III SA/Kr 137/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi D. O. i S. B. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. W dniu 31 sierpnia 2010r. Rada Gminy, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi D. O. i S. B. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy. Uznała w par. 1 uchwały, że skarga D. O. i S. B. jest bezzasadna. Skarga D. O. i S. B. została wniesiona na podstawie art. 227 kpa i zawierała zarzuty zaniedbania, naruszenia przepisów prawa i słusznego interesu strony i uczestników postępowania administracyjnego przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie skierowania D. O. do domu pomocy społecznej. Pismem z dnia 28 grudnia 2010r. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7 kpa i przepisów prawa materialnego tj. art. 18 a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wiosła o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Skarga D. O. i S. B. została wniesiona w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Wniesienie takiej skargi powoduje uruchomienie jednoinstancyjnego uproszczonego postępowania administracyjnego, które nie kończy się decyzja administracyjną czy też postanowieniem ale zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy, które stanowi czynność materialno – techniczną, mającą wyłącznie charakter informacyjny. Stąd zaskarżona uchwała jako podjęta wskutek uruchomienia postępowania z działu VIII Kpa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2010r. wydana na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w dziale VIII postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z działu VIII Kpa do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady gminy rozstrzygająca skargę z działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Istotą bowiem uregulowanych w dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała rady gminy będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.