I OSK 1085/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, Sędzia NSA Anna Lech, Sędzia del. NSA Janusz Furmanek (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S.A. z/s w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 922/10 w sprawie ze skargi A. S.A. z/s w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną WYROKIEM Z DNIA 24 LUTEGO 2011 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ A. SPÓŁKI AKCYJNEJ Z SIEDZIBĄ W W. NA DECYZJĘ MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA [...] MARCA 2010 R. NR [...] W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. DECYZJĄ TĄ MINISTER INFRASTRUKTURY PO ROZPATRZENIU WNIOSKU A. S.A. W W. O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY ROZSTRZYGNIĘTEJ DECYZJĄ MINISTRA INFRASTRUKTURY Z [...] GRUDNIA 2009 R. NR [...] STWIERDZAJĄCĄ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. NR [...] ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. NR [...] W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. [...]. O POW. 1750 M2 UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ Z [...] GRUDNIA 2009 R. W UZASADNIENIU ORGAN NADZORU WSKAZAŁ, ŻE DECYZJĄ Z [...] MARCA 1981 R. NR [...] NACZELNIK DZIELNICY [...] ORZEKŁ O WYWŁASZCZENIU ZA ODSZKODOWANIEM W. W. NIERUCHOMOŚCI, OZNACZONEJ W ZBIORZE DOKUMENTÓW REP. [...] JAKO DZIAŁKA NR [...], OPISANEJ W ZAGINIONEJ KSIĘDZE WIECZYSTEJ "[...]", STANOWIĄCEJ WŁASNOŚĆ A. S. I B. Ś. DECYZJĄ Z [...] CZERWCA 1981 R. NR [...] PREZYDENT [...] UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. PISMEM Z 3 LIPCA 2002 R. B. Ś. WNIÓSŁ O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI TYCH DECYZJI, WSKAZUJĄC ŻE NIE ZREALIZOWANO CELU INWESTYCYJNEGO, DLA KTÓREGO WYWŁASZCZONO NIERUCHOMOŚĆ. DECYZJĄ Z [...] CZERWCA 2003 R. NR [...] PREZES URZĘDU MIESZKALNICTWA I ROZWOJU MIAST STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ USTALENIA ODSZKODOWANIA ZA WYWŁASZCZONĄ NIERUCHOMOŚĆ I ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI KWESTIONOWANYCH DECYZJI W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. DECYZJĄ Z [...] PAŹDZIERNIKA 2003 R. NR [...] PREZES URZĘDU MIESZKALNICTWA I ROZWOJU MIAST UTRZYMAŁ W MOCY SWOJĄ DECYZJĘ Z [...] CZERWCA 2003 R. WYROKIEM Z 8 WRZEŚNIA 2005 R. SYGN. AKT I SA 2573/03 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ B. Ś. NA DECYZJĘ PREZESA URZĘDU MIESZKALNICTWA I ROZWOJU MIAST Z [...] PAŹDZIERNIKA 2003 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ Z [...] CZERWCA 2003 R. WYROKIEM Z 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY UCHYLIŁ WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z 8 WRZEŚNIA 2005 R. SYGN. AKT I SA 2573/03 I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA. WYROKIEM Z 23 KWIETNIA 2007 R. SYGN. AKT I SA/WA 457/07 – PRAWOMOCNYM OD DNIA 6 LISTOPADA 2008 R. – WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE UCHYLIŁ DECYZJĘ PREZESA URZĘDU MIESZKALNICTWA I ROZWOJU MIAST Z [...] PAŹDZIERNIKA 2003 R. ORAZ UTRZYMANĄ NIĄ W MOCY DECYZJĘ PREZESA URZĘDU MIESZKALNICTWA I ROZWOJU MIAST Z [...] CZERWCA 2003 R. W ZAKRESIE, W KTÓRYM ODMÓWIONO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJĘ NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. NR [...] W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI. W UZASADNIENIU WYROKU SĄD POWOŁAŁ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. ORAZ PRZYTOCZYŁ STANOWISKO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZAWARTE W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06, GDZIE SĄD STWIERDZIŁ M.IN., IŻ NIEUZASADNIONE BYŁO UPATRYWANIE PRZEZ ORGAN ORZEKAJĄCY CELOWOŚCI WYWŁASZCZENIA W DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] LIPCA 1977 R. WYDANEJ NA PODSTAWIE § 4 ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z 31 MAJA 1962 R. W SPRAWIE PRZEKAZYWANIA TERENÓW W MIASTACH I OSIEDLACH, PRZEKAZUJĄCEJ TEREN O POW. 1 HA 452 M2 PRZY UL. P., A OBEJMUJĄCY RÓWNIEŻ SPORNĄ DZIAŁKĘ, W UŻYTKOWANIE P. PRZEKAZYWANIE TERENÓW W UŻYTKOWANIE MOGŁO DOTYCZYĆ TYLKO GRUNTÓW PAŃSTWOWYCH. SĄD STWIERDZIŁ, IŻ ZADYSPONOWANIE NIERUCHOMOŚCIĄ PRZED WYWŁASZCZENIEM I POBIERANIE NA PODSTAWIE POWOŁANEJ DECYZJI Z [...] LIPCA 1977 R. OPŁAT ZA GRUNT Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA ŚWIADCZY O POZBAWIENIU SKARŻĄCEGO JUŻ WCZEŚNIEJ WŁADANIA TYM GRUNTEM. POTWIERDZA TO TAKŻE PISMO GEODETY DZIELNICOWEGO Z 20 KWIETNIA 1977 R., SKIEROWANE DO SKARŻĄCEGO, KTÓREMU TAKIEJ INFORMACJI UDZIELONO W OPARCIU O DANE Z EWIDENCJI GRUNTÓW, INFORMUJĄC, ŻE DAWNA DZIAŁKA NR [...] WCHODZI W SKŁAD TERENÓW BĘDĄCYCH WE WŁADANIU P. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE STWIERDZIŁ, IŻ WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI NIE JEST DOPUSZCZALNE, GDY ZOSTAŁA JUŻ ONA ZAJĘTA PRZEZ TERENOWY ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ, KTÓRY PRZEKAZAŁ JĄ W DRODZE DECYZJI W UŻYTKOWANIE INNEMU PODMIOTOWI. WYROKIEM Z 6 LISTOPADA 2008 R. SYGN. AKT I OSK 1458/07 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ A. S.A. Z SIEDZIBĄ W W. OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z 23 KWIETNIA 2007 R. SYGN. AKT I SA/WA 457/07. W UZASADNIENIU WYROKU NSA WSKAZAŁ, IŻ W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06 SĄD TEN ZAWARŁ OCENĘ PRAWNĄ PRZEPISU ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI STWIERDZAJĄC, IŻ "WYDANE W TOKU POSTĘPOWANIA DECYZJE WYWŁASZCZENIOWE RAŻĄCO NARUSZYŁY ART. 3 UST. 1 USTAWY". PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ MINISTER INFRASTRUKTURY DECYZJĄ Z [...] GRUDNIA 2009 R. NR [...] STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. NR [...] ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. NR [...] W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. [...] O POW. 1750 M2. PISMEM Z 18 STYCZNIA 2010 R. A. S.A. W W. WYSTĄPIŁA Z WNIOSKIEM O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY ROZSTRZYGNIĘTEJ DECYZJĄ MINISTRA INFRASTRUKTURY Z [...] GRUDNIA 2009 R. W UZASADNIENIU WNIOSKU WSKAZANO, ŻE DECYZJA MINISTRA INFRASTRUKTURY ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM ART. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1, 107 § 3, 156 § 1 PKT 2 KPA ORAZ ART.. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. PO ROZPATRZENIU WNIOSKU A. S.A. I CAŁOŚCI AKT SPRAWY MINISTER INFRASTRUKTURY WSKAZAŁ, ŻE SPRAWA ZAKOŃCZONA DECYZJĄ TEGO ORGANU Z [...] GRUDNIA 2009 R. NR [...] ZAWIERA WYCZERPUJĄCĄ OCENĘ PRAWNĄ DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. [...] O POW. 1750 M2. MINISTER WYJAŚNIŁ, ŻE ORGAN STWIERDZA NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 156 § 1 PKT 2 KPA W PRZYPADKU ZAISTNIENIA RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA PRZY WYDAWANIU DECYZJI, JEDNOCZEŚNIE NARUSZENIE TO MUSI BYĆ JEDNOZNACZNE, OBIEKTYWNE, OCZYWISTE I WEWNĘTRZNIE SPÓJNE. ORGAN ROZPATRUJĄCY SPRAWĘ W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI MUSI WYKAZAĆ OCZYWISTĄ SPRZECZNOŚĆ Z PRZEPISAMI PRAWA, ODWOŁANIE SIĘ PRZY TYM DO INNYCH NIE WYMIENIONYCH W NORMIE PRAWNEJ PRZESŁANEK JEST NIEDOPUSZCZALNE. POZYTYWNĄ PRZESŁANKĄ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 156 § 1 PKT 2 JEST KWALIFIKOWANE NARUSZENIE PRAWA OKREŚLONE W TYM PRZEPISIE JAKO "RAŻĄCE". POWYŻSZY PRZEPIS MUSI BYĆ INTERPRETOWANY ŚCIŚLE, JAKO WYJĄTEK OD GENERALNEJ ZASADY TRWAŁOŚCI OSTATECZNYCH DECYZJI WYRAŻONEJ W ART. 16 KPA, NIE MOŻE PODLEGAĆ WYKŁADNI ROZSZERZAJĄCEJ, WRĘCZ NALEŻY GO INTERPRETOWAĆ DOSŁOWNIE LUB NAWET ŚCIEŚNIAJĄCO. MINISTER PODKREŚLIŁ, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE STANOWISKO ZAJMOWAŁY JUŻ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ORAZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY, KTÓRYCH – W MYŚL ART. 153 USTAWY P.P.S.A. OCENA PRAWNA WYRAŻONA W ORZECZENIACH WIĄŻĄ SĄD ORAZ ORGAN, KTÓREGO DZIAŁANIE BYŁO PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA. ZGODNIE Z ART. 153 P.P.S.A. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN NADZORU ZWIĄZANY JEST OCENĄ PRAWNĄ DOKONANĄ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W WYROKU Z 23 KWIETNIA 2007 R. SYGN. AKT I SA/WA 457/07 ORAZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z 6 LISTOPADA 2008 R. SYGN. AKT I OSK 1458/07. MINISTER INFRASTRUKTURY STWIERDZIŁ, ŻE ISTOTNE ZNACZENIE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE MA OCENA, CZY SPEŁNIONE ZOSTAŁY MATERIALNO-PRAWNE PRZESŁANKI DOPUSZCZALNOŚCI WYWŁASZCZENIA. ZGODNIE Z ART. 3 UST. 1-2 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. WYWŁASZCZENIE BYŁO DOPUSZCZALNE, JEŻELI NIERUCHOMOŚĆ BYŁA UBIEGAJĄCEMU SIĘ O WYWŁASZCZENIE NIEZBĘDNA NA CEL UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ, NA CEL OBRONY PAŃSTWA ALBO DLA WYKONYWANIA ZADAŃ OKREŚLONYCH W ZATWIERDZONYCH PLANACH GOSPODARCZYCH ORAZ DLA PLANOWEJ REALIZACJI BUDOWNICTWA MIESZKANIOWEGO. MINISTER WSKAZAŁ, ŻE W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06 ORAZ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z 23 KWIETNIA 2007 R. SYGN. AKT I SA/WA 457/07 JEDNOZNACZNIE WSKAZANO, IŻ PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA ZAJĘTA BEZ TYTUŁU PRAWNEGO PRZED WYWŁASZCZENIEM, ZATEM OCENA TA WIĄŻE ORGAN W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. ORGAN NADZORU PODKREŚLIŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 3 USTAWY Z DNIA 12 MARCA 1958 R., NIE BYŁO DOPUSZCZALNE WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI NA CEL, KTÓRY ZOSTAŁ JUŻ WCZEŚNIEJ ZREALIZOWANY. ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO OPOWIEDZIAŁO SIĘ W TAKICH PRZYPADKACH ZA BRAKIEM PODSTAW DO WYDANIA DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ, BOWIEM NIE SŁUŻY ONA UREGULOWANIU STANU PRAWNEGO, LECZ UMOŻLIWIENIU REALIZACJI CELU, KTÓRY BEZ WYWŁASZCZENIA NIE MÓGŁ BYĆ OSIĄGNIĘTY. W OCENIE ORGANU NADZORU OZNACZA TO, ŻE WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI ZOSTAŁO DOKONANE Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA, TJ. ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. MINISTER WSKAZAŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYSTĄPIŁY NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE. WYWŁASZCZONA NIERUCHOMOŚĆ STANOWI OBECNIE DZIAŁKĘ EWIDENCYJNĄ NR [...] O POW. 0.1750 HA I JEST WŁASNOŚCIĄ SKARBU PAŃSTWA W UŻYTKOWANIU WIECZYSTYM A. S.A. Z SIEDZIBĄ W W. (NASTĘPCY PRAWNEGO P.). WOJEWODA [...] DECYZJĄ Z [...] KWIETNIA 1999 R. NR [...], STWIERDZIŁ NABYCIE Z MOCY PRAWA Z DNIEM 5 GRUDNIA 1990 R. PRZEZ P. W W., KTÓREGO NASTĘPCĄ PRAWNYM JEST A. SPÓŁKA AKCYJNA, PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DZIAŁKI NR [...] Z OBRĘBU [...] O POW. 1.750 M2 (OBECNIE DZIAŁKA NR [...]) POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. W OCENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY NIE JEST ISTOTNY FAKT, ŻE WYWŁASZCZONA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA WNIESIONA PRZEZ A. S.A. JAKO APORT DO SPÓŁKI A. SP. Z O.O., PONIEWAŻ JEST TO KONSEKWENCJĄ WYDANIA DECYZJI WOJEWODY [...] Z [...] KWIETNIA 1999 R. A NIE DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. ORGAN NADZORU UZNAŁ, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE NASTĄPIŁY NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ, SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE WNIOSŁA A. S.A. W W. WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ DECYZJI Z [...] GRUDNIA 2009 R. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCIŁA RAŻĄCE NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI NARUSZENIE: - ART. 156 § 1 PKT 2 KPA, POLEGAJĄCE M.IN. NA WADLIWEJ KONTROLI W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R.; - ART. 15 KPA W ZWIĄZKU Z ART. 78 KONSTYTUCJI RP POPRZEZ POZBAWIENIE SKARŻĄCEGO PRAWA DO ROZPOZNANIA SPRAWY W DWÓCH INSTANCJACH W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM; - ART. ART. 7 KPA, 77 § 1 I 107 § 3 KPA POPRZEZ NIEROZPOZNANIE WSZYSTKICH ZARZUTÓW SKARŻĄCEGO ORAZ POLEGAJĄCE NA BRAKU, W ZASKARŻONEJ DECYZJI, UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO WŁAŚCIWEGO DLA KONTROLI W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM, W SZCZEGÓLNOŚCI NA BRAKU WSZECHSTRONNEGO WYJAŚNIENIA SPRAWY ORAZ OCENY I UWZGLĘDNIENIA DOWODÓW; - ART. 153 PPSA, POPRZEZ WADLIWĄ WYKŁADNIĘ WIĄŻĄCEJ OCENY PRAWNEJ I WSKAZAŃ CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA; - ART. ART. 7 I 8 KPA POLEGAJĄCE NA NIEUWZGLĘDNIENIU INTERESU SPOŁECZNEGO I SŁUSZNEGO INTERESU STRONY ORAZ NARUSZENIU PODSTAWOWEJ ZASADY POGŁĘBIANIA ZAUFANIA OBYWATELI DO ORGANÓW PAŃSTWA; - NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI. W UZASADNIENIU SKARGI PODNIESIONO, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZAWIERA KONTROLI W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM, DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. ZASKARŻONA DECYZJA NIE ODNOSI SIĘ DO USTALEŃ FAKTYCZNYCH DECYZJI KONTROLOWANYCH W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM. PRZYJMUJE ONA WŁASNE USTALENIA FAKTYCZNE, Z POMINIĘCIEM USTALEŃ FAKTYCZNYCH, ZAWARTYCH W DECYZJI KONTROLOWANEJ W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM. WSKAZUJĄC NA NARUSZENIE ART. 15 KPA W ZW. Z ART. 78 KONSTYTUCJI SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE MINISTER INFRASTRUKTURY NIE DOKONAŁ DWUKROTNEJ, PEŁNEJ KONTROLI W POSTĘPOWANIU NADZORCZYM DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ I NIE ROZPOZNAŁ ZARZUTÓW SKARŻĄCEGO. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZAWIERA ROZPATRZENIA ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI PRZY STOSOWANIU ART. 156 § 2 PKT 2 KPA. TJ. - STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI JEST WYJĄTKIEM OD OGÓLNEJ ZASADY TRWAŁOŚCI DECYZJI OSTATECZNYCH I MOŻE MIEĆ ONO MIEJSCE TYLKO WÓWCZAS, GDY DECYZJA W SPOSÓB NIEWĄTPLIWY DOTKNIĘTA JEST PRZYNAJMNIEJ JEDNĄ Z WAD WYMIENIONYCH W ART. 156 § 1 KPA. W ORZECZNICTWIE PODKREŚLA SIĘ, ŻE WYKŁADNIA TEGO PRZEPISU POWINNA BYĆ DOKONYWANA ŚCIŚLE, A NAWET ŚCIEŚNIAJĄCO, NIEDOPUSZCZALNA JEST NATOMIAST JEGO WYKŁADNIA ROZSZERZAJĄCA; - O RAŻĄCYM NARUSZENIU PRAWA MOŻNA MÓWIĆ JEDYNIE WTEDY, GDY STWIERDZONE NARUSZENIE MA ZNACZNIE WIĘKSZĄ WAGĘ ANIŻELI STABILNOŚĆ OSTATECZNEJ DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ, GDYŻ NIE KAŻDE, NAWET OCZYWISTE NARUSZENIE PRAWA MOŻE BYĆ UZNANE ZA RAŻĄCE; - OCENIAJĄC LEGALNOŚĆ DECYZJI O WYWŁASZCZENIU, NALEŻY UWZGLĘDNIAĆ ZASADĘ TRWAŁOŚCI DECYZJI, WYNIKAJĄCĄ Z FUNDAMENTALNEJ ZASADY PEWNOŚCI OBROTU PRAWNEGO I TO ŻE MOŻLIWOŚĆ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI STANOWI WYJĄTEK OD TEJ ZASADY. W OCENIE SKARŻĄCEGO ZASKARŻONA DECYZJA NARUSZA ART. 153 PPSA POPRZEZ WADLIWĄ WYKŁADNIĘ WIĄŻĄCEJ OCENY PRAWNEJ I WSKAZAŃ CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA. ZGODNIE Z USTALONYM ORZECZNICTWEM I DOKTRYNĄ, OBOWIĄZEK PODPORZĄDKOWANIA SIĘ OCENIE PRAWNEJ WYRAŻONEJ W WYROKU SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, WYNIKAJĄCY Z ART. 153 PPSA, NIE DOTYCZY STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, ALBOWIEM OCENA TA NIE JEST WYKŁADNIĄ PRAWA. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE ORGAN NADZORU DOKONAŁ BŁĘDNEJ WYKŁADNI ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI. W ŚWIETLE WYKŁADNI PRAWA, DOKONANEJ W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06, MATERIAŁ DOWODOWY NINIEJSZEJ SPRAWY, WYKAZUJE PRZESŁANKI Z ART. 3 UST. 1 USTAWY O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI, W SZCZEGÓLNOŚCI NIEZBĘDNOŚĆ PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI NA CEL WYWŁASZCZENIA: 1) WYDANA ZOSTAŁA DECYZJA KOORDYNACYJNA NR [...] Z [...] LUTEGO 1975 R. L.DZ. [...] PRZEZ URZĄD [...] – MIEJSKĄ KOMISJĘ PLANOWANIA, A TYM SAMYM PODJĘTO DZIAŁANIA ORGANIZACYJNO-PRAWNE ZMIERZAJĄCE DO REALIZACJI INWESTYCJI ZGODNIE Z WYKŁADNIĄ DOKONANĄ W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (STR. 8 UZASADNIENIA WYROKU); 2) WYDANA ZOSTAŁA DECYZJA Z [...] LISTOPADA 1973 R. NR [...] PREZYDIUM RADY NARODOWEJ [...] O ZATWIERDZENIU PLANU REALIZACYJNEGO ZAGOSPODAROWANIA TERENU INWESTYCJI I USYTUOWANIA OBIEKTÓW ODDZIAŁU P. PRZY H. UL. P.; A TYM SAMYM ZOSTAŁY SPRECYZOWANE WARUNKI LOKALIZACJI ORAZ USTALONO OSTATECZNĄ WIELKOŚĆ DZIAŁKI, ZGODNIE Z WYKŁADNIĄ DOKONANĄ W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (STR.8 UZASADNIENIA WYROKU). Z TYCH PRZYCZYN, ZDANIEM SKARŻĄCEGO, NALEŻY UZNAĆ, ŻE WYKAZANE ZOSTAŁY PRZESŁANKI Z ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI, W SZCZEGÓLNOŚCI NIEZBĘDNOŚĆ PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI NA CEL WYWŁASZCZENIA. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE W ZASKARŻONEJ DECYZJI NIE ZOSTAŁ UWZGLĘDNIONY FAKT, ŻE DECYZJA Z [...] LIPCA 1977 R. W SPRAWIE PRZEKAZANIA TERENU W UŻYTKOWANIE, NIE ZOSTAŁA WSKAZANA W DECYZJI KONTROLOWANEJ W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM, CO UZASADNIA TWIERDZENIA SKARŻĄCEGO, ŻE DECYZJA TA NIE DOTYCZY PRZEDMIOTOWEJ DZIAŁKI. PISMO GEODETY DZIELNICOWEGO Z 20 KWIETNIA 1977 R. NIE ZOSTAŁO WSKAZANE W DECYZJI KONTROLOWANEJ W TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM, CO WSKAZUJE, W OCENIE SKARŻĄCEGO, NA ZASADNOŚĆ TWIERDZENIA, ŻE PISMO TO NIE STANOWI DOWODU, ŻE PRZEDMIOTOWA DZIAŁKA ZOSTAŁA PRZEKAZANA W DRODZE DECYZJI W UŻYTKOWANIE INNEMU PODMIOTOWI PRZED WYWŁASZCZENIEM I ŻE BYŁY POBIERANE OPŁATY Z TEGO TYTUŁU. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA POMIJA SKUTKI PRAWNE NABYCIA W 1992 R. PRZEZ A. SP. Z O.O. (WÓWCZAS POD FIRMĄ H. SP. Z O.O.) CAŁOŚCI HUTNICZEGO PRZEDSIĘBIORSTWA. W RAMACH POWYŻSZEGO NABYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA, A. S.A. WNIOSŁA DO SPÓŁKI A. SP. Z O.O. (WÓWCZAS POD FIRMĄ H. SP. Z O.O.) JAKO WKŁAD NIEPIENIĘŻNY, PRAWA DO NIERUCHOMOŚCI, OPISANYCH SZCZEGÓŁOWO W UCHWALE NR [...] ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW H. SP. Z O.O., OBJĘTEJ PROTOKOŁEM, SPORZĄDZONYM W DNIU 30 WRZEŚNIA 1992 R. – W TYM WNIOSŁA PRAWA DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. A. SP. Z O.O. WYKAZUJE PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ JAKO SKŁADNIK KAPITAŁU ZAKŁADOWEGO Z MOCY WPISU W/W UCHWAŁY I KAPITAŁU ZAKŁADOWEGO DO REJESTRU SĄDOWEGO. SKARB PAŃSTWA NIE WYKONAŁ OBOWIĄZKU USTAWOWEGO UJAWNIENIA W KSIĘGACH WIECZYSTYCH PRAWA WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI SKARBU PAŃSTWA. A. S.A. W W. NIE UZYSKAŁA WPISU DO KSIĘGI WIECZYSTEJ PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI, NIE BYŁO MOŻLIWE PRZENIESIENIE TEGO PRAWA NA RZECZ A. SP. Z O.O. W WYKONANIU UCHWAŁY Z 30 WRZEŚNIA 1992 R. Z POWODÓW JAK WYŻEJ A. S.A. W W. I A. SP. Z O.O. NIE MOGĄ W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU KORZYSTAĆ Z DOMNIEMANIA WYNIKAJĄCEGO Z ART. 3 UST. 1 USTAWY O KSIĘGACH WIECZYSTYCH I HIPOTECE ORAZ RĘKOJMI WIARY PUBLICZNEJ KSIĘGI WIECZYSTEJ, ZGODNIE Z ART. 5 TEJ USTAWY. ZE WZGLĘDU NA PRZEDŁUŻAJĄCE SIĘ OCZEKIWANIE NA WPIS DO KSIĘGI WIECZYSTEJ I RYZYKO PRZEDAWNIENIA ROSZCZENIA O WYKONANIE UCHWAŁY Z 30 WRZEŚNIA 1992 R., A. SP. Z O.O. UZYSKAŁA OD A. S.A. W W. PONOWNE ZOBOWIĄZANIE DO PRZENIESIENIA PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DO PRZEDMIOTOWYCH DZIAŁEK, NA PODSTAWIE § 2 "UMOWY PRZEDWSTĘPNEJ PRZENIESIENIA PRAW DO NIERUCHOMOŚCI I PEŁNOMOCNICTWO Z 2 WRZEŚNIA 2005 R. REP. [...] NR [...]." SKARŻĄCA PODNIOSŁA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA POMIJA SKUTKI PRAWNE W/W UMOWY, NA PODSTAWIE KTÓREJ A. SP. Z O.O. JEST WARUNKOWO UPRAWNIONYM. STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI WYWŁASZCZENIOWYCH STANOWI PODSTAWĘ ROSZCZEŃ A. WOBEC SKARBU PAŃSTWA W TRYBIE ART. 417 KODEKSU CYWILNEGO. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁ STANOWISKO PRZEDSTAWIONE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. W WYROKU Z DNIA 24 LUTEGO 2011 R. ODDALAJĄCYM SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE WSKAZAŁ, IŻ W SPRAWIE DECYZJI WYDANYCH W POSTĘPOWANIU NADZORCZYM DOTYCZĄCYM DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. I DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. O WYWŁASZCZENIU NIERUCHOMOŚCI ZOSTAŁY WYDANE DWA WYROKI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ORAZ WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE (NIE UWZGLĘDNIAJĄC WYROKU TEGO SĄDU UCHYLONEGO PRZEZ NSA). W PIERWSZYM Z TYCH WYROKÓW Z 17 STYCZNIA 2007 R., SYGN. AKT I OSK 272/06, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY DOKONAŁ WYKŁADNI ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R., OCENIAJĄC, ŻE PODJĘTE W POSTĘPOWANIU WYWŁASZCZENIOWYM DECYZJE RAŻĄCO NARUSZAJĄ ART. 3 UST. 1 WYŻEJ WSKAZANEJ USTAWY. STANOWISKO TO ZOSTAŁO POTWIERDZONE W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 6 LISTOPADA 2008 R. W SPRAWIE I OSK 1458/07, W KTÓRYM SĄD POWOŁUJĄC SIĘ NA WCZEŚNIEJSZY SWÓJ WYROK Z 17 STYCZNIA 2007 R. WSKAZAŁ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD UWZGLĘDNIŁ WYKŁADNIĘ PRZEPISU ART. 3 UST. 1 USTAWY, DOKONANĄ W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R., A WIĘC WYROKOWAŁ STOSOWNIE DO PRZEPISU ART. 190 ZDANIE 1 PPSA. W TEJ SYTUACJI NIEZASADNY JEST ZARZUT SKARGI ODNOŚNIE NARUSZENIA PRZEZ ORGAN NADZORU PRZEPISU ART. 153 PPSA. JAK WYŻEJ WSKAZANO, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z 17 STYCZNIA 2007 R. I OSK 272/06 DOKONAŁ WYKŁADNI PRZEPISU ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R., A NIE DOKONAŁ OCENY STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY. WPRAWDZIE W WYROKU TYM SĄD DOKONUJĄC ANALIZY PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH WYWŁASZCZENIA ODNIÓSŁ SIĘ DO DOWODÓW ZEBRANYCH W SPRAWIE, A PO ICH ANALIZIE STWIERDZIŁ, ŻE SPORNA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA ROZDYSPONOWANA PRZED JEJ WYWŁASZCZENIEM. SĄD TEN W KONKLUZJI STWIERDZIŁ, ŻE W POSTĘPOWANIU WYWŁASZCZENIOWYM DOSZŁO DO RAŻĄCEGO NARUSZENIA ART. 3 UST. 1 USTAWY. ZATEM NIEUPRAWNIONE JEST STANOWISKO SKARŻĄCEGO, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NARUSZA PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. ORAZ, ŻE W ŚWIETLE WYKŁADNI DOKONANEJ W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 17 STYCZNIA 2007 R. MATERIAŁ DOWODOWY WSKAZUJE NA ZAISTNIENIE PRZESŁANEK Z WYŻEJ WSKAZANEGO ARTYKUŁU. W RZECZYWISTOŚCI Z UZASADNIENIA TEGO WYROKU WYNIKA STANOWISKO WRĘCZ ODWROTNE. DOKUMENTY, WSKAZANE W SKARDZE, KTÓRE – ZDANIEM SKARŻĄCEGO - MIAŁY PRZEMAWIAĆ ZA ZAISTNIENIEM PRZESŁANEK Z ART. 3 UST. 1 USTAWY, A WIĘC ZA LEGALNOŚCIĄ DECYZJI WYWŁASZCZENIOWYCH, BYŁY DOPUSZCZONE JAKO DOWÓD W SPRAWIE TOCZĄCEJ SIĘ PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM W WARSZAWIE W SPRAWIE I SA/WA 457/07. W WYROKU Z 23 WRZEŚNIA 2007 R. W TEJ SPRAWIE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE USTALIŁ, ŻE DOKUMENTY TE NIE SPOWODOWAŁY ZMIANY STANU FAKTYCZNEGO UZASADNIAJĄCEGO WYŁĄCZENIE OCENY PRAWNEJ ZAWARTEJ W WYROKU NSA Z 17 STYCZNIA 2007 R. OD DNIA WYDANIA TEGO WYROKU STAN FAKTYCZNY SIĘ NIE ZMIENIŁ. STANOWISKO SĄDU I INSTANCJI ZOSTAŁO W PEŁNI PODZIELONE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z 6 LISTOPADA 2008 R. W SPRAWIE I OSK 1458/07. ZATEM PONOWNE POWOŁYWANIE SIĘ PRZEZ SKARŻĄCEGO NA DOWODY, KTÓRE BYŁY PRZEDMIOTEM ANALIZY SĄDÓW OBYDWU INSTANCJI, PRZY JEDNOZNACZNYM STANOWISKU TYCH SĄDÓW O RAŻĄCYM NARUSZENIU PRZEPISU ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. W POSTĘPOWANIU WYWŁASZCZENIOWYM, JEST NIEZASADNE. DLATEGO CHYBIONE SĄ ZARZUTY SKARGI DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEZ ORGAN NADZORU PRZEPISÓW ART. 153 PPSA ORAZ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI, W TYM, STANOWISKO SKARGI, ŻE ROZUMIENIE TEGO OSTATNIEGO PRZEPISU WYNIKA Z RÓŻNEJ JEGO WYKŁADNI. WYKŁADNIA PRZEPISU ART. 3 UST. 1 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. ZOSTAŁA DOKONANA PRZEZ NSA I ORGAN NADZORU BYŁ NIĄ ZWIĄZANY. W OCENIE SĄDU NIE MOŻNA TAKŻE PODZIELIĆ ZARZUTÓW SKARGI ODNOŚNIE NARUSZENIA PRZEZ ORGAN NADZORU ART. 156 § 1 PKT 2 KPA; W TYM, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZAWIERA KONTROLI DECYZJI PREZYDENTA [...] Z [...] CZERWCA 1981 R. I DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z [...] MARCA 1981 R. ORAZ, ŻE NIE ODNOSI SIĘ DO ZASADY TRWAŁOŚCI DECYZJI I NIE UWZGLĘDNIA INDYWIDUALNYCH OKOLICZNOŚCI ROZPATRYWANIA SPRAWY. W ISTOCIE BOWIEM ZARÓWNO W ZASKARŻONEJ DECYZJI, JAK I DECYZJI Z [...] GRUDNIA 2010 R., MINISTER INFRASTRUKTURY WSKAZAŁ, JAKI JEST CEL POSTĘPOWANIA NADZORCZEGO, CO STANOWI RAŻĄCE NARUSZENIE PRAWA I JAKI MUSI BYĆ CHARAKTER TEGO NARUSZENIA, A NASTĘPNIE ODNIÓSŁ TE ROZWAŻANIA DO BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OCENY DECYZJI WYWŁASZCZENIOWYCH, POWOŁUJĄC TREŚĆ OBOWIĄZUJĄCYCH WÓWCZAS PRZEPISÓW I ODNIÓSŁ JE DO DOWODÓW ZABRANYCH W SPRAWIE. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI W SYTUACJI, GDY ZOSTAŁA JUŻ ONA UPRZEDNIO ZAJĘTA BEZ PODSTAWY PRAWNEJ STANOWI NARUSZENIE ART. 16 ORAZ ART. 21 UST. 2 USTAWY Z 12 MARCA 1958 R. STANOWISKO TAKIE WYNIKAŁO TAKŻE Z WYROKU NSA Z 17 STYCZNIA 2007 R. W SPRAWIE I OSK 272/06. SĄD WSKAZAŁ RÓWNIEŻ, IŻ POMIMO ŻE STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI JEST WYJĄTKIEM OD OGÓLNEJ ZASADY TRWAŁOŚCI DECYZJI OSTATECZNYCH (ART. 16 § 1 KPA), MOŻE MIEĆ ONO MIEJSCE TYLKO WTEDY, GDY DECYZJA W SPOSÓB NIEWĄTPLIWY DOTKNIĘTA JEST PRZYNAJMNIEJ JEDNĄ Z WAD WYMIENIONYCH W ART. 156 § 1 KPA. Z TEGO TEŻ POWODU WYKŁADNIA TYCH PRZESŁANEK WINNA MIEĆ CHARAKTER ŚCIEŚNIAJĄCY. ORGAN NADZORU ZASADY TEJ NIE NARUSZYŁ, TYM BARDZIEJ, ŻE BYŁ ON ZWIĄZANY PRZEPISEM ART. 153 PPSA. W TEJ SYTUACJI ZARZUTY SKARGI DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEZ ORGAN NADZORU PRZEPISÓW ART. 7 I 8 KPA POLEGAJĄCE NA POMINIĘCIU SKUTKÓW PRAWNYCH, WNIESIENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO PRAW DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI DO A. SPÓŁKI Z O.O. (POMIJAJĄC FAKT, ŻE ORGAN NADZORU DO KWESTII TEJ SIĘ ODNIÓSŁ), SĄ BEZZASADNE. A TO DLATEGO, ŻE TYLKO W PRZYPADKACH WSKAZANYCH W ART. 156 § 2 KPA ORGAN MOŻE NIE STWIERDZIĆ NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. TAKA SYTUACJA W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ZACHODZI. CHYBIONY JEST TAKŻE ZARZUT NARUSZENIA PRZEZ ORGAN NADZORU PRZEPISU ART. 15 KPA W ZW. Z ART. 78 KONSTYTUCJI, POPRZEZ POZBAWIENIE SKARŻĄCEGO PRAWA DO ROZPOZNANIA SPRAWY W DWÓCH INSTANCJACH. SKARŻĄCY POMIJA TU FAKT, ŻE W MNIEJSZEJ SPRAWIE WYDANA BYŁ DECYZJA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z [...] GRUDNIA 2009 R., KTÓRĄ ORGAN TEN ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ, A WNIOSEK O PONOWNE ROZPOZNANIE SPRAWY ZŁOŻYŁ SKARŻĄCY I ZOSTAŁ ON ROZPOZNANY ZASKARŻONĄ DECYZJĄ. WBREW ZARZUTOM SKARGI ORGAN NADZORU DOKONAŁ PONOWNEJ KONTROLI DECYZJI Z [...] GRUDNIA 2009 R., A UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI SPEŁNIA WYMOGI ART. 107 § 3 KPA I NIE BUDZI ZASTRZEŻEŃ. PONADTO ORGAN NACZELNY PONOWNIE ROZPOZNAŁ SPRAWĘ W JEJ CAŁOKSZTAŁCIE. OD POWYŻSZEGO WYROKU A. SPÓŁKA AKCYJNA Z SIEDZIBĄ W W. WNIOSŁA SKARGĘ KASACYJNĄ ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ.: BŁĘDNE ZASTOSOWANIE ART. 3 UST. 1 USTAWY Z DNIA 12 MARCA 1958 R. O ZASADACH I TRYBIE WYWŁASZCZANIA NIERUCHOMOŚCI W ZWIĄZKU Z ART. 156 § 1 PKT 2 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO WSKUTEK POMINIĘCIA PRZY ROZSTRZYGANIU OKOLICZNOŚCI, IŻ DECYZJA NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. W SPRAWIE PRZEKAZANIA TERENU W UŻYTKOWANIE NIE ZOSTAŁA WSKAZANA W DECYZJI PREZYDENTA [...] Z DNIA [...] CZERWCA 1981 R. O WYWŁASZCZENIU NIERUCHOMOŚCI, I W KONSEKWENCJI PRZYJĘCIE, IŻ SPORNA NIERUCHOMOŚĆ POZOSTAWAŁA W UŻYTKOWANIU P. PRZED WYDANIEM DECYZJI PREZYDENTA [...] Z DNIA [...] CZERWCA 1981 R. O WYWŁASZCZENIU, 2) BRAK ZASTOSOWANIA ART. 156 § 2 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO WSKUTEK POMINIĘCIA W ROZSTRZYGANIU OKOLICZNOŚCI, IŻ DECYZJA WOJEWODY [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 1999 R. NR [...], NA PODSTAWIE KTÓREJ WOJEWODA [...] STWIERDZIŁ NABYCIE Z MOCY PRAWA PRZEZ P. W W. (KTÓREGO NASTĘPCĄ PRAWNYM JEST SKARŻĄCA) PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI, TJ. DZIAŁKI NR [...] Z OBRĘBU [...] O POW. 1.750 M2 (OBECNIE DZIAŁKA NR [...]) POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P., ORAZ UCHWAŁA NR [...] ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI H. SP. Z O.O. (OBECNIE POD FIRMĄ A. SP. Z O.O.) OBJĘTA PROTOKOŁEM, SPORZĄDZONYM W DNIU 30 WRZEŚNIA 1992 R., NA PODSTAWIE KTÓREJ SKARŻĄCA WNIOSŁA DO SPÓŁKI H. SP. Z O.O. JAKO WKŁAD NIEPIENIĘŻNY M.IN. PRAWO DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI WYWOŁAŁY NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE. PONADTO ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ.: BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ ART. 153 P.P.S.A. POPRZEZ POTRAKTOWANIE OPISU STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ZAWARTEGO W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2007 R., SYGN. AKT I OSK 272/06 ORAZ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 23 KWIETNIA 2007 R., SYGN. AKT I SA/WA 457/07 JAKO OCENY PRAWNEJ WIĄŻĄCEJ W SPRAWIE, NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 141 § 4 ZDANIE PIERWSZE P.P.S.A. WSKUTEK UCHYLENIA SIĘ OD ZAJĘCIA STANOWISKA WOBEC ZARZUTÓW SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCYCH ISTOTNEJ OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO CO DO TEGO, CZY PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA OBJĘTA DECYZJĄ NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. W SPRAWIE PRZEKAZANIA TERENU W UŻYTKOWANIE ORAZ BEZPODSTAWNEGO STWIERDZENIA ISTNIENIA TYTUŁU PRAWNEGO SKARBU PAŃSTWA DO SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI PRZED WYDANIEM DECYZJI PREZYDENTA [...] Z DNIA [...] CZERWCA 1981 R., A W KONSEKWENCJI NIEDOSTATECZNE WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, NA KTÓRYM ZOSTAŁO OPARTE ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE. STRONA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁA O UCHYLENIE WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 24 LUTEGO 2011 R. W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA SĄDOWI I INSTANCJI ORAZ ZASĄDZENIE NA RZECZ SKARŻĄCEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA, EWENTUALNIE, W PRZYPADKU ZAISTNIENIA PRZESŁANEK USTAWOWYCH, WNOSZĘ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU I ORZECZENIE O UCHYLENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. ORAZ ZASĄDZENIE NA RZECZ SKARŻĄCEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. W OCENIE STRONY ANI DECYZJA PREZYDENTA [...] Z DNIA [...] CZERWCA 1981 R. O WYWŁASZCZENIU NIERUCHOMOŚCI, ANI POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] MARCA 1981 R. NIE WSKAZUJĄ NA DECYZJĘ NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. W SPRAWIE PRZEKAZANIA TERENU W UŻYTKOWANIE I WYNIKAJĄCE Z NIEJ JAKOBY WCZEŚNIEJSZE ZAJĘCIE PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWO PAŃSTWOWE LUB TERENOWY ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ. Z DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. WYNIKA JEDYNIE PRZEKAZANIE TERENU O POW. 1 HA 452 M2 POŁOŻONEGO PRZY UL. P. W UŻYTKOWANIE P. BRAK JEST NATOMIAST PEWNOŚCI, CZY TEREN TEN OBEJMOWAŁ RÓWNIEŻ PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ, TJ. DAWNĄ DZIAŁKĘ NR [...]. BRAK JEST TEŻ JAKIEJKOLWIEK INFORMACJI O TYTULE PRAWNYM PRZYSŁUGUJĄCYM SKARBOWI PAŃSTWA DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. W OCENIE STRONY, JEŻELI PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA ZAJĘTA PRZEZ SKARB PAŃSTWA PRZED WYDANIEM DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ - KTÓRĄ TO OKOLICZNOŚĆ SKARŻĄCA KWESTIONUJE - USTALENIE TAKIE POWINNO WYNIKAĆ Z DOKUMENTU POŚWIADCZAJĄCEGO ZAJĘCIE TEJ NIERUCHOMOŚCI ORAZ TYTUŁU PRAWNEGO WYNIKAJĄCEGO Z TEGO ZAJĘCIA. PRZYJĘCIE, IŻ WNIOSKI TAKIE MOŻNA WYWIEŚĆ JEDYNIE Z DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. JEST NIEUPRAWNIONE - MOŻE BYĆ BOWIEM TAK, IŻ DECYZJA TA JEST WADLIWA I NIESKUTECZNA: ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ NIE MÓGŁ PRZEKAZAĆ DO UŻYTKOWANIA BĄDŹ W INNY SPOSÓB ZADYSPONOWAĆ NIERUCHOMOŚCIĄ, CO DO KTÓREJ NIE MIAŁ ŻADNEGO TYTUŁU PRAWNEGO (NIE BYŁ TO GRUNT PAŃSTWOWY). DECYZJA NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. NIE JEST DOKUMENTEM TWORZĄCYM PRAWO. STRONA WSKAZAŁA PONADTO, ŻE DECYZJA NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. O PRZEKAZANIU TERENU DO UŻYTKOWANIA P. — KTÓRĄ RZEKOMO ZADYSPONOWANO PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚCIĄ - ZOSTAŁA WYDANA PONAD 2 MIESIĄCE PO DACIE PISMA GEODETY DZIELNICOWEGO Z DNIA 20 KWIETNIA 1977 R., W KTÓRYM ZAWARTA ZOSTAŁA INFORMACJA, IŻ "W OPARCIU O DANE Z EWIDENCJI GRUNTÓW" - JAK WSKAZAŁ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W UZASADNIENIU (CHOĆ BRAK W SPRAWIE WYJAŚNIENIA, IŻ RZECZYWIŚCIE W TEJ DACIE P. FIGUROWAŁO W EWIDENCJI GRUNTÓW JAKO WŁADAJĄCY I JAKA BYŁA PODSTAWA UJAWNIENIA TEGO PRZEDSIĘBIORSTWA W EWIDENCJI GRUNTÓW CO DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI) - DAWNA DZIAŁKA NR [...] WCHODZI W SKŁAD TERENÓW BĘDĄCYCH WE WŁADANIU P. OZNACZA TO, IŻ ISTNIEJE POWAŻNA WĄTPLIWOŚĆ DOTYCZĄCA ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO NA DZIEŃ WYDANIA DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ - NIEWYJAŚNIONA W NINIEJSZEJ SPRAWIE POMIMO ZGŁASZANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ ZARZUTÓW. KLUCZOWE JEST PRZY TYM PYTANIE, CZY RZECZYWIŚCIE W DNIU WYDANIA DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ BYŁA WE WŁADANIU PRZEDSIĘBIORSTWA PAŃSTWOWEGO BĄDŹ TERENOWEGO ORGANU ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ. WYWODZENIE WNIOSKÓW, IŻ TAK BYŁO JEDYNIE NA PODSTAWIE DECYZJI NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. I PISMA GEODETY DZIELNICOWEGO Z DNIA 20 KWIETNIA 1977 R. NALEŻY UZNAĆ ZA POZBAWIONE PODSTAW PRAWNYCH, A PRZEZ TO WADLIWE. ŻADEN Z TYCH DOKUMENTÓW NIE STANOWI DOWODU, IŻ PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA ZAJĘTA PRZEZ TERENOWY ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ LUB PRZEDSIĘBIORSTWO PAŃSTWOWE PRZED DATĄ WYDANIA DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ. STRONA PODKREŚLIŁA, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE ANI SKARBOWI PAŃSTWA ANI P. NIE PRZYSŁUGIWAŁ ŻADEN TYTUŁ PRAWNY DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI PRZED WYDANIEM DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ. PONADTO W OCENIE STRONY W ZASKARŻONYM WYROKU WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY BŁĘDNIE PRZYJĄŁ, IŻ PRZESŁANKI STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI WYSTĘPUJĄ W NINIEJSZEJ SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NIE ODNIÓSŁ SIĘ SZCZEGÓŁOWO DO ZARZUTU SKARŻĄCEJ ZGŁOSZONEGO WOBEC DECYZJI MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA [...] MARCA 2010 R., IŻ W SPRAWIE WYSTĄPIŁY NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE DECYZJI WYWŁASZCZENIOWEJ, POPRZESTAJĄC NA LAKONICZNYM STWIERDZENIU, IŻ TAKA SYTUACJA W MNIEJSZEJ SPRAWIE NIE ZACHODZI. W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA [...] MARCA 2010 R. MINISTER INFRASTRUKTURY STWIERDZIŁ, IŻ ZA NIEODWRACALNY SKUTEK PRAWNY UWAŻA SIĘ RÓWNIEŻ ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ OSOBY TRZECIEJ CHRONIONEJ RĘKOJMIĄ WIARY PUBLICZNEJ KSIĄG WIECZYSTYCH. POWOŁAŁA SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, ZGODNIE Z KTÓRYM DLA NABYCIA TEGO PRAWA NIE JEST KONIECZNY WPIS DO KSIĘGI WIECZYSTEJ. STRONA WSKAZAŁA PONADTO, ŻE A. SP. Z O.O. WYKAZUJE PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ JAKO SKŁADNIK KAPITAŁU ZAKŁADOWEGO Z MOCY ZAREJESTROWANIA W/W UCHWAŁY ORAZ PODWYŻSZENIA KAPITAŁU ZAKŁADOWEGO W KRAJOWYM REJESTRZE SĄDOWYM. DO DNIA DZISIEJSZEGO NIE NASTĄPIŁ WPIS DO KSIĘGI WIECZYSTEJ SPÓŁKI A. SP. Z O.O. JAKO UŻYTKOWNIKA WIECZYSTEGO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. PRZYCZYNĄ TEGO STANU JEST BRAK UPRZEDNIEGO WYKONANIA PRZEZ SKARB PAŃSTWA USTAWOWEGO OBOWIĄZKU UJAWNIENIA W KSIĘGACH WIECZYSTYCH PRAWA WŁASNOŚCI PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. UNIEMOŻLIWIŁO TO W KONSEKWENCJI WPISANIE SKARŻĄCEJ DO KSIĘGI WIECZYSTEJ JAKO UŻYTKOWNIKA WIECZYSTEGO, NIE BYŁO RÓWNIEŻ MOŻLIWE WPISANIE PRZENIESIENIA PRAWA UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO NA RZECZ SPÓŁKI A. SP. Z O.O. W WYKONANIU UCHWAŁY Z DNIA 30 WRZEŚNIA 1992 R. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, ANI SKARŻĄCA ANI SPÓŁKA A. SP. Z O.O. NIE MOGĄ W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU SKORZYSTAĆ Z DOMNIEMANIA WYNIKAJĄCEGO Z ART. 3 UST. 1 USTAWY O KSIĘGACH WIECZYSTYCH I HIPOTECE ORAZ RĘKOJMI WIARY PUBLICZNEJ KSIĘGI WIECZYSTEJ, ZGODNIE Z ART. 5 W/W USTAWY, CO CAŁKOWICIE POMIJA ZASKARŻONY WYROK. STRONA PRZYTOCZYŁA UCHWAŁĘ SĄDU NAJWYŻSZEGO - IZBY CYWILNEJ, PODJĘTĄ W SKŁADZIE 7 SĘDZIÓW Z DNIA 15 LUTEGO 2011 R. (III CZP 90/10), W KTÓREJ SĄD NAJWYŻSZY STWIERDZIŁ, IŻ RĘKOJMIA WIARY PUBLICZNEJ KSIĄG WIECZYSTYCH CHRONI NABYWCĘ UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO TAKŻE W RAZIE WADLIWEGO WPISU W KSIĘDZE WIECZYSTEJ SKARBU PAŃSTWA LUB JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO JAKO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI. PONADTO W OCENIE STRONY OBOWIĄZEK PODPORZĄDKOWANIA SIĘ OCENIE PRAWNEJ WYRAŻONEJ W WYROKU SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYNIKAJĄCY Z ART. 153 PRAWA O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, NIE DOTYCZY STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, GDYŻ OCENA STANU FAKTYCZNEGO NIE JEST WYKŁADNIĄ PRZEPISÓW PRAWA. W KONSEKWENCJI, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ANI ORGANY ADMINISTRACYJNE ORZEKAJĄCE W SPRAWIE NIE SĄ ZWIĄZANE POGLĄDEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO CO DO OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY. W JEJ OCENIE PO WYDANIU WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2007 R. ŻADEN Z SĄDÓW ANI ORGANÓW ADMINISTRACYJNYCH ORZEKAJĄCYCH NASTĘPNIE W SPRAWIE NIE WYJAŚNIŁ PODANYCH PRZEZ STRONĘ OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO, WSKAZUJĄC NA ZWIĄZANIE OCENĄ PRAWNĄ WYRAŻONĄ W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. KONSEKWENCJĄ POWYŻSZEGO JEST NARUSZENIE ART. 141 § 4 ZDANIE PIERWSZE P.P.S.A. STRONA POWOŁAŁA SIĘ PRZY TYM NA UCHWAŁĘ NSA Z DNIA 15 LUTEGO 2010 R. SYGN. AKT II FPS 8/09. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ B. Ś. WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODNOSZĄC, IŻ A. SPÓŁKA AKCYJNA NIE JEST UŻYTKOWNIKIEM WIECZYSTYM PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: STOSOWNIE DO POSTANOWIEŃ ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270), DALEJ ZWANEJ P.P.S.A., NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SKARGĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ. ZWIĄZANIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO PODSTAWAMI SKARGI KASACYJNEJ WYMAGA PRAWIDŁOWEGO ICH OKREŚLENIA W SKARDZE KASACYJNEJ. OZNACZA TO KONIECZNOŚĆ POWOŁANIA KONKRETNYCH PRZEPISÓW PRAWA, KTÓRYM ZDANIEM SKARŻĄCEGO SĄD UCHYBIŁ, UZASADNIENIA ICH NARUSZENIA A W PRZYPADKU ZGŁOSZENIA ZARZUTU NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO, WYKAZANIA DODATKOWO, ŻE WYTKNIĘTE UCHYBIENIE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. Z URZĘDU NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY BIERZE POD UWAGĘ TYLKO NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIE ZACHODZI ŻADNA Z PRZESŁANEK NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA WYMIENIONYCH W ART. 183 § 2 P.P.S.A. SPRAWA TA MOGŁA BYĆ ZATEM ROZPOZNANA PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY TYLKO W GRANICACH ZAKREŚLONYCH W SKARDZE KASACYJNEJ. JAK SŁUSZNIE AKCENTUJE SIĘ W ORZECZENIACH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH W SYTUACJI, GDY W SKARDZE KASACYJNEJ ZARZUCA SIĘ ZARÓWNO NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO I NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA – JAK MA TO MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE – W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. W ZARZUTACH DOTYCZĄCYCH NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ANALIZOWANEJ SKARGI KASACYJNEJ SKARŻĄCY ZARZUCIŁ SĄDOWI PIERWSZEJ INSTANCJI: 1. DOKONANIE BŁĘDNEJ WYKŁADNI ART. 153 P.P.S.A. POPRZEZ POTRAKTOWANIE OPISU STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ZAWARTEGO W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 STYCZNIA 2007 R. SYGN. AKT I OSK 272/06 ORAZ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 23 KWIETNIA 2007 R. SYGN. AKT I SA/WA 457/07 JAKO OCENY PRAWNEJ WIĄŻĄCEJ W SPRAWIE; 2. NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 141 § 4 P.P.S.A. WSKUTEK UCHYLENIA SIĘ OD ZAJĘCIA STANOWISKA WOBEC ZARZUTÓW SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCYCH ISTOTNEJ OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO CO DO TEGO, CZY PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA OBJĘTA DECYZJĄ NACZELNIKA DZIELNICY [...] Z DNIA [...] LIPCA 1977 R. W SPRAWIE PRZEKAZANIA TERENU W UŻYTKOWANIE ORAZ BEZPODSTAWNEGO STWIERDZENIA ISTNIENIA TYTUŁU PRAWNEGO SKARBU PAŃSTWA DO SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI PRZED WYDANIEM DECYZJI PREZYDENTA [...] Z DNIA [...] CZERWCA 1981 R. A W KONSEKWENCJI NIEDOSTATECZNE WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, NA KTÓRYM ZOSTAŁO OPARTE ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE. NAWIĄZUJĄC DO POWYŻSZYCH ZARZUTÓW NALEŻY PRZYWOŁAĆ PRZEPIS ART. 190 P.P.S.A., KTÓRY MA ZASTOSOWANIE DO ORZECZEŃ WYDANYCH PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY PO ROZPOZNANIU SKARGI KASACYJNEJ I REGULUJE ZASADĘ, ZGODNIE Z KTÓRĄ SĄD, KTÓREMU SPRAWA ZOSTAŁA PRZEKAZANA JEST ZWIĄZANY WYKŁADNIĄ PRAWA DOKONANĄ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY . NIE MOŻNA OPRZEĆ SKARGI KASACYJNEJ OD ORZECZENIA WYDANEGO PO PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY NA PODSTAWACH SPRZECZNYCH Z WYKŁADNIĄ PRAWA USTALONĄ W SPRAWIE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY. JAK WSKAZUJE SIĘ W DOKTRYNIE I JUDYKATURZE NALEŻY ZWAŻYĆ, ŻE UŻYTE W ART. 190 P.P.S.A., ART. 153 P.P.S.A. POJĘCIE "WYKŁADNI PRAWA" NALEŻY ROZUMIEĆ WĄSKO, JAKO WYJAŚNIENIE ZNACZENIA PRZEPISÓW PRAWA. SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI ROZPOZNAJĄCY SPRAWĘ PONOWNIE A TAKŻE ORGAN ADMINISTRACJI NIE MOGĄ DOKONAĆ INTERPRETACJI PRZEPISÓW W SPOSÓB ODMIENNY NIŻ WYNIKAJĄCY Z ORZECZENIA WYDANEGO W WYNIKU ROZPOZNANIA SKARGI LUB SKARGI KASACYJNEJ, NIE MOŻE TEŻ OCENIĆ PRAWIDŁOWOŚCI ROZSTRZYGNIĘCIA SĄDU ODWOŁAWCZEGO (W ODNIESIENIU DO ART. 190 P.P.S.A.) LUB SĄDU I INSTANCJI (W ODNIESIENIU DO ART. 153 P.P.S.A.). TRZEBA ZWAŻYĆ, ŻE ODSTĘPSTWO OD ZASADY WYRAŻONEJ W ART. 190 ZD. 1 P.P.S.A. MOŻE DOTYCZYĆ TYLKO DWÓCH SYTUACJI. PIERWSZA Z NICH ZWIĄZANA JEST Z EWENTUALNĄ ZMIANĄ STANU FAKTYCZNEGO. GDY W TRAKCIE PONOWNEGO ROZPOZNANIA SPRAWY SĄD I INSTANCJI STWIERDZI, ŻE STAN FAKTYCZNY ULEGŁ ZASADNICZEJ ZMIANIE I JEST ODMIENNY OD PRZYJĘTEGO PRZEZ NSA NIE JEST ZWIĄZANY WYRAŻONĄ POPRZEDNIO OCENĄ, PONIEWAŻ DO NOWO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO NALEŻY STOSOWAĆ PRZEPISY ODMIENNE OD WYJAŚNIONYCH PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY (POR. WYROKI NSA Z DNIA 4 GRUDNIA 2009 R. SYGN. AKT II FSK 1064/08 LEX NR 550070, Z DNIA 14 GRUDNIA 2005 R. SYGN. AKT II OSK 342/02 LEX NR 190953). DRUGI Z PRZYPADKÓW UTRATY MOCY WIĄŻĄCEJ WYKŁADNI PRAWA WYRAŻONEJ W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO TO ZMIANA STANU PRAWNEGO PO WYDANIU ORZECZENIA NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. PONADTO WYDANIE W INNEJ SPRAWIE UCHWAŁY PRZEZ POSZERZONY SKŁAD NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, ZAWIERAJĄCEJ ODMIENNĄ WYKŁADNIĘ PRZEPISÓW PRAWA POWODUJE, ŻE W TYM ZAKRESIE PRZESTAJE WIĄZAĆ WYKŁADNIA ZAWARTA W WYROKU UCHYLAJĄCYM I PRZEKAZUJĄCYM SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA. W TAKIM BOWIEM WYPADKU WSZYSTKIE SKŁADY ORZEKAJĄCE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH OBOWIĄZANE SĄ DO ZASTOSOWANIA PROCEDURY PRZEWIDZIANEJ W ART. 269 § 1 P.P.S.A., JEŻELI NIE PODZIELAJĄ STANOWISKA ZAJĘTEGO W UCHWALE (POR. J. P. TARNO PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. KOMENTARZ. WARSZAWA 2012 R. S. 519 – 520). W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIE MAMY DO CZYNIENIA Z ŻADNĄ Z WYMIENIONYCH SYTUACJI. PRZYPOMNIEĆ NALEŻY, ŻE SPRAWA DOTYCZY STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI DOTYCZĄCEJ WYWŁASZCZENIA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W W. PRZY UL. P. WOBEC TEGO NALEŻY OCENIĆ, STAN PRAWNY I FAKTYCZNY OBOWIĄZUJĄCY W OKRESIE WYDANIA DECYZJI WYWŁASZCZENIOWYCH. ZARÓWNO STAN FAKTYCZNY JAK I PRAWNY BYŁ JUŻ OCENIANY PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKACH Z DNIA 17 STYCZNIA 2007 R. W SPRAWIE I OSK 272/06 I Z DNIA 6 LISTOPADA 2008 R. W SPRAWIE I OSK 1458/07. SĄD STWIERDZIŁ W NICH, ŻE "WYDANE W TOKU POSTĘPOWANIA DECYZJE WYWŁASZCZENIOWE RAŻĄCO NARUSZYŁY ART. 3 UST. 1 USTAWY". JAKO NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO SKARŻĄCY ZARZUCIŁ BRAK ZASTOSOWANIA ART. 156 § 2 K.P.A. PRZEZ POMINIĘCIE, ŻE DECYZJA WOJEWODY [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 1999 NR [...] WYWOŁAŁA NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE CO DO DZIAŁKI, BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA. W ORZECZNICTWIE PRZYJMUJE SIĘ, ŻE POJĘCIE NIEODWRACALNEGO SKUTKU PRAWNEGO POWINNO BYĆ ROZPATRYWANE W ZAKRESIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO I PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO STOSOWANYCH PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI W SPRAWACH INDYWIDUALNYCH. PRZY BRAKU PRZEPISÓW RANGI USTAWOWEJ, KTÓRE MOGŁYBY STANOWIĆ DLA ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PODSTAWĘ PRAWNĄ DZIAŁAŃ, MAJĄCYCH NA CELU COFNIĘCIE, ZNIESIENIE, ODWRÓCENIE SKUTKÓW PRAWNYCH, SPOWODOWANYCH PRZEZ DECYZJĘ DOTKNIĘTĄ NIEWAŻNOŚCIĄ, ZACHODZIĆ BĘDZIE WZGLĘDNA ICH NIEWAŻNOŚĆ. WPRAWDZIE INNE ORGANY LUB OSOBY, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE INNYCH PRZEPISÓW MOGŁYBY PODJĄĆ PRÓBĘ OBALENIA TYCH SKUTKÓW, ALE TAKIE DZIAŁANIE NIE JEST DOSTĘPNE ORGANOWI ADMINISTRACYJNEMU, JAKO WYKRACZAJĄCE POZA JEGO WŁAŚCIWOŚĆ, ZADANIA I KOMPETENCJE. JEŻELI ZATEM SKUTKI PRAWNE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ NIE MOGĄ BYĆ ZNIESIONE W DRODZE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO TO TYM SAMYM SKUTKI PRAWNE SĄ NIEODWRACALNE (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 25 MAJA 2011 R., I OSK 1191/10 I WSKAZANE TAM ORZECZNICTWO). W TEJ SPRAWIE SĄD I INSTANCJI ZARZUT TEN SKWITOWAŁ W ZASADZIE JEDNYM ZDANIEM: "TAKA SYTUACJA W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ZACHODZI", NIE UZASADNIAJĄC SWOJEGO STANOWISKA. JAK STWIERDZIŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W UCHWALE 7 SĘDZIÓW Z DNIA 15 LUTEGO 2010 R. W SPRAWIE II FPS 8/09 (ONSAIWSA 2010/3/39) "PRZEPIS ART. 141 § 4 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) MOŻE STANOWIĆ SAMODZIELNĄ PODSTAWĘ KASACYJNĄ (ART. 174 PKT 2 TEJ USTAWY), JEŻELI UZASADNIENIE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NIE ZAWIERA STANOWISKA CO DO STANU FAKTYCZNEGO PRZYJĘTEGO ZA PODSTAWĘ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA". W SKARDZE KASACYJNEJ NIE WSKAZANO ZARZUTU NARUSZENIA TEGO PRZEPISU CO DO KOMPLETNOŚCI UZASADNIENIA. NALEŻY RÓWNIEŻ DODAĆ, ŻE POWOŁANIE NARUSZENIA ART. 156 § 2 K.P.A. JAKO NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO JEST BŁĘDNE, JEŻELI NIE WSKAZANO PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRY WYWOŁYWAŁBY SKUTKI OKREŚLONE W ART. 156 § 2 K.P.A. WOBEC POWYŻSZEGO, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY, ZWIĄZANY GRANICAMI SKARGI KASACYJNEJ NIE MÓGŁ TEJ OKOLICZNOŚCI UWZGLĘDNIĆ. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, SĄD NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A. ODDALIŁ SKARGĘ.