I OZ 364/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 3/11 wymierzające Rektorowi Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie grzywnę w wysokości 500 złotych w sprawie z wniosku P. D. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 3/11 na wniosek P. D. wymierzył Rektorowi Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie grzywnę w wysokości 500 złotych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że P. D. w dniu 31 stycznia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie w związku z nieprzekazaniem jego skargi na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego, mieszkaniowego oraz na wyżywienie, w ustawowym terminie trzydziestu dni. Rektor w odpowiedzi na wniosek wniósł o nieuwzględnienie wniosku i podniósł, że skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy złożył w Sądzie w dniu 11 lutego 2011 r. Jednocześnie swoje opóźnienie usprawiedliwił trwającym w okresie od dnia 7 stycznia do dnia 18 lutego 2011 r. naborem na studia stacjonarne I i II stopnia, który w dużym stopniu obciążył Dział ds. studenckich, odpowiedzialny m.in. za przekazanie skargi. Dodatkowo do opóźnienia w przekazaniu dokumentów przyczyniły się absencje pracownicze oraz okres świąteczny. Ostatecznie jednak wypełnił swój obowiązek. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji przyjął, że stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) organ zobowiązany jest przekazać wniesioną za jego pośrednictwem skargę do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy, skarga P. D. na decyzję Rektora Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie z dnia [...] listopada 2009 r. wpłynęła do organu w dniu 15 grudnia 2010 r., wobec czego ustawowy termin do jej przekazania Sądowi upływał z dniem 14 stycznia 2011 r. Organ natomiast wykonał swój obowiązek dopiero w dniu 11 lutego 2011 r., tj. 27 dni po terminie i po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny. Zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez organ w odpowiedzi na wniosek nie usprawiedliwiają w żaden sposób jego opóźnienia w wykonaniu obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Wszelkie zaniedbania wywołane wskazanymi w odpowiedzi na wniosek okolicznościami obciążają organ, który miał obowiązek zorganizowania pracy swojej jednostki w sposób umożliwiający wykonanie jej wszystkich zadań. Tym samym wniosek P. D. uznał za zasadny i nałożył na Rektora Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie grzywnę w wysokości 500 złotych. Ustalając wysokość grzywny, wziął pod uwagę podane przez organ przyczyny w opóźnieniu wypełnienia obowiązku. Na powyższe postanowienie Rektor Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a. przez nałożenie na niego grzywny, mimo że przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed złożeniem wniosku P. D. Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę, jak prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, wynosi trzydzieści dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Powyższe oznacza, że nie przestanie on istnieć nawet w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (por. uchwala składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. ONSAiWSA 2010/1/2). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut wnoszącego zażalenie, że dopełnił on obowiązkowi z art. 54 § 2 P.p.s.a. przed wniesieniem przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, bowiem z akt sprawy wynika, że organ wykonał ten obowiązek dopiero po wniesieniu przedmiotowego wniosku, który został złożony w dniu 31 stycznia 2011 r. Okoliczność, że organ wykonał swój obowiązek z opóźnieniem, nie powoduje niemożności ukarania go grzywną z uwagi na fakt, iż odpadł cel, jakim jest przymuszenie organu do przedłożenia wymaganych dokumentów. Przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., wiąże się nie tylko z funkcją dyscyplinującą, ale również represyjną, niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w toku postępowania o wymierzenie grzywny. W obu bowiem przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ nie przekazał skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowo określonym terminie oraz wykonał ten obowiązek po upływie ustawowego terminu. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. do wymierzenia organowi grzywny. Przy wymierzeniu jej wysokości Sąd uwzględnił okoliczności sprawy i stopień zaniedbania obowiązków przez organ. Zaznaczyć również należy, że w powołanej wyżej uchwale z dnia 3 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Przepis artykułu 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę". W tej sytuacji należy uznać, że wymierzona grzywna spełnia swój cel w ramach funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.