II GSK 1026/11

Dnia 14 sierpnia 2012 r. r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia del. WSA Joanna Zabłocka (spr.) Protokolant Piotr Mikucki po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Gl 171/10 w sprawie ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej w B.- B. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od W. K. na rzecz Rady Miejskiej w B. - B. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. syg.akt IV SA/Gl 171/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę W. K. na uchwałę Rady Miejskiej w B. B. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych. Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia: Rada Miejska w B.-B. dnia [...] czerwca 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół, przedszkoli i placówek oświatowych prowadzonych na terenie Miasta B.-B. przez osoby fizyczne lub osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego oraz dla osób prowadzących wychowanie przedszkolne w innych formach. Jako podstawę prawną uchwały wskazała m.in. art. 80 ust. 4 oraz art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). W § 9 ust. 6 tej uchwały wskazano, że szkoły publiczne otrzymują na każdego ucznia dotację w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez Miasto B.-B. nie niższej jednak niż kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez Miasto B.-B. W przypadku nieprowadzenia przez Miasto B.-B. szkoły tego samego typu i rodzaju - wysokość dotacji jest równa kwocie przewidzianej na jednego ucznia szkoły publicznej danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla Miasta B.-B. Natomiast według treści §11 tej uchwały - kwotę należnej dotacji w danym miesiącu wylicza się na podstawie comiesięcznej informacji o faktycznej liczbie uczniów przedszkola, szkoły, oddziałów zerowych, innych form wychowania przedszkolnego i wychowanków placówek objętych opieką oraz na podstawie miesięcznej stawki dotacji ustalonej na jednego ucznia lub wychowanka. Przepis § 12 uchwały określa, że - miesięczną stawkę dotacji określa się corocznie na podstawie wydatków bieżących ustalonych na ten rok w uchwale budżetowej Miasta z uwzględnieniem wydatków w poszczególnych typach i rodzajach szkół oraz na podstawie części oświatowej subwencji otrzymanej przez Miasto B. – B. określonej w metryczce subwencji oświatowej na dany rok. Skargę na powyższą uchwałę wniósł W. K. - Dyrektor Publicznego Liceum Ogólnokształcącego w B.-B., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591). Skarżący zarzucił, że § 11 i 12 uchwały stanowi naruszenie art. 80 ust. 4 oraz art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn zm.) i wniósł o stwierdzenie nieważności § 11 i 12 uchwały oraz o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że uchwała nie czyni zadość obowiązkowi określonemu w przepisach art. 80 ust. 4 oraz art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, wymienionych jako podstawa prawna uchwały. Nie określa bowiem podstawy obliczania dotacji, a przez to narusza interes prawny skarżącego. Podniósł, że regulacja zawarta w § 9 ust. 6 uchwały, podobnie jak pozostała część § 9 uchwały nie wnosi żadnej treści do podstawy obliczania dotacji, z uwagi na to, że praktycznie stanowi powtórzenie regulacji ustawowej (art. 80 i 90 ustawy o systemie oświaty). Skarżący wskazał, że w § 11 i 12 zaskarżonej uchwały jest mowa o sposobie obliczania stawek dotacji, ale przepisy te nie określają w sposób kompleksowy podstawy obliczania dotacji. Podkreślił, że "ustalenie podstawy obliczenia dotacji" należy rozumieć w ten sposób, iż dany akt powinien przedstawiać algorytm w oparciu o który, po podstawieniu odpowiednich danych, możliwe będzie wyliczenie tej dotacji. Podniósł, że treść art. 80 i 90 ustawy o systemie oświaty nie pozostawia wątpliwości co do tego, że uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego musi regulować omawianą kwestię w sposób zupełny, a w uchwale nie przewidziano sposobu kalkulacji uśrednionych wydatków bieżących na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju, w § 9 ust. 6 wskazano na tę wielkość, bez jakiegokolwiek odniesienia do sposobu jej wyliczenia. Skarżący podniósł również, że w ubiegłym - 2009 r. wysokość dotacji na jednego ucznia Liceum Ogólnokształcącego dla młodzieży została ustalona na poziomie 384,20 zł., natomiast z analizy kwoty wydatków budżetowych przeznaczonych w uchwale budżetowej na 2009 r. na dział 80120 - licea ogólnokształcące wynika, że dotacja ta powinna wynosić 457 zł. Podkreślił, że kalkulacji tej dokonał nie w oparciu o zapisy uchwały z 30 czerwca 2009 r., ale mając jedynie na uwadze wydatki przewidziane w uchwale