II OSK 2000/11

Dnia 26 lutego 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Hauser sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia del. NSA Anna Żak (spr.) Protokolant asystent sędziego Dominika Sasin-Knothe po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2289/10 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłacenia kosztów wykonanej ekspertyzy oddala skargę kasacyjną. II OSK 2000/11 Uzasadnienie Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2011r., w sprawie sygn..akt VII SA/Wa 2289/10, po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r., znak [...], w przedmiocie zobowiązania do zapłacenia kosztów wykonanej ekspertyzy uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. zobowiązał [...] Sp.z o.o. do wpłacenia kwoty 180 650,00 złotych z tytułu kosztów wykonania dwóch ekspertyz niezbędnych do ustalenia przyczyn katastrofy budowlanej pawilonu wystawienniczego na terenie [...]. Spółka [...], wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 879/09, prawomocnym wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/10, uchylił ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r., stwierdzając, że wydane w dniu [...] lipca 2008r. rozstrzygnięcie GINB dotyczące kosztów zleconych ekspertyz posiada wszelkie cechy decyzji administracyjnej i tak (mimo błędnej nazwy) winno być traktowane. To zaś oznacza, że od ww. rozstrzygnięcia z 11 lipca 2008 r. wydanego przez organ centralny przysługiwał stronie — stosownie do treści art. 127 § 3 k.p.a. — wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpatrując sprawę ponowne Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego przyczyny i okoliczności powstania katastrofy budowlanej pawilonu wystawienniczego na terenie [...] przy ul. [...] w K. w związku z niezbędnością ustalenia przyczyn katastrofy GINB, zlecił Politechnice Śląskiej w Gliwicach umową z dnia [...] lutego 2006 r., oraz Politechnice Wrocławskiej umową z dnia [...] lutego 2006 r., wykonanie ekspertyz dotyczących "Analizy przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej pawilonu wystawienniczego przy ul. [...] w C. na terenie [...]". Organ podkreślił, że zlecenie przedmiotowych ekspertyz ze względu na skalę i rozmiar katastrofy, jej szybki przebieg, wielkość obiektu budowlanego i stopień skomplikowania jego konstrukcji, który uległ katastrofie, było konieczne i niezbędne do ustalenia w sposób jednoznaczny i bardzo precyzyjny przyczyn katastrofy. Wysokość kosztów sporządzenia ekspertyz wynika z powyżej wskazanych umów z dnia [...] lutego 2006r. zawartych przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego z Politechniką Śląską w Gliwicach oraz Politechniką Wrocławską. Organ wskazał, że zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane organ, o którym mowa w ust. 1, może zlecić na koszt inwestora, właściciela łub zarządcy obiektu budowlanego sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy. W związku z powyższym konieczne jest zobowiązanie [...] sp. z o.o. do wpłacenia stosownej kwoty. Odnosząc się do zarzutu strony, ze zobowiązanie do uiszczenia kosztów przedmiotowych ekspertyz nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej GINB zauważył, że Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w postanowieniu z dnia [...] maja 2008 r., sygn. akt [...], przesądził, że sprawa kosztów przedmiotowych ekspertyz nie jest sprawą cywilną ani w materialnoprawnym ani w formalnoprawnym znaczeniu i podlega rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym. Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 879/09. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 78 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z [...] Spółka z o.o., wniosły skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie: - art. 104 kpa w zw. z art. 140 kpa i 127§3 kpa w zw. z art. 1 kpa poprzez wydanie decyzji w sprawie, która nie należy do zakresu działania władczego organów administracji; - art. 264§1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia 11.07.2008r. mimo tego że orzeczenie o kosztach, o których mowa w art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego jest postanowieniem w przedmiocie kosztów postępowania i winno zostać wydane wraz z decyzją kończącą postępowanie w sprawie. ; - art. 19 kpa w zw. z art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego i w zw. z art. 83 ust. 1 tego prawa poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez niewłaściwy organ; art. 6, 7, 9 – 11 i 61 §4 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej bez przeprowadzenia uprzednio prawidłowego postępowania administracyjnego albowiem nie zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie obciążenia strony kosztami ekspertyz i pozbawienie strony udziału w tym postępowaniu oraz uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranego materiału dowodowego. - naruszenie art. 127 §3 w zw. z art. 140 i 77§1 oraz 107§3 kpa poprzez brak rozpatrzenia wszystkich zarzutów skarżącej podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy; - naruszenie art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez obciążenie strony kosztami sporządzenia ekspertyz zleconych przez podmiot inny niż określony w art. 78 ust. 2 prawa budowlanego oraz nieuzasadnionymi kosztami sporządzenia ekspertyz; - naruszenie art. 86 ustawy z 11 marca 2994r. o podatku od towarów i usług poprzez wyłączenie prawa strony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są słuszne. Sąd wskazał, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma art.153 oraz art.170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ niniejsza sprawa była przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010r. w sprawie VII SA/Wa 851/10 uchylił zaskarżone wówczas postanowienie. Wprawdzie kontrolowane przez Sąd w tym wyroku rozstrzygnięcie miało jedynie charakter formalny – dotyczyło niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, jednakże biorąc pod uwagę, że sąd związany był dodatkowo oceną prawną przedstawioną w wyroku NSA z dnia 16 marca 2010r. w sprawie II OSK 879/09, Sąd rozpoznający tę sprawę związany jest przedstawioną w tych rozstrzygnięciach oceną prawną. W związku z tym należało wziąć pod uwagę, że WSA w Warszawie w wyroku z dnia 10.06.2010r. wskazał, że NSA jednoznacznie przesądził, że rozstrzygnięcie GINB z dnia [...] lipca 2008r. wydane w oparciu o art. 78 §2 Prawa budowlanego stanowi w istocie decyzję administracyjną. W tej sytuacji nie jest trafny zarzut skargi naruszenia art. 264 §1 kpa. Skoro w poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji rozstrzygnięciach NSA i WSA wskazuje się, że ustalenie kosztów ekspertyz winno nastąpić w formie decyzji administracyjnej, to wskazaniem tym związany był organ administracji, a obecnie Sąd rozpoznający niniejszą skargę. Poza tym skarga kasacyjna również zawierała zarzut naruszenia art. 264§2 kpa, a NSA nie uznał skargi w tej części za zasadną. Jako nieuzasadniony Sąd uznał także, zarzut wydania przez organ decyzji w sprawie, która nie należy do zakresu działania władczego organów administracji. W tej kwestii jednoznacznie wypowiedział się NSA w cyt. wyżej wyroku, w którym wskazał, że " istotnie w powołanym wyroku z dnia 14 lipca 2008r. NSA uznał, że koszty, o których mowa w powołanym przepisie art. 78 ust. 2 mają charakter cywilny co rzutować musi na drogę ich dochodzenia. W dacie orzekania Sąd nie znał jednak stanowiska Sądu Apelacyjnego w Katowicach I Wydziału Cywilny wyrażonego w postanowieniu z dnia [...] maja 2008r. ([...]) odrzucającym pozew Skarbu Państwa – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie przeciwko [...] o zapłatę kosztów ekspertyz z uwagi na uznanie, że sprawa tych kosztów nie jest sprawą cywilną ani w materialnoprawnym ani w formalnoprawnym znaczeniu i podlega rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym". W konsekwencji, zdaniem Sądu właśnie tą oceną związany jest Sąd w niniejszej sprawie. Podobnie kwestia właściwości organów orzekających w tej sprawie została przesądzona w/w wyrokach. Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącej Spółki naruszenia art. 10 w zw. z art. 127§3 i 140 kpa poprzez uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranego materiału dowodowego. Wprawdzie z akt administracyjnych nie wynika, żeby Spółka została powiadomiona przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z aktami sprawy jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika , że skarżąca (w innym postępowaniu) została poinformowana przez GINB o zleceniu wykonania ekspertyz. Niekwestionowane jest również to, że skarżąca znała koszty sporządzenia tych ekspertyz i że wynikały one ze złożonych faktur. Biorąc pod uwagę, że wydane rozstrzygnięcie opiera się jedynie na fakturach wystawionych przez jednostki sporządzające ekspertyzy Sąd uznał, że zarzut naruszenia art. 10 kpa. pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Takie stanowisko jest tym więcej uzasadnione, że skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (pomimo błędnego pouczenia) a zatem nie została pozbawiona udziału w postępowaniu. Sąd uznał natomiast za trafny zarzut nienależytego wyjaśnienia okoliczności sprawy stwierdzając, że organ nie wyjaśnił zasadności zastosowania w niniejszej sprawie art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że zaistniała w niniejszej sprawie konieczność wyjaśnienia przyczyn katastrofy budowlanej pawilonu wystawienniczego na terenie [...]