II GSK 305/11
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2011-03-15
Skład orzekający: Magdalena Bosakirska, Stanisław Gronowski, Zofia Borowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ocena negatywnego wyniku procedury odwoławczej dotyczącej dofinansowania projektu w ramach RPO WL 2007–2013 została dokonana zgodnie z prawem, w szczególności czy wnioskodawca musiał wykazać rzeczywiste zapewnienie środków finansowych na realizację projektu?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena projektu pod kątem kryterium merytorycznego techniczno-ekonomicznego, polegającego na wykazaniu wykonalności finansowej projektu, została dokonana zgodnie z prawem. Wnioskodawca powinien wykazać rzeczywiste istnienie i rozmiar źródeł finansowania zgodnie z wymogami systemu realizacji programu operacyjnego, a nie jedynie możliwość ich przyszłego pozyskania. Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż nie wykazano naruszenia prawa ani nieważności postępowania.Stan faktyczny
G. K. złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach konkursu 09/RPOWL/1.2/2009 realizowanego przez Agencję Wspierania Przedsiębiorczości. Agencja uznała protest G. K. za niezasadny, odrzucając wniosek z powodu niespełnienia kryterium wykonalności finansowej projektu. Wnioskodawca nie wykazał zapewnienia środków finansowych, w tym brakowało dokumentu potwierdzającego pozyskanie kredytu bankowego. G. K. zaskarżył negatywną ocenę do WSA w L., który oddalił skargę. Następnie G. K. wniósł skargę kasacyjną do NSA.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną i zasądził od skarżącego na rzecz Agencji Wspierania Przedsiębiorczości kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 831/10 w sprawie ze skargi G. K. na informację [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od G. K. na rzecz [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wyrokiem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę G. K. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu.
Relacjonując przebieg sprawy Sąd I instancji wskazał, że rozstrzygnięciem z dnia [...] października 2010 r. [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości na podstawie art. 30b w związku z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej jako: u.z.p.p.r.) uznała protest G. K. za niezasadny. Uzasadniając podała, że jego wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" złożony w konkursie 09/RPOWL/1.2/2009, w ramach I Osi Priorytetowej, Działanie 1.2 RPO WL 2007–2013 podlegał odrzuceniu, bo projekt nie spełniał kryterium merytorycznego, techniczno-ekonomicznego w brzmieniu: "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym: tzn. określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym: wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania". Wnioskodawca nie wykazał, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu przedłożonego do dofinansowania. Uzasadniając, Agencja wskazała na wysoką stratę w okresie bieżącym, tj. dziewięciu miesięcy 2009 r. oraz brak dokumentu potwierdzającego pozyskanie kredytu bankowego na finansowanie inwestycji, o którym mowa w pkt E10 formularza wniosku. Tymczasem według Agencji treść rozważanego kryterium jednoznacznie wskazuje, iż Wnioskodawca powinien wskazane środki finansowe wykazać. Ponadto Agencja podała, że dokonana ocena wniosku odpowiadała sformalizowanym zasadom z rozdziału II.3.2 Wytycznych dla Wnioskodawców.
Skargę na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., G. K.
Sąd I instancji uzasadniając oddalenie skargi wskazał, że zgodnie z dokumentami systemu realizacji RPO WL 2007-2013 w rozumieniu art. 5 pkt 11, art. 29 ust. 5 u.z.p.p.r., jedno z kryteriów oceny merytorycznej, techniczno-ekonomicznej zostało nazwane: "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym: tzn. określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym: wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania". Opis tego kryterium brzmi: "Kryterium ocenia, czy opis projektu pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, co jest jego przedmiotem oraz czy wszystkie koszty kwalifikowane są jasno zdefiniowane przedmiotowo i ilościowo oraz możliwe do rozliczenia. Dodatkowo w kryterium tym ocenie podlega to, czy wartość planowanych kosztów ma zapewnione finansowanie w zaprezentowanych we wniosku źródłach finansowania. Oceniający weryfikuje możliwości finansowe Wnioskodawcy związane z realizacją projektu. Wnioskodawca powinien wykazać, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu."
