VII SA/Wa 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska ( spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] nakazał H W. rozbiórkę dwukondygnacyjnego domu mieszkalnego jednorodzinnego, o konstrukcji murowanej i pow. zabudowy 77.0 m2 oraz wysokości 6,2 m, usytuowanego w południowej części działki nr [...] przy ul. [...] w [...]. Następnie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 5 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Gd 333/09, oddalił skargę H. W. na ww. decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r., uzupełnionym pismami z dnia [...] stycznia 2010 r., [...] marca 2010 r. oraz [...] kwietnia 2010 r. H. W., reprezentowa przez pełnomocnika, wystąpiła do organu nadzoru budowlanego o wznowienie postępownia zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Decyzją z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po wznowieniu na podstawie art 145 § 1 pkt 1, 5, 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy: Dz. U. z 2000r. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) - odmówił uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...]. W tym miejscu, na marginesie niniejszej sprawy, wskazać należy, że opisany wniosek o wznowienie postepowania, w zakresie przeslanki z art. 145 § 1 kpt 2 k.p.a. został rozpoznany odrebnymi decyzjami obu instancji, a skarga sądowa na nie rozpoznana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt..VII SA/Wa 3/11 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w uzasadnieniu opisanej wyżej decyzji z dnai [...] września 2010r wskazał, że do wniosku o wznoiwenie postepowania załączono, złożone w Prokuraturze Rejonowej w [...], zawiadomienie H. W. z dnia [...] stycznia 2010r., o możliwości popełnienia przestępstwa przez M. P. zajmującego ówcześnie stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...], polegającego na :1. żądaniu od zawiadamiającej i jej męża, w dniach 11-14 września 2007 roku, korzyści majątkowej w kwocie [...].- złotych, w zamian za wydanie pozytywnego orzeczenia w postaci decyzji administracyjnej w sprawie legalizacji budowy, 2. działaniu na szkodę zarówno interesu publicznego jak i prywatnego zawiadamiającej poprzez fałszowanie dowodów w sprawie o sygnaturze [...] doprowadzając do wydania niekorzystnej i naruszającej słuszny interes prawny zawiadamiającej decyzji z [...] grudnia 2008r., 3. fa!szowaniu dokumentów urzędowych i celowym poświadczaniu w nich nieprawdy przez M. P.. W kolejnym piśmie z dnia [...] stycznia 2010r., pełnomocnik H. W., wskazał na przesłanki wznowieniowe opisane w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. Stwierdził, że organ w dniu wydania decyzji w pierwszej instancji nie miał wiedzy na temat okoliczności złożenia przez stronę stosownego wniosku o wydanie odpowiedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędnej do załatwienia sprawy. H. W., pismem z dnia [...] kwietnia 2008 roku, zwróciła się do Wójta Gminy S. o wydanie zaświadczenia o zgodności dokonanej przedmiotowej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co spełnia przesłankę z art. 145 § 5 k.p.a. Pełnomocnik wskazał, ponadto, że wnioskodawczyni w dniu [...] stycznia 2010 roku złożyła do Wójta Gminy S. wniosek o usunięcie stanu niezgodnego z prawem, w którym zażądała wydania stosownej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wniosku strony z [...]kwietnia 2008r., co spełnia kryteria art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Po wezwaniu przez organ, pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał, że H. W. dowiedziała się w dniu [...] stycznia 2010r., w toku rozmowy z pełnomocnikiem o tym, że ww. okoliczności stanowią przesłanki wznowieniowe. Pełnomocnik dostarczył ponadto decyzję Wójta Gminy S. nr [...]z dnia [...] maja 2010 roku ustalającą na rzecz H. W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r., wznowił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1,5,6 k.p.a. Organ wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Orzekanie, co do istoty na tej podstawie ograniczone jest łącznym wystąpieniem następujących warunków: 1) ustalenie wystąpienia fałszywego dowodu w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej, 2) sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu., 3) dowód, którego sfałszowanie zostało stwierdzone, musi być podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w sprawie ustalono, zakres wprowadzonych zmian przekraczający znamiona remontu. Ustalenia te zostały poddane badaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 roku sygn. akt II SA/Gd 333/09 oddalił skargę H. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję organu I instancji. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami l administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna, wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ponadto, żaden sąd lub inny organ nie wydał prawomocnego orzeczenia, co do fałszowania dokumentów w przedmiotowej sprawie. Zdaniem organu ww. okoliczności świadczą o tym, że w sprawie nie występuje przesłanki wznowieniowe, opisane w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 145 § I pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Decyzja Wójta Gminy S. nr [...] z dnia [...] maja 2010r., ustalającą na rzecz H. W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na odbudowie, nadbudowie, rozbudowie i przebudowie istniejącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...] przy ulicy [...] w miejscowości S. nie istniała w dacie orzekania o rozbiórce przedmiotowego obiektu. Decyzja ta jak wynika z jej sentencji została wydana na skutek wniosku złożonego w dniu [...] kwietnia 2008r., przez H. W., co oznacza, iż strona wiedziała o toczącym się postępowaniu w sprawie wydania w/wym. decyzji Wójta Gminy S.. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Strona motywuje dochowanie przedmiotowego terminu dowiedzeniem się od pełnomocnika o przysługujących jej uprawnieniach. Należy odróżnić jednak wiedzę o konkretnych uprawnieniach, od wiedzy o konkretnej okoliczności, która stanowi i przesłankę zawartą w przepisach art. 148 § 1 k.p.a. Przepisy art. 148 § 1 k.p.a. odnoszą się do momentu powstania faktycznych okoliczności, a nie do momentu, w którym strona dowiedziała się. że faktyczna okoliczność może stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Zdaniem organu, w świetle ww. argumentacji, termin do wznowienia postępowania z tej przesłanki nie został zachowany, zatem tutejszy organ niezasadnie uznał w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca, 2010r., że wznawia postępowanie z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Fakt wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, daje to podstawę do wydania decyzji w trybie art.151 § 1 k.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 roku sygn. akt OSK 1747/07) Następnie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z przepisem art.145 § 1 pkt 6 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Ustawa Prawo budowlane w art. 48 ust.4 stanowi, że w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust.3 (w tym przedstawienie zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego) - właściwy organ zobowiązany jest do wydania nakazu w drodze decyzji, rozbiórki obiektu budowlanego łub jego części, będącego w budowie, albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wbrew stanowisku prezentowanemu we wniosku o wznowienia postępowania, przepisy art.48 ustawy Prawo budowlane nie obligują, zatem, organu do uzyskania stanowiska organu właściwego w sprawach zagospodarowania przestrzennego w kwestii zgodności rozpatrywanej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. To, zobowiązana strona winna dopełnić stosownych obowiązków w określonym terminie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że orzekł zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., bowiem organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania, po przeprowadzeniu postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art.145 § 1 lub art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpoznaniu odwołania H. W., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżoną w niniejszej sprawie, decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...], uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r., znak: [...], i umorzył po wznowieniu postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budówlanego z dnia [...] grudnia 2008r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji opisał przebieg postepowania stwierdzjąc, że wniosek o wznowienie postępowania wskazywał jako przesłanki wznowieniowe pkt 1, 2, 5 i 6 art. 145 § 1 k.p.a., wnioskodawczyni zaś podała, że dowiedziała sie o okolicznościach stanowiących podstawe wznowienia w dniu [...] stycznai 2010r., Analizując termin powzięcia przez skarżącą wiadomości o okolicznościach stanowiących przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, organ drugiej instancji stwierdził, że skarżąca o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, dowiedziała się znacznie wcześniej niż w dniu [...] stycznia 2010 r. Organ wskazał, że wniosek o wydanie odpowiedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sama skarżąca złożyła w dniu [...] kwietnia 2008 r, natomiast kwestionowana przez skarżącą decyzja ostateczna wydana została w dniu [...] kwietnia 2009 r., Stąd nie można uznać, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] stycznia 2010r. został złożony w terminie określonym w art. 148 § 1 k.pa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, zaskarżona decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydana została w wyniku niezgodnego z prawem wznowienia postępowania, wobec niedochowania terminu okreslonego w art. 148 § 1 k.p.a., zatem należałoją uchylić, a postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe. Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Głównego Inspektora Nadzioru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010r. wniosła H. W. dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...]. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie art 148 § 1 k.pa, błędne zastosownie art 145 § 1 pkt 1, 2, 5, 6 k.p.a. oraz naruszenie art 10 § 3 k.p.a poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w toczącym sie postępowaniu. Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko, co do powzięcia informacji o przesłankach wznowieniowych w dniu [...] stycznia 2010 r. Wskazała, że wniosek z dnia [...] kwietnia 2008 r. został skierowany do Wójta Gminy S., natomiast kwestionowana decyzja z dnia [...]kwietnia 2009 r. została wydana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nie miała wiedzy na temat toczącego się postępowania w sprawie wniosku z [...] kwietnia 2008r., a decyzja o warunkach zabudowy wydana została w dnia [...]maja 2010 r. przez Wójta Gminy S.. Skarżąca podkreśliła, iż potrzymuje swoje stanowisko, co do zaistnienia w sprawie pozostałych przesłanek wznowienionych wskazanych w przepisie art 145 § 1 pkt 1, 2, 5, 6 k.p.a. Zarzuciła, iż organy nadzoru budowlanego obu instancji skupiły się na kwestii zachowania terminu określonego w art 148 k.p.a., pomijajac całkowicie kwestie merytoryczne wznowienia postępowania. Wskazała, że organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie umożliwił stronie wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego oraz nie zawiadomił, że jest gotowy do wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, choć w zasadzie z innych