II SA/Kr 1317/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 16 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania wodnicy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącego T.K. kwotę 300 zł ( trzysta złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2010r. znak [...] Wójt Gminy G. , działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 29 ust 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U z 2005r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.): 1. uznał zmianę stanu wody na nadsypanej części działki 1 o powierzchni 1 250 m2 2. nakazał P.K. wykonanie wodnicy na własnym gruncie (dz. Nr 1 ) , jako urządzenia zapobiegającego szkodom, z jednoczesnym utrzymaniem jej w stałej drożności. Wodnicę odprowadzającą wody do rowu drogi krajowej nr [...], należy wykonać równolegle z działką 2 o długości 70 mb., nachyleniu skarp 1 :1 i wymiarach 20 cm x 20 cm (głębokość i szerokość). W jej uzasadnieniu organ wskazał na związanie zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu wyroków WSA w Krakowie z dnia 15.05.2007r. sygn. akt II SA/Kr 370/05 oraz z dnia 6.04.2009r. sygn. akt II SA/Kr 180/09 oraz podał, że: 1. Na działce nr 1 należącej do P.K. doszło do nawiezienia ziemi -dowód: zapisy w protokołach, z dnia 9.06.2004r. " Po powodzi z roku 1997, właściciel działki 1 sukcesywnie podnosił teren wokół zabudowań, ostatnie nawiezienie miało miejsce między październikiem ub.r. do chwili obecnej, co skłoniło P.K. do wystąpienia z wnioskiem. Wysokość nawiezionej ziemi w stosunku do terenu nie nawiezionego wynosi średnio 20-30 cm.", z dnia 10.03.2008r. "Nie budzi wątpliwości zarówno komisji, jak i uczestniczących w rozprawie stron, że na działce 1 należącej do P.K. została nawieziona ziemia". Powyższe oznacza zmianę, na przestrzeni lat, naturalnego ukształtowania terenu tej działki, pomiędzy znajdującymi się na niej budynkami gospodarczymi i przy budynku mieszkalnym. 2. Zmiana ukształtowania terenu, poprzez nawiezienie ziemią części działki nr 1 na powierzchni 12,5 ara, doprowadziła do zmiany stanu wody na tej działce -dowód: mapa sytuacyjno-wysokościowa w skali 1:500 wraz z analizą punktów wysokościowych. "Od końca ogrodzenia działki nr 3 punkt wysokościowy 236,12 kierunek nachylenia terenu zmienia się na południowym kierunku działki nr 2 ) i wschodnim. Od tego miejsca aż do rowu drogi (działa nr 4 ) utrzymuje się takie nachylenie". Dowód: zapis opinii biegłego J. P. "Działki 2 i 1 są względem siebie położone równoległe. Dłuższymi bokami graniczą ze sobą i opadają w kierunku z zachodu na wschód czyli w kierunku drogi krajowej nr [...] i koryta rzeki [...]. Istnieje lokalnie z powierzchni nadsypanej = 12,5 ara części działki nr 1 możliwość w czasie nawalnych deszczów spływu wód w kierunku działki 2 , co stanowi naruszenie art. 29 ustawy Prawo Wodne" 3. Właściciel działki nr 1 dopuścił się ingerencji w naturalne ukształtowanie terenu poprzez wykonanie nasypu. Należy uznać, że dopuścił się również zmiany stanu wody na gruncie w warunkach zwykłych opadów deszczu. Na ile, zmiana ta szkodliwie wpływa na działkę 2 , nie można jednoznacznie ocenić, gdyż jak wynika z powołanej mapy wraz z analizą punktów wysokościowych, kierunek jej nachylenia jest północny oraz wschodni tj. w stronę działki 1 i 4 (drogi krajowej [...] ). Ponadto bardzo istotnym dla sprawy, jest bezodpływowe zagłębienie występujące w dolnej części działki 2 , w którym zawsze wody powierzchniowe będą mieć skłonność do tworzenia zastoiska - dowód: jak wyżej analizując punkty wysokościowe na działce nr 2 widać, że nachylenie działki jest w kierunku północnym (w kierunku działki nr 1) i w kierunku wschodnim tj .w kierunku drogi [...] działka nr 4 . Na działce nr 2 przy punkcie w wysokości 234,97 istnieje bezodpływowe zagłębienie (wszystkie punkty wokół mają większe wysokości)". Dowód : opinia biegłego "Należy nadmienić, że w obecnym czasie działka nr 2 w części poniżej budynku mieszkalnego Pana T. K. w kierunku rowu przydrożnego drogi krajowej nr [...], jest naturalnie najniżej położona w stosunku do wszystkich działek w jej otoczeniu. Teren na którym leżą działki wznosi się do rzędnej 270 m n.p.m., a więc około 140 -150 m wyżej w odległości 400 - 500 m od rozpatrywanego miejsca nadsypania działki". 