VII SA/Wa 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) oraz art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.), ponownie rozpatrując wniosek S. D. z dnia 15 lutego 2007 r., uzupełniony pismem z dnia 4 września 2009 r. a następnie pismem z dnia 21 czerwca 2010 r., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji przedstawił stan faktyczny sprawy: Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003 r., znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił D. i A. T. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wraz z przebudową przyłącza gazowego, wewnętrzną instalacją gazową, c.o. i elektryczną oraz dociepleniem zewnętrznym na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w [...]. Od powyższej decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r. odwołał się S. D. W swoim odwołaniu z dnia 27 sierpnia 2003 r. zarzucił, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z przepisem § 12 ust. 1, 3, 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, w dacie wydania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę, była nieaktualna. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 września 2007 r. oddalił skargę S. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. Pismem z dnia 15 lutego 2007 r. S. D. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., a następnie decyzją z dnia [...] października 2008 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 2103/08, oddalił skargę S. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] października 2008 r. W dniu 5 marca 2007 r. wpłynęło pismo S. D. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., znak: [...] utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., znak: [...]. Wojewoda [...] pismem z dnia 27 sierpnia 2009 r. wezwał S. D. do uzupełnienia wniosku z dnia 15 lutego 2007 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003r., znak: [...], jednocześnie zawiadamiając, że organ przystępuje do jego rozpatrzenia. S. D. pismem z dnia 4 września 2009 r. uzupełnił wniosek z dnia 15 lutego 2007 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., znak: [...], wskazując jako przyczynę wznowienia postępowania przepis art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2001r. Jednakże decyzje te zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01. Ponadto wskazał, że decyzją o pozwoleniu na budowę zatwierdzono projekt budowlany opracowany przez osobę nie posiadającą stosownych uprawnień budowlanych, nie spełniający wymagań techniczno-budowlanych oraz nie uzgodniony z Zakładem Gazowniczym. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku S. D., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] października 2003 r., znak: [...], z uwagi na złożenie tego wniosku z uchybieniem terminu do jego złożenia, określonym w art. 148 § 1 K.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., z uwagi na to, że przesłanki, na które powołał się S. D.i w swoim wniosku o wznowienie postępowania, tj.: przekroczenie przez projektanta zakresu uprawnień, brak uzgodnienia projektu z Zakładem Gazowniczym, niezgodność rozwiązań projektowych z warunkami techniczno-budowlanymi, nie stanowią w ogóle przesłanek do wznowienia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. wnieśli D. i A. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 64/10 skargę oddalił. Następnie Wojewoda [...] pismem z dnia 10 czerwca 2010 r., znak: [...] wezwał S. D. do sprecyzowania zawartego we wniosku z dnia 15 lutego 2007r. żądania. Pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. S. D. uzupełnił wniosek. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że S. D. wniósł o wznowienie postępowania w oparciu o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. oraz pkt 8 K.p.a. Jako okoliczności wznowienia postępowania S. D. we wniosku z dnia 15 lutego 2007 r., uzupełnionym pismem z dnia 4 września 2009 r. i z dnia 21 czerwca 2010 r. wymienił te same przyczyny, które wskazał w odwołaniu z dnia 27 sierpnia 2003 r. od decyzji Starosty [...] oraz w skardze z dnia 14 listopada 2003 r., tj. autor projektu przekroczył zakres posiadanych uprawnień, projekt nie został uzgodniony z Zakładem Gazowniczym, projekt nie spełnia wymagań techniczno – budowlanych, decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchylona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr/3030/01. Organ pierwszej instancji stwierdził, że jak wynika z uzasadnienia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. organ ten stwierdził, że przesłanki na które powołał się w swoim wniosku o wznowienie postępowania S. D., tj.: przekroczenie przez projektanta zakresu uprawnień, brak uzgodnienia projektu z Zakładem Gazowniczym, niezgodność rozwiązań projektowych z warunkami techniczno-budowlanymi, nie stanowią w ogóle przesłanek do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 K.p.a. W związku z tym w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ustalenia organu dotyczące daty, w której wnioskodawca dowiedział się o ich istnieniu, pozostają bez wpływu na możliwość wystąpienia przez S. D. z żądaniem wznowienia postępowania. Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego podkreślił, że S. D. nie wskazał w swoim wniosku z dnia 15 lutego 2007 r. daty, w jakiej powziął wiadomość o istnieniu okoliczności stanowiących podstawę wznowienia, nie sprecyzował również, w wyniku jakiego przestępstwa wydano decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. oraz które z dowodów leżących u podstaw jej wydania okazały się fałszywe. Realizując zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2009 r. wytyczne organ pierwszej instancji po raz kolejny wezwał S. D. o sprecyzowanie wniosku z dnia 15 lutego 2007 r. przez określenie jakie konkretnie okoliczności uzasadniają jego wniosek oraz od kiedy dowiedział się o nich, a mianowicie: odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. określenia, które dowody leżące u postaw wydania decyzji wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. okazały się fałszywe oraz wskazania daty, w jakiej o tym fakcie się dowiedział; odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. określenia, w wyniku jakiego przestępstwa wydano decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. oraz wskazania daty, w jakiej o tym przestępstwie się dowiedział. W piśmie z dnia 21 czerwca 2010 r. S. D. ponownie wskazał na: brak uzgodnień projektu