przyczyn niż wskazane w skardze. Uzasadnienie decyzji organu drugiej instancji Sąd ocenia, jako lakoniczne i nie czyniące zadość dyspozycji przepisy art. 107 k.p.a. Uzasadnienie, jako jeden z elementów decyzji winno zawierać dokonaną przez organ wykładnię stosowanych w sprawie przepisów prawa oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle wskazanych w nim norm prawa materialnego. Obowiązkiem każdego organu administracji, a tym bardziej organu naczelnego, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jest jak najstaranniejsze wyjaśnianie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, czyli wyjaśnianie stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia ma zasadnicze znaczenie dla stosowania zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Temu zadaniu, w świetle uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ drugiej instancji nie sprostał. Wskazać należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w komparycji zaskarżonej decyzji, prawidłowo opisał kontrolowaną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r., znak [...], jednak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał na decyzje organu pierwszej instancji z tej samej daty, ale o innym znaku – wskazał znak [...]. Tymczasem taka decyzja zapadła w odniesieniu do części wniosku o wznowienie postępowania z przesłanki art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., na co Sąd wskazywał we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Należy podkreślić, że organ pierwszej instancji w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do trzech przesłanek wznowieniowych z art. 145 § 1 k.p.a., po tym jak w tym zakresie postanowieniem wznowił postępowanie. I tak, co do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. organ pierwszej instancji stwierdził, że organ w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Wskazał, że w sprawie takie przesłanki nie zachodzą, nie ma wyroku karnego, zasadność ustaleń organów orzekających o nakazie rozbiórki ocenił Sąd administracyjny, co wiąże organ. Tej tezy, orzeczenia organu pierwszej instancji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ocenił, nie zbadał przesłanki wznowieniowej z pkt 1 art. 145§1 k.p.a. w odniesieniu do okoliczności wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania. Organ pierwszej instancji wskazał, że godnie z art. 145 § I pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przywołał przepis art. 148 § 1 k.p.a. - podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wskazał, że strona motywuje dochowanie przedmiotowego terminu dowiedzeniem się od pełnomocnika o przysługujących jej uprawnieniach. Stwierdził, że należy odróżnić jednak wiedzę o konkretnych uprawnieniach, od wiedzy o konkretnej okoliczności, która stanowi i przesłankę zawartą w przepisach art. 148 § 1 k.p.a. Przepisy art. 148 § 1 k.p.a. odnoszą się do momentu powstania faktycznych okoliczności, a nie do momentu, w którym strona dowiedziała się. że faktyczna okoliczność może stanowić podstawę do wznowienia postępowania. W odniesieniu do ww. przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. organ pierwszej instancji uznał, że termin do wznowienia postępowania z tej przesłanki nie został zachowany, zatem tutejszy organ niezasadnie w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r., wznawił postępowanie z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Organ powołując sie jednak na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009r., w sprawie o sygn. akt OSK 1747/07 stwierdził, że wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, daje to podstawę do wydania decyzji w trybie art.151 § 1 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do tej przesłanki i argumentacji organu pierwszej instancji, w tym powołanego poglądu orzecznictwa sądowego. Następnie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z przepisem art.145 § 1 pkt 6 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Wskazał, że przepisy art.48 ustawy Prawo budowlane nie obligują, organu do uzyskania stanowiska organu właściwego w sprawach zagospodarowania przestrzennego w kwestii zgodności rozpatrywanej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. To, zobowiązana strona winna dopełnić stosownych obowiązków w określonym terminie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do ww. przesłanki, nie zbadał trafności argumentacji organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, powyższe uchybienia decyzji organ II instancji świadczą, o tym, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł z naruszeniem zasad wynikających z przepisu art. 107 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Wskazać należy, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem szczególnym. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 k.p.a.. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe, a dla wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją. W okolicznościach niniejszej sprawy, doszło do wznowienia postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1, 5, 6 k.p.a. Rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy zasadność wznowienia postępowania, zbada dochowanie terminu z art. 148 k.p.a. w odniesieniu do każdej, że zgłoszonych przesłanek. Dopiero po pozytywnej ocenie dochowania terminu oceni, czy wskazane we wniosku okoliczności mogą być kwalifikowane, jako przesłanki wznowieniowe w niniejszej sprawie. Organ będzie miał na uwadze, że termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym skarżący prawidłowo ocenił znaczenie dowodu lub faktu. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu, jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt1 lit c, art.152, 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.)