4. Zmiana ukształtowania terenu, poprzez nawiezienie ziemią części działki nr 1 na powierzchni 12,5 ara, nie powoduje zwiększonego ujemnego oddziaływania na działkę nr 2 , dowód: opinia biegłego J. R. "Wykonanie nadsypania części działki nr 1 przez Pana P.K. w czasie spływów wód powodziowych nie powoduje zwiększonego ujemnego oddziaływania tych wód na teren działki nr 2 - własność T. K". 5. Nasadzenie świerków na działce 1 nie powoduje zwiększonego ujemnego oddziaływania dla stanu wód w obrębie działek nr 2 i 1. Dowód: wniosek końcowy biegłego zawarty w opinii "Nasadzone drzewa w działce 1 wzdłuż granicy z działką 2 nie powodują zwiększenia ujemnego oddziaływania dla stanu wód w ich obrębie". Dowód: - pismo biegłego p. J.R. z dnia 31.05.2010 r. "W odniesieniu do kwestii posadzonych wzdłuż granicy działek świerków, nie oddziałują one w większym stopniu na zmianę stosunków wodnych w omawianym terenie. Drzewa te rosną na skraju terenu podlegającego zalaniu w czasie powodzi, nie znajdują się w samym nurcie rzeki [...] płynącej w czasie powodzi szerokością swojego koryta i przylegającej doliny oraz drogi, a zatem nie powodują istotnego piętrzenia się wody. Dodatkowo w rejonie, gdzie rosną drzewa znajdują się także okoliczne zabudowania, które przy założeniu szkodliwego wpływu drzew, mają znacznie bardziej szkodliwe oddziaływanie". W oparciu o przedstawiony materiał dowodowy, który pozwolił na dokonanie ustaleń zgodnie z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. , na podstawie art. 29 ust 1 i 3 ustawy Prawo wodne, stanowiącego że: " 1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie Dalej organ wskazał, że stosownie do treści art. 29 ust. 1 i 3 orzeczono jak w sentencji decyzji. Podstawą do takiego orzeczenia jest wykonanie nasypu na działce 1 ze spadem w kierunku działki 2 , co pozwala w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, postawić twierdzenie, że wody powierzchniowe z tej części działki 1 spływają w kierunku dz. 2 , wpływając na nią negatywnie w mniejszym lub większym stopniu. Aby całkowicie wykluczyć spływ wód z tego nasypu na działkę T.K. , nakazano P.K. wykonanie wodnicy, która służyć będzie jako urządzenie zapobiegające szkodom. Wybór takiego rozwiązania podyktowany jest tym, iż nasyp na działce 1 nie powoduje zwiększonego ujemnego oddziaływania dla działki 2 , w czasie spływu wód powodziowych. Jedynie dla całkowitej likwidacji ujemnego oddziaływania spływu wód powierzchniowych (deszczowych i roztopowych), z nadsypanej powierzchni działki nr 1 na działkę nr 2 uznano, że zasadnym jest wykonanie rowka odprowadzającego wodę, do rowu przy drodze krajowej nr [...]