II GZ 273/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 lutego 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 38/11 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2008 r., nr Sp. [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: oddalić zażalenie I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że A. Z. złożył skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2008 r. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Następnie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną od powyższego postanowienia wskazując, że pełnomocnik skarżącego nie podjął próby wyjaśnienia przyczyn różnych dat znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji (26 sierpnia 2008 r.) oraz na załączonych do skargi kasacyjnej kserokopiach prywatnych dokumentów kancelarii pełnomocnika (28 sierpnia 2008 r.). Pismem z dnia 9 listopada 2010 r. skarżący ponownie złożył skargę na tę samą decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że toczy się śledztwo w sprawie sfałszowania daty odbioru skargi z Urzędu Patentowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając powyższy wniosek wskazał, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Ustawa nie określa co należy rozumieć pod pojęciem "przypadek wyjątkowy", pozostawiając to uznaniu Sądu. Rozpoznając taki wniosek o przywrócenie terminu należy wyważyć argumenty wspierające wniosek i argumenty przemawiające za stabilizacją sytuacji ugruntowanej przez upływ czasu, a powstałej w następstwie niedokonania czynności procesowej w terminie oraz ustalić, czy przedstawione we wniosku argumenty uzasadniają, że w sprawie zachodzi przypadek, który można uznać za wyjątkowy. W ocenie Sądu I instancji datą odbioru zaskarżonej decyzji jest dzień 26 sierpnia 2008 r., od którego liczy się termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który to termin upłynął w dniu 25 września 2008 r. Zatem od dnia 26 września 2008 r. liczy się także roczny termin wskazany w art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w dniu 9 listopada 2010 r., a zatem znacznie po upływie roku od uchybionego terminu. W ocenie Sądu I nie można uznać, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek wyjątkowy z art. 87 § 5 p.p.s.a. Toczące się z wniosku skarżącego śledztwo w sprawie sfałszowania daty odbioru zaskarżonej decyzji oraz twierdzenia skarżącego wskazujące, iż Prokuratura Rejonowa Poznań Wilda posiada dowody na to, że jego skarga została dostarczona w terminie, nie mogą zostać uznane za wyjątkowy przypadek pozwalający przywrócić termin do wniesienia skargi. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych dowodów świadczących o tym, że miało miejsce sfałszowanie daty odbioru zaskarżonej decyzji. Ewentualne prawomocne zakończenie postępowania w sprawie sfałszowania daty odbioru zaskarżonej decyzji może stanowić jedynie podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. II W zażaleniu A. Z. domagał się uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 lutego 2011 r. i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżący podał, że w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2010 r. Prokuratura Rejonowa Poznań Wilda "potwierdza omyłkę pisarską Agnieszki Kubiak, potwierdza zatem, że przesyłka ta została dostarczona w terminie". W ocenie skarżącego jego przypadek jest wyjątkowy w rozumieniu art. 87 § 5 p.p.s.a. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tyko w przypadkach wyjątkowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Sąd prawidłowo przyjął, że datą, od której należy liczyć roczny termin, zakreślony w art. 87 § 5 p.p.s.a., jest 26 września 2008 r. Data powyższa ustalona została na podstawie prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008 r. odrzucającego skargę z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia i na obecnym etapie postępowania nie może być kwestionowana. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu, ewentualne prawomocne zakończenie postępowania w sprawie sfałszowania daty odbioru zaskarżonej decyzji może jedynie stanowić podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a., umożliwiający przywrócenie terminu po upływie roku od uchybienia temu terminowi. Pojęcie wyjątkowego przypadku jest wprawdzie pojęciem niedookreślonym, jednakże należy je wykładać ścieśniająco, w przeciwnym razie oznaczałoby to obowiązek przywrócenia terminu w niemalże każdym przypadku (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt II OZ 961/06, niepublikowane). Ustawa nie stanowi co należy rozumieć przez sytuację wyjątkową. Należy przyjąć że są to nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiały złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 197). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że wystąpiły takie okoliczności. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi A. Z. powołał się na okoliczność, że "Prokuratura Poznań Wilda na dzisiejszy posiada już dowody na to, że moja skarga została dostarczona w terminie", zaś w uzasadnieniu zażalenia skarżący podał, że w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2010 r. Prokuratura Rejonowa Poznań Wilda "potwierdza omyłkę pisarską Agnieszki Kubiak, potwierdza zatem, że przesyłka ta została dostarczona w terminie". Powyżej przytoczonych faktów nie sposób potraktować jako okoliczności, które przez ponad rok uniemożliwiały skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Powołane przez skarżącego argumenty dotyczące sfałszowania daty odbioru zaskarżonej do sądu decyzji Urzędu Patentowego mogłyby mieć znaczenie przy rozstrzyganiu, czy skarga zasadnie została odrzucona. Nie można ich jednak potraktować jako wyjątkowych okoliczności, które uniemożliwiły skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu roku od uchybienia temu terminowi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.