacyjnych) zaliczają się do budowli, a tym samym podlegają one opodatkowaniu. Wskazano ponadto, iż definicja budowli zawarta w u.p.o.l. , obejmuje także urządzenia budowlane związane z obiektem budowlanym, które zapewniają możliwość użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym urządzenia techniczne umożliwiające użytkowanie budowli. Na tej podstawie organ uznał, że do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości należy ująć wartości linii kablowych położonych w kanalizacjach kablowych, który to pogląd został utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dodatkowo wskazano, że kontrola konta podatkowego nie wykazała istnienia nadpłaty podatku od nieruchomości. Od opisanej decyzji A S.A. wniosła odwołanie wskazując, iż narusza ona art.207 §1 w związku z art.74a oraz art.75 §2 i 3 Ordynacji podatkowej, gdyż podatnik nie złożył wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Jednocześnie potwierdziła, iż złożyła skuteczną korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2007 oraz wniosek o zaliczenie powstałej w wyniku tej korekty nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Jej zdaniem złożona korekta deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2007 jest realizacją uprawnienia podatnika oraz wywołuje takie same skutki prawne jak deklaracja. W oparciu o powyższe strona stoi na stanowisku, iż wystąpiła nadpłata w podatku od nieruchomości za rok 2007, którą zgodnie z wnioskiem należało zaliczyć na poczet przyszłych zobowiązań. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że nadpłatą w rozumieniu art.72 §1 Ordynacji podatkowej jest kwota nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, natomiast zgodnie z art.74a Ordynacji podatkowej wysokość nadpłaty określana jest przez organ podatkowy i powstaje z dniem zapłacenia przez podatnika podatku w kwocie wyższej niż należna. Organ stwierdził, że konto podatkowe prowadzone przez organ podatkowy dla zobowiązań A S.A. jako podatnika nie wykazuje kwoty nienależnie zapłaconego podatku. Organ II instancji stwierdził, że istotę sporu w przedmiotowej sprawie stanowi zaliczenie linii kablowych umieszczonych w kanalizacji kablowej do budowli w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło prezentowany przez organ podatkowy pogląd, że w oparciu o obowiązujące przepisy prawa (ustawy Prawo budowlane i ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) do budowli zalicza się także sieci techniczne, w tym linie kablowe umieszczone w kanałach kanalizacyjnych. W związku z tym, jako budowle określone w u.p.o.l., podlegają one opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Tym samym całkowitej negacji poddany został pogląd podatnika, wskazujący że telekomunikacyjne linie kablowe umieszczone w kanalizacji kablowej nie odpowiadają definicji budowli w rozumieniu przepisów prawa. W skardze A S.A. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzji zarzuciła naruszenie art.207 §1 w związku z art.75 §2 i 3 Ordynacji podatkowej – ze względu na to, że nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie stwierdzenia nadpłaty w sytuacji, w której podatnik nie złożył wniosku o stwierdzenia nadpłaty oraz naruszenia art.72 §1 pkt 1 w związku z art.21 §2 oraz w związku z art.81 §1 i 2 Ordynacji podatkowej - ze względu na ustalenie organu podatkowego, że nie doszło do powstania nadpłaty, pomimo iż kwota wpłacona przez podatnika w zakresie podatku od nieruchomości za rok 2007 jest wyższa od kwoty zadeklarowanej na ten rok. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie wskazać należy, że zobowiązania w podatku od nieruchomości wynikające z obowiązku podatkowego ciążącego na osobach prawnych powstają z chwilą zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie tych zobowiązań. Konieczność wydania decyzji powstaje dopiero w sytuacji, gdy strona mimo obowiązku nie złożyła deklaracji , bądź gdy zobowiązanie wynikające z tej deklaracji jest inne niż należne. Skoro skarżąca Spółka w terminie określonym przepisami złożyła deklarację podatkową, w której wykazała należny podatek na 2007r., a następnie przed jego całkowitą zapłatą (w miesięcznych ratach) złożyła korektę deklaracji i zażądała zaliczenia nadpłaconego – jej zdaniem – podatku na poczet przyszłych zobowiązań, to na niej ciążył ciężar dowodu, że podatek wykazany w pierwszej deklaracji nie jest podatkiem należnym. Wynika to bezsprzecznie z treści art.81 §2 Ordynacji podatkowej, na który skarżąca powołała się w piśmie z dnia 23 sierpnia 2007r. Podkreślić należy, że organy nie zakwestionowały prawidłowości deklaracji, a nie zgodziły się ze stanowiskiem podatnika, że zaistniały podstawy do skorygowania zobowiązania na podstawie art.81 §1 Ordynacji, kreującego samoistne uprawnienie podatnika do korekty deklaracji. Wskazać także należy, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki do korekty deklaracji na podstawie przepisów u.p.o.l. , przewidujących możliwość i obowiązek korekty deklaracji w razie zaistnienia okoliczności faktycznych wskazanych w tych przepisach, a mających wpływ na wysokość zobowiązania za dany rok kalendarzowy. Zdaniem Sądu, mimo zatytułowania pisma skarżącej z dnia "[...]" "wniosek o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych" , organ podatkowy pismo to mógł potraktować jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Dopiero bowiem stwierdzenie nadpłaty skutkować mogłoby zaliczeniem jej na poczet przyszłych zobowiązań. Innymi słowy dopóki nie istnieje nadpłata, dopóty nie ma podstaw do jej zaliczenia na poczet przyszłych zobowiązań. Kwestią zasadniczą było zatem stwierdzenie czy nadpłata w ogóle powstała. Zaznaczyć także należy, iż przedmiotowy wniosek skarżąca wniosła przed końcem roku 2007, a tym samym przed uiszczeniem całej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r. W rozpoznanej sprawie spór wynika z zakwestionowania przez organ podatkowy zasadności obniżenia podstawy opodatkowania i należnego podatku od budowli – przez wyłączenie – z uprzednio podanej wartości sieci telekomunikacyjnej składającej się z kanalizacji i umieszczonych wewnątrz kabli – wartości tych kabli (linii przesyłowych). Sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy budowlą jest jedynie kanalizacja (jak twierdzi Spółka), czy też kanalizacja wraz z liniami telekomunikacyjnymi (jak przyjęły organy podatkowe). Chodzi więc o pojęcie budowli w rozumieniu u.p.o.l. w powiązaniu z prawem budowlanym, do którego ustawodawca podatkowy odsyła w tym zakresie. Sąd podziela stanowisko prezentowane w decyzjach organów podatkowych. Zauważyć należy, że wynika ono z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych (por. np. wyrok z dnia 28 października 2009r., sygn. akt III SA/Po 600/09 oraz wyrok z dnia 26 stycznia 2009r. sygn. akt I SA/Gl 792/08, publ. Lex nr 481583 i powołane w nich orzeczenia). Stanowisko to wynika z literalnej, jak i systemowej wykładni przepisów dotyczących opodatkowania budowli. Podkreślić należy, że art.2 ust.1 u.p.o.l. stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości (grunty, budynki) lub obiekty budowlane, tj. budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z powyższego wynika zatem wprost, że jeżeli obiekt budowlany jest budowlą związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej, to podlega opodatkowaniu bez względu na stopień związania z nieruchomością. Nie musi wystąpić bezpośredni i trwały związek kabla z gruntem lub z innym obiektem, który jest z gruntem związany. Trzeba zgodzić się, że art.3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nie zawiera żadnej precyzyjnej definicji budowli. Stanowi jednak, że jest to każdy obiekt budowlany , nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury i wymienia różne rodzaje takich obiektów, między innymi sieci techniczne oraz sieci uzbrojenia terenu. Linie telekomunikacyjne niewątpliwie, zdaniem Sądu, należą do sieci uzbrojenia terenu. Podobnie też jak inne urządzenia tego typu nie stanowią części składowych gruntu, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Reasumując, zdaniem Sądu, na pojęcie budowli jaką jest kanalizacja kablowa składają się zarówno rury osłonowe, jak i umieszczone w nich kable. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.