. Stanowisko takie zajął również biegły pisząc we wnioskach swej opinii: "Dla likwidacji ujemnego oddziaływania spływu wód powierzchniowych(deszczowych i roztopowych), należy wykonać w działce 1 rowek o wymiarach: szerokość dna 0,2 m, średnia głębokość 0,2 m, nachylenie skarp 1:1 na długości 70 m od rowu przydrożnego drogi krajowej 75 równolegle z działką nr 2 . Rowek należy stale utrzymywać we właściwym stanie technicznym przez właściciela działki nr 1". Z wyliczeń zawartych w opinii biegłego wynika, że rowek o w/wym. wymiarach pomieści i odprowadzi wody z części dz. nr 1 o powierzchni 12,5 ara, a tym samym wyeliminuje ujemny wpływ na działkę nr 2 . W odwołaniu od powyższej decyzji T.K. zarzucił: - nie wykonanie zaleceń wyroku WSA w Krakowie z dnia 15 maja 2007r. oraz z dnia 6 kwietnia 2009r; oraz decyzji SKO w T. znak: [...] z dnia [...] grudnia 2008r. a także postanowienia SKO w T. znak: [...] z dnia [...] grudnia 2009r.; - naruszenie prawa materialnego tj. art. 29 Ustawy "Prawo wodne" ust. 1, 2 i 3 oraz art. 83 ust. 1 poprzez błędną wykładnię tj. dokonanie jedynie oceny ujemnego wpływu wykonanego przez P. K. nasypu na działce 1 na działkę 2 , powodującego zmianę stosunków wodnych będących wynikiem tylko zwykłych opadów deszczu, pomijając całkowicie fakt, nadsypania ziemi pomiędzy znajdującymi się na tej działce budynkami gospodarczymi i przy budynku mieszkalnym przy uwzględnieniu zmiany stosunków wodnych będących wynikiem zwykłych opadów deszczu jak i intensywnych opadów deszczu prowadzących do zjawiska cofania się wód rzeki [...]. Błędna interpretacja dotyczy również wpływu gęsto posadzonych świerków na działce 1, tuż przy linii granicznej z działką 2 i wyciąganie na tej podstawie fałszywych wniosków, - naruszenie przepisów postępowania poprzez nie wyjaśnienie istotnych dla sprawy, okoliczności mających zasadniczy na formułowanie wniosków i wydanie rzetelnej, mającej podstawy prawne decyzji, zgodnie z dwoma wyrokami WSA w Krakowie. Wskazując na powyższe zarzuty odwołujący wniósł o uchylenie decyzji Wójta Gminy G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] września 2010r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, póz. 2019 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przedstawił szczegółowo przebieg postępowania i następnie wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3). W niniejszej sprawie doszło do zmiany stanu wody na gruncie będącej wynikiem nadsypania części działki nr 1 przez P.K. . Na skutek tego nadsypania woda z terenu tej działki może przepływać na działkę nr 2 stanowiącą własność T.K. . Według wyliczeń zamieszczonych w opisanej wyżej opinii biegłego J.R. konieczne jest wykonanie urządzenia zapobiegającego szkodom tj. wodnicy, która odprowadzi wody opadowe do rowu przydrożnego znajdującego się przy drodze krajowej nr [...]. Dokonując oceny sporządzonej w sprawie opinii należy wskazać, iż opinia ta stanowi dowód wiarygodny i może służyć do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a ustalenia w niej zawarte, w tym obliczenia ilości przepływającej wody, stanowić mogą podstawę do nałożenia na P.K. ściśle określonych obowiązków związanych z wykonaniem wodnicy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy podał, że przyczyną zalewania działki nr 2 w czasie wysokiego stanu wody jest przede wszystkim możliwość przepływania wody na tę działkę z rzeki [...]. Jak ustalił biegły woda powodziowa przepływać może od koryta rzeki [...] rowem a następnie przepustem rurowym pod drogą krajową nr [...] i tą samą drogą spływa do rzeki [...] po ustaniu wysokiego stanu wody w samej rzece. Zjawisko zalewania terenów działek nr 2 i 1 miało miejsce już kilkakrotnie. Według opinii biegłego w 1960 r., 1970 r., 1997 r. i w 2010 r. lustro wody przekraczało rzędną 236,10 i na skutek tego doszło do zatopienia zabudowań mieszkalnych i gospodarczych, jak również drogi krajowej nr [...] na odcinku kilku kilometrów. Przyczyną zalewania terenu działki nr 2 nie jest zatem nawiezienie ziemi przez P.K. , lecz możliwość przepływu wody na tę działkę z rzeki [...]