VII SA/Wa 2135/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu poprawy stanu ochrony przeciwpożarowej skargę oddala Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...],[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.) w związku art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego -t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej: kpa), po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] czerwca 2010r., znak: [...] w sprawie stanu ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. F. w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 25 maja 2010r. przedstawiciel Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej (dalej: PSP) [...] przeprowadził czynności kontrolno-rozpoznawcze w wielorodzinnym budynku mieszkalnym z częścią usługową i garażem podziemnym przy ul. F. w W. Czynności te przeprowadzono w związku z pismem dotyczącym wydania zaświadczenia stwierdzającego, że pomieszczenia firmy A. Sp. Z o.o. zlokalizowane w ww. budynku przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym nie zawierającymi materiałów wybuchowych oraz substancji niebezpiecznych, spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej. W trakcie kontroli stwierdzono szereg nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego ww. budynku. Organ uznał, że budynek zaliczony jest do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV (część mieszkalna) i ZL I (część usługowa w parterze). Ponadto stwierdzono, na podstawie zgromadzonej dokumentacji technicznej, że ze względu na liczbę 11 kondygnacji użytkowych budynek zaklasyfikowany jest do grupy budynków wysokich (W). Biorąc pod uwagę powyższe organ zauważył, że wzdłuż dłuższego boku budynku przebiega utwardzona ulica F. o szerokości ok. 4 m., pomiędzy którą a budynkiem znajdują się drzewa uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Z drugiej strony budynku możliwy jest dostęp do klatek schodowych z parkingu znajdującego się nad garażem podziemnym budynku. Parking ten jednak nie przebiega wzdłuż całej długości budynku i nie jest zakończony placem manewrowym o wymiarach co najmniej 20 m x 20 m., w związku z czym nie zapewnia możliwości dojazdu do obiektu i powrotu pojazdów PSP bez cofania. W konsekwencji stwierdzono brak zapewnienia do budynku drogi pożarowej o parametrach określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030). Mając powyższe na uwadze Komendant Miejski PSP [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010r., znak: [...] zobowiązał [...] Spółdzielnię Mieszkaniową do zapewnienia drogi pożarowej spełniającej wymagania przepisów lub zastosowania w tym zakresie innych rozwiązań zamiennych przewidzianych prawem. W odwołaniu od powyższej decyzji [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa zawarła przede wszystkim prośbę o anulowanie obowiązku określonego w pkt 1 decyzji i wprowadzenie rozwiązania zamiennego, ze względu na brak możliwości realizacji w pełnym zakresie postawionych wymagań, tj. wykonania od strony ulicy F. drogi pożarowej zakończonej placem manewrowym o wymiarach 20 m. x 20 m. W uzasadnieniu odwołania Spółdzielnia podniosła, że ze względu na ochronę przyrody nie jest możliwe wycięcie drzew posadowionych wzdłuż budynku. Ponadto nie jest możliwe utworzenie placu manewrowego o ww. wymiarach ze względu na brak wolnego miejsca, zaś ewentualny teren, który mógłby zostać wykorzystany na wspomniany cel nie stanowi własności Spółdzielni. Odwołująca się podniosła także, że budynek został zrealizowany zgodnie z decyzją z dnia [...] kwietnia 1994 r., a dokumentacja projektowa została uzgodniona przez organy PSP według przepisów obowiązujących w dacie realizacji inwestycji. Wskazała także na zasadę niedziałania prawa wstecz, wnosząc o złagodzenie skutków wydanego nakazu. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organ odwoławczy uwzględnił fakt, iż obowiązek, którego dotyczy jest obowiązkiem samoistnym, wynikającym z § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030). Zdaniem [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP powyższy obowiązek w odniesieniu również do istniejących budynków został wprowadzony w życie już wiele lat temu (poprzednio rozporządzeniem MSWiA z dnia z dnia 16 czerwca 2003r. w Dz. U. Nr 121, poz. 1139) w ramach standaryzacji wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego budynków przed wejściem Polski do Unii Europejskiej. Istniejący natomiast w chwili obecnej stan w rozpatrywanym budynku, polegający na braku dojazdu pożarowego spełniającego wymagania techniczne - w przypadku