. W konsekwencji – zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego organ może zlecić sporządzenie ekspertyzy jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy. O ile bez wątpienia niezbędne było w tej sprawie sporządzenie ekspertyzy w celu wyjaśnienia przyczyn katastrofy, o tyle organ w żaden sposób nie wyjaśnił (mimo – dodatkowo - takiego zarzutu we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy ) przyczyn, dla których zlecił sporządzenie 2 ekspertyz: jednej przez Politechnikę Śląska a drugiej przez Politechnikę Wrocławską. Zarzut ten jest tym więcej uzasadniony, że po pierwsze obie umowy zostały zawarte w tej samej dacie a zatem organ nie może skutecznie podnosić, że jedna ekspertyza niezbyt dokładnie, nierzetelnie wyjaśnia przyczyny katastrofy. Po drugie – co nie pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, co do przedmiotowej katastrofy organy ścigania (prokuratura) prowadzi odrębne postępowanie, w którym również zlecono sporządzenie ekspertyzy (oświadczenie pełnomocnika skarżącej złożone na rozprawie dnia 15.03.2011r ). Organ nie wyjaśnił dlaczego nie mógł skorzystać z tego dowodu w związku z treścią art. 75§1 kpa. Tak więc o ile, co do zasady organ może zlecić więcej niż jedną ekspertyzę, o tyle w każdym wypadku musi uzasadnić przyczyny, dla których obciąża stronę kosztami więcej niż 1 ekspertyzy. Nie może stanowić natomiast podstawy ponoszenia omawianych kosztów chęć "wzmocnienia argumentacji" przez organ. Niewyjaśnienie tych okoliczności skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem art. 7, 77§1, 80 i 107§3 kpa w związku z art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego. Sąd stwierdził, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniesiono się także do zarzutu naruszenia art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Sąd ocenił, że zaskarżona decyzja została wydana również z naruszeniem zasady dwuinstancyjności, która nakłada – w art. 15 i 138 kpa. na organ odwoławczy obowiązek powtórnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej co do naruszenia art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego w zakresie nałożenia obowiązku poniesienia kosztów ekspertyzy na niewłaściwy podmiot szczegółowo uzasadniając swoje stanowisko. Jako niezasadny Sąd uznał także zarzut naruszenia art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez zobowiązanie skarżącej do zapłaty należności wynikających z nieważnych umów, ponieważ sąd administracyjny ani organ administracji nie ocena czy umowy zawarte w Politechniką Śląską oraz Wrocławską są ważne jednakże a nawet gdyby uznać ten zarzut za zasadny to i tak pozostawałby on bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ dla obciążenia kosztami ekspertyz w oparciu o art. 78 ust. 2 nie jest wymagane zawarcie umowy cywilnej. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania to jest : art. 7, 77§1, 80. 107§3, 15 i 138 §1 pkt. 1 kpa, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego w oparciu o art. 145§1 pkt. 1 lit. c uchylił zaskarżoną decyzję. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy to jest : art. 7,77§1, art.80 i art. 107§3 kpa., poprzez przyjęcie, że organ nadzoru nie wyjaśnił w sposób należyty okoliczności faktycznych oraz naruszenie art.145 § 1pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie wyroku uwzględniającego skargę, podczas gdy skarga powinna zostać oddalona. W związku z powyższym skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasadzenie kosztów postepowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wbrew twierdzeniu Sądu zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, organ wskazał, że potrzeba wykonania ekspertyz podyktowana była koniecznością ustalenia w sposób jednoznaczny i bardzo precyzyjny przyczyn katastrofy, ze względu na skalę i rozmiar katastrofy, jej szybki przebieg, wielkość obiektu budowlanego i stopień skomplikowania jego konstrukcji. Autor skargi kasacyjnej zarzucił ponadto, że skarżący pierwszy raz poinformował o istnieniu ekspertyzy sporządzonej na zlecenie prokuratury w skardze do Sądu, tym samym twierdzenie Sądu, że organ nie wyjaśnił dlaczego nie mógł skorzystać z tego dowodu w związku z treścią art.75 §1 kpa. nie jest trafne. Nie jest także zasadne stanowisko Sądu, że brak odniesienia się do zarzutu naruszenia art.86 ustawy o podatku od towarów i usług jest naruszeniem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ kwestia odliczenia przez skarżącą Spółkę kwoty VAT nie ma znaczenia dla tej sprawy. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna oparta została na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, a więc opiera się na podstawie określonej w art.174 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie mają usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 78 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r.,nr 243, poz.1623 z późn.zm.) - dalej powoływanej jako Prawo budowlane, umieszczony w tej ustawie w rozdziale VII "Katastrofa budowlana", stanowi, że po zakończeniu prac komisji właściwy organ niezwłocznie wydaje decyzję określającą zakres i termin wykonania niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt do stanu właściwego. Natomiast z art.78 ust.2 tej ustawy wynika, że organ, o którym mowa w ust.1, może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy. Podstawą prawną wydania zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji decyzji był art. 78 ust.2 Prawa budowlanego. Regulacja zawarta w art.78 ust. 2 Prawa budowlanego normuje jeden z etapów postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej. Wykładnia normy prawnej zawartej w powołanym przepisie art.78 ust.2 ustawy Prawo budowlane wymaga zwrócenia uwagi na systematykę Rozdziału VII "Katastrofa budowlana". Zauważyć należy, że w pierwszej kolejności właściwe organy prowadzą postępowanie wyjaśniające w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej korzystając z uprawnień przewidzianych w art.75-78ust.1 Prawa budowlanego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art.78 ust.2 stanowi uzupełnienie uprawnień organu jakie wynikają z wyżej cytowanych przepisów stanowiąc, że organ może skorzystać z tego uprawnienia gdy jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy. Nie ma wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie organ miał podstawy do zlecenia sporządzenia ekspertyzy celem wyjaśnienia przyczyn katastrofy budowlanej , jednak z uwagi na fakt, że art.78 ust.2 Prawa budowlanego stanowi podstawę do nałożenia na stronę obowiązku o charakterze finansowym, nieraz bardzo dotkliwym ze względu na wysokość kosztów, organ w każdym przypadku powinien wykazać, że poniesienie tych kosztów w określonej wysokości jest uzasadnione konkretnym stanem faktycznym. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru budowlanego w tym samym dniu zlecił sporządzenie ekspertyz, na tę samą okoliczność, dwóm podmiotom: Politechnice Śląskiej i Politechnice Warszawskiej argumentując, że zlecenie ekspertyz jest konieczne ze względu na skalę i rozmiar katastrofy jej szybki przebieg, wielkość obiektu budowlanego i stopień skomplikowania jego konstrukcji. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że nie jest uzasadnieniem obciążenia strony, kosztami dwóch ekspertyz, chęć organu wzmocnienia swojej argumentacji. Słusznie też Sąd wskazał, że mimo zgłoszenia takiego zarzutu we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, organ nie wyjaśnił dlaczego zlecił wykonanie więcej niż jednej ekspertyzy. Te ustalenia prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7,77 § 1,80 i 107 § 3 kpa. w zw. z art. 78 ust.2 Prawa budowlanego, co skutkować musiało jej uchyleniem przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art.145 ust.1 pkt 1lit.c p.p.s.a. Usprawiedliwieniem zlecenia opracowania drugiej ekspertyzy mogłaby być okoliczność, gdyby na przykład ta pierwsza okazała się niejasna, niekompletna, nie odpowiadająca na postawione pytania, ale takiej sytuacji w rozpoznawanej sprawie nie ma. Skarżący kasacyjnie ma rację, że nie można mu czynić zarzutu z pominięcia przeprowadzenia dowodu z ekspertyzy sporządzonej na zlecenie Prokuratury, skoro takiej wiedzy organ nie posiadał, ani też z powodu braku odniesienia się do zarzutu naruszenia art.86 ustawy o podatku od towarów i usług, ale to ustalenie nie ma żadnego znaczenia dla wyniku tej sprawy. Z przedstawionych względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |.|