I SA/Sz 887/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 r. sprawy ze skargi E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i zwrotu oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy U. określił E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2008 rok. Organ uznał, że przedmiotem opodatkowania są elektrownie wiatrowe jako całość techniczno-użytkowa. Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., uchyliło decyzję oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Organ odwoławczy uznał, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są części budowlane elektrowni wiatrowych jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Dokonaną przez Spółkę wpłatę z dnia [...] r. na podatek wynikający z uchylonej decyzji Wójta, w wysokości [...] zł, organ podatkowy w dniu 6 października 2009 r. zaliczył w wysokości [...] zł na poczet bieżących zobowiązań (X, XI, XII raty podatku od nieruchomości za 2009 r.) a pozostałą część w kwocie 203 069 zł, w dniu 7 października 2009 r., zwrócił podatnikowi. Pismem z dnia [...] roku Spółka zwróciła się do Wójta Gminy U. o zwrot kwoty oprocentowania nadpłaty, które jej zdaniem przysługuje na podstawie art. 78 § 3 pkt 1 w związku z art. 77 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, z 2005 r., poz.60 ze zm.), odpowiednio od kwoty [...] zł za okres od dnia [...] r. do dnia 6 października 2009 r. oraz od kwoty [...] zł od dnia [...] do dnia [...] r. Spółka uważa, że nadpłata powstała w dniu zapłaty podatku określonego w decyzji Wójta zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej i powinna zostać oprocentowana, za okres od dnia powstania do dnia zwrotu nadpłaty (zaliczenia na poczet bieżących zobowiązań). Spółka obliczyła wysokość żądanego oprocentowania na kwotę [...] zł. Jednocześnie Spółka kwestionuje wysokość zaliczonej nadpłaty na poczet X, XI, XII raty podatku za 2009 r. jako zawyżonej w wysokości 5 zł. Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Wójt Gminy U. odmówił Spółce naliczenia odsetek od nadpłaconego podatku od nieruchomości za 2008 rok. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 78 § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu pierwszej instancji, oprocentowanie zwróconej nadpłaty nie przysługuje Spółce z uwagi na dwie okoliczności - nadpłata została zwrócona w terminie, a organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia swej decyzji, bowiem przyczyną uchylenia jego decyzji jest zmiana ukształtowanego uprzednio orzecznictwa, w szczególności wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009 r. (II FSK 202/08), w którym Sąd przyznał, że w stanie prawnym po [...] roku opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają jedynie części budowlane elektrowni wiatrowych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, E. Spółka z o.o. wniosła odwołanie od tej decyzji, domagając się jej uchylenia w całości i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez ustalenie oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 rok, od dnia 29 stycznia 2009 roku w kwocie [...] zł, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołaniu Spółka wskazała, że oprocentowanie w niniejszej sprawie powinno być naliczone na podstawie art.78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to jest od dnia powstania nadpłaty tj. od dnia wpłaty oraz, że organ podatkowy wydając decyzję naruszającą przepisy prawa, którą następnie uchyliło SKO, przyczynił się do powstania nadpłaty, a właściwie jego decyzja była jedyną i wyłączną przyczyną jej powstania. W opinii odwołującej się, wyrok NSA potwierdzający, że organy podatkowe rażąco naruszyły prawo przez błędną wykładnią przepisów, nie przyczynił się do powstania nadpłaty albowiem to nie Sąd błędnie określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe, lecz Wójt, a żaden inny organ w niniejszej sprawie nie podzielił błędnej interpretacji przepisów zastosowanej przez Wójta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 września 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy U. z dnia[...] . odmawiającą naliczenia odsetek od nadpłaconego podatku od nieruchomości za 2008 r. Uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie, organ odwoławczy wskazał na treść przepisów regulujących kwestię zwrotu nadpłaty, jej oprocentowania, zasad ustalenia daty, od której, w określonych sytuacjach, przysługuje oprocentowanie ( art.76 §1, art.77, art.78 ustawy Ordynacja podatkowa). Po przeanalizowaniu treści art. 77 Ordynacji podatkowej, Kolegium stwierdziło, że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł art. 77 § 1 pkt 1 lit. b tej ustawy, zgodnie z którym nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 77 § 1 pkt 1 lit. b, oprocentowanie należne jest od dnia powstania nadpłaty, to jest od dnia wpłacenia przez podatnika podatku nienależnego lub nadpłacenia tego podatku. Zgodnie jednak z art. 78 § 3 pkt 2 tej ustawy, oprocentowanie należne jest od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie. Dalej Kolegium stwierdziło, że kluczową w sprawie okolicznością jest przyczynienie się, czy też nie przyczynienie się organu do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, w której określił on wysokość zobowiązania podatkowego i w wyniku której Spółka wpłaciła podatek w wysokości większej od należnej. W tym celu Kolegium przeanalizowało okoliczności i przyczyny uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia 31 grudnia 2008 roku. W ocenie organu odwoławczego, decyzja ta została uchylona na skutek zmiany orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie. Dotychczasowe stanowisko Sądu było zbieżne ze stanowiskiem organów podatkowych, także po nowelizacji ustawy - Prawo budowlane, dlatego stan faktyczny zdawał się być ustalony i bezsporny. Dopiero wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009 roku (II FSK 202/08) ostatecznie rozstrzygnął kwestię opodatkowania siłowni wiatrowych i oczywistym się stało, że stanowisko organów podatkowych musi ulec zmianie, takiej zmianie uległo bowiem także orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych. W ocenie Kolegium, organ podatkowy określając wysokość zobowiązania podatkowego zastosował taką interpretację obowiązujących przepisów prawa, która była akceptowana przez sądy administracyjne, co uzasadniało twierdzenie, że decyzja w tamtym czasie uznana byłaby za zgodną z prawem. W czasie rozpatrywania odwołania od tej decyzji, znane już było stanowisko NSA, a co za tym idzie także wojewódzkich sądów administracyjnych, odmienne od tego, na którym decyzja była oparta. Ta okoliczność bezpośrednio wpłynęła na decyzję organu odwoławczego, który zastosował obowiązującą już w tym czasie linię orzeczniczą i uchylił decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem Kolegium, jeśli decyzja została uchylona na skutek zmiany orzecznictwa, tak jak to miało miejsce w tym przypadku, należy uznać, że organ pierwszej instancji, który wydał uchyloną decyzję, nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia tej decyzji. W związku z tym, Kolegium uznało, że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł art. 78 § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a tym samym oprocentowanie przysługiwałoby Spółce jedynie wówczas, gdyby nadpłata została zwrócona (zaliczona na poczet bieżących zobowiązań) po terminie przewidzianym na jej zwrot, to jest po upływie 30 dni od dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie SKO uchyliło decyzję Wójta, a nadpłata została Spółce zwrócona w dniach 6 i 7 października tego roku, co oznacza, że nie upłynął trzydziestodniowy termin do zwrotu nadpłaty. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji nie przyczynił się do zaistnienia przesłanek uchylenia decyzji, a nadpłatę zwrócił w terminie, w związku z czym nadpłata ta, w tych okolicznościach, nie podlega oprocentowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., pełnomocnik Spółki wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji Wójta Gminy U. z dnia[...] Zaskarżonym decyzjom skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego tj: - art. 78 § 3 pkt. 1 w zw. z art. 77 § 1 pkt. b Ordynacji podatkowej, poprzez błędną wykładnię i nie zastosowanie; - art. 78 § 3 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi, skarżący pokrótce opisał stan faktyczny sprawy oraz przytaczając treść przepisów art.77 § 1 oraz art.78 §3 Ordynacji podatkowej wskazał, iż powodem uchylenia decyzji wymiarowej z dnia 31 grudnia 2008 r. była błędna interpretacja przepisów dokonana przez Wójta. Interpretacja sprzeczna z prezentowaną od początku postępowania przez skarżącą Spółkę oraz wydanymi w analogicznej sprawie wyrokami Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Sz 171/07 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt II FSK 2002/08 . W ocenie skarżącego, były to zatem okoliczności leżące wyłącznie po stronie organu i nie powstałe z winy skarżącej Spółki. Skarżący przytaczając orzecznictwo sądowe ( sygn. akt I SA/Lu 303/09) wskazał, że w niniejszej sprawie nie ma mowy o zmianie orzecznictwa sądów administracyjnych w stanie prawnym po 26 września 2005 r., jak twierdzi SKO. Zmiana bowiem miała miejsce w związku ze zmianą stanu prawnego. Nadto, skarżący wskazał, że w przypadku art. 78 § 3 Ordynacji podatkowej regułę ustanawia pkt 1 a wyjątek pkt 2. Zgodnie z zasadą exceptiones non sunt extentendae, wyjątków nie można interpretować rozszerzająco. To organ musi udowodnić, że nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji. Reasumując, w ocenie skarżącego, wydanie decyzji bez uwzględnienia aktualnego stanu prawnego, na podstawie wyroku wydanego przed zmianą stanu prawnego jest klasycznym i ewidentnym przyczynieniem się do powstania przesłanki do uchylenia takiej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, prowadzona na podstawie art. 3 p.p.s.a wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje fakt istnienia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. Bezsporne jest także to, że Skarżąca Spółka dokonała wpłaty podatku na podstawie decyzji Wójta Gminy U. z dnia [...] r. określającej E. Sp. z o.o., wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r., która to decyzja została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. dnia [...] ., oraz umorzono postępowanie pierwszej instancji. Stanowiska stron różnią się natomiast w kwestii oprocentowania nadpłaty, w związku z odmienną oceną co do podmiotu, który przyczynił się do powstania przesłanki uzasadniającej uchylenie decyzji na podstawie której Spółka dokonała wpłaty na poczet określonego tą decyzją podatku. W związku z powyższym w punkcie wyjścia przywołać trzeba regulację zawartą w art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej z której wynika, że za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nadpłata powstaje ( z zastrzeżeniem §2) z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Bezspornie z podatkiem nadpłaconym mamy do czynienia również w sytuacji, gdy podatnik był zobowiązany do zapłaty podatku w kwotach określonych w istniejącej decyzji podatkowej, która została później uchylona w rezultacie czego kwoty zobowiązań podatkowych należne były w niższych kwotach. Stosownie do art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 (nadpłaty których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, nie podlegają oprocentowaniu). Oprocentowanie stanowi formę rekompensaty podatnikowi uprawnionemu do zwrotu nadpłaty, dysponowania przez wierzyciela podatkowego nieprzysługujących mu środków finansowych (por. C. Kosikowski, Komentarz do Ordynacji podatkowej, wyd. Wolters Kluwer 2006 r., s. 364). W § 3 art. 78 Ordynacji podatkowej, ustawodawca w zależności od okoliczności, w których doszło do powstania nadpłaty wskazuje datę, od jakiej nalicza się oprocentowanie. Art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej nakazuje naliczanie odsetek od dnia powstania nadpłaty, jeżeli ta wiązała się z wadami decyzji podatkowej; innymi słowy była następstwem wykonania wadliwej decyzji podatkowej. Chodzi więc o błędne nałożenie - w drodze decyzji - na podatnika zobowiązań (następnie przez niego spłaconych), nie wynikających z prawa podatkowego. W przypadku wykonania zobowiązania określonego nieostateczną decyzją (następnie uchyloną) czy też wyegzekwowania należności w niej określonych, to na organie spoczywa ryzyko jej następczej wadliwości chyba, że podmiot zobowiązany ponosi winę w zakresie doprowadzenia do tych działań organu – art. 78 § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Innymi słowy, dla ustalenia momentu początkowego oprocentowania nadpłaty w związku z uchyleniem decyzji istotne znaczenie ma, czy organ podatkowy przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji, czy też się nie przyczynił. Tylko bowiem w razie ustalenia, że organ nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie, oprocentowanie liczone jest od dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że decyzją z dnia [...]. Wójt Gminy U. określając zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2008 r., na podstawie której Spółka dokonała wpłaty, uznał, że przedmiotem opodatkowania są elektrownie wiatrowe jako całość techniczno-użytkowa (wszystkie jej elementy). Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. uchylając powyższą decyzję i umarzając postępowanie decyzją z dnia [...] r. uznało, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości w przypadku elektrowni wiatrowych są jedynie jej elementy budowlane. Nie ulega wątpliwości zatem, że nadpłata powstała w związku z decyzją wymiarową organu pierwszej instancji. Istotne z punktu widzenia oprocentowania jest zatem ustalenie przyczynienia się bądź też nie organu do orzeczenia o kwocie zobowiązania podatkowego w wysokości wyższej niż należna, wpłaconej przez stronę a następnie zwróconej na skutek uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej w postępowaniu odwoławczym. Zauważyć w tym miejscu należy, że stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 95, z 2010, poz. 613 ze zm.) wiążące dla oceny, czy na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dany obiekt jest obiektem budowlanym oraz czy obiekt ten jest budynkiem, czy budowlą, są zatem przepisy prawa budowlanego Odnotować należy również fakt zmiany brzmienia przepisu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego poczynając od dnia 26 września 2005 r. O ile według przepisu obowiązującego do dnia 25 września 2005r. spornym była kwestia czy elektrownia (siłownia) wiatrowa wraz z fundamentem stanowi urządzenie energetyczne czy jest budowlą a w orzecznictwie sądowo – administracyjnym przyjęto stanowisko, że elektrownia wiatrowa jako całość techniczno – użytkowa podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od wartości wszystkich elementów takiego obiektu, ponieważ każde pojedyncze urządzenie składające się na elektrownię wiatrową samo w sobie nie jest urządzeniem budowlanym, ale jako całość składają się one na budowlaną w rozumieniu prawa budowlanego oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych to od dnia 26 września 2005r. (zmianę wprowadzono na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw – Dz.U. Nr 103 poz. 1364) pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury (...), a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Z przepisu tego wynika, jednoznacznie, że elektrownia wiatrowa nie jest budowlą, tylko urządzeniem technicznym, a jako budowlę należy traktować jedynie części budowlane elektrowni jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową czyli fundament i maszt. Fakt przyjęcia do opodatkowania elektrowni wiatrowej jako całości przez organ pierwszoinstancyjny jest bezsporny, jako przyczynę zaś wskazują tak organ pierwszej jak i drugiej instancji ukształtowany w tym zakresie pogląd orzecznictwa sądów administracyjnych nawet po zmianie ww przepisów, przywołując w tym zakresie wyrok WSA sygn. akt I SA/Sz 854/05 z dnia 25 października 2006 r. Zauważyć jednak należy, że Sąd ten rozpatrywał sprawę w przedmiocie opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2005 r. i zgodnie z kognicją poddawał kontroli legalności zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2005 r. na dzień jej wydania a na dzień wydania decyzji [...] r. nie obowiązywał jeszcze stan prawnym zmieniony ustawą z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z argumentacją organu co do braku przyczynienia się organu co do powstania przesłanek do uchylenia decyzji po pierwsze dlatego, że to organ podatkowy wbrew zmianie obowiązujących przepisów orzekł o opodatkowaniu elektrowni wiatrowej jako całości techniczno-użytkowej; po drugie organ podatkowy stosuje prawo a dokonując jego interpretacji i kierując się poglądami doktryny, praktyki czyni to na własne ryzyko; a po trzecie przywołany przez organ podatkowy wyrok Sądu na poparcie stanowiska organu co do ukształtowanej praktyki orzeczniczej dotyczącej opodatkowania elektrowni wiatrowej, dotyczy stanu prawnego sprzed [...] r. Ponadto zauważyć należy, że pogląd prawny wyrażany w wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych nie jest powszechną wykładnią prawa, nie wiąże organy w innej niż rozpoznawanej przez ten sąd sprawie. Uznając zatem, że w okolicznościach sprawy organ przyczynił się do powstania przesłanki do uchylenia decyzji należy uznać rację skarżącego co do oprocentowania zwróconej nadpłaty stosownie do art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nakazuje naliczanie odsetek od dnia powstania nadpłaty, jeżeli ta wiązała się z wadami decyzji podatkowej; innymi słowy była następstwem wykonania wadliwej decyzji podatkowej co zdaniem Sądu miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd podziela stanowisko skarżącej wyrażone w skardze, że w przypadku wykonania zobowiązania określonego decyzją organu, to na organie spoczywa ryzyko jej następczej wadliwości chyba, że podmiot zobowiązany ponosi winę w zakresie doprowadzenia do tych działań organu, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Powodem uchylenia decyzji wymiarowej z dnia [...] r. była błędna interpretacja przepisów dokonana przez organ pierwszej instancji w związku ze zmianą stanu prawnego. Zarzuty skargi w tym zakresie uznane zatem muszą być za uzasadnione. Przy ponownym postępowaniu organ podatkowy uwzględni wskazane wyżej wskazówki Sądu co do przyczynienia się organu do powstania przesłanki uchylenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2008 r. i odniesie się do wniosku strony o oprocentowanie nadpłaty z wyszczególnieniem daty powstania nadpłaty, okresu i kwoty naliczonych odsetek. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej orzeczono po myśli art. 200 wymienionej wyżej ustawy oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).