II SA/Wr 559/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis Protokolant Asystent sędziego Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Zgromadzenia W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zasad współdziałania W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z Gminami członkowskimi Związku w zakresie przygotowania, realizacji i finansowania inwestycji wodociągowych i kanalizacyjnych oraz innych przedsięwzięć wynikających ze statutowej działalności Związku I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu; III. zasądza od W. Związku Wodociągów i Kanalizacji na rzecz Wojewody D. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...]r. Zgromadzenie W. Związku Wodociągów i Kanalizacji podjęło uchwałę Nr [...] w sprawie określenia zasad współdziałania W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z Gminami członkowskimi Związku w zakresie przygotowania, realizacji i finansowania inwestycji wodociągowych i kanalizacyjnych oraz innych przedsięwzięć wynikających ze statutowej działalności Związku. W podstawie prawnej tejże uchwały powołano się na przepis art. 10 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz § 31 Statutu W. Związku Wodociągów i Kanalizacji (Dz. Urz. Województwa W. z [...]r. Nr [...] poz. [...] ze zm.). Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł Wojewoda D.. Zarzucając jej istotne naruszenie art. 67 ust.2 pkt.3 i 6 oraz art.67 ust.3 ustawy o samorządzie gminnym, organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności skarżonej uchwały oraz zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał, że stosownie do zapisu § 1 ust.1 skarżonej uchwały, przyjęte zostały postanowienia dotyczące nowej formy finansowania zadań Związku - porozumienia o udzieleniu pomocy, zawieranego między Związkiem a gminami członkowskimi (§ 1 ust. 2, 3, 5). Wprowadzono także nową formę realizacji zadań - udzielanie pomocy organizacyjnej i finansowej Gminom, podejmującym realizację inwencji i modernizację sieci i urządzeń wodociągowych oraz kanalizacyjnych. (§ 1 ust. 4). W dalszej części uchwały dookreślone zostały ogólne zasady zawierania porozumień o wzajemnej pomocy (§ 2 i § 3). W ocenie organu nadzoru przedmiot regulacji uchwały dotyczy materii, która powinna zostać objęta statutem Związku. Przepis § 1 ust. 1 uchwały podjęty został z naruszeniem art. 67 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Przywołany przepis ustawy stanowi że określenie zadań związku jest obligatoryjnym elementem statutu. Wymóg określenia zadań związku należy rozumieć w ten sposób, że zadania te powinny zostać opisane postanowieniami statutu, w sposób umożliwiający rozróżnienie zadań przekazanych na rzecz Związku od zadań, które Gminy będą wykonywać samodzielnie. Statut W. Związku Wodociągów i Kanalizacji nie zaś zna rozróżnienia zadań na "realizowane w pełnym zakresie" i "realizowane we wzajemnie uzgodnionej części". Nie zawiera przepisów dotyczących wyniku uzgodnień, o których mowa w § 1 ust. 1 uchwały. Również sama uchwała nie precyzuje, w jakiej formie prawnej miałoby dojść do wzajemnego uzgodnienia podziału zadania między Związkiem a daną gminą. Organ odwołał się tu wyroku NSA z dnia 27 września 1994r., sygn. akt SA/Łd 1906/94 (ONSA nr 4 z 1995r. s. 161), gdzie Sąd przyjął, że w relacji: związek międzygminny – gmina będąca członkiem tego związku, nie można stosować formy porozumienia komunalnego (art. 74 ust. 1 i 2 ustawy), ani też cywilnoprawnych form współdziałania. Charakter prawny związków komunalnych (międzygminnych) i porozumień komunalnych jest zbliżony w tym sensie, że mogą być one zawierane dla realizacji tych samych celów, a do porozumień posiłkowo stosuje się przepisy o związkach komunalnych. Wybór formy współdziałania należy do gminy, nie może jednak prowadzić do zacierania prawnych różnic pomiędzy instytucją związku komunalnego a instytucją porozumienia komunalnego, a także pomiędzy wymienionymi formami współdziałania a współdziałaniem w formach cywilnoprawnych (różnego typu umowy). Precyzja w ustalaniu, o jaką formę współdziałania chodzi, jest konieczna ze względu na potrzebę wyraźnego rozgraniczenia zadań pozostających w gestii gminy od zadań przekazywanych na rzecz związku czy też na rzecz konkretnej gminy w ramach porozumienia komunalnego. Pomieszanie