W rozumieniu spornego kryterium merytorycznego, wartość planowanych kosztów ma zapewnione finansowanie w zaprezentowanych we wniosku źródłach finansowania, kiedy wnioskujący wykaże ich rzeczywiste istnienie w treści formularza wniosku i załączników. Nie wystarczy tylko zaprezentować źródła finansowania w treści formularza wniosku, ani wskazać możliwość przyszłego zgromadzenia środków finansowych na pokrycie planowanych kosztów. Należy wykazać ich istnienie i rozmiar w sposób określony systemem realizacji programu operacyjnego w treści formularza wniosku i załączników obligatoryjnych (część finansowa Biznes Planu, dokumenty potwierdzające sytuację finansową Wnioskodawcy), które stanowią o formalnej kompletności wniosku w rozumieniu kryteriów formalnych, czy załączników składanych dodatkowo, które same nie stanowią o formalnej kompletności wniosku.
Wnioskodawca powinien wykazać, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu, nie natomiast, że w przyszłości będzie mógł je uzyskać, zgromadzić. To wykazanie podlega reżimowi określonemu systemem realizacji programu operacyjnego. Temu służą załączniki do formularza wniosku, które razem stanowią podstawę oceny, czy wartość planowanych kosztów ma zapewnione finansowanie w zaprezentowanych we wniosku źródłach finansowania.
Ocena merytorycznego kryterium techniczno-ekonomicznego, dotyczącego finansowej wykonalności projektu zgłoszonego do dofinansowania, nie może odwoływać się jedynie do charakteru działalności przedsiębiorcy czy specyfiki prowadzenia ksiąg w oderwaniu od treści dokumentów wymaganych systemem realizacji programu operacyjnego. Z treści tych dokumentów Sąd wywiódł, że Wnioskodawca nie zapewnił finansowania planowanych kosztów środkami własnymi, prywatnymi na poziomie 60,19 % środków własnych, zaprezentowanych we wniosku. Skarżący zaprezentował źródło finansowania planowanych kosztów, którego nie wykazał, bo nie wykazał, że takie środki ma zapewnione. Wprost z treści tych dokumentów wynikało, że nie zostało spełnione kryterium merytoryczne, techniczno-ekonomiczne, dotyczące finansowej wykonalności projektu w zakresie finansowania planowanych kosztów środkami własnymi, prywatnymi. Zgodnie z treścią tych dokumentów należało stwierdzić, że projekt nie jest wykonalny pod względem ekonomicznym w rozumieniu reżimu oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie przewidzianego Wytycznymi dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007–2013.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd I instancji uznał, że ocena projektu nie została przeprowadzona z naruszeniem art. 31 u.z.p.p.r. W tych okolicznościach spór o zdolność uzyskania kredytu na sfinansowanie planowanych kosztów środkami własnymi z kredytu na poziomie 39,81% środków własnych pozostał według niego bez znaczenia dla kontroli legalności oceny projektu.
Nadto według Sądu I instancji sformułowanie zawarte w treści ogłoszenia o konkursie w brzmieniu: "Szczegółowa informacja o zasadach ubiegania się o dofinansowanie, w tym Uszczegółowienie RPO WL 2007-2013, formularz wniosku, Wytyczne dla Wnioskodawców są dostępne na stronie internetowej [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. www.lawp.lubelskie.pl." samo nie uzasadnia zakwestionowania zgodności z prawem oceny projektu. Takie sformułowanie treści ogłoszenia o konkursie nie podważa bowiem stwierdzenia niewykonalności finansowej projektu, wywiedzionego wprost z treści dokumentów obligatoryjnie wymaganych systemem realizacji programu operacyjnego, złożonych przez skarżącego w ramach wniosku o dofinansowanie.
Biorąc powyższe pod uwagę WSA skargę oddalił, powołując w podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł G. K., zaskarżając to orzeczenie w całości i wnosząc o jego uchyleni w całości i przekazanie sprawy WSA w L. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrokowi zarzucił: na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 141 § 4 p.p.s.a., polegającego na przyjęciu ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych związanych z oceną spełniania przez skarżącego kryterium merytorycznego: ocena techniczno-ekonomiczna, dokonanych przez [...] Agencję Wspierania Przedsiębiorczości,
2) art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. polegającego na przyjęciu, iż ocena projektu skarżącego była dokonana w sposób rzetelny i bezstronny,
3) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. polegających na tym, iż Sąd I instancji, w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości, nie zastosował środka określonego w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., mimo że [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości przy organizowaniu konkursu, w którym brał udział skarżący, dopuściła się nieprawidłowości przy ogłaszaniu tegoż konkursu, które to nieprawidłowości mogły mieć wpływ na ocenę wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu złożonego w ramach przedmiotowego konkursu.
