V SA/Wa 286/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia do Ministra Gospodarki; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz W. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej 20 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. Spółkę z o.o. w P. jest stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z [...] lipca 2010 r. nr [...] informujące nieuwzględnieniu protestu skarżącej na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, zwanej dalej PARP, zawartą w piśmie z [...] kwietnia 2010 r. o nieuzyskaniu pozytywnej oceny dla wniosku skarżącej o realizację jej projektu o dofinansowanie. Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym: Skarżąca w dniu [...] marca 2010 r. złożyła w PARP jako Instytucji Wdrażającej wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (dalej: Program Operacyjny), Działanie 3.1 "Inicjowanie Działalności Innowacyjnej". Wnioskowi nadano numer rejestracyjny [...]. Pismem z [...] kwietnia 2010 r. r. PARP poinformowała skarżącą, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny formalnej. W uzasadnieniu wskazano, że umowa spółki W. nie zawiera postanowień zgodnych z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. Nr 68 poz. 414 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z tym przepisem wsparcie w ramach tego programu może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który spełnia łącznie kilka warunków, w tym nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Skarżąca tego wymogu nie spełnia, gdyż zgodnie z postanowieniem § 3 umowy spółki: "1. Dochód spółki ma służyć działalności statutowej Stowarzyszenia U. i wszelkie zyski Spółki mogą być przeznaczone wyłącznie na rzecz tej organizacji. 2. Zgromadzenie Wspólników może przeznaczyć część zysku na inne wskazane cele związane z działalnością Spółki". Skarżąca pismem z 15 kwietnia 2010r. wniosła protest od powyższej informacji. Zarzuciła w proteście, że nie było podstaw do potraktowania jej jako podmiotu niespełniającego warunków zapisanych w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, gdyż przy właściwej interpretacji tego przepisu i postanowień umowy spółki należało dojść do wniosku, że skarżąca ten wymóg spełniała. Ponadto zdaniem skarżącej doszło do naruszenia procedury oceny wniosku opisanej w regulaminie konkursu oraz procedury odwoławczej opisanej w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w Załączniku 4.4. Procedura odwoławcza w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Podniosła, że literalna wykładnia w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia prowadzi do wniosku, że warunek ten jest spełniony, gdy podmiot ubiegający się o wsparcie nie działa w celu osiągnięcia zysku albo przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej, albo nie działa w celu osiągnięcia zysku i jednocześnie przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Skoro więc statutowym celem jej działalności jest służenie realizacji celów statutowych Stowarzyszenia U., to nie można traktować jej jako podmiotu działającego dla zysku, gdyż zysk jest w istocie przeznaczony na statutową działalność Stowarzyszenia. Już sama ta okoliczność sprawia, że spełniony jest warunek określony w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Dalej skarżąca wywodziła, że ze sformułowania § 7 ust. 2 pkt 1 w części dotyczącej przekazywania zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, nie wynika, że cały zysk ma być przeznaczany na te cele. Przepis § 7 rozporządzenia nie wyklucza prowadzenia przez podmiot ubiegający się o wsparcie również innej działalności, która nie jest zasilana z uzyskanej pomocy i przeznaczenie zysku z innej działalności na cele niezwiązane z projektem. Skarżąca powołała się na niezałączoną do wniosku uchwałę jej zgromadzenia wspólników przeznaczającą zyski uzyskane w wyniku otrzymania niniejszego wsparcia na cele zgodne z rozporządzeniem. Minister Gospodarki pismem z [...] lipca 2010 r. uznał protest za niezasadny. W uzasadnieniu podał, że skarżąca nie spełnia żadnego warunku zapisanego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, bowiem zgodnie z § 3 ust. 1 umowy spółki dochód skarżącej ma służyć działalności statutowej innego niezależnego podmiotu, jakim jest Stowarzyszenie U. Dodatkowo zaś z uwagi na takie przeznaczanie zysku nie jest możliwe zrealizowanie wymogu określonego w § 7 ust. 2 pkt 4 lit. d) rozporządzenia, skoro zysk ma być przeznaczany na działalność innego niezależnego podmiotu. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując wykładni przepisu § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia stwierdził, że zgodnie z tym przepisem wystarczające jest spełnienie przez podmiot ubiegających się o pomoc jednego z dwóch alternatywnych kryteriów: nie działanie w celu osiągnięcia zysku lub działanie w celu osiągnięcia zysku, przy jednoczesnym przeznaczaniu tego zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Zdaniem Sądu organy słusznie uznały, że skarżąca nie spełnia żadnego z tych kryteriów. Z umowy spółki skarżącej w sposób jednoznaczny wynika, że działa ona w celu osiągnięcia zysku. W § 3 umowy wskazano, że spółka ma osiągać dochody (zyski), które mają z zasady służyć działalności statutowej Stowarzyszenia U., przy czym zgodnie z § 3 ust. 2 umowy dopuszcza się przeznaczenie części zysku na inne cele związane z działalnością spółki (skarżącej). Takie sformułowanie umowy spółki nie pozostawia wątpliwości co do tego, że działa ona w celu osiągnięcia zysku, a to, na co zyski mają być przeznaczane, jest bez znaczenia dla oceny kryterium działania w celu osiągnięcia zysku. Rozważania na temat tego, czy skarżąca jest czy też nie jest organizacją non profit są tu bez znaczenia, podobnie jak to, czy skarżąca została utworzona w celach zarobkowych, innych celach gospodarczych czy też niegospodarczych. Nie są to bowiem kryteria, o jakich mowa w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, i brak jest podstaw do rozszerzającej wykładni prostego i jednoznacznego kryterium "działania w celu osiągnięcia zysku". Z kolei kryterium przeznaczania zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjne, na gruncie prostej wykładni językowej może, zdaniem Sądu, nasuwać wątpliwości, czy wystarcza przeznaczanie części zysku na te cele i to nawet pośrednio (jak chce interpretować skarżąca), czy też cały zysk ma być przeznaczany na takie cele. W ocenie Sądu, gdyby uznać za prawidłową wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że wystarczy przeznaczenie tylko części zysku i to nawet pośrednie na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, to przepis ten byłby w istocie przepisem pustym, pozbawionym jakiejkolwiek treści zmierzającej do ograniczenia kręgu podmiotów uprawnionych. Każdy bowiem podmiot osiągając zyski przeznacza je w jakiejś części na cele, które na jednym z kolejnych etapów wydatkowania tych zysków (bezpośrednio lub pośrednio) przynajmniej w części przeznaczone zostają na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, gdyż każdy wytwórca towarów lub usług, które mogą być nabywane za te zyski albo sam przeznacza jakąś część swoich przychodów ze sprzedaży na działalność innowacyjną, albo czyni to dostawca nabywanych przez niego towarów i usług. W tej sytuacji wykładnia językowa jest niewystarczająca dla wykładni tego przepisu, a na gruncie wykładni funkcjonalnej należy przyjąć, że w przepisie tym chodzi o przeznaczanie całego zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Wprawdzie w sformułowaniu "przeznacza zysk" brak jest określenia "cały", jednak brak tego słowa nie stoi na przeszkodzie temu, by pod pojęciem "przeznacza zysk" rozumieć cały zysk, gdyż jak wyżej wskazano uznanie, że pod pojęciem "przeznacza zysk" rozumieć można również przeznaczenie części zysku i to nawet pośrednie, prowadziłoby do uznania zbędności tej normy prawnej i sprzeczne byłoby z celem wsparcia, jakim jest przeznaczanie go (w całości) na finansowanie inicjowania działalności innowacyjnej. Sąd podkreślił, że przeznaczanie zysków skarżącej na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcie, zgodnie z umową spółki i statutem Stowarzyszenia U. leży tylko w sferze pewnych potencjalnych możliwości i to w zakresie tylko części tego zysku, skoro zysk ma być przeznaczany dla tego Stowarzyszenia, a wśród jego celów i środków służących ich realizacji tylko niewielki ich zakres pokrywa się po części z zadaniami, na które miałoby być udzielone wsparcie. Sąd wyjaśnił, że oceniając prawidłowość działania organów obu instancji nie mógł brać pod uwagę zgłoszonych dopiero w skardze i nieznanych tym organom uchwał nr 1, 2 i 3 zgromadzenia wspólników skarżącej z [...] lutego 2010 r. w zakresie ich wpływu na spełnienie kryterium z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej uwzględnił zarzut skarżącej naruszenia przez Sąd I instancji § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia i wyrokiem z 25 listopada 2010r., sygn. akt II GSK 1304/10 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 września 2010r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten Sąd. W uzasadnieniu wyroku NSA zgodził się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie uznania, że strona skarżąca nie spełnia jednego z dwóch kryteriów określonych w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, tj. podmiot ubiegających się o pomoc nie działanie w celu osiągnięcia zysku. Zdaniem NSA z analizy akt sprawy niewątpliwie wynika, że spółka działa w celu osiągnięcia zysku, gdyż z aktu założycielskiego podmiotu działającego na rzecz innowacyjności wynika, że osiągane zyski ma przeznaczać na przewidziany cel. W związku z tym nie można przyjąć, iż podmiot taki "nie działa w celu osiągnięcia zysku" w rozumieniu § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Sąd kasacyjny natomiast nie podzielił stanowiska WSA w Warszawie w zakresie niespełnienia przez skarżącą drugiego z kryteriów