budowlanego z Zakładem Gazowniczym, przekroczenie przez projektanta zakresu posiadanych uprawnień budowlanych oraz projekt nie spełnia wymagań techniczno – budowlanych. Nie określił okoliczności, które uzasadniają wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. oraz od kiedy się o nich dowiedział. Organ pierwszej instancji stwierdził, że w tej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania nie wypełnia wymagań art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., co skutkowało decyzją o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego. Odnośnie wznowienia postępowania na podstawie 145 § 1 pkt 8 K.p.a., organ pierwszej instancji stwierdził, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2005r. Sygn. akt II SA/Kr/3030/01 decyzja o warunkach zabudowy zagospodarowania oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2001 r. zostały uchylone, o czym wnioskodawca został powiadomiony w dniu 17 sierpnia 2005 r. (data otrzymania przez S. D. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01). Zatem wniosek z dnia 15 lutego 2007 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. został złożony po upływie 1,5 roku od daty, w której S. D. dowiedział się o tej okoliczności. Oznacza to, że termin wynikający z przepisu art. 148 § 1 K.p.a. nie został zachowany. W takiej sytuacji nie można wszcząć postępowania wznowieniowego również z tej przyczyny. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. wniósł S. D. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania S. D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że jako okoliczności, uzasadniające wznowienie postępowania w sprawie S. D. podał: przekroczenie zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta, niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym oraz uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2001 r., znak: [...], oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i przebudowie przyłącza gazowego na działce przy ul. [...] w [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że S. D. o okolicznościach stanowiących, jego zdaniem, podstawę do wznowienia postępowania wiedział znacznie wcześniej, aniżeli w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, tj. w dniu 15 lutego 2007 r. O wskazanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01, wnioskodawca wiedział już latem 2005 r., o czym świadczy pismo Sądu z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01, z którego wynika wprost, że S. D. otrzymał powyższe orzeczenie, w dniu 17 sierpnia 2005 r. Również w swoim odwołaniu z dnia 6 sierpnia 2010 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. S. D. stwierdził "po otrzymaniu wyroku z dn. 23 czerwca 2005 r. na początku września 2005 r.". Odnośnie przywołanej przez wnioskodawcę okoliczności, dotyczącej niezgodności rozwiązań projektowych z przepisami techniczno-budowlanymi, organ odwoławczy stwierdził, że S. D. podnosił ją już w odwołaniu z dnia 27 sierpnia 2003 r. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...], w którym wskazał "decyzji tej zarzucam obrazę treści przepisów art. 12 ust. 1,3, 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych i ich usytuowania". W odwołaniu tym S. D. podniósł również zarzut przekroczenia zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta, podnosząc "(...) projektował – G. G. grudzień 2001 r. – jak można projektować nie mając uprawnień (...)". Organ odwoławczy wskazał, że podczas swej korespondencji ze [...] Urzędem Wojewódzkim S. D. wielokrotnie powoływał się również na brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym. W pismach z dnia 9 czerwca 2003 r. oraz z dnia 23 lipca 2003 r. stwierdził "jak można uznać za uzgodnienie projektu, jeżeli zakład Gazowniczy w [...] (...) pisze – przyłącze gazu do Pana budynku nie może przebiegać wewnątrz sąsiedniego budynku" oraz "(...) projekt budowlany przyłącza gazowego nie został uzgodniony z zakładem gazowniczym". Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności, które w ocenie S. D. uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., znak: [...], były mu znane z pewnością w dniu 17 sierpnia 2005 r. (uchylenie decyzji o warunkach zabudowy), w dniu 27 sierpnia 2003 r. (niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami techniczno- budowlanymi), w dniu 27 sierpnia 2003 r. (przekroczenie zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta) oraz w dniu 9 czerwca 2003 r. (brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym). Tym samym jednomiesięczny termin, przewidziany dla wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie wskazanych wyżej okoliczności, minął odpowiednio - z upływem dnia 17 września 2005 r., z upływem dnia 27 września 2003 r., z upływem dnia 27 września 2003 r. oraz z upływem dnia 9 lipca 2003 r. Organ odwoławczy stwierdził, że wniosek S. D. z dnia 15 lutego 2007 r. został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego przepisem art. 148 § 1 K.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. złożył S. D. wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniósł, że nie mógł wnieść wniosku o wznowienie postępowania, przed wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowa decyzja została wydana przez organ pierwszej instancji w dniu [...] lipca 2003 r. i utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji w dniu [...] października 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Problematykę wznowienia postępowania, jednego z nadzwyczajnych trybów służących weryfikacji decyzji ostatecznej zapadłej w postępowaniu administracyjnym, regulują przepisy art. 145 - 152 K.p.a. Na ich podstawie można wyróżnić dwie fazy tego postępowania - wstępną, zainicjowaną wnioskiem o wznowienie oraz fazę następującą po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania organu. W pierwszej fazie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia, a więc ustalenie, czy występują formalne podstawy wznowienia. Badanie to obejmuje kwestie podmiotowe, zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie oraz powołania ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 K.p.a. Negatywny wynik badania podstaw formalnych prowadzi do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, o której mowa w art. 149 § 3 K.p.a. Tenże przepis stanowi podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną, ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową, wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 