cech różnych instytucji współdziałania międzygminnego sprawia, że ustawowe wyodrębnienie tych form stałoby się zbędne i nieistotne. Zatem tylko postanowienia statutu związku międzygminnego mogą rozstrzygać o zakresie, w jakim dane zadanie zostaje przekazane na rzecz związku. Wobec braku rozróżnienia w statucie przyjąć należy, że zostaje ono przekazane w całości. Organ nadzoru podkreślił, że pozostałe przepisy uchwały pozostają w nierozerwalnym związku z § 1 ust.1 (szczególnie § 1 ust. 4). Nadto przepisy dotyczące nowej formy finansowania zadań Związku - porozumienia o udzieleniu pomocy, zawierane między Związkiem a gminami członkowskimi, naruszają art. 67 ust. 2 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym, w myśl którego - zasady udziału w kosztach wspólnej działalności uczestników związku, powinny zostać uregulowane w statucie. Akt ten powinien wyraźnie określać, w jakich proporcjach i w jakiej formie każda z tworzących go gmin uczestniczy w pokrywaniu kosztów działalności związku, związanych z wykonywaniem wspólnych zadań publicznych (tak: K. Bandarzewski [w:], Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, red. P. Chmielnicki, Warszawa 2006, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 539). W uchwale przyjęto, że podstawą przekazania środków w ramach współfinansowania mają być umowy zawierane między poszczególnymi gminami a Związkiem. Zakres swobody w kształtowaniu ich treści wyznaczyć ma bliżej niesprecyzowany akt o nazwie: "Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych" (§ 2 ust. 2 uchwały). Wskazany w uchwale przepis § 31 statutu W. Związku Wodociągów i Kanalizacji (Dz. Urz. Woj. Doln. z 1995 r. Nr 15, poz. 8 ze zm.), stanowiący wyłącznie o "podziale środków własnych" Związku, nie stanowi podstawy do zawarcia porozumienia o współfinansowaniu zadań. Z literalnego brzmienia wskazanych przepisów statutu wynika, że nie dotyczą zasad udziału w kosztach własnej działalności lecz zasad udziału w zyskach (dochodach) związku. Nie ulega wątpliwości, że statut związku międzygminnego pełni taką samą funkcję prawną jak statut gminy. Określa ustrój osoby prawnej prawa publicznego. Przepisy ustawy wyznaczające ramy tworzenia związków międzygminnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to także, że postanowienia uchwał gmin (zgromadzenia ich przedstawicieli), nie mogą wchodzić w materię zastrzeżoną dla statutu związku. Jak pisze W. Kisiel: "Tymczasem zaliczenie do materii statutowej oznacza co najmniej tyle, że reguła statutowa musi najpierw wejść w życie, a dopiero później być stosowana. Milczenie statutu w sprawie, w której ustawa nie wypowiada się, nie oznacza swobody tworzenia reguł na użytek pojedynczego głosowania, ale obowiązek odłożenia głosowania szczegółowego do czasu aż wejdzie w życie stosowna reguła, wprowadzona do statutu (...)". (W. Kisiel [w:] Komentarz do ustawy ...jw. s. 69). Organ nadzoru wskazał, że każda zmiana treści statutu wymaga podjęcia uchwał przez rady wszystkich gmin - uczestników związku międzygminnego (zgodnie z dyspozycją art. 67 ust. 1 w zw. z ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Nie jest dopuszczalnym różnicowanie zmian obligatoryjnych postanowień statutu na bardziej i mniej istotne, stosowanie odstępstw od wyraźnego nakazu ustawowego. Zgromadzenie W. Związku Wodociągów i Kanalizacji nie może, w drodze zaskarżonej uchwały nr [...], modyfikować i uzupełniać postanowień statutu tego Związku. W konsekwencji powyższego, organ nadzoru stwierdził, że z uwagi na doniosłość przedstawionych wyżej uchybień, wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy uznać za uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Zgromadzenie W. Związku Wodociągów i Kanalizacji wniosło o jej oddalenie podkreślając, że gmina ma swobodę decydowania o podjęciu współdziałania oraz o jego zakresie podmiotowym i przedmiotowym, o formach, w jakich będzie ono realizowane (publicznoprawne czy cywilnoprawne), i o strukturach organizacyjnych współdziałania. Funkcje związków komunalnych i porozumień komunalnych są zbliżone, ponadto do porozumień posiłkowo stosuje się przepisy o związkach komunalnych. Statut związku jest aktem, na mocy którego związek przejmuje przekazane mu przez gminy zadania oraz wiążące się z wykonywaniem tych zadań prawa i obowiązki