I OSK 1081/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 66/11 odrzucającego skargę R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia: oddalić skargę kasacyjną Pismem z dnia 19 grudnia 2010 r. R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2010 r. nr [...]w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy kat. AB, uiszczając jednocześnie w kasie sądu wpis od skargi w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 stycznia 2011 r. W piśmie z dnia 1 lutego 2011 r. skarżący wyjaśnił, że wpis uiścił w dniu 20 grudnia 2010 r. w kasie sądu. Do pisma dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. odrzucił skargę R. R. na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazując, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Sąd podał, że w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei art. 220 § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd wskazał, że skarżący wnosząc skargę uiścił tylko część wpisu w kwocie 100 zł. Tymczasem zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) winien był uiścić wpis w wysokości 200 zł. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu i dopłacenia 100 zł. Odpis wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2011r. Z zapisku urzędowego z dnia 14 marca 2011r. wynika, że do dnia jego sporządzenia skarżący nie uiścił brakującej części wpisu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R. R. reprezentowany przez adwokata, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 6 p.p.s.a., tj. nieudzielanie stronie występującej bez profesjonalnego pełnomocnika precyzyjnych i jednoznacznych wskazówek co do czynności procesowych. Z uwagi na powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie oraz pouczenie wystosowane do skarżącego w sprawie uiszczenia wpisu nie wskazywało, że wysokość wpisu od złożonej skargi wynosi 200 złotych. Informacja nie była na tyle czytelna, aby skarżący mógł zorientować się, że w istocie chodzi o dopłacenie brakujących 100 złotych. Skarżący po otrzymaniu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu zrozumiał, że potwierdzenie wpłaty zostało zagubione, wysłał więc w piśmie z dnia 1 lutego 2011 r. ponownie potwierdzenie wpłaty 100 złotych z dnia 20 grudnia 2010 r. Zaistniała sytuacja jest nieporozumieniem wynikającym z nieprecyzyjnego polecenia wystosowanego do R. R. Sąd administracyjny powinien w zakresie swojego działania udzielać niezbędnych wyjaśnień stronom działającym bez profesjonalnego pełnomocnika, tak aby polecenia sądu były zrozumiałe dla przeciętnego obywatela. Pełnomocnik podał, że Sąd nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, przede wszystkim nie zbadał dlaczego skarżący zamiast wpłacić brakujące 100 złotych przesyła do Sądu pismo wraz z informacją, że wpis został należycie opłacony. W zarządzeniu z dnia 19 stycznia 2011 r. nie ma podanej informacji jaka jest wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie, podana została jedynie podstawa prawna bez jej wyjaśnienia, a ponieważ z treści zarządzenia wynika, że chodzi o wpłacenie 100 złotych wpisu, skarżący przekazał dowód wpłacenia wymaganej kwoty. Pełnomocnik podkreślił, że zgodnie z art. 6 p.p.s.a. Sąd powinien udzielić jasnej i konkretnej informacji na temat wysokości wpisu. Jego zdaniem zarządzenie Sądu w istocie przekazuje informację, że wymagany wpis nie został wpłacony w ogóle, co w połączeniu z brakiem wyartykułowania jaka jest prawidłowa wysokość wpisu, doprowadziło do wprowadzenia w błąd skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sprawie niniejszej skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy. Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Prawidłowo więc Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zastosował przepis art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wzywając skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł. Skarżący uiścił bowiem wraz ze skargą kwotę 100 zł, podczas gdy należny wpis wynosił 200 zł, co wynika z § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia. Zaznaczyć należy, że z zarządzenia z dnia 19 stycznia 2011 r. wzywającego do uzupełnienia przedmiotowego wpisu wynika jednoznacznie, że chodzi o uzupełnienie wpisu, czyli "dopłacenie" do wpisu już wpłaconego. Tymczasem skarżący zamiast uzupełnić brakującą część wpisu, nadesłał do Sądu potwierdzenie opłacenia skargi w kwocie 100 zł. Odnosząc się do podnoszonej w skardze kasacyjnej kwestii niewywiązania się Sądu z obowiązku określonego w art. 6 p.p.s.a. poprzez nieudzielanie informacji na temat wysokości wpisu stwierdzić należy, że obowiązek informowania stron zawarty we wskazanym wyżej przepisie nie oznacza, że Sąd powinien pouczać stronę działającą bez profesjonalnego prawnika co do wszelkich możliwych zachowań i mogących wystąpić w sprawie okoliczności. Obowiązek ten odnosi się do wskazówek i pouczeń celowych z punktu widzenia prawidłowego dokonania danej czynności procesowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 981/09, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W treści zarządzenia z dnia 19 stycznia 2011 r. wzywającego do uzupełnienia wpisu powołany został § 2 ust. 6 cyt. wyżej rozporządzenia, który jednoznacznie stanowi o obowiązku uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, w tej sytuacji nie zachodziła konieczność szczegółowego wyjaśniania stronie treści tego zarządzenia. Ponadto zauważyć należy, że art. 220 § 3 nie uzależnia w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy należny wpis nie został uiszczony z przyczyn zawinionych przez stronę, czy też strona nie ponosi winy za powyższe uchybienie. Stwierdzenie obiektywnej okoliczności, jaką jest nieuiszczenie wpisu sądowego w wymaganym terminie, jest wystarczającą przesłanką odrzucenia skargi. W sytuacji braku winy w uchybieniu terminu strona może – przy spełnieniu dodatkowych wymogów – wnieść wniosek o jego przywrócenie na podstawie art. 87 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.