II FSK 1004/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2753/10 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 19 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2753/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że skarga podpisana była przez D. B. a do skargi dołączono kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez M. B. Pismem z dnia 4 listopada 2010 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 października 2010 r. wezwano D. B. do złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia niniejszych braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 8 listopada 2010 r. Z uwagi na nie wywiązanie się przez pełnomocnika strony skarżącej z nałożonego obowiązku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", odrzucił skargę. Od powyższego postanowienia M. B., działając przez swojego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uzasadniając swój środek odwoławczy podniosła, że pełnomocnictwo, w formie aktu notarialnego, do reprezentowania skarżącej, zostało złożone w trakcie postępowania podatkowego. Stąd wezwanie do jego ponownego złożenia do akt sądowoadministracyjnych było niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. wynika, iż pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Nieprzedłożenie takiego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym pisma procesowego, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., sytuacja taka prowadzi do wydania zarządzenia wzywającego do usunięcia braku formalnego. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi, mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie, stanowi przesłankę odrzucenia tego pisma procesowego w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo we właściwej formie nie zostało złożone równocześnie ze skargą. Dołączona do niej kserokopia aktu notarialnego nie może zostać uznana za, wskazane w art. 37 § 1 p.p.s.a., "pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa". Zatem prawidłowo zostało wystosowane do pełnomocnika wezwanie o jego przedłożenie. Wezwanie to zostało skonkretyzowane do wskazanej w jego treści sprawy – wskazano sygnaturę akt sprawy sądowoadministracyjnej, jak również datę i numer zaskarżonej decyzji. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela argumentacji skargi kasacyjnej podnoszącej, że złożenie pełnomocnictwa w trakcie postępowania podatkowego zwalnia stronę skarżącą z obowiązku wskazanego w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Wykładnia systemowa obu tych przepisów wskazuje, że pierwszy z nich dotyczy czynności a drugi pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że zwalnia od obowiązku złożenia pełnomocnictwa jedynie sytuacja, gdy pełnomocnik przedtem złożył to pismo w danej sprawie sądowoadministracyjnej, a nie w jakiejkolwiek sprawie. Nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przedłożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, ani złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z 23 sierpnia 2005 r., FSK 1955/04, także postanowienie NSA z 19 kwietnia 2011 r., I FSK 1305/10). Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że prawidłowo Sąd I instancji uznał, że zaszły przesłanki do zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. a tym samym skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a.