budżetowej na 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ gminy wniósł o jej oddalenie, wskazując między innymi , że ustawa nie nakazuje konkretyzowania w uchwale podstawy obliczania dotacji ani też nie upoważnia do zastosowania dodatkowych bądź odmiennych kryteriów obliczania dotacji, a zatem powtórzenie w uchwale ustawowych kryteriów obliczania dotacji spełnia wymóg "uwzględnienia podstawy obliczania dotacji". Stwierdził, że nieuprawniona jest teza skarżącego, iż przytoczona delegacja ustawowa obliguje do posłużenia się algorytmem, według którego można obliczyć wysokość dotacji oraz do określenia sposobu kalkulacji uśrednionych wydatków bieżących przewidzianych na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju. Organ podniósł, że z przedmiotowej uchwały wynika, jakie są konkretne i weryfikowalne podstawy (kryteria) obliczania dotacji, a także, w jaki sposób dokonuje się wyliczenia przedmiotowych dotacji. Wyjaśnił ponadto, że wskazana przez skarżącego różnica w wysokości dotacji obliczonej dla prowadzonej przez niego szkoły typu liceum ogólnokształcące ( 384,20 zł. miesięcznie na jednego ucznia ) w porównaniu z przeciętną wysokością dotacji dla szkół tego typu prowadzonych przez Miasto Bielsko-Biała ( 457,00 zł. miesięcznie na jednego ucznia ) jest konsekwencją zróżnicowania wysokości dotacji z uwzględnieniem nie tylko typu danej szkoły, ale również jej rodzaju - zgodnie z treścią art. 80 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Uwzględnienie obu tych kryteriów, tj. typu i rodzaju szkół, implikuje wyliczenie różnych kosztów funkcjonowania liceów ogólnokształcących ( typ szkoły ) w zależności od rodzaju szkoły tego typu. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. B. stwierdził, że bezpodstawne są wnioski skarżącego o sprzeczności §11 i §12 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w B.-B. z dnia [...] czerwca 2009 r. z przepisami art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, a wobec tego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Powołując się na treść przepisów art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, WSA stwierdził, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustalając tryb udzielania i rozliczania dotacji oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania jest zobowiązany uwzględnić w szczególności podstawy obliczania dotacji. Z tego jednak nie wynika, że ma upoważnienie ustawowe do ustalenia, w drodze uchwały – tychże podstaw obliczania dotacji. Podstawy obliczania dotacji muszą być tylko uwzględnione przez organ przy ustalaniu przez niego trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Delegacja ustawowa zawarta w przepisach art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty dotyczy bowiem tylko tych zagadnień, tj. ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Podkreślił, że z normatywnego charakteru kwestionowanej uchwały wynika konieczność formułowania jej postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego, co oznacza, że w jej treści nie mogą znaleźć się regulacje nie znajdujące uzasadnienia w normie zawierającej delegację ustawową. Zgodnie bowiem z art. 94 Konstytucji RP, organy samorządu terytorialnego ustanawiają akty prawa miejscowego – na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 4 kwietnia 2008 r.syg.akt II OSK 102/08 podkreślił, że akty prawa miejscowego, podobnie jak rozporządzenia, wydawane są na podstawie delegacji ustawowej, a więc zajmują analogiczną pozycję w hierarchii źródeł prawa. Podobnie zatem jak organ administracji publicznej wydający rozporządzenia – tak i rada gminy jest zobowiązana przestrzegać zakresu upoważnienia udzielonego przez ustawę w kwestii tworzenia aktów prawa miejscowego. Wskazał, że kwestię podstaw obliczania dotacji reguluje przepis art. 80 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Postanowienia tego przepisu zostały powtórzone w przepisie § 9 ust. 6 przedmiotowej uchwały. Powtórzenie tej regulacji ustawowej w § 9 ust. 6 zaskarżonej uchwały było podyktowane względami praktycznymi – uchwała zyskała bowiem dzięki temu na przejrzystości. Sąd stwierdził również, że jeśli – w ocenie skarżącego - wysokość udzielonej mu dotacji została obliczona w kwocie zaniżonej – to do kontroli prawidłowości zastosowania regulacji art. 80 ust. 3 ustawy o systemie oświaty – służą inne środki prawne aniżeli skarga na uchwałę rady miejskiej, która wobec braku upoważnienia ustawowego nie może regulować kwestii podstaw obliczania wysokości dotacji. W. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu I instancji, zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. 