Zdaniem skarżącego WSA w L. błędnie przyjął za prawidłowe ustalenia faktyczne Agencji w zakresie podstaw do negatywnej oceny spełniania przez skarżącego kryterium merytorycznego: ocena techniczno-ekonomiczna. Agencja sformułowała zarzut, iż skarżący nie ma zdolności finansowych, aby wykonać projekt, jednakże taka ewentualna nieprawidłowość w zakresie wniosku skarżącego jest według niego wygenerowana przez Agencję, gdyż to ona określa szczegółowość składanych formularzy (w tym właśnie biznes planu), przy czym poszczególni uczestnicy konkursu nie mają prawa ingerencji w wyżej przedstawioną systematykę poszczególnych formularzy. Ponadto twierdzenie, iż skarżący powinien załączyć do wniosku dokument dotyczący ewentualnego pozyskania kredytu jest niezasadne, gdyż dokument ten ma znaczenie dopiero na kolejnym etapie konkursu: merytorycznej punktowej - gotowość realizacji projektu. Nieuprawnione jest również utożsamianie wykazania przyszłych źródeł środków finansowych przeznaczonych na realizację projektu z udowodnieniem realnego istnienia tychże środków. Wykazanie określonych środków finansowych na projekt, jest zupełnie inaczej ujmowane w komentarzu do przedmiotowego kryterium, na który powołuje się Agencja, gdzie mowa jest o zaprezentowanych we wniosku źródłach finansowania projektu - w tym zakresie Agencja winna dokonać weryfikacji możliwości finansowych Wnioskodawcy.
Wbrew postanowieniom art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. ocena wniosku skarżącego dokonana przez eksperta nie była rzetelna, gdyż ekspert dokonał oceny w oparciu tylko o bieżące wskaźniki sytuacji finansowej, pomijając dane roczne (na koniec roku 2008) zaprezentowane przez skarżącego we wniosku o dofinansowanie.
Brak zamieszczenia w ogłoszeniu kryteriów wyboru powodowało utrudnienie w sporządzeniu wniosku o dofinansowanie. Każdy z uczestników konkursu, z uwagi na uchybienie przez Agencję postanowieniom art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r., miał obiektywne trudności w zapoznaniu się z całością uwarunkowań konkursu. Takie nieprawidłowości powodowały niemożliwość przygotowania wniosku w sposób należyty i prawidłowy, a także powodowały, iż ocena wniosku skarżącego przez Agencję była niepełna i mogła być wadliwa.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 30d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) – dalej u.z.p.p.r., wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną. W art. 30e u.z.p.p.r. ustawodawca nakazuje, w zakresie w niej nieuregulowanym odpowiednie stosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określonych dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazując, stosowanie których przepisów p.p.s.a. jest wyłączone. Wyłączenia nie obejmują przepisów p.p.s.a. dotyczących skargi kasacyjnej. Z kolei regulacje zawarte w art. 30d ust. 1 w zw. z art. 30c ust 2 i art. 30d ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. wyznaczają odrębności postępowania kasacyjnego prowadzonego w trybie określonym w tej ustawie. Okoliczności te dotyczą sposobu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej, samodzielnej podstawy pobierania opłaty sądowej oraz wymogów odnoszących się do dołączenia dokumentacji w sprawie. Ustawodawca w obrębie tej ustawy nie wnika w regulowaną przepisami p.p.s.a. materię podstaw kasacyjnych, granic skargi kasacyjnej oraz zakresu badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny i dopuszczalnych rozstrzygnięć. Konieczność modyfikacji nie wynika z celów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wobec tego odpowiednie stosowanie przepisów p.p.s.a. przy rozpoznawaniu skarg kasacyjnych wnoszonych na podstawie art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. polega na stosowaniu wprost między innymi art. 174, art. 183 § 1 i § 2 oraz art. 184 p.p.s.a.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje konkretną sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie – w ocenie składu orzekającego - nie zachodzi. Powyższa zasada oznacza związanie Sądu m.in. podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. Zatem to podstawy skargi kasacyjnej decydują o zakresie dokonanej kontroli wyroku Sądu I instancji.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut sformułowany w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej, a dotyczący naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez przyjęcie ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych związanych z oceną spełnienia przez skarżącego kryterium merytorycznego: ocena techniczno-ekonomiczna, dokonanych przez Agencję.
