II SA/Ke 6/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na czynność Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia: odrzucić skargę. Pismami z dnia [...] nr [...] oraz z dnia [...] znak: [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie potwierdził skierowania na leczenie uzdrowiskowe wystawione na nazwisko I. K. z powodu przeciwwskazań do leczenia uzdrowiskowego. R.K. – matka I.K. w dniu 2 lipca 2010r. wezwała Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie odmowy potwierdzenia skierowania i potwierdzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe jej córki. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia pismem z dnia [...] nr [...] powiadomił stronę, że jej wezwanie nie zostało uwzględnione. R.K. w dniu 23 sierpnia 2010r. wniosła skargę do Narodowego Funduszu Zdrowia. W odpowiedzi z dnia [...] znak: [...] organ w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie prezentowane przez ddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach R.K. zakwestionowała wyrażoną przez Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia odmowę potwierdzenia skierowania jej córki na leczenie uzdrowiskowe. W odpowiedzi na skargę Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pogląd o możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego stanowiska Oddziału Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie odmowy skierowania na leczenie uzdrowiskowe został wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007r. sygn. Akt II GSK 136/07 i WSA w Kielcach rozpoznający niniejszą skargę w pełni ten pogląd podziela. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą między innymi orzekanie w sprawach skarg na podejmowane przez organy inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Poddane kontroli sądu administracyjnego akty i czynności, o których mowa w przepisie art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a., nie mają charakteru decyzji czy postanowienia. Jednakże, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, chodzi tu o sprawy indywidualne, w których mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych podmiotów. Akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Musi więc istnieć związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, które dotyczą tak określonego uprawnienia lub obowiązku. Kontroli Sądu podlegają sprawy z zakresu administracji publicznej. W tym pojęciu mieszczą się akty lub czynności organu zawierające element władztwa administracyjnego. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Elementy powyższe nie zawsze muszą wystąpić łącznie. Wystarczający jest element jednostronności działania, od którego uzależnione jest korzystanie z uprawnienia, aby zakwalifikować akt lub czynność do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych /art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a./, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, Warszawa 2006, nr 2, s. 15). Czynność, która jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie - potwierdzenie skierowania (odmowa potwierdzenia skierowania) na leczenie uzdrowiskowe jest podejmowana w indywidualnej sprawie określonego podmiotu i dotyczy potwierdzenia uprawnienia tego podmiotu wynikającego z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem świadczeniobiorcy przysługuje leczenie uzdrowiskowe na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Stosownie do ust. 2 art. 33, skierowanie wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki NFZ. Sposób wystawienia skierowania na leczenie uzdrowiskowe przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego określają przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009r. w sprawie skierowania na leczenie uzdrowiskowe (Dz.U. Nr 139, poz. 1135 ze zm.). Z regulacji zawartej w § 5 ust. 3 tego rozporządzenia wynika, że na niepotwierdzenie skierowania przez Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie przysługuje odwołanie. Uznanie, że czynność tj. potwierdzenie bądź odmowa potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie oznacza jednakże konieczności merytorycznego rozpoznania skargi. Dopuszczalność jej wniesienia zależeć również będzie od zachowania przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a), terminów do wniesienia skargi. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 52 § 4 p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z akt skarżąca w dniu 2 lipca 2010r. wezwała Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie odmowy potwierdzenia skierowania i potwierdzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe jej córki. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w piśmie z dnia [...] wskazał, że korespondencja kierowana do skarżącej wysyłana była listami poleconymi bez zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ponieważ na podstawie akt sprawy nie można ustalić, czy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 2 lipca 2010r. wniesione zostało z zachowaniem 14-dniowego terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., przyjąć należy, że termin ten został zachowany. Skarżąca uchybiła jednak terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy bowiem przyjąć, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżąca otrzymała najpóźniej 23 sierpnia 2010r., tj. w dniu, w którym skierowała skargę na "decyzję Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia" do Narodowego Funduszu Zdrowia. Skargę do Sądu wniosła natomiast, za pośrednictwem organu, dopiero w dniu 17 grudnia 2010r., tj. po upływie 30-dniowego terminu, który rozpoczął bieg 24 sierpnia 2010r. i upłynął z dniem 22 września 2010r. Z tych względów skarga R.K., jako wniesiona po terminie, podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.