II SO/Gd 16/12

Gdańsk, dnia 20 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. C. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w terminie skargi R. C. na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); 2. zasądzić od Burmistrza Miasta na rzecz R. C. 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. C. - pismem z dnia 12 września 2012 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), wniósł o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi R. C. na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej, którą złożył osobiście w Urzędzie Miasta dnia 7 sierpnia 2012 roku. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż pismem z dnia 7 sierpnia 2012 roku (złożonym w Urzędzie Miejskim w tym samym dniu) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Burmistrza Miasta ze skargą na nieudostępnienie mu pełnej informacji publicznej dotyczącej zawartych przez Gminę Miasta W. w 2011 i 2012 roku umów dotyczących obsługi prawnej. Wskazał również, że do dnia złożenia wniosku skarga nie została doręczona adresatowi tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Miasta wniósł o jego oddalenie jako niezasadnego. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarga R. C. na bezczynność organu z dnia 7 sierpnia 2012 roku wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i jest obecnie zarejestrowana pod sygn. II SAB/Gd 82/12. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej w skrócie "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z przepisu zawartego w § 2 cytowanego artykułu wynika przy tym, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika nadto, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Redakcja art. 55 § 1 p.p.s.a., którego celem jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny, Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił. Wyjaśnić również należy, że przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo zatem nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. Przekazanie skargi z uchybieniem terminu nie uzasadnia zatem odstąpienia przez Sąd od wymierzenia grzywny, a może jedynie wpłynąć na jej wysokość. Jak słusznie wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniu z dnia 11 maja 2012 roku (sygn. I OZ 328/12, Baza Orzeczeń LEX nr 1164456), celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w ww. przepisie, służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki wyrażonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Pomimo że regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny ponosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę. Poza tym grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 września 2011 r. (sygn. II OZ 790/11, Baza Orzeczeń LEX nr 966285), w którym - podkreślając dyscyplinująco - represyjny charakter omawianej grzywny, stwierdził: " (...) skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem (...) terminu." W niniejszej sprawie bezspornym pozostawało, że skarga R. C. na bezczynność organu - Burmistrza Miasta, dotycząca nieudostępnienia skarżącemu informacji publicznej, stanowiąca pismo z dnia 7 sierpnia 2012 roku, została złożona w Urzędzie Miejskim w tej samej dacie. Sąd ustalił nadto, że ww. skarga wpłynęła do tutejszego Sądu dnia 10 września 2012 roku. Przesyłkę zawierającą ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy Burmistrz nadał w urzędzie pocztowym w dniu 6 września 2012 roku. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Gd 82/12. Zgodnie z zacytowanym powyżej art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, obowiązkiem organu tj. Burmistrza Miasta było ww. skargę przekazać wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w ustawowym terminie, o którym mowa w tym przepisie, tj. w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, czego organ nie uczynił. Jak wynika bowiem z ustaleń Sądu, przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu po upływie ustawowego terminu do wykonania obowiązku, określonego w przepisach art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, tj. nadana w urzędzie pocztowym w dniu 6 września 2012 roku. Naruszenie obowiązku wynikającego z ww. przepisów (tj. art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej), jest zatem - zdaniem Sądu - oczywiste. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wysokość grzywny Sąd ustalił mając na uwadze treść art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M. P. z 2012 roku, poz. 94). Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2011 roku - jak wynika z powyżej opisanego obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, wyniosło 2974,69 zł. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł, czyli w jej dolnych granicach, Sąd wziął pod uwagę, że skarga, której dotyczy wniosek, została przekazana do Sądu z niewielkim uchybieniem ustawowego terminu, wynoszącym kilkanaście dni, które jednak w żaden sposób nie zostało przez organ usprawiedliwione. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając od organu na rzecz wnioskodawcy zwrot wpisu sądowego uiszczonego od wniosku.