Jak wynika z uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r. (sygn. II FPS 8/09, opubl. ONSAiWSA 2010, z. 3, poz. 39) przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 § 2 p.p.s.a.), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Zarzut zawarty w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej nie dotyczy tego, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera stanowiska odnośnie stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia, lecz tego, że Sąd zaakceptował stan faktyczny ustalony przez Agencję, a będący podstawą przeprowadzonej oceny w ramach kryterium merytorycznego.
Z uzasadnienia tego zarzutu wynika natomiast, że skarżący kwestionuje stanowisko Sądu I instancji akceptujące pogląd Agencji, iż twierdzenia wnioskodawcy w zakresie sytuacji finansowej winny być potwierdzone dokumentami wynikającymi ze stosownych formularzy zredagowanych przez Agencję. Zdaniem skarżącego, pogląd ten jest sprzeczny z definicją kryterium merytorycznego: ocena techniczno-ekonomiczna, gdyż to Agencja powinna dokonać weryfikacji możliwości finansowych wnioskodawcy.
Stanowska powyższego nie można zaakceptować.
Na wstępie zauważyć należy, że z treści uregulowań zawartych w art. 2 pkt 3, art. 8, art. 60, art. 65 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) 1260/1999 (Dz. U. UE.L 210.25.78) wynika, iż wnioskodawca przedkładając projekt do dofinansowania zobowiązany jest złożyć wniosek, który podlega ocenie na podstawie kryteriów wyboru projektu zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący.
Z dokumentacji Konkursu 09/RPOWL/1.2/2009 wynika natomiast, że wniosek to: formularz wniosku o dofinansowanie oraz załącznik, płyta CD/DVD. Załączniki są integralną częścią wniosku o dofinansowanie. Służą one uzupełnianiu danych zawartych we wniosku, bądź ich uwiarygodnieniu i weryfikacji. Wnioskodawca jest zobowiązany dołączyć wszystkie niezbędne załączniki, które są zróżnicowane w zależności od Działania, którego dotyczy projekt, typu Wnioskodawcy oraz rodzaju projektu. Załączniki dzielą się na: wymagane w chwili złożenia wniosku o dofinansowanie oraz załączniki nieobligatoryjne, złożone w celu uzyskania dodatkowych punktów na etapie oceny merytorycznej (dołączone w ramach punktu 18 "Inne niezbędne załączone dokumenty wymagane prawem lub kategorią projektu"). Załączniki, dla których przewidziano odpowiednie formularze, powinny zostać wypełnione w oparciu o wymagane formularze (por. "Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007–2013" str. 3).
Podstawą odrzucenia wniosku skarżącego był fakt, że projekt zgłoszony do dofinansowania nie spełniał kryterium merytorycznego, techniczno-ekonomicznego p.n. "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym, tzn. określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym: wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania". Celem tego kryterium jest dokonanie oceny, czy wartość planowanych kosztów ma zapewnione finansowanie w zaprezentowanych we wniosku źródłach finansowania. Trafnie zatem uznał Sąd I instancji, że w ramach tego kryterium wnioskodawca winien wykazać, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu. W omawianym kryterium jest bowiem wyraźnie mowa o tym, że projekt jest "wykonalny pod względem finansowym", przez co należy rozumieć wykazanie istnienia i rozmiar źródeł finansowania w sposób określony systemem realizacji programu operacyjnego. Takie stanowisko co do rozumienia omawianego kryterium, wbrew zarzutom skarżącego, wynika także z opisu tego kryterium, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji. Dodać należy, że z procedury naboru i oceny projektów zgłoszonych do dofinansowania w ramach konkursu 09/RPOWL/1.2/2009 wynika, iż kryteria oceny merytorycznej – ocena techniczno-ekonomiczna ma na celu stwierdzenie czy projekt dotyczy nowej inwestycji i czy opisane we wniosku przedsięwzięcie jest wykonalne i efektywne. Skoro omawiane kryterium odnosi się do wykonalności projektu pod względem finansowym, to przeprowadzona w tym zakresie weryfikacja winna się sprowadzać do oceny, czy wnioskodawca wykazał, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu. Oczywistym też jest, że weryfikacja ta przeprowadzona jest przez