publicznoprawne i cywilnoprawne (Z. Niewiadomski, W. Grzelak: Komentarz, s. 65). Statut określa również ustrój osoby prawnej, jaką jest związek międzygminny. Komentowany przepis art. 67 w ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym wymienia elementy, jakie powinien zawierać statut związku międzygminnego. Statut związku z całą pewnością musi zawierać takie elementy, jak: zadania związku, wyspecyfikowanie gmin uczestników związku oraz określenie zasad przystępowania i występowania członków, a także zasady rozliczeń majątkowych pomiędzy członkami, zasady udziału w kosztach wspólnej działalności, zyskach i pokrywania strat związku. Statut winien również zawierać postanowienia dotyczące struktury, zakresu i trybu działania organów (zgromadzenia i zarządu) związku, nazwę i siedzibę związku, czas jego trwania, zasady korzystania z obiektów i urządzeń związku, zasady likwidacji związku oraz inne zasady określające współdziałanie. Komentatorzy wyraźnie rozróżniają obligatoryjne elementy statutu (por. "musi zawierać takie elementy jak") od elementów, które powinny znaleźć się w statucie związku. Organ nadzoru, zdaniem Zgromadzenia - nie wziął pod uwagę, że zaskarżona uchwała normuje udzielanie pomocy organizacyjnej i finansowej przez Związek Gminom uczestniczącym w Związku, a nie udzielanie pomocy Związkowi przez Gminy - członków Związku. Nie jest to zatem nowa forma finansowania zadań Związku lecz forma udzielania pomocy gminom na realizację zadań podjętych do wykonania przez gminy. Dlatego też w podstawie prawnej uchwały powołano art. 10 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Wobec powyższego, skoro gminy uczestniczące w związku międzygminnym mają swobodę decydowania o podjęciu współdziałania, to także taką swobodę w świetle postanowień art. 10 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ma związek międzygminny. Skoro to Związek ma uczestniczyć w kosztach realizacji zadań Gmin w ramach udzielanej im pomocy, to podejmując zaskarżoną uchwałę Związek, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie naruszył art. 67 ust. 2 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto wyjaśniono, że "Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych", o którym mowa w § 2 ust. 2 zaskarżonej uchwały, jest uchwalany przez Zgromadzenie Związku w oparciu o art. 21 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity Dz.U. 2006 r. Nr 123 poz. 858 ze zm.) i nie jest to, jak twierdzi skarżący - "bliżej nie sprecyzowany akt". Także, wbrew twierdzeniom skarżącego, użyty w uchwale zwrot "porozumienie" nie dotyczy porozumienia międzygminnego w rozumieniu przepisów ustawy o samorządzie gminnym (w uchwale nie użyto zwrotu "porozumienie międzygminne"), lecz porozumienia cywilnoprawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt.5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Akty te są zgodne z prawem jeżeli są zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia mu uchwały w trybie określonym w art. 90 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwaną u.s.g. Według art. 93 ust. 1 u.s.g., po upływie 30-dniowego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Może je tylko zaskarżyć do sądu administracyjnego tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Stwierdzenie zaś przez sąd nieważności uchwały następuje tylko w przypadku istotnego naruszenia prawa. Stosownie bowiem do art. 147 u.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 u.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu. W niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarga Wojewody D. jest zasadna, podzielając w pełni argumentację strony skarżącej. Wskazać należy, że z treści art. 91 ust. 1 u.s.g. wynika, iż uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Granicą nieważności jest ustalenie, że jest to istotne naruszenie prawa. Powołana ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszeń prawa, które należy zakwalifikować do istotnego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż chodzi o tego rodzaju nieprawidłowości jak np.: naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania tych aktów, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej czy wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu, naruszenie przepisów prawa ustrojowego i prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów dotyczących procedury podejmowania tych aktów /por. wyrok NSA z 11 .02.1998r., sygn.akt II S.A./Wr 1459/97, OSP 1998, Nr 3, poz.79/. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie takie wady i uchybienia zaskarżonej uchwały występują. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Zgromadzenia W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...]r., Nr [...] podjęta na podstawie art. 10 ust.2 w związku z art.64 ust.1 u.s.g. oraz § 31 Statutu W. Związku Wodociągów i Kanalizacji. Wskazać należy, że stosownie do art. 64 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, związki międzygminne są dobrowolnymi organizacjami gmin tworzonymi w celu wspólnego wykonywania ich zadań publicznych. Wszelkie prawa i obowiązki gmin uczestniczących w takim związku, związane z wykonywaniem przekazanych mu (we właściwej formie) zadań, przechodzą z mocy prawa na właściwe organy tego związku, z dniem ogłoszenia statutu związku, o czym stanowi art. 64 ust. 3 tej ustawy. W konsekwencji związek staje się podmiotem uprawnionym i zobowiązanym do realizacji przekazanych mu zadań, a równocześnie gmina traci uprawnienie do wykonywania zadań publicznych w takim zakresie, w jakim wykonuje je związek biorąc pod uwagę charakter prawny związku a więc to, że ma on osobowość cywilnoprawną i publicznoprawną chodzi o uzgodnione przez gminy przekazanie (powierzenie) zadań gmin, które związek będzie realizował w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Związkowi mogą być przekazane wszelkie zadania publiczne gmin, zarówno te, których realizacja następuje w formach administracyjnoprawnych, jak i te, które mogą być realizowane w formach cywilnoprawnych. Również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale z dnia 11 kwietnia 2005r., sygn.akt OPS 2/04 /ONSAiWSA 2005/4/64/ - przyjął, że istota związku międzygminnego więc polega na tym, że zainteresowane gminy ustalają jakie zadanie należące do zakresu ich działania będzie wykonywane wspólnie, i w tym celu tworzą samodzielny byt prawny w postaci związku na który przenoszą wykonywanie tego zadania. Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku dotyczącego wykonywania zadania przekazanego związkowi, przechodzą na związek. Oznacza to, że statut związku międzygminnego pełni taką samą funkcję jak statut gminy, a jego charakter prawny jest taki sam jak statutu gminy. Nie zmienia tego w niczym to, że utworzenie związku międzygminnego oraz uchwalenie jego statutu przez każdą z gmin poprzedzała negocjacje i uzgodnienia gmin co do utworzenia samego związku, zadań wykonywanych przez związek i postanowień statutu związku. Istotne jest zatem, jak trafnie podnosi się w doktrynie, że statut jest podstawowym aktem regulującym całość zagadnień związanych z danym związkiem komunalnym /por.J.Zimmermann, Prawo administracyjne, Kraków 2005, str.263/. W myśl zaś przepisu art.67 ust.2 u.s.g. statut związku powinien określać m.in. organy związku, ich strukturę, zakres i tryb działania, zasady udziału w kosztach wspólnej działalności, zyskach i pokrywania strat związku, zasady przystępowania i występowania członków oraz zasady rozliczeń majątkowych. W świetle powyższych ustaleń zasadne są zarzuty oraz argumentacja Wojewody D. wskazującego, że przedmiot regulacji skarżonej uchwały dotyczy materii, która powinna zostać objęta statutem Związku. Zdaniem Sądu, skarżoną uchwałą Zgromadzenie W. Związku Wodociągów i Kanalizacji dopuściło się istotnych naruszeń prawa stosując swoistą "modyfikację" i rozszerzenie przyznanych temuż organowi kompetencji. Istotne naruszenie art.67 ust.2 pkt.3 us.g. przez zapisy § 1 ust.1 skarżonej uchwały - polega na tym, że postanowienia te w istocie zmieniają § 7 ust.1 pkt. 3, 7, 8 Statutu W. Związku Wodociągów i Kanalizacji /Dz.Urz.Woj. W. z [...]r. Nr [...], poz. [...]