IV SA/Wa 2185/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Dnia 9 sierpnia 2010 r. do Urzędu Miasta i Gminy P. wpłynęło wezwanie E. G. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie dotyczyło uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Z. Rada Miejska w P. nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Natomiast V-ce Przewodniczący Rady Miejskiej M. S. wystosował do wzywającego pismo datowane na dzień [...] września 2010 r. (doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 września 2010 r.), w którym wskazał przewidywalny termin podjęcia uchwały w przedmiotowej sprawie oraz pismo datowane na dzień [...] września 2010 r. (doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 września 2010 r.) informujące skarżącego o niepodjęciu przez Radę Miejską w P. uchwały w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dnia 29 października 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) E. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl tego przepisu o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na miejscowy plan zagospodarowani przestrzennego decydują następujące elementy: zachowanie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwaloną uchwałą. Nadto elementem tym jest wniesienie skargi w ustawowym terminie, co wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie miała miejsce druga z wymienionych sytuacji, bowiem Rada Miejska w P. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego. W aktach sprawy znajduje się pismo datowane na dzień [...] września 2010 r., doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 września 2010 r., podpisane przez V-ce Przewodniczącego Rady Miejskiej w P., które strona skarżąca uznaje za odpowiedź na jej wezwanie. Z jednoznacznej treści tego pisma wynika jednak, że zawiera ono jedynie informację, że Rada Miejska w P. nie zajęła stanowiska w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Jest to informacja o braku podjęcia w sprawie działań przez Radę Miejską udzielona przez V-ce Przewodniczącego tej Rady. Nie jest to zatem odpowiedź Rady Miejskiej na wezwanie strony skarżącej. Pisma tego nie można uznać za odpowiedź na wezwanie również z tego względu, że nie ma ono formy uchwały, a tylko w takiej formie rada miejska jako organ kolegialny może wyrażać swoje stanowisko. Skoro w niniejszej sprawie Rada Miejska w P. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, które wpłynęło do organu w dniu 9 sierpnia 2010 r., to skarga powinna być wniesiona najpóźniej w dniu 8 października 2010 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 29 października 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.