II OSK 1416/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Po 120/11 w zakresie odrzucenia skargi A. B. na uchwałę Rady Miasta Konina z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. na uchwałę Rady Miasta Konina z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wezwał do usunięcia naruszenia prawa Radę Miasta Konina w dniu 27 października 2010 r. i od tego momentu rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w przypadku nieudzielania odpowiedzi na wezwanie przez organ. Termin ten upłynął z dniem 27 grudnia 2010 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po upływie sześćdziesięciodniowego terminu do jej złożenia, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Jakkolwiek organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] grudnia 2010 r., to uczynił to po upływnie sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Udzielenie odpowiedzi po upływie sześćdziesięciodniowego terminu nie uruchamia już terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi. Organ, do którego prawidłowo skierowano wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma sześćdziesiąt dni na udzielenie na nie odpowiedzi i tego terminu nie można przedłużać. W skardze kasacyjnej od postanowienia z dnia 7 kwietnia 2011 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 53 § 2 w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a., wskazując, że błędne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to skargę należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa. Skarżący podniósł, że skoro Rada Miejska w Koninie nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od wniesienia wezwania, to po stronie skarżącego powstało uprawnienie do złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od upływu ostatniego dnia sześćdziesięciodniowego terminu. Sześćdziesięciodniowy termin na udzielenie odpowiedzi upływał z dniem 27 grudnia 2010 r. i z tym dniem rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Skarga została wniesiona w dniu 21 stycznia 2011 r., a zatem z zachowaniem terminu. Przytaczając takie podstawy kasacyjne skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania, a także o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, na podstawie art. 181 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo, że wyłączono stosowanie art. 52 § 4 tej ustawy. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Z tego względu nie ma podstaw do wyłącznie stosowania art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Wyłączenie w art. 102a ustawy o samorządzie gminnym dotyczy jedynie wyłączenia stosowania art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc wyłączenia wezwania, o którym mowa w tych przepisach, co oznacza, że wniesienie skargi na uchwałę rady gminy jest przypadkiem, o którym mowa w art. 53 § 2 tego Prawa. Analiza art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 35 K.p.a. nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Za takim stanowiskiem nie może przemawiać to, że załatwienie wezwania przez radę gminy wymaga zwołania posiedzenia rady, co wymaga stosownego czasu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że przepis ten dotyczy nie tylko spraw skomplikowanych, ale także prostych, a ponadto nie tylko uchwał rady gminy, ale również zarządzeń innych organów gminy. Nie sposób więc przyjąć, bez względu na to jaki akt i jakiego organu jest zaskarżany, iż z przepisu art. 101 ust. 3 w związku z art. 35 K.p.a. wynika jednolity termin do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenie wynoszący dwa miesiące. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko zostało przyjęte i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60). Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu zaprezentowanego w przez G. Jyż, (A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Samorząd gminny. Komentarz ABC 2010 r.), na który powołuje się wnoszący skargę kasacyjną, że w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Pogląd ten nie uwzględnia stanowiska zawartego w powołanej uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07. W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 27 października 2010 r. wezwał Radę Miasta Konina do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych. Z tym dniem rozpoczął bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi na uchwałę z dnia [...] marca 2010 r. i upływał z dniem 27 grudnia 2010 r. W tym terminie Rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, ponieważ uchwała Rady Miasta Konina z dnia [...] grudnia 2010 r. nieuwzględniająca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącym dopiero w dniu 4 stycznia 2011 r. Oznacza to, że z dniem 27 grudnia 2010 r. upłynął termin do wniesienia skargi na uchwałę z dnia [...] marca 2010 r. Skarga została wniesiona pismem z dnia 21 stycznia 2011 r., po upływie sześćdziesięciodniowego terminu. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Odnosząc się do wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie należy wskazać, że stosownie do art. 182 § 1 p.p.s.a., który jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 181 p.p.s.a., skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł przesłanek, które uzasadniałyby rozpoznanie skargi kasacyjnej od postanowienia na rozprawie w składzie trzech sędziów. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.