/, a który to przepis Statutu określa zadania Związku. Podobnie ma się sprawa z zapisem § 2 ust.1 skarżonej uchwały, zgodnie z którym: "Wałbrzyski Związek Wodociągów i Kanalizacji na podstawie między innymi kierunków rozwoju Gmin – członkowskich Związku określonych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz Wieloletnich Planów Inwestycyjnych poszczególnych Gmin uchwałą Zgromadzenia przyjmuje "Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych". Słusznie Wojewoda zarzuca, że wymieniony w cyt. wyżej § 2 ust.1 uchwały "Wieloletni plan (...) to bliżej niesprecyzowany akt, a po drugie gdyby przyjąć, jak podnosi Zgromadzenie, że jest to Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych na lata 2006 do 2013 , zatwierdzony uchwałą Nr [...] Zgromadzenia W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...]r., podjętą na podstawie art. 21 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków /Dz. U. Nr 27, poz.747 ze zm./, to tak przepisy omawianej ustawy o samorządzie gminnym, jak Statut Związku nie daje możliwości Zgromadzeniu Związku doprecyzowania /modyfikacji/ zakresu zadań przekazanych Związkowi w drodze uchwały. Również zapis § 1 ust.2 skarżonej uchwały, podjęty został w ocenie organu nadzoru a także Sądu z istotnym naruszeniem art.67 ust.2 pkt.6 u.s.g., poprzez w istocie zmianę /wyłączenie/ § 27 ust.3 w/w Statutu Związku. Skarżona uchwała istotnie narusza art.67 ust.2 pkt.6 i 7 u.s.g. poprzez postanowienia § 1 ust. 3 i 4. Przy czym dodatkowo zauważyć należy, w pełni zarazem akceptując stanowisko organu nadzoru, że stosownie do art.10 ust.2 u.s.g. związki międzygminne mogą udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej, lecz uchwała w tym względzie winna wskazywać nie tylko formę tej pomocy, lecz powinna wskazywać konkretny cel na który pomoc zostaje udzielona. Z kolei naruszeniem art.67 ust.2 pkt.9 u.s.g. są postanowienia § 2 ust.2 i § 3 skarżonej uchwały, skoro zgodnie z tymże przepisem ustawy, to statut związku powinien określać inne zasady określające współdziałanie. Opisane i omówione wyżej naruszenie prawa nie jest jedynym naruszeniem do jakiego doszło przy podejmowaniu kwestionowanej uchwały. Niewątpliwe jest w sprawie, że zgodnie z art.69 ust.1 u.s.g. organem stanowiącym związku jest zgromadzenie związku, a do którego to organu zgodnie z ust.3 art.69 u.s.g. stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rady gminy. W myśl zaś art.20 ust.1a u.s.g. – rada gminy może wprowadzić zmiany w porządku obrad sesji bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady. Kwestia ta jest o tyle istotna w niniejszej sprawie, że z protokołu Nr [...] z posiedzenia Zgromadzenia W. Związku Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...]r., w trakcie którego podjęto skarżoną uchwałę Nr [...] wynika, że uchwałę tę podjęto zmieniając /uzupełniając/ porządek obrad w trakcie tegoż posiedzenia, przy czym, co równie jest istotne, z akt nie wynika by projekt tej uchwały został doręczony członkom Zgromadzenia przed posiedzeniem, stąd przyjąć należy, że uniemożliwiono Im możliwość merytorycznego przygotowania się do zajęcia stanowiska w sprawie . Istotny jest tutaj także zapis § 11 w związku z § 2 w/w Statutu W. Związku Wodociągów i Kanalizacji /w brzmieniu znajdującym się w aktach sprawy/, zgodnie z którym - Zgromadzenie liczy łącznie 18 członków, w tym 11 Gmin, 6 dodatkowych przedstawicieli Miasta W. oraz 1 dodatkowy przedstawiciel Gminy M.. Oznacza to, że bezwzględna większość głosów jaka była wymagana tak do zmiany porządku obrad, jak i podjęcia skarżonej uchwały Zgromadzenia - to liczba 10, gdy w opisanym wyżej protokole posiedzenia po pierwsze stwierdza się, że Zgromadzenie liczy 16 członków /pkt.Ad.1 str.1 protokołu/, a po drugie na str.2 tegoż protokołu znajduje się zapis, z którego jednoznacznie wynika, że za wnioskiem o uzupełnienie porządku obrad o projekt przedmiotowej uchwały oddano 9 głosów. Ustalenia te wskazywać mogłyby, że ma miejsce wadliwość procedury podjęcia skarżonej uchwały, co z kolei świadczyłoby o rażącym naruszeniu wskazanych ostatnio przepisów. Sprzeczność ta, a w konsekwencji niezgodność z cyt. wyżej przepisami umknęła uwadze organowi nadzoru, który to organ obowiązany jest w każdej sytuacji oceniać kontrolowany akt nie tylko pod względem merytorycznym, lecz i formalnym, czyli kontrolować, czy dany akt podjęty został zgodnie z obowiązującą procedurą. Mając na uwadze stwierdzone istotne naruszenia prawa, zgodnie z art. 147 § 1 u.p.s.a, orzeczono jak w pkt. I sentencji wyroku. Rozstrzygniecie o kosztach postępowania wydano na podstawie art. 200 u.p.s.a (pkt. III sentencji.) Orzeczenie o tym, iż zaskarżona uchwała nie może być wykonana znajduje uzasadnienie w art. 152 u.p.s.a. (pkt. II sentencji). H.B. 7.03.2011r.