. Jeżeli chodzi o wody opadowe, to w tym zakresie doszło do zmiany stanu wody na gruncie i prawidłowo organ l instancji nakazał wykonanie opisanej wyżej wodnicy. Odnośnie nasadzonych świerków wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. podziela ustalenia biegłego, który w sporządzonej opinii jednoznacznie ocenił, że nasadzone drzewa nie powodują zwiększenia ujemnego oddziaływania na stan wód na działkach nr 1 i 2 [...] Jeżeli chodzi o żądania T.K. dotyczące wykonania innych urządzeń zapobiegających szkodom tj. innego przepustu pod drogą gminną i krajową czy też zastawki, która zamykałaby możliwość przepływu wody z rzeki [...] do przepustu drogowego, to te żądania nie mogą być rozpatrzone w niniejszym postępowaniu, gdyż nie są one objęte przedmiotem sprawy. Niniejsza sprawa dotyczy zmiany stanu wód spowodowanej działaniem P.K. nie zaś rozwiązania problemów, które mogą wynikać w czasie intensywnych opadów deszczu i możliwości wystąpienia zjawiska powodzi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył T.K. zarzucając: - nie wykonanie zapisów wyroku WSA w Krakowie z dnia 15 maja 2007r., oraz wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2009r., - naruszenie prawa materialnego tj. art. 29 ustawy prawo wodne - ust. 1, 2, i 3, poprzez błędną ich wykładnię tj. dokonanie jedynie oceny ujemnego wpływu na działkę 2 , wykonanego na działce 1 przez P.K. nasypu tj. nadsypanie ziemi pomiędzy znajdującymi się na tej działce budynkami gospodarczymi, a ogrodzeniem działki 3 i 5 , powodującego zmianę stosunków wodnych będących warunkiem tylko zwykłych opadów deszczu, nie przeprowadzając całkowicie analizy skutków wpływu tego nasypu na stan i zniszczenia działki 2 i działki sąsiednie w czasie intensywnych opadów deszczu prowadzących do zjawiska cofania się wód z rzeki [...]. - naruszenie prawa materialnego tj. art. 83 ust. 1 ustawy prawo wodne nie odnosząc się w ogóle do jego zapisów. - naruszenie przepisów postępowania poprzez nie wyjaśnienie istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności mających zasadniczy wpływ na wynik sprawy w której skarżący żądał usunięcia wykonanego nasypu z ziemi oraz wskazując na ujemny wpływ gęsto posadzonych świerków wzdłuż linii granicznej działek 2 i 1 , zaledwie w odległości 0,8 m od tej linii. Podał, że opinia J.P. jest niewiarygodna. Skarżący wniósł o nakazanie Wójtowi Gminy G. wydania decyzji nakazującej P.K. - przywrócenie stanu działki 1 do stanu poprzedniego tak jak to było przed jej nawiezieniem, a przede wszystkim usunięcia ziemi z obszaru między ogrodzeniem działek: 6 i 5 , a budynkiem gospodarczym i budynkiem mieszkalnym P.K. w kierunku działek: 2 i 7 , - zakazu nawożenia działki 1 ziemią oraz różnymi odpadami niewiadomego pochodzenia. - usunięcie z działki 1 wszystkich gęsto posadzonych świerków wzdłuż granicy działek 2 i 1 w odległości 0,8 m od linii granicznej W odpowiedzi na skargę zaskarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art.1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga jest uzasadniona, częściowo z przyczyn w niej wskazanych a częściowo z innych przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu rozpoznając sprawę. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego albowiem organy nie wykonały wszystkich zaleceń tut. Sądu zawartych w wyroku z dnia 15.05.2007r. syg II SA/Kr 370/05, tym samym naruszając przepis postępowania art. 153 p.p.s.a. i art. 7 k.p.a, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisu art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ administracji po ponownym rozpoznaniu sprawy zobowiązany był do ustalenia i wyjaśnienia czy wykonanie nasypu, nadsypanie ziemi pomiędzy budynkami gospodarczymi i przy budynku mieszkalnym na działce nr 1 (i na jakiej jej części działki) stanowiącej własność P.K. oraz gęste nasadzenie przez niego świerków przy granicy działek nr 1 i nr 2 spowodowały zmianę stanu wód na działce 1 i na czym ta zmiana miała polegać. Sąd też wskazał na istotną kwestię, a mianowicie czy zmiana ta szkodliwie wpływa na działkę sąsiednią nr 2 stanowiącą własność T.K. , przy uwzględnieniu zmiany stosunków wodnych na gruncie będących wynikiem zwykłych opadów deszczu oraz zjawiska zalewania intensywnych opadów prowadzących do cofania się rzeki [...]