I OSK 1221/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 106/11 odrzucające skargę L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 106/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] grudnia 2010 r. została doręczona skarżącej w dniu 15 grudnia 2010 r., co dokumentuje załączone do akt administracyjnych sprawy zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki listowej. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę skarżącą, określony w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął skarżącej w dniu 14 stycznia 2011 r. Skargę nadano w placówce pocztowej w dniu 13 stycznia 2011 r., czyli z zachowaniem terminu, lecz wbrew pouczeniu, które doręczono stronie skarżącej wraz z decyzją organu II instancji, skarga skierowana została bezpośrednio do Sądu, co dokumentuje koperta, w której skargę przesłano (karta 8 akt sądowych). Do Sądu skarga wpłynęła w dniu 17 stycznia 2011 r. (karta 2 akt sądowych). W dniu 18 stycznia 2011 r. Sąd skargę przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nadając w tym dniu na poczcie przesyłkę listową z przedmiotową skargą (karta 22 akt sądowych). W obowiązującym stanie prawnym nie ma regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego (jak w niniejszej sprawie) sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. W świetle powyższego w rozpatrywanej sprawie za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 18 stycznia 2011 r., kiedy to Sąd skargę przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (data stempla pocztowego). Oznacza to, że przedmiotowa skarga wniesiona została po upływie wskazanego wyżej terminu i jako taka podlega odrzuceniu. W skardze kasacyjnej reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika L. B. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego tj. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. i art. 58 § 1 pkt 2 i 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzono, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z powyższymi przepisami. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, że skierowanie skargi bezpośrednio do Sądu nie mogło skutkować odrzuceniem skargi. Skarżąca nie posiada wiedzy prawniczej i nie zdawała sobie sprawy, że powinna skierować skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem WSA w Poznaniu, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w zaistniałym stanie faktycznym data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej, gdyż podważałoby to zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. Stąd za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu nie można było uznać dnia 18 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w § 2 art. 183 p.p.s.a., które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa ta mogła być rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest niezasadny. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Zatem z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść skargę na decyzję organu do sądu, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu którego decyzję kwestionuje w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (porównaj: postanowienia NSA z dn. 12.01.2009 r., II OSK 1918/08, z dn. 11.03.2009 r. I OSK 234/09 czy z dn. 10.10.2007 r. II OSK 1433/07). W niniejszej sprawie, czego autor skargi kasacyjnej nie kwestionuje, zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r. zostało skarżącej doręczone w dniu 15 grudnia 2010 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem tego organu upłynął z dniem 14 stycznia 2011 r. Skargę na powyższe skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 13 stycznia 2011 r., lecz bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wskazać przy tym należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie wnoszenia skargi przy doręczeniu jej decyzji organu II instancji. Sąd przesłał skargę do organu, tj. SKO w Lesznie w dniu 18 stycznia 2011 r. (k. 22 akt s.). W tej sytuacji datą wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie jest data 18 stycznia 2011 r. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo uznał, że skarżąca złożyła skargę już po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął z dniem 14 stycznia 2011 r. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, Sąd miał obowiązek skargę odrzucić, co też uczynił. Kwestia zaś przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na akt organu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a..