II SA/Po 121/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2011 r. w sprawie ze skargi A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" A. B. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie utrzymywania porządku i czystości na terenie miasta postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w wysokości 300,- zł (trzysta złotych). /-/J. Zieliński Pismem z dnia 27 października 2010 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego w K.: 27 października 2010 r.) A. B. wezwał Radę Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa związanego m.in. z uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...] 2010 r., nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania porządku i czystości na terenie miasta K. W dniu 29 grudnia 2010 r. Rada Miasta K. przyjęła uchwałę nr [...] w której stwierdzono, iż wniesione przez A. B. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest nieuzasadnione. Pismem opatrzonym datą 21 stycznia 2011 r. A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] 2010 r., nr [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż w postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 2 w związku z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a) skargę na akt wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Należy zatem zauważyć, iż art. 53 § 2 p.p.s.a wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi termin dotyczy natomiast sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wówczas wynosi on sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli przed upływem terminu sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania organ doręczy odpowiedź na wezwanie, rozpocznie bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to skarga powinna być wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Zgodnie z stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007/3/60 oraz w Systemie Informacji prawnej Lex nr 260435) przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie także do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Powyższe oznacza, iż choć ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu wniesienia skargi na uchwałę rady gminy, to termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, iż to, że przepis art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Uchwała rady gminy jednak nie przestaje być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06, publ. w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 244329). W przedmiotowej sprawie wniosek A. B. o usunięcie naruszenia prawa wpłynął do Rady Miasta K. w dniu 27 października 2010 r. a zatem sześćdziesięciodniowy termin do wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego obowiązujący w przypadku nieudzielania odpowiedzi na wezwanie upłynął w dniu 27 grudnia 2010 r. (poniedziałek). Organ udzielił co prawda odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 29 grudnia 2010 r. jednakże uczynił to po upływie sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa powyżej. Zdaniem Sądu w świetle powyższych rozważań, w sytuacji gdy upłynął już termin sześćdziesięciodniowy do udzielenia odpowiedzi na wezwanie, to dokonanie tej czynności przez organ, po tym terminie, nie uruchamia już terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi. Organ, do którego prawidłowo skierowano wezwanie do naruszenia prawa ma sześćdziesiąt dni na udzielenie na nie odpowiedzi i tego terminu nie można przedłużać. Jeżeli organ nie udziela odpowiedzi w tym terminie, to skarżący powinien uznać, że ma miejsce bezczynność danego organu i z zachowaniem sześćdziesięciodniowego terminu od daty dokonania wezwania, wnieść skargę do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1675/09 publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zatem stwierdzić, iż skarga z dnia 21 stycznia 2011 r. nie została wniesiona w terminie sześćdziesięciodniowym liczonym od daty wezwania, to jest w terminie do dnia 27 grudnia 2010 r. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia oraz § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono jak w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. /-/J. Zieliński