Komisję Oceny Projektów w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach, gdyż w oparciu o te dokumenty przeprowadzana jest ocena projektu. Wbrew zarzutom skarżącego zarówno treść formularza wniosku jak i załączników, które powinny bądź też, które mógł wnioskodawca załączyć do złożonego wniosku, pozwoliły na przedstawienie pełnej sytuacji finansowej dotyczącej zgłoszonego projektu. Z treści "Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach RPO WL na lata 2007–2013" wynikało, że w pozycji E10 formularza wniosku, odnoszącej się do źródeł finansowania kosztów kwalifikowanych projektu, należało dokonać podziału rodzaju środków według ich udziału w tzw. środkach "prywatnych" i "kredycie" oraz "pozostałych źródłach" (str. 45). Natomiast w "Instrukcji wypełniania załączników do wniosku..." określono w sposób rodzajowy poszczególne załączniki (str. 5). Z Instrukcji tej wynika, że poza załącznikiem nr 6 określającym rodzaj dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy (str. 5 i str. 10), obligatoryjnym załącznikiem wniosku jest załącznik nr 4 tzw. Biznes Plan (str. 10). Dokument ten składa się m.in. z części finansowej, która została tak opracowana, że umożliwiała przedstawienie danych finansowych dotyczących wnioskodawcy obejmujących okres sprzed daty złożenia wniosku, w dacie jego złożenia oraz tzw. okres prognozowany w przyszłości. Ponadto z Instrukcji tej wynika, że wnioskodawca mógł załączyć do wniosku inne załączniki, określone w pozycji nr 18, tj. wszelkie dokumenty, które mogły okazać się pomocne w należytej ocenie wniosku (str. 9). W ramach załącznika nr 18 skarżący mógł zatem złożyć dokumenty dotyczące sytuacji finansowej, na które powoływał się w proteście czy w skardze. Niezłożenie tego rodzaju dokumentów nie może oznaczać, że ocena projektu przeprowadzona w oparciu o wniosek i jego załączniki była niezgodna z omawianym kryterium oceny w zakresie wykonalności finansowej projektu. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju oraz dokumentacją konkursową i na nim spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2010, sygn. akt II GSK 309/10, zbiór Lex nr 596741). Dodać należy, że w "Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie..." zostały szczegółowo określone zasady poprawnego przygotowania wniosku o dofinansowanie (str. 8 i nast.).
W rozpoznawanej sprawie, co wynika z załączonej dokumentacji, zostały uwzględnione przy ocenie projektu wszelkie dane dotyczące sytuacji finansowej zawarte w treści wniosku wraz z przedłożonymi załącznikami. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób szczegółowy odniósł się do wszelkich tych informacji i w konsekwencji trafnie uznał, że ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem. Zauważyć należy, że Sąd I instancji wyjaśniając, iż z treści dokumentów wymaganych systemem realizacji programu operacyjnego wynikało, że nie jest zapewnione finansowanie planowanych kosztów środkami własnymi, prywatnymi na poziomie 60,19% środków własnych, zaprezentowanych we wniosku, wprost też stwierdził, że w tych okolicznościach spór o zdolność uzyskania kredytu na sfinansowanie pozostałych środków własnych był bez znaczenia dla kontroli legalności oceny projektu. Zatem chybiony jest zarzut, że Sąd I instancji zaakceptował stanowisko Agencji, iż na tym etapie oceny merytorycznej wnioskodawca był zobowiązany przedłożyć dokument dotyczący ewentualnego pozyskania kredytu.
Z przyczyn wyżej wskazanych za bezzasadny należało uznać nie tylko zarzut sformułowany w punkcie 1 ale też i w punkcie 2 petitum skargi kasacyjnej. Brak bowiem podstaw do przyjęcia, że ocena projektu skarżącego była dokonana w sposób nierzetelny. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zarzut dotyczący naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 31 ust. 1 powołanej ustawy, w celu przeprowadzenia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Natomiast zgodnie z Rozdziałem II.3.2. "Wytycznych dla wnioskodawców": "Asesor wydaje pisemną opinię dotyczącą określonego zagadnienia, nie dokonuje całościowej oceny projektu. W oparciu o opinię asesora (eksperta) dotyczącą konkretnej części danego projektu, specjaliści KOP dokonują kompleksowej oceny projektu" (str. 110–111).
