I SA/Łd 235/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. spółki z o.o. w A. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Łd 235/11 UZASADNIENIE W dniu [...]r. Spółka z o.o. "A" z siedzibą w A. zwróciła się do Ministra Finansów z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Przedstawiając stan faktyczny sprawy, podatnik wskazał, iż zamierza, na podstawie umowy podpisanej z Bankiem, rozpocząć świadczenie usługi "Obsługa zajęć egzekucyjnych". Obsługa zajęć egzekucyjnych, wykonywana przez Spółkę na rzecz Banku, polegać będzie na: 1) blokowaniu środków zgromadzonych na rachunkach bankowych z tytułu zajęć komorniczych na wniosek upoważnionych organów, jak np. komornika sądowego, urzędu skarbowego, prokuratury; 2) monitorowaniu i dokonywaniu wypłat środków w celu zaspokojenia organu egzekucyjnego; 3) prowadzeniu korespondencji z organami egzekucyjnymi; 4) realizacji wyłączeń z zajęć rachunków; 5) realizacji zmian wysokości i uchyleń zajęć egzekucyjnych. Realizowany przez Spółkę proces obsługi zajęć egzekucyjnych obejmował będzie m. in. następujące czynności: 1) przyjęcie zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego od organu egzekucyjnego, 2) ewidencja otrzymanej korespondencji, 3) weryfikacja poprawności formalno-merytorycznej zawartych w przesłanych dokumentach danych, dotyczących m. in. organu egzekucyjnego, danych odbiorcy zawiadomienia, podstaw prawnych, 4) wyszukanie i weryfikacja poprawności danych dłużnika w systemie bankowym Banku; w przypadku stwierdzenia, iż taki dłużnik nie figuruje w bazie klientów Banku, sporządzenie i wysłanie odpowiedniego pisma do organu egzekucyjnego i przygotowanie dokumentów do archiwizacji, 5) zabezpieczenie środków pieniężnych, poprzez ustanowienie blokad na rachunku bankowym (rachunkach) należącym do dłużnika w systemie Banku w kwocie wskazanej przez organ egzekucyjny wraz z odsetkami i opłatami dla Banku, 6) rejestracja pisma w Rejestrze Zajęć Egzekucyjnych, 7) analiza sytuacji na rachunkach należących do dłużnika, 8) w sytuacji istnienia odpowiedniej ilości środków pieniężnych na rachunkach dłużnika, podjęcie całkowitej realizacji zajęcia egzekucyjnego (realizacja przelewu) i anulowanie blokad w systemie bankowym, 9) w sytuacji braku środków pieniężnych na rachunkach bankowych dłużnika, zbiegu egzekucji lub innych okoliczności uniemożliwiających przeprowadzenie egzekucji, przygotowanie i wysyłka odpowiedniego pisma informacyjnego do organu egzekucyjnego, 10) w sytuacji niewystarczającej ilości środków pieniężnych na rachunkach bankowych, podjęcie częściowej realizacji zajęcia, zmniejszenie kwoty blokady po częściowej realizacji, pomniejszonej o kwotę przekazaną do organu egzekucyjnego oraz wysłanie pisma do organu egzekucyjnego, 11) skompletowanie dokumentacji dotyczącej dłużnika oraz archiwizacja podręczna do czasu ostatecznego zamknięcia obsługi danego zajęcia egzekucyjnego, 12) przyjęcie pism uzupełniających do przyjętych zajęć egzekucyjnych, np. decyzje o wyłączeniach (lista płac, alimenty, kwota wolna, zawieszenia), zmiana kwot zajęcia, uchylenie zajęcia, rozstrzygnięcia zbiegów, 13) przygotowanie dokumentów do archiwizacji papierowej dla zajęć nieaktywnych (zamkniętych). W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym wnioskodawca zadał następujące pytanie – czy usługa w zakresie "obsługi zajęć egzekucyjnych", świadczona na podstawie umowy z Bankiem, podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, Spółka wyjaśniła, iż obsługa zajęć egzekucyjnych realizowana przez Bank jest usługą świadczoną z mocy prawa w oparciu o Kodeks cywilny, Kodeks postępowania cywilnego, ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz ustawę - Prawo bankowe. Realizacja przez Bank zajęcia egzekucyjnego dokonywana jest na wniosek organu egzekucyjnego, natomiast odpłatność za tę usługę pobierana jest z rachunku dłużnika, zgodnie z taryfą opłat i prowizji Banku. Obsługa zajęć egzekucyjnych w opisanym zakresie nie jest usługą ściągania długów. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wnioskodawca wskazał dodatkowo, że obsługa zajęć egzekucyjnych nie jest usługą świadczoną na podstawie umowy zawartej z wierzycielem i nie polega na zobowiązaniu się do ściągnięcia długu - to jest nie polega na poszukiwaniu sposobów nakłonienia dłużnika do zapłaty zaległej kwoty na rzecz wierzyciela. Bank z mocy prawa jest zobowiązany - jako jednostka prowadząca rachunki bankowe klientów - do zaspokojenia wynikającej z tytułu egzekucyjnego kwoty wierzytelności w drodze wykonania przelewu z rachunku dłużnika na rachunek wskazany w tytule egzekucyjnym. Usługa ta w swojej istocie polega na dokonaniu transferu środków pieniężnych z rachunku dłużnika, na mocy tytułu egzekucyjnego, w ramach określonych przez prawo, a koszt opłaty bankowej związanej z tą usługą obciąża konto dłużnika. W ocenie wnioskodawcy "obsługa zajęć egzekucyjnych" na rzecz Banku stanowić będzie zatem usługę pomocniczą związaną z pośrednictwem finansowym, która mieści się w grupowaniu PKWiU 67.13.10-90.00 usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niewymienione (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. ze zm.) i nie będzie stanowiło usługi ściągania długów. Prawidłowość ujęcia tej usługi w grupowaniu PKWiU 67.13.10-00.90 została potwierdzona w interpretacji Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 2 lipca 2010 r. Usługa w swojej istocie polegać będzie na pośrednictwie w dokonywaniu transferów środków pieniężnych z prowadzonego przez Bank rachunku dłużnika, na podstawie tytułu egzekucyjnego, w ramach określonych przez prawo oraz umowę pomiędzy stronami. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 w połączeniu z pozycją nr 3 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług usługa ta będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT. Odwołując się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wnioskodawca wskazał, iż usługa w zakresie "obsługi zajęć egzekucyjnych" podlega również zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT na gruncie przepisów stosownej Dyrektywy, z uwagi na spełnienie przez nią trzech warunków niezbędnych dla uznania jej za usługę pomocniczą do usług finansowych: 1) usługa "Obsługa zajęć egzekucyjnych" stanowi odróżniającą się całość - o czym świadczy możliwość zlecenia jej odrębnemu podmiotowi, 2) jest specyficzna dla transakcji zwolnionych - o czym świadczy ścisłe dopasowanie do świadczonej przez Bank usługi pośrednictwa finansowego oraz fakt iż wykonywanie tej usługi w opisanym zakresie byłoby pozbawione sensu ekonomicznego w oderwaniu od działalności Banku - świadczenie przez Bank usługi realizacji zajęć egzekucyjnych warunkuje wykreowanie popytu na usługę "Obsługa zajęć egzekucyjnych", 3) ma podstawowe znaczenie dla realizacji zajęć egzekucyjnych przez Bank - z uwagi na fakt, iż usługa "Obsługa zajęć egzekucyjnych" stanowi proces niezbędny dla poprawnego zrealizowania przez Bank zajęcia egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów - w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2010 r. nr ILPP1/443-805/10-5/AK - uznał za nieprawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku. Organ wskazał na treść przepisów art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 3, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podkreślając, że użycie w załączniku nr 4 do ustawy o VAT danej grupy "ex" oznacza, że stawka podatku odnosi się tylko do danego wyrobu (usługi) z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do wyrobu (lub usługi) należącego do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce nazwa towaru lub usługi. Zatem wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie, dotyczy wyłącznie danego wyrobu lub usługi z danego grupowania. Usługi sklasyfikowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 42, póz. 264 ze zm.). w grupowaniu 67.13.10-00.90 stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ustawy, jednakże w niektórych przypadkach korzystają one ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w powiązaniu z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy. Z powyższego zwolnienia - w każdym przypadku - wyłączone są usługi ściągania długów oraz faktoringu (w oparciu o pkt 5 poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy). Wskazane w pkt 5 poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy, wyłączenie usług ściągania długów i faktoringu ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zgodne jest z przepisem art. 13 B(1)(d) Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L145 z 13 czerwca 1977 r. ze zm.), obowiązującej do dnia 31 grudnia 2006 r., albowiem, stosownie do ww. przepisu Państwa Członkowskie zwalniają, nie naruszając innych przepisów Wspólnoty, na warunkach, które ustalają w celu zapewnienia właściwego i prostego zastosowania zwolnień od podatku i zapobieżenia oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom transakcje, łącznie z negocjacjami, dotyczące depozytu i bieżących rachunków, płatności, transferów, długów, czeków i papierów wartościowych, z wyjątkiem jednakże odzyskiwania długów i factoringu. Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 135(1)(d) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE L Nr 347.1 ze zm.), która weszła wżycie z dniem 1 stycznia 2007 r., Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności. Organ udzielający interpretacji wskazał, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia "windykacja", "dług" czy "egzekucja". Zgodnie z "Małym słownikiem języka polskiego" (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, pod redakcją Elżbiety Soból) "windykacja" to "dochodzenie na drodze sądowej zwrotu rzeczy znajdującej się w posiadaniu osoby nieuprawnionej" (s. 1023), natomiast "dług" to "zaciągnięta pożyczka, zwykle gotówkowa; zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze" (s. 132). Z kolei "egzekucja" to "przymusowe ściąganie należności skarbowych lub długów przysądzonych wierzycielowi" (s. 179). Dyrektor Izby Skarbowej Poznaniu wskazał, że w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, stanowiącego wykaz usług zwolnionych od podatku, znajdują się usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w sekcji J ex (65-67) oraz określone zostały usługi, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Do usług wyłączonych ze zwolnienia ustawodawca zaliczył m. in. usługi ściągania długów, nie przyporządkowując im jednak właściwego grupowania PKWiU. Uznano zatem, że czynności które wykonuje wnioskodawca, mają na celu ściąganie długów i jako wyłączone ze zwolnienia, zgodnie z załącznikiem nr 4 do ustawy i nieobjęte obniżoną stawką podatku, opodatkowane są według 22% stawki podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Pismem z dnia [...] r. Spółka A wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaną interpretacją. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na to wezwanie (pismo z dnia [...] r. nr[...] ) stwierdził brak podstaw do zmiany w/w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Spółka A wniosła o uchylenie powyższej interpretacji w całości oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, poprzez: 1) błędną wykładnię pojęcia "Usługi ściągania długów", zawartego w pkt. 5 poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2010 r., a co za tym idzie błędne zakwalifikowanie planowanej działalności skarżącej obejmującej usługę pośrednictwa finansowego związaną z obsługą zajęć egzekucyjnych jako stricte usługi ściągania długów; 2) błędną wykładnię art. 43 ust. 1 pkt 1 wraz z załącznikiem nr 4 ustawy o VAT, poprzez błędną interpretację w odniesieniu do analizowanego stanu faktycznego oraz nieuwzględnienie przy jego interpretacji wykładni prawa wspólnotowego w szczególności postanowień Dyrektywy [...] Rady z dnia [...] r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. W ocenie strony skarżącej, usługi, będące przedmiotem zaskarżonej interpretacji, będą wykonywane przez Spółkę na podstawie art. 6a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tzw. outsourcing działalności bankowej). Skarżąca zatem będzie wykonywać jako podmiot zewnętrzny powierzone jej przez bank pewne czynności z zakresu usług finansowych, z zasady wykonywanych przez banki. Spółka będzie realizować wykonanie dyspozycji przelewu pieniężnego, do których prawnie ustawodawca zobowiązał banki oraz instytucje kredytowe w celu wspomagania efektywności realizowanych przez organy egzekucyjne (komorników sądowych) zajęć i blokad na rachunkach bankowych klientów banku, w celu odzyskania należności przysługujących Skarbowi Państwa lub wierzycielom klienta. Spółka będzie wykonywać swoje usługi na rzecz Banku i jest to podmiot, z którym wiążą go relacje prawne. Charakter zaś przedmiotowej usługi nie polega na świadczeniu w żadnym zakresie na rzecz jakiegokolwiek podmiotu, czy to banku, czy to organu egzekucyjnego, czy też na rzecz klienta banku, usług o charakterze egzekucyjnym, prowadzącym do ściągnięcia od dłużnika należności. Zdaniem Spółki, realizacja przelewu pieniężnego w zakresie wykonywanych dyspozycji Banku związanych z ustawowym obowiązkiem wsparcia procesów egzekucji sadowych nie stanowi usługi ściągania długów. Za ściąganie długów należy uznać jedynie te usługi, w ramach których usługodawca zobowiązuje się do przeprowadzenia czynności egzekucyjnych na rachunek wierzyciela. W przypadku, gdy realizowane czynności nie wiążą się z zobowiązaniem Spółki do ściągnięcia długu na rachunek wierzyciela, takie czynności powinny być uznane za usługę finansową zwolnioną z podatku VAT. Skarżąca zawierając umowę z dłużnikiem zajętej wierzytelności - bankiem, nie ściąga długu (to wykonuje organ egzekucyjny), a jedynie wykonuje usługę polegającą na obsłudze pomocniczej pod kątem finansowym czynności wykonywanych przez bank. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd zgodził się z poglądem strony skarżącej, że organ udzielających pisemnej interpretacji indywidualnej nie zwrócił uwagi na zakres podmiotowy umowy jaka ma być zawarta przez skarżącą Spółkę, że podstawę świadczenia usługi obsługi zajęć egzekucyjnych stanowić będzie umowa zawarta z bankiem, który jest dłużnikiem zajętej wierzytelności, a nie wierzycielem, zlecającym wyegzekwowanie długu. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (§ 3). Zatem organy podatkowe w postępowaniu o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają kompetencji do dokonywania ustaleń w zakresie stanu faktycznego na podstawie przepisów działu IV Ordynacji podatkowej. To podatnik w złożonym wniosku powinien przedstawić stan faktyczny sprawy i swoje stanowisko w tym zakresie, a organy dokonują jedynie oceny prawnej przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego. Niewątpliwie strona skarżąca w niniejszej sprawie wskazała stan faktyczny sprawy w taki sposób, że określiła w jakim zakresie będzie prowadziła "obsługę zajęć egzekucyjnych" i na czyją rzecz – banku (dłużnika zajętej wierzytelności). W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, wnioskodawca zadał następujące pytanie – czy usługa w zakresie "obsługi zajęć egzekucyjnych", świadczona na podstawie umowy z Bankiem, podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT? Zatem odpowiedź organu w tym zakresie powinna być tak sformułowana, ażeby podatnik uzyskał informację co do trafności jego stanowiska, a ewentualna interpretacja powinna wyjaśnić, jaki przepis (przepisy) znajdzie zastosowanie w przedstawionej przez podatnika indywidualnej sprawie. W rozpoznawanej sprawie organ udzielający interpretacji wskazał na treść art. 43 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 3 (pkt 5) załącznika nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy, a więc m.in. usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem usług ściągania długów oraz factoringu. Organ wskazał też, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia "windykacja", "dług" czy "egzekucja" i powołał się na słownikową definicję tych określeń - "Małego słownika języka polskiego" (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, pod redakcją Elżbiety Soból), gdzie jedno z tych pojęć - "egzekucję" zdefiniowano jako "przymusowe ściąganie należności skarbowych lub długów przysądzonych wierzycielowi". Także w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych wskazuje się na tezę wyrażoną przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 3 września 2008 r. o sygn. akt III SA/Wa 783/08 (wyrok dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), zgodnie z którą "usługa ściągania długów zakłada istnienie dwóch podmiotów, które zawarły transakcję. Usługodawca zobowiązuje się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie. Konsumentem usługi (usługobiorcą) jest ten podmiot, który korzysta z usługi wykonywanej przez kontrahenta, co oznacza, że usługodawca ściąga dług dla usługobiorcy, a nie dla siebie". Dyrektor Izby Skarbowej w P. nie dokonał jednak rozważań, czy do przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego będzie miał zastosowanie przepis w/w art. 43 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (jak również wskazane przez organ przepisy wspólnotowe) w powiązaniu z przyjętą definicją "egzekucji" jako przymusowego ściągania należności skarbowych lub długów przysądzonych wierzycielowi. Sytuacja opisana we wniosku nie przewidywała takich relacji pomiędzy skarżącą Spółką a bankiem, na rzecz którego miała być wykonywana usługa obsługi zajęć egzekucyjnych. Sąd uznał zatem, że w sprawie doszło do naruszenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu przepisu art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez dokonanie niepełnej oceny stanowiska podatnika i uzasadnienia prawnego. Organ, udzielając kolejnej interpretacji, powinien uwzględnić przedstawioną wyżej ocenę prawną oraz dokonać interpretacji przepisów art. 43 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (jak również wskazanych przez organ przepisów wspólnotowych), w kontekście przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego. Z tych względów na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało uchylić zaskarżoną interpretację, a na podstawie art. 200 tej ustawy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. P.Z-C.