. Sąd wskazał również, że jeżeli zmiana stanu wody na gruncie nie wpływa szkodliwie na grunt sąsiedni nr 2 (T. K. ), to brak jest podstaw do nałożenia obowiązku, a jeżeli wpływa szkodliwie na działkę nr 2 , to należy nałożyć obowiązek, na właściciela dz. nr 1, przywrócenia stanu poprzedniego, dokładnie wskazując jak ten stan poprzedni ma wyglądać lub nałożyć obowiązek wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom, uzasadniając wybór nałożonego obowiązku. Sąd zalecił też ustosunkowanie się przez organ do żądania skarżącego dotyczącego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Organ po ponownym rozpoznaniu sprawy dopuścił dowód z opinii biegłego do spraw melioracji – J.R. . Biegły J.R. w marcu 2010 r. wydał opinię w przedmiotowej sprawie, tym samym organ obecnie wykonał, w tym zakresie, poprzednie zalecenie Sądu zawarte w wyroku z dnia 15.05 2007 r. syg II SA/Kr 370/05 powołując do sprawy biegłego. Organ obecnie, ponownie rozpoznając sprawę, na podstawie dowodu z opinii biegłego ustalił, że P.K. na swojej działce nr 1 nadsypał częściowo ziemię na obszarze ok. 12 arów ( a więc nie na całej działce) między budynkami gospodarczymi i przy budynku mieszkalnym oraz że posadzone przez niego gęsto świerki przy granicy działek nr 2 i nr 1 nie powodują zmiany stanu wody na działce nr 1 (P. K. ). Organy ustaliły też, że doszło do naruszenia stanu wody na gruncie nr 1, ponieważ woda z terenu działki nr 1 może przepływać przez działkę nr 2 . Organ l instancji ustalił, że nie można jednoznacznie ustalić na ile zmiana ta szkodliwie wpływa na działkę nr 2 ( T.K. ). Natomiast organ odwoławczy lakonicznie w decyzji stwierdził, że opinia biegłego J.R. jest wiarygodna i może stanowić podstawę do nałożenia obowiązku wykonania wodnicy. Takie stanowiska organów obu instancji są nieuzasadnione i nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym sprawy, nie tylko z powodu niewykonania wszystkich, wiążących organy obu instancji zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 15.05.2007 r. syg. II SA / Kr 370/05, ale też z ustaleniami biegłego do spraw melioracji J.R. zawartymi w opinii z marca 2010 i opinii uzupełniającej z dnia 31.05.2010 r. (k. [...] akt adm.). Biegły w swojej opinii na k. [...] stwierdził, że działka nr 2 T.K. jest naturalnie najniżej położona w stosunku do wszystkich działek w jej otoczeniu oraz , że istnieje lokalnie możliwość w czasie nawalnych deszczów spływu wód w kierunku działki nr 2 , co stanowi naruszenie art. 29 Prawo wodne, a we wnioskach końcowych tej opinii w pkt 1 (str.[...]) ustalił, że w czasie spływu wód powodziowych nadsypanie części działki nr 1 nie powoduje zwiększonego ujemnego oddziaływania na działkę nr 2 (T. K). W opinii uzupełniającej z dnia 31.05.2010 r. (k. [...] akt adm.) biegły, ustosunkowując się do uwag T.K. stwierdził, że w razie intensywnych opadów deszczu prowadzących do zjawiska cofania się rzeki [...] działka nr 2 ( T. K. ) zalewana jest za każdym razem niezależnie od ziemi nawiezionej na działce nr 1, gdyż koryto rzeki [...] ma naturalny stan brzegów i na odcinku miejscowości U. mieści przepływ wód zagrożenia powodziowego bardzo wysokiego. Organy w oparciu o tak sporządzoną opinię , dość lakoniczną i niejasną w ocenie tut. Sądu, wydały swoje decyzje w sprawie. Organy obu instancji w decyzjach uznały, że opinia biegłego J.R. jest wiarygodna i orzekły, że nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruncie, w rozumieniu art. 29 ust.1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 16.07.2001 r.