określonego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, tj. działanie w celu osiągnięcia zysku, przy jednoczesnym przeznaczaniu tego zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w pojęciu tym chodzi o zysk osiągany z wszelkich form prowadzonej działalności. Skoro z § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia nie wynika, aby podmiot ubiegający się o tego rodzaju pomoc finansową musiał wyłącznie działać na rzecz innowacyjności, to brak podstaw do takiego rozumienia omawianego sformułowania użytego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, iż podmiot ten ma przeznaczać wszelkie uzyskiwane zyski na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Istotnym bowiem jest, aby podmiot taki w akcie założycielskim posiadał postanowienia, które zobowiązują go do realizacji celu lub celów (w zależności od zakresu prowadzonej działalności) związanych z inicjowaniem działalności innowacyjnej, na który między innymi lub wyłącznie powinien przeznaczać zyski, które wypracuje. NSA zauważył, że celem wsparcia finansowego jest pomoc publiczna dla podmiotów działających na rzecz innowacyjności, czyli podmiotów, które realizują tego rodzaju projekty, które w akcie założycielskim przewidują taką formę działalności i przeznaczają na jej realizację pewne zyski. Nie oznacza to jednak, że na ten cel podmioty te muszą przeznaczać całe wypracowane zyski. Zdaniem Sądu kasacyjnego, wbrew stanowisku Sądu I instancji, celem tego rodzaju wsparcia finansowego nie jest ograniczanie kręgu podmiotów starających się o tę pomoc, lecz jej udzielanie dla podmiotów, które działają na rzecz innowacyjności. Nie chodzi w tym wypadku o zysk wypracowany w ramach realizacji projektu na inicjowanie działalności innowacyjnej, gdyż oczywistym jest, że ten musi być przeznaczony na tego rodzaju cele. NSA stanął na stanowisku, że § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia nie odnosi się wyłącznie do zysku przyszłego, skoro w tym przepisie jest mowa o przeznaczaniu zysku, czyli tego, który dotychczas jest osiągany. Przepis ten określa wstępny warunek, który musi spełniać podmiot ubiegający się o wsparcie finansowe. Zatem oczywistym jest, że pojęcie "przeznacza zyski" odnosi się do zysku już osiągniętego, a ten niekoniecznie musi być wypracowany wyłącznie z realizacji programów dotyczących inicjowania działalności innowacyjnej. Zdaniem Sądu odwoławczego istotnym przy ocenie czy zostało spełnione powyższe kryterium jest, aby podmiot ubiegający się o wsparcie finansowe z pomocy publicznej przeznaczał uzyskiwane już zyski na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Przy tej ocenie należy uwzględnić, czy zyski te są przeznaczone na realizację tego rodzaju projektów. Ocena taka może zaś zostać dokonana po pełnej analizie postanowień aktu założycielskiego podmiotu ubiegającego się o wsparcie, z którego treści musi jednoznacznie wynikać, czy w programie działania danego podmiotu przewidziano realizację celu lub celów związanych z inicjowaniem działalności innowacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał oceny zaskarżonego aktu przy odmiennej wykładni użytego w § 7 ust. 2 pkt 1 sformułowania "przeznacza zyski", dlatego też, ponownie rozpoznając sprawę Sąd musi mieć na uwadze powyższe wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące wykładni tego przepisu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym strony pozostały przy dotychczasowym stanowisku w sprawie. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], zwanej dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2010r., sygn. akt II GSK 1304/10 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej W. Spółka z o.o. Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż spółka nie spełnia kryteriów formalnych określonych w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym to przepisem wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż skarżąca nie spełnia kryterium polegającego na nie działaniu w celu osiągnięcia zysku. Pojęcie "nie działa w celu osiągnięcia zysku" użyte w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia oznacza, iż podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli osiągnie zysk w jakikolwiek sposób to tym samym nie spełnia powyższego kryterium. W § 3 umowy spółki jednoznacznie wskazano, że spółka ma osiągać dochody (zyski), które mają z zasady służyć działalności statutowej Stowarzyszenia U., przy czym zgodnie z § 3 ust. 2 umowy dopuszcza się przeznaczenie części zysku na inne cele związane z działalnością spółki (skarżącej). W związku z powyższym z aktu założycielskiego podmiotu działającego na rzecz innowacyjności wynika, że ma on osiągane zyski przeznaczać na przewidziany cel, to nie można przyjąć, iż podmiot taki "nie działa w celu osiągnięcia zysku" w rozumieniu § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Powyższe stanowisko zostało również w całości zaakceptowane w wyroku Naczelnego Sąd Administracyjny z 25 