II OZ 1108/11

Dnia 16 listopada 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. G.-M., K. G. i E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 166/11, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg K. G.-M., K. G. i E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 166/11, po rozpoznaniu wniosków K. G.-M., K. G. i E. G., odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest możliwość jej wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zdaniem Sądu I instancji decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę. Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, na które wskazują skarżący, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Sąd podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy ustala tylko pewne ogólne ramy dla inwestycji, które konkretyzują się na etapie dalszych postępowań przed organami administracji architektoniczno – budowlanej. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w tym przypadku przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli K. G.-M. i K. G. oraz E. G.. W obu zażaleniach zarzucono, że uzasadnienie Sądu jest błędne z uwagi na to, że decyzja dotycząca warunków zabudowy ma istotny wpływ na kształt w jakim rozstrzygane będą zagadnienia stanowiące podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i inne dalsze czynności, które konkretyzują się na etapie dalszych postępowań przed organami administracji architektoniczno –budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Łodzi z dnia [...] października 2010 r., ustalająca warunki zabudowy nie nadaje się do wykonania. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Jedynym skutkiem wykonania decyzji o warunkach zabudowy jest możliwość ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter aktu władczo stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.