- Prawo wodne, w związku z tym nałożyły na P.K. właściciela działki nr 1 obowiązek wykonania wodnicy. W myśl tego przepisu art. 29 cyt. wyżej, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; Ustęp 3 - jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Organy orzekły ten obowiązek, nie uzasadniając dlaczego oraz dlaczego przyjęły taki a nie inny obowiązek oraz w dalszym ciągu nie wykonały, po kolei wszystkich wiążących organ zaleceń zawartych w wyroku z dnia 15.05.2007 r. syg. II SA/Kr 370/05. Należy też stwierdzić, że chyba obowiązek ten został ponownie nałożony na P.K. jedynie prewencyjnie, na co zwracał też uwagę tut. Sąd w kolejnym wyroku z dnia 6.04.2009r syg. II SA/Kr/ 180/09. W wyroku tym ( 6.04.2009r.) Sąd zwrócił również uwagę organom, że nie wykonały zaleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 15.05.2007 r. syg. II SA/ Kr 370/05, wskazując przy tym na ustalenie okoliczności faktycznych sprawy według kolejności pytań mających charakter logiczny i wynikowy, czego organy obecnie nie uwzględniły przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy. Organy mimo takich braków opinii wydały przedmiotowe decyzje, które w ocenie Sądu są wadliwe. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że wydane decyzje są przedwczesne. Wydana w sprawie opinia biegłego melioracji jest lakoniczna, niejasna, sprzeczna sama w sobie i nie wyjaśniająca po kolei w sposób logiczny i wynikowy faktów które są istotne dla sprawy i sprawę tę nie wyjaśniają przede wszystkim zgodnie z zaleceniami Sądu w wyroku z dnia 15.05.2007r. syg. II SA/Kr 370/05. Tym samym, po raz kolejny naruszyły przepis art. 153 p.p.s.a. a także przepis art. 7 k.p.a. odnoszący się do jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego - zasady ustalenia prawdy obiektywnej. Poza tym uzasadnienia decyzji organów obu instancji naruszają też przepis art. 107§3 k.p.a. odnoszący się do prawidłowo sporządzonego uzasadnienia. Uzasadnienia te nie odpowiadają dyspozycji tego przepisu skoro organy w sposób nieprawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, gdyż nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sprawie, zgodnie z przepisem art. 77§1 k.p.a i ustalony przez nich stan faktyczny sprawy nie może w takiej sytuacji odpowiadać stanowi rzeczywistemu i zasadzie ustalenia prawdy obiektywne sprawy. Naruszenie tych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to zarzuty te są trafne w części dotyczącej tego, że organy obu instancji nie wykonały zaleceń zawartych w wyrokach tut. Sądu z dnia 15.05.2007 r. i z dnia 6.04.2009 r. W pozostałym zakresie na obecnym etapie postępowania Sąd nie może się do nich odnieść, ponieważ organy obu instancji przeprowadziły postępowanie w sposób nieprawidłowy, nie dokonując prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego. Taka kontrola sądu następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu - ( por: wyrok NSA z dnia 10,02.1981 r. , SA 910/80, ONSA 1981 nr 1, póz 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia WP LexisNexis W-wa 2005 r. str. 145,t.14). Organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien wykonać dokładnie, po kolei wszystkie zalecenia zawarte w wyroku tut .Sądu z dnia 15.05.2007 r. syg. II SA /Kr 370/05, biorąc też pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy oraz fakt iż sprawę rozpatruje po raz trzeci. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyroku na podstawie art.145§1pkt.1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 2002r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.