W rozpoznawanej sprawie nie został naruszony przepis art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., gdyż Komisja Oceny Projektów powołała asesora zewnętrznego, który wydał opinię odnośnie sytuacji finansowej wnioskodawcy wynikającej z danych dotyczących tzw. okresu bieżącego. Nie jest więc trafny zarzut skarżącego, że ekspert w swej opinii pominął dane za rok 2008, albowiem dokumenty finansowe dotyczące tego okresu nie były przedmiotem tej ekspertyzy. Dane finansowe dotyczące 2008 r. uwzględniła Komisja Oceny Projektów. Asesor zewnętrzny dokonał jedynie oceny fragmentarycznej dotyczącej sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Powyższe dowodzi, że nie są trafne zarzuty zawarte w pkt 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej. Bezzasadny jest też zarzut dotyczący naruszenia art. 3 § 1 i 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. (pkt 3 petitum skargi kasacyjnej).
Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Z przepisu tego wynika kontrola sądowoadministracyjna, o której stanowi art. 3 § 3 p.p.s.a., dla spraw dotyczących wniosku o dofinansowanie projektu. Jednocześnie zauważyć należy, że wojewódzki sąd administracyjny rozpatruje skargę na negatywny wynik oceny projektu na podstawie przepisów art. 30c ust. 1, 2 i 4 u.z.p.p.r., stosując środki przewidziane w ust. 3 i 5 art. 30c tej ustawy, a wydane przez ten Sąd, na podstawie art. 30c ust. 3, orzeczenie podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na zasadzie przewidzianej w art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. Powyższe oznacza, że wojewódzki sąd administracyjny rozpatrując skargę w sprawie, która dotyczy negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, bada zgodność dokonanej oceny z prawem, w wyniku której władny jest wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 30c ust. 3 pkt 1–3 tej ustawy. Przepis ten stanowi odmienną od art. 145 § 1 p.p.s.a. regulację w zakresie środków możliwych do zastosowania przez sąd administracyjny rozpoznający skargę. Z uwagi na powyższe oraz art. 30e u.z.p.p.r. przyjąć należy, że przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie może stanowić skutecznej podstawy kasacyjnej do kwestionowania rozstrzygnięcia przyjętego przez wojewódzki sąd administracyjny. Podstawę taką może stanowić art. 30c ust. 3 pkt 1, 2 lub 3 u.z.p.p.r., który nie został wskazany jako naruszony przez Sąd I instancji. Z tych zatem przyczyn omawiany zarzut nie mógł zostać uwzględniony. Dodać jednak należy, że w uzasadnieniu zarzutu sformułowanego w pkt 3 petitum skargi kasacyjnej wskazano jako naruszony art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. Zdaniem skarżącego, Sąd I instancji naruszył wskazany przepis, gdyż błędnie uznał, że ogłoszenie o konkursie, w zakresie dotyczącym kryteriów wyboru projektu, nie było sprzeczne z postanowieniami art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r.
Zarzut ten nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 (tj. ogłoszenie o konkursie umieszczone na stronie internetowej) zawiera m.in. informacje obejmujące kryteria wyboru projektów.
Wbrew twierdzeniom skarżącego stwierdzić należy, że treść ogłoszenia konkursu nr 09/RPOWL/1.2/2009 wprost odwołuje się do strony internetowej [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. www.lawp.lubelskie.pl, na której w zakładce "Aplikowanie o środki" znajduje się komplet dokumentacji nie tylko dla przedmiotowego konkursu, ale dla wszystkich konkursów ogłoszonych przez Agencję. Informacje te obejmują także tzw. kryteria wyboru projektów dla danego konkursu. Dodać należy, że informacja o ogłoszeniu o konkursie, do treści której odwołał się Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku, nie naruszała art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. Wskazać przy tym należy, że w Rozdziale II.3.2. Wytycznych dla wnioskodawców pt. "Ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie" także wskazano, że "Kryteria merytoryczne oceny wniosków o dofinansowanie znajdują się na stronie internetowej www.lawp.lubelskie.pl" (str. 109).
Z tych wszystkich przyczyn brak było podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia art. 204 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło