I FSK 328/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lutego 2011 r. sygn.akt III SA/Gl 73/11 w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić skargę kasacyjną. 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. sygn.akt III SA/Gl 73/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem datowanym z dnia 17 grudnia 2010 r. doradca podatkowy M. K., działając jako pełnomocnik E. G., złożył skargę na decyzję z dnia 3 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Dwoma zarządzeniami z dnia 25 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 21.273 złote w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia te doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 lutego 2011 r. W dniu 9 lutego 2011 r. (data nadania na poczcie) adwokat M. S. złożył wniosek o prawo pomocy wraz z pełnomocnictwem do działania w imieniu skarżącego Nie wpłynęło natomiast do Sądu pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego M. K., który został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując treść art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") oraz treść art. 37 § 1 zdanie 1 tej ustawy odrzucił skargę Strony. Sąd uznał, że w przypadku gdy skargę podpisał doradca podatkowy M. K. winien on, zgodnie z powyższymi przepisami złożyć przy tej czynności pełnomocnictwo, a najpóźniej w terminie 7 dni od otrzymania wezwania do uzupełnienia skargi. Zgłoszenie się adwokata M. S. do sprawy nie może, zdaniem Sądu, zostać potraktowane jako uzupełnienie braków formalnych skargi, gdyż to nie on ją podpisał. Sąd ten nie powziął również informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa dla osoby podpisanej pod skargą. 2. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu skardze. W skardze kasacyjnej zarzucił obrazę postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w szczególności art. 44 § 2 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Z uwagi na sposób sformułowania skargi kasacyjnej na wstępie należy zauważyć, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem jego zaskarżenie może nastąpić jedynie w drodze skargi kasacyjnej. Wynika to z treści art. 173 § 1 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł zażalenie, które na podstawie powyższego artykułu zostało potraktowane przez Sąd jak skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie (niewystępującą w okolicznościach sprawy) nieważność postępowania. Z zasady związania granicami skargi kasacyjnej wynika brak uprawnień po stronie Naczelnego Sądu Administracyjnego do domyślania się intencji strony, czy uzupełniania za nią podstaw kasacyjnych bądź ich uzasadnienia. W niniejszej sprawie oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do tego, by zastępować stronę skarżącą w formułowaniu zarzutów. Strona w skardze kasacyjnej podniosła naruszenie art. 44 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi. Artykuł ten przewiduje wyznaczenie przez sąd terminu, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę. Nie można jednak mówić o czynnościach procesowych, gdy postępowanie nie zostało jeszcze skutecznie wszczęte. Możliwość zatwierdzenia czynności przez stronę na gruncie art. 44 § 2 p.p.s.a. dotyczy tylko czynności wykonanych już w toku postępowania, a nie wniesienia skargi. Wniesienie skargi nie jest bowiem "czynnością naglącą" w rozumieniu art.44 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z 22 stycznia 2006 r., sygn.akt I GSK 1278/06, wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r., sygn.akt II FSK 1552/05). Wskazać należy, że w niniejszym przypadku skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego opatrzona była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa. O jego uzupełnienie doradca podatkowy, który wniósł skargę jako pełnomocnik strony, został wezwany. Nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie oznacza obowiązek sądu odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę doradcy podatkowego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem potwierdzenia czynności przez stronę), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny , a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Twierdzenia strony o tym, że Sąd pierwszej instancji powinien był zastosować art. 44 § 2 p.p.s.a., mimo spełnienia przesłanek z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.