2004, Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) polegające na przyjęciu, że regulacje § 11 i 12 uchwały Rady Miejskiej w B.-B. z dnia [...] czerwca 2009 r. [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych czynią zadość wymogom zawartym w tych przepisach ustawy o systemie oświaty. Zarzucił ponadto, że w §9 ust.6 uchwały znajduje się jedynie regulacja stanowiąca swoiste powtórzenie regulacji ustawowej zawartej w art. 80 ust. 3 ustawy o systemie oświaty i nie stanowi podstawy obliczenia dotacji. Zarzucił, że dokonana wykładnia prawa i jego zastosowanie w przedmiotowej sprawie stoi w sprzeczności z językowym brzmieniem przepisów art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Przepisy te expressis werbis, w ocenie kasatora, nałożyły na Radę Miejską w B.-B. obowiązek ustalenia trybu udzielania i rozliczania przedmiotowych dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, uwzględniając w szczególności m.in. podstawy obliczenia dotacji, z czego wynika, że podstawy obliczenia dotacji powinny być określone w uchwale Rady Miejskie i stanowią obligatoryjny element regulacji takiej uchwały. Tymczasem w przedmiotowej uchwale Rady Miejskiej w B.-B. nie określono sposobu kalkulacji uśrednionych wydatków bieżących przewidzianych na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju. W § 9 ust. 6 wskazano jedynie na tę wielkość bez jakiegokolwiek odniesienia do sposobu jej wyliczenia. Zarzucił ponadto, że niedostatki legislacyjne, a raczej braki prawnie wymaganej regulacji, powodują, że w odczuciu skarżącego wysokość należnej mu dotacji na jednego ucznia jest ustalana wedle zasad, których nie jest on w stanie zweryfikować w oparciu o regulacje przedmiotowej ustawy, a co za tym idzie w sposób arbitralny. Mianowicie w roku 2009 wysokość dotacji na jednego ucznia Liceum Ogólnokształcącego dla młodzieży ustalono na poziomie 384,20 zł (znajdujące się w aktach sprawy pismo Miejskiego Zarządu Oświaty z 24 sierpnia 2009 r.). Z kolei z przekazanych skarżącemu informacji nie wynika (bo nie może wynikać z uwagi na brak stosownych regulacji w uchwale) sposób wyliczenia tej stawki. Natomiast analizy kwoty wydatków budżetowych przeznaczonych w uchwale budżetowej na 2009 r. na dział 80120 - Licea ogólnokształcące prowadzi do wniosku, że dotacja ta powinna wynosić 457 zł. Skarżący przedstawił kalkulację będącą podstawą dokonanych przez niego obliczeń. Zarzucił również, że przyjęta w przedmiotowej uchwale regulacja narusza również zasadę ochrony zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa, mającą swoje umocowanie w art. 2 Konstytucji. Reasumując stwierdził, że w przedmiotowej sprawie sąd pierwszej instancji naruszył prawo materialne przez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie art. 80 ust. 4 i 90 ust. 4 w związku z art. 80 ust. 3 ustawy o systemie oświaty błędnie przyjmując, że należyte wywiązanie się z obowiązków nałożonych w tych przepisach przez ustawodawcę może ograniczyć się do swoistego powtórzenia regulacji art. 80 ust. 3. Wykładnia językowa i celowościowa przepisu art. 80 ust. 3 prowadzi do wniosku, że wyznacza on dolną granicę podstawy ustalania wielkość należnej dotacji. Prawidłowe wykonanie dyspozycji tej normy wymaga z kolei ustalenia w uchwale Rady Gminy podstawy obliczenia dotacji, który to obowiązek jednoznacznie wynika z regulacji art. 80 ust. 4 i 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. W przedmiotowej sprawie Rada Miejska w B.-B. nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku ustawowego określenia podstaw ustalania wysokości dotacji dla szkół, przedszkoli i placówek oświatowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej, jako " p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to jego związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki nieważności enumeratywnie wyliczone w art.183 §2 p.p.s.a, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę w granicach podstaw i zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego, czyli art. 80 ust. 4 art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty nie są trafne. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji , z normatywnego charakteru kwestionowanej uchwały wynika konieczność formułowania jej postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego, co oznacza, że w jej treści nie mogą znaleźć się regulacje nie znajdujące uzasadnienia w normie zawierającej delegację ustawową. Zasada ta wynika wprost z art. 94 Konstytucji RP. W sprawie sporny jest zakres upoważnienia ustawowego dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego zawartego w przepisach art. 80 ust. 4 i 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ jednostki samorządu terytorialnego podejmując w oparciu o ww. przepisy art. 80 ust.4 i art. 90 ust. 4 uchwałę w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek oświatowych ma obowiązek i prawo określenia w uchwale podstaw obliczenia dotacji. W pierwszej kolejności wymaga przypomnienia, że art. 80 ustawy o systemie oświaty zawiera uregulowania dotyczące dotacji dla placówek publicznych z wyłączeniem tych, które są jednostkami budżetowymi, a art.90 tej ustawy uregulowania dotyczące dotacji dla placówek niepublicznych. Z brzmienia art. 80 ust.4 omawianej ustawy wynika, iż organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawy obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Analogiczną regulację zawiera art.90 ust.4. Zgodnie z brzmieniem przywołanego wyżej przepisu art.80 ust.4 organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala ( a więc jest upoważniony i zobowiązany do ustalenia) tryb udzielania i rozliczania dotacji wymienionych w ust.2-3 b oraz tryb i zakres kontroli ich wykorzystania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że upoważnienie do ustalenia trybu udzielania i wykorzystania dotacji nie może być utożsamiane z upoważnieniem do ustalenia podstaw obliczania dotacji. Podkreślić należy , że ustalenie podstaw obliczania dotacji , o którym mowa w tym przepisie winno być w uchwale uwzględnione, a nie ustalone . Winno być uwzględnione obok innych elementów takich jak zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, a także sposób i termin rozliczenia dotacji. Ustalenie podstaw obliczania dotacji zostało uwzględnione ( nie ustalone) w §11 i §12 uchwały poprzez wskazanie, że kwotę należnej dotacji w danym miesiącu wylicza się na podstawie comiesięcznej informacji o faktycznej liczbie uczniów i wychowanków oraz na podstawie miesięcznej stawki dotacji ustalonej na jednego ucznia lub wychowanka oraz , że miesięczną stawkę dotacji określa się corocznie na podstawie wydatków bieżących ustalonych na ten rok w uchwale budżetowej Miasta z uwzględnieniem wydatków w poszczególnych typach i rodzajach szkół oraz na podstawie części oświatowej subwencji otrzymanej przez Miasto B. – B. określonej w metryczce subwencji oświatowej na dany rok. Zakwestionowane paragrafy uchwały zawierają postanowienia dotyczące sposobu wyliczenia dotacji w danym miesiącu (§11) oraz sposobu określania miesięcznej stawki dotacji (§12) i stanowią część określonego w uchwale trybu udzielania dotacji. Zasady ustalania dotacji dla szkół publicznych zostały określone w art. 80 ust.3 ustawy o systemie oświaty, który stanowi, że szkoły te otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego, nie niższej jednak niż kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku nieprowadzenia przez jednostkę samorządu terytorialnego szkoły tego samego typu i rodzaju podstawą ustalenia wysokości dotacji jest kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły publicznej danego typu i rodzaju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego. Przepis powyższy określa zasady ustalania dotacji i nie upoważnia jednostek samorządu terytorialnego do podejmowania uchwał w przedmiocie zasad ustalania dotacji dla szkół publicznych. Odpowiednie regulacje zawiera przepis art. 90 ust. 3 dla szkół niepublicznych. Sąd w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną uważa za dopuszczalne przytoczenie w uchwale jednostki samorządu terytorialnego określonej regulacji ustawowej, jeżeli czyni to akt prawa miejscowego bardziej czytelnym. Ponieważ, jak wyżej wyłożono, art. 80 ust. 4 (oraz art. 90 ust. 4) ustawy o systemie oświaty nie zawiera upoważnienia do ustalania przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego zasad ustalania dotacji dla szkół, brak było podstaw prawnych do ustalenia w kwestionowanych przez kasatora przepisach §11 i § 12 uchwały zasad ustalania tych dotacji. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieuzasadniony jest zarzut o niewłaściwej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu przez Sąd I instancji przepisów art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Wyjaśnić również należy, że skarga na uchwałę Rady Miejskiej nie jest środkiem do kwestionowania wysokości udzielonej skarżącemu dotacji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa, NSA stwierdza, że podjęcie przez jednostkę samorządu terytorialnego uchwały zgodnie z delegacją zawartą w ustawie nie może być traktowane jako naruszenie zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.204 pkt 2 p.p.s.a i 205§2 p.p.s.a. w związku z §14 ust.2 pkt 2 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U.Nr 163, poz.1349 ze zm.).