pożaru nie zapewnia możliwości prowadzenia szybkich i skutecznych działań przez jednostki ratowniczo - gaśnicze PSP. Wskazał, że ustalono, iż lokalne uwarunkowania na terenie uniemożliwiają dojazd do budynku dla jednostek PSP oraz prowadzenie działań ratowniczych. Dlatego uznał, że stan powyższy nie zapewnia wymaganego bezpieczeństwa pożarowego wysokiego budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy podkreślił, że nałożony obowiązek egzekwowany jest w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy, a nie stan prawny obowiązujący w okresie zarówno uzyskania pozwolenia na budowę, jak również pozwolenia na użytkowanie budynku. Zaznaczył, że w treści cytowanego wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 24 lipca 2009 r. w sposób jednoznaczny nie zostały wymienione przypadki, w których nie stosuje się przepisów tegoż rozporządzenia w stosunku do obiektów wzniesionych przed jego wejściem w życie. Jedynie w myśl § 17 tego aktu wykonawczego wymagania techniczne w zakresie odległości od ścian obiektu nie mają zastosowania do dróg pożarowych istniejących w dniu wejścia w życie nowego rozporządzenia, jeśli zostały one wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie ich budowy. Jednocześnie organ II instancji podkreślił, że strona została pouczona przez organ I instancji o możliwości zastosowania rozwiązań zamiennych, stosownie do wskazań § 13 ust. 4 cytowanego wyżej rozporządzenia MSWiA z zachowaniem trybu w nim określonego. Przepis ten stanowi uprawnienie dla właścicieli budynków - jako tryb postępowania, z którego strona może skorzystać np. w przypadku, gdy uzna, iż wykonanie nałożonego obowiązku w sposób wynikający wprost z przepisów jest niemożliwe z powodu lokalnych uwarunkowań, w tym braku prawa do zarządzania terenem przyległym do budynku. Odnosząc się do prośby Spółdzielni organ wskazał, że wszelkie wyjątki dotyczące odstępstw lub też możliwości stosowania rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań wynikających z przepisów przeciwpożarowych są jednoznacznie wskazane w tych przepisach - a wybór sposobu realizacji nałożonego obowiązku pozostawia się stronie zobowiązanej. Dodatkowo organ powołał się na orzecznictwo sądowoadministracyjne dotyczące analogicznych spraw (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 1216/08). Powyższa decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP stała się przedmiotem skargi Spółdzielni do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła naruszenie § 12 i 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych poprzez ich zastosowanie i dokonanie błędnej wykładni, naruszenie przez organy PSP zasady niedziałania prawa wstecz, a także wydania nakazu niemożliwego do wykonania. Skarżąca wskazała również na naruszenie art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i nierozpatrzenie przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP wniosku Skarżącej, zawartego w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dotyczącego wyrażenia zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych. Dodatkowo wskazała na błędne oznaczenie daty odwołania Spółdzielni w decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie Komendant Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] bezspornie ustalił w trakcie czynności kontrolnych istnienie nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego w budynku zlokalizowanym na ulicy F. w W., co nie jest kwestionowane przez skarżącą. Z protokołu ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej z dnia 25 maja 2010 r. wynika, że w trakcie kontroli stwierdzono: - brak aktualnego protokołu z badania instalacji odgromowej w budynku, - brak nawodnionej instalacji wodociągowej ppoż. z zaworami 52, - brak zapasu wody zgromadzonego w jednym lub kilku zbiornikach o łącznej pojemności 100 m3 służącego do zasilania instalacji wodociągowej ppoż. Stwierdzono także, że budynek zaliczony jest do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV (część mieszkalna) i ZL I (część usługowa w parterze), zaś ze względu na liczbę 11 kondygnacji użytkowych budynek zaklasyfikowany jest do grupy budynków wysokich (W). Ustalono, że wzdłuż dłuższego boku budynku przebiega utwardzona ulica Fabryczna o szerokości ok. 4 m., pomiędzy którą a budynkiem znajdują się drzewa uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Z drugiej strony budynku możliwy jest wprawdzie dostęp do klatek schodowych z parkingu znajdującego się nad garażem podziemnym budynku. Parking ten jednak nie przebiega wzdłuż całej długości budynku i nie