K.p.a. Pozytywne przesłanki, wyliczone w cytowanym przepisie, oznaczają, iż niedopuszczalne staje się wznowienie, na podstawie nie wyliczonych w nim okoliczności. Strona żądając wznowienia postępowania winna wskazać przyczynę wznowienia określoną w tym przepisie, uzasadniając to na tyle precyzyjnie, aby organ miał możliwość podjęcia postanowienia na podstawie art. 149 § 1 K.p.a. Przy czym, nie chodzi o to, aby organ mógł ocenić, czy istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, gdyż ocena taka może być dokonywana na dalszym etapie postępowania, nie zwalnia to jednak strony w ogóle od jakiegokolwiek uzasadnienia. W art. 148 K.p.a. uregulowane zostały natomiast dwie kwestie, a mianowicie: tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Na zasadzie art. 148 § 1 K.p.a., podanie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a., strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a w razie gdy żąda wznowienia, na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 K.p.a., to termin jednomiesięczny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przez upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. S. D. pismem z dnia 15 lutego 2007 r., wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., znak: [...], wskazując jako przyczynę wznowienia postępowania przepis art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Natomiast w uzasadnieniu wniosku o wznowienie podał: przekroczenie zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta, niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym oraz uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3030/01 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2001 r., znak: [...], oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i przebudowie przyłącza gazowego na działce przy ul. [...] w [...]. Przesłanki nakazujące organowi wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją to w świetle przepisu art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. "dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe" oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. "decyzja wydana została w wyniku przestępstwa". Wobec nie wskazania okoliczności potwierdzających istnienie podstawy wznowienieniowej przewidzianej przepisem art. 145 § pkt 1 i 2 pkt 1 K.p.a organ wezwał S. D. o sprecyzowanie wniosku z dnia 15 lutego 2007 r. przez określenie jakie konkretnie okoliczności uzasadniają jego wniosek oraz od kiedy dowiedział się o nich, a mianowicie: odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. określenia, które dowody leżące u postaw wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. okazały się fałszywe oraz wskazania daty, w jakiej o tym fakcie się dowiedział oraz odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. określenia, w wyniku jakiego przestępstwa wydano decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. oraz wskazania daty, w jakiej o tym przestępstwie się dowiedział. W piśmie z dnia 21 czerwca 2010 r. S. D. ponownie wskazał na: brak uzgodnień projektu budowlanego z Zakładem Gazowniczym, przekroczenie przez projektanta zakresu posiadanych uprawnień budowlanych oraz że projekt nie spełnia wymagań techniczno – budowlanych. Wobec powyższego stwierdzić należy, że S. D. nie wskazał okoliczności, które uzasadniają wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. Jako okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania S. D. wskazał: przekroczenie zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta, niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym. Stwierdzić należy, że o powyższych okolicznościach, które w ocenie S. D., uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., były mu z pewnością wiadome, jak niewadliwie ustalił organ w zaskarżonej decyzji: w dniu 27 sierpnia 2003 r. (niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami techniczno- budowlanymi), w dniu 27 sierpnia 2003 r. (przekroczenie zakresu uprawnień budowlanych przez projektanta) oraz w dniu 9 czerwca 2003 r. (brak uzgodnienia projektu budowlanego z zakładem gazowniczym). Wskazać należy, że w sytuacji gdy strona wnioskuje o wznowienie postępowania na postawie okoliczności jej znanych przed wydaniem decyzji ostatecznej, to uznać należy, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych (vide; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II SA/GI 1191/09). O wskazanych powyżej okolicznościach S. D. wiedział już przed wydaniem decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymującej mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2003 r., co uzasadniało wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. Należy także zauważyć, że wskazane wyżej okoliczności, o które wnioskodawca oparł swe żądanie, nie stanowią w ogóle przesłanek do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 K.p.a. Przesłanką odmowy wznowienia może być żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymienione enumeratywnie w art. 145 § 1 K.p.a. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 1991 r. sygn. akt IV SA 487/91 (ONSA 1991, Nr 2, poz. 50, przywołany też przez B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2009, s. 544). Jako przesłanką wznowieniową na art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. "decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone" S. D. wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3030//01 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2001 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i przebudowie przyłącza gazowego na działce przy ul. [...] w [...]. Jak wynika ze znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2009 r. orzeczenie z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 3030/01 S. D. otrzymał w dniu 17 sierpnia 2005 r. Również w swoim odwołaniu z dnia 6 sierpnia 2010 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. S. D. stwierdził "po otrzymaniu wyroku z dn. 23 czerwca 2005 r. na początku września 2005 r.". Wobec powyższego podanie S. D. z dnia 15 lutego 2007 r. o wznowienie postępowania złożony został z uchybieniem miesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 § 1 K.p.a., gdyż o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. dowiedział się w dniu 23 czerwca 2005 r. Wychodząc z powyższych założeń należy przyjąć, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.