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, że Minister Gospodarki nieprawidłowo dokonał wykładni § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w zakresie drugiego kryterium, którego spełnienie umożliwia przyznanie pomocy finansowej na realizację projektu. Jest to kryterium "przeznaczania zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej". Zdaniem Sądu I instancji w pojęciu tym chodzi o zysk osiągany z wszelkich form prowadzonej działalności. Skoro z § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia nie wynika, aby podmiot ubiegający się o tego rodzaju pomoc finansową musiał wyłącznie działać na rzecz innowacyjności, to brak podstaw do takiego rozumienia omawianego sformułowania użytego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, iż podmiot ten ma przeznaczać wszelkie uzyskiwane zyski na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Zysk bowiem może zostać osiągnięty poprzez różne formy działania danego podmiotu, zarówno z prowadzonej działalności gospodarczej, jak też np. z dotacji czy darowizn. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie warunkiem dla spełnienia powyższego kryterium jest, to aby podmiot działający na rzecz innowacyjności, w sytuacji gdy działa w celu osiągnięcia zysku, przeznaczał zyski na cele wskazane w omawianym przepisie, co nie musi oznaczać, że całe zyski. Ważne jest natomiast, aby w akcie założycielskim spółki, podmiot ten zobowiązany był do realizacji celu lub celów związanych z inicjowaniem działalności innowacyjnej, na który między innymi lub wyłącznie powinien przeznaczać zyski, które wypracuje. Należy również podkreślić, iż celem tego rodzaju wsparcia finansowego nie jest ograniczanie kręgu podmiotów starających się o tę pomoc, lecz jej udzielanie dla podmiotów, które działają na rzecz innowacyjności. Trzeba również zwrócić uwagę, że zysk wypracowany w ramach realizacji projektu na inicjowanie działalności innowacyjnej musi być przeznaczony na tego rodzaju cele, co wynika z wykładni § 7 ust. 2 pkt 3a i 4 czy 4d rozporządzenia. Ostatnio powołany przepis przewiduje, że wpływy uzyskane z tego wsparcia finansowego muszą być przeznaczone na dalsze inicjowanie działalności innowacyjnej zgodnie z umową o udzielenie wsparcia. Przepis § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia nie odnosi się wyłącznie do zysku przyszłego, skoro w tym przepisie jest mowa o przeznaczaniu zysku, czyli tego, który dotychczas jest osiągany. Przepis ten określa wstępny warunek, który musi spełniać podmiot ubiegający się o wsparcie finansowe. Zatem oczywistym jest, że pojęcie "przeznacza zyski" odnosi się do zysku już osiągniętego, a ten niekoniecznie musi być wypracowany wyłącznie z realizacji programów dotyczących inicjowania działalności innowacyjnej. Zdaniem Sądu Minister Gospodarki rozpoznając protest dokonał rozszerzającej wykładni § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Skoro w pierwszym pojęciu "nie działa w celu osiągnięcia zysku" chodzi o zysk uzyskiwany z różnych form działalności, to w przypadku drugiego kryterium brak racjonalnych podstaw do uznania, że w pojęciu "przeznacza zysk" chodzi o wszelki osiągany zysk. Przy wykładni tego drugiego pojęcia użytego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia nie bez znaczenia jest to, że przyznane wsparcie finansowe powinno realizować zasady określone w art. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zatem celem omawianej regulacji jest umożliwienie ubiegania się o wsparcie finansowe jak największej liczbie podmiotów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, gdyż konkurencja i współzawodnictwo między większą ilością ubiegających się pozwoli wyłonić najlepsze merytorycznie podmioty, co powinno skutkować efektywniejszym wydatkowaniem środków. Istotnym przy ocenie czy zostało spełnione omówione kryterium jest, aby podmiot ubiegający się o wsparcie finansowe z pomocy publicznej przeznaczał uzyskiwane już zyski na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Przy tej ocenie należy uwzględnić, czy zyski przekazywane są na realizację tych zadań. Ocena taka może zaś zostać dokonana po pełnej analizie postanowień aktu założycielskiego podmiotu ubiegającego się o wsparcie, z którego treści musi jednoznacznie wynikać, czy w programie działania danego podmiotu przewidziano realizację celu lub celów związanych z inicjowaniem działalności innowacyjnej. W związku z powyższym Minister Gospodarki dokonał oceny zaskarżonego aktu przy odmiennej wykładni użytego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia sformułowania "przeznacza zyski". Ponownie rozpoznając sprawę organ musi dokonać oceny aktu założycielskiego spółki w kontekście powyższej wykładni § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa przy ocenie projektu i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach jak w pkt 2 wyroku orzeczono na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a w związki z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.