jest zakończony placem manewrowym o wymiarach co najmniej 20 m x 20 m., w związku z czym nie zapewnia możliwości dojazdu do obiektu i powrotu pojazdów PSP bez cofania. Ponadto w aktach sprawy znajduje się notatka służbowa sporządzona w dniu 19 maja 2010 r. przez Dowódcę Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej PSP, z której wynika jednoznacznie, że Jednostka nie posiada możliwości skutecznego prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych ze względu na występowanie drzew o wysokości ok. 12-15 m. od strony ul. F., jak również z powodu braku informacji o nośności stropu garażowego, na którym znajduje się parking naziemny i na stronę którego prowadzą wyjścia z klatek schodowych oraz braku możliwości wjazdu na powyższy parking z uwagi na parkujące samochody. Taki stan rzeczy jest sprzeczny z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030). Zgodnie bowiem z § 12 ust. 1 do budynku zlokalizowanego przy ul. F. w W., zakwalifikowanego do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV (część mieszkalna) i ZL I (część usługowa w parterze), należy doprowadzić drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowlanego o każdej porze roku. Stosownie do treści § 12 ust. 2 tego aktu wykonawczego droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku na całej jego długości, a w przypadku gdy krótszy bok budynku ma więcej niż 60 m - z jego dwóch stron, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej musi być oddalona od ściany budynku o 5-15 m dla obiektów zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi i o 5-25 m dla pozostałych obiektów. Pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Ponadto droga pożarowa powinna zapewniać przejazd bez cofania lub powinna być zakończona placem manewrowym o wymiarach 20 m x 20 m, względnie można przewidzieć inne rozwiązania umożliwiające zawrócenie pojazdu (§ 12 ust. 9 rozporządzenia). W takim przypadku, ze względu na rozbieżność pomiędzy stwierdzonym stanem faktycznym, a wymaganiami określonymi w przepisach o ochronie przeciwpożarowej właściwy organ PSP zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w powyższym zakresie. Stosownie bowiem do treści art. 26 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 ze zm.) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do: 1. nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie, 2. wstrzymania robót (prac), zakazania używania maszyn, urządzeń lub środków transportowych oraz eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia mogą powodować zagrożenie życia ludzi lub bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru. Rozstrzygając o zasadności i legalności zaskarżonej decyzji należy mieć na uwadze cel, jakim służą powołane przepisy, a który przede wszystkim dotyczy ochrony życia i zdrowia ludzkiego oraz mienia. Wprowadzanie określonych rozwiązań przewidzianych aktualnie obowiązującymi przepisami prawa służy właśnie ochronie wspomnianych dóbr. W tym kontekście zauważyć należy, że postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji zainicjowane zostało odpowiednim pismem dotyczącym kontroli pomieszczenia zlokalizowanego w budynku przy ul. F. w W. przeznaczonego do wykonywania działalności gospodarczej m. In. w zakresie obrotu bronią, amunicją. Należy podzielić całkowicie pogląd zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że obowiązki wynikające z treści ww. rozporządzenia mają charakter samoistny. Nie ulega również wątpliwości, że – wbrew twierdzeniom skarżącej – przepisy cytowanego wyżej rozporządzenia mają zastosowanie także do budynków istniejących już w dacie wejścia w życie przedmiotowego aktu wykonawczego. Warto w tym miejscu przytoczyć treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1144/06, w którym wyrażono pogląd, całkowicie akceptowany przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że akty prawne wydane w wykonaniu delegacji zawartych w odpowiednich przepisach ustawy o ochronie przeciwpożarowej mogą być też przez organy administracji publicznej stosowane do budynku, który został wybudowany zanim weszło w życie rozporządzenie oraz powołana ustawa. W związku z faktem, że ustawa o ochronie przeciwpożarowej nie reguluje stosowania jej do budynków wybudowanych przed wejściem ustawy w życie, należy stosować zasadę bezpośredniego działania nowego prawa. Takie regulacje w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie naruszają zasady niedziałania prawa wstecz lecz wiążą się z tzw. retrospektywnym działaniem prawa (a nie retroaktywnym) i zasadą bezpośredniego stosowania prawa. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny (w ślad za uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 października 2006 r. sygn. akt P 27/05, publ. OTK-A nr 9 z 2006 r., poz. 124) ustawodawca może stanowić normy retrospektywne, jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny, a takim interesem jest bez wątpienia ochrona życia i zdrowia ludzkiego oraz mienia przed niebezpieczeństwem pożaru. To na właścicielu budynku obiektu budowlanego lub terenu – zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przeciwpożarowej – ciąży obowiązek przygotowania budynku, obiektu budowlanego lub terenu do prowadzenia akcji ratowniczej. Jak słusznie wskazał organ jedyny wyjątek w zakresie zastosowania ww. rozporządzenia do budynków istniejących już w dacie jego wejścia w życie przewidziany został w § 17 i dotyczy oddalenia bliższej krawędzi drogi pożarowej od ściany obiektów zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi w odniesieniu do dróg pożarowych istniejących w dniu wejścia w życie rozporządzenia (pod warunkiem, że zostały one wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie ich budowy). Odnosząc się do zarzutów nierozpatrzenia przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP wniosku Spółdzielni o zastosowanie rozwiązań zamiennych oraz braku możliwości wykonania wydanego nakazu należy je uznać za chybione. Podkreślenia wymaga, że w decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. organ I instancji wyraźnie wskazał na możliwość zastosowania alternatywnego rozwiązania. Nakaz bowiem obejmuje albo zastosowanie przepisów wprost i doprowadzenie drogi pożarowej w sposób zapewniający niewystępowanie stałych elementów zagospodarowania terenu lub drzew i krzewów o wysokości przekraczającej 3 m. oraz zakończenie drogi pożarowej odpowiednim placem manewrowym (o wymiarach co najmniej 20 m. x 20 m.) albo zastosowanie rozwiązania zamiennego w przypadku braku możliwości ich realizacji w pełnym zakresie, uzgodnionego z [...] Komendantem Wojewódzkim PSP. Także w pouczeniu decyzji organ I instancji zacytował treść § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030), zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy spełnienie wymagań dotyczących doprowadzenia drogi pożarowej do obiektu budowlanego jest niemożliwe ze względu na lokalne uwarunkowania lub jest uzasadnione przyjęcie innych rozwiązań, na wniosek właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu, uzgodnionych z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. Zaznaczyć należy, że organy PSP w sposób władczy rozstrzygają o obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami prawa regulującymi ochronę przeciwpożarową wydając określone nakazy w sytuacji stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego. Strona będąca adresatem tego rodzaju decyzji powinna podjąć wysiłek w celu znalezienia takiego rozwiązania, które zapewnia jednostkom ratownictwa PSP prowadzenie skutecznej akcji przeciwpożarowej. Nakaz zawarty w decyzji odnosi się wprost do przepisów prawa, niemniej jednak uwzględnia możliwość przyjęcia rozwiązań zamiennych w sytuacji, gdy nie jest możliwe całkowite dostosowanie budynku do warunków określonych wprost w obowiązującym rozporządzeniu. Nie ulega jednakże wątpliwości, że inicjatywa zastosowania rozwiązań zamiennych powinna wyjść od adresata nakazu, który zobowiązany jest do zapewnienia zabezpieczenia przeciwpożarowego budynku pozostającego w jego zarządzie. Przyjęcie odmiennej interpretacji obowiązującego stanu prawnego prowadziłoby do sytuacji, w której organy PSP byłyby w istocie pozbawione władczych uprawnień do wydawania odpowiednich nakazów, a jedynie mogłyby przedstawiać w sposób niewiążący określone rozwiązania zamienne do akceptacji właścicielowi lub zarządcy budynku. Tymczasem sytuacja przedstawia się odwrotnie. Adresat obowiązku może w wyjątkowych okolicznościach wnosić o akceptację rozwiązania zamiennego do właściwych organów PSP. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie Komendant Miejski PSP zakreślił Spółdzielni termin wykonania obowiązku do dnia 31 grudnia 2011 r. skarżąca powinna podjąć działania w celu uzgodnienia zaproponowanego rozwiązania zamiennego z [...] Wojewódzkim Komendantem PSP i przystąpić do jego realizacji przed upływem ww. terminu. Nawiązując do kwestii błędnego oznaczenia daty odwołania Spółdzielni w decyzji organu II instancji należy stwierdzić, że uchybienie to jest oczywistą pomyłką i nie stanowi istotnego naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.