II SA/Po 842/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. D., A. D., I. P., F. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego tytułem zwrotu kosztów sądowych: - na rzecz A. D. i A. D. kwotę 200 zł (dwieście złotych), - na rzecz I. P. i F. P. kwotę 200 zł (dwieście złotych). /-/ E.Brychcy /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ A.Łaskarzewska Decyzją z dnia [...] 2008 r. Starosta Ś. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. M. pozwolenia na budowę chlewni o łącznej obsadzie do 60 DJP oraz dwóch silosów paszowych w M. na działce nr [...]. W dniu 16 kwietnia 2010 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją wnieśli właściciele działek nr [...] – A. i A. D., I. i D. K., P. i M. O., I. i F. P., A. i D. D. oraz J. i S. M.. Jako podstawę wniosku wskazali przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa i wskazali, że należące do nich działki znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej chlewni. Postanowieniem z dnia [...] 2010 r. Starosta Ś. wznowił postępowanie zakończone decyzją z [...] 2008 r. Następnie decyzją z [...] 2010 r. odmówił uchylenia tej decyzji, uznając, że nie wnioskodawcy nie mieli przymiotu stron w zakończonym postępowaniu. Wskutek odwołań I. P., A. i A. D. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Stwierdził, że organ I instancji winien był uznać za wnioskodawców jedynie te osoby, które złożyły własnoręczne podpisy na wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda wskazał, że organ chcąc ostatecznie wyjaśnić kwestię rzeczywistego kręgu wnioskodawców winien wezwać w trybie art. 64 § 2 kpa osoby wymienione w załączniku z danymi adresowymi do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jego podpisanie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy i ustaleniu kręgu wnioskodawców Starosta Ś. decyzją z dnia [...] 2010 r. odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] 2008 r. W uzasadnieniu stwierdził, że wnioskodawcy w osobach A. i A. D., I. K., P. i M. O., I. i F. P., A. i D. D. oraz J. i S. M. nie byli stronami zakończonego decyzją z [...] 2008 r. postępowania. Organ powołał się przy tym na treść art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego i wskazał, że w dacie wydania wspomnianej decyzji o pozwoleniu na budowę w sąsiedztwie zainwestowanej nieruchomości nie było żadnej zabudowy. Najbliższe budynki mieściły się na działce nr [...] od strony południowej projektowanej chlewni, po przeciwnej stronie drogi w odległości 75 m (budynek mieszkalny) i 85 m (budynek gospodarczy). Obiekt zaprojektowano w odległości 20,5 m od południowo-wschodniej granicy działki. Starosta zaznaczył, że działki wnioskodawców oddziela od nieruchomości inwestora droga, a więc nie znajdują się one w bezpośrednim sąsiedztwie. Dalej organ I instancji wskazał, że decyzja Burmistrza Ś. z dnia [...] 2007 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy 6 budynków mieszkalnych była podstawą podziału nieruchomości nr [...], co nastąpiło decyzją Burmistrza Ś. z [...] 2007 r. Pierwszy z inwestorów nowo wydzielonych działek uzyskał decyzję o warunkach zabudowy na zasadzie przeniesienia w dniu [...] 2008 r., stała się ona ostateczna w dniu 14 czerwca 2008 r., a więc po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę chlewni. Do dnia wydania wspomnianego pozwolenia na budowę nie zostało wydane żadne pozwolenie na budowę na nieruchomościach sąsiadujących i dalszych, m.in. stanowiących własność wnioskodawców. Pierwsze pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego oddalonego o ok. 70 m od chlewni zostało wydane [...] 2008 r. i stało się ostateczne 15 lipca 2008 r. Organ stwierdził nadto, że przedmiotową chlewnię należy uznać za przedsięwzięcie polegające na chowie lub hodowli zwierząt w liczbie nie niższej niż 60 DJP na terenach innych niż w granicach administracyjnych miast, w obrębie zwartej zabudowy wsi lub terenach objętych formami ochrony przyrody (§ 3 ust. 1 pkt 90 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573). W związku z tym nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Z rodzaju i charakterystyki projektowanego na działce nr [...] obiektu, na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, a zawierających regulacje odnoszące się do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości nie wynikają żadne ograniczenia w zakresie swobodnego korzystania z sąsiednich nieruchomości, ani ograniczenia w zagospodarowaniu. Wobec tego, zdaniem organu I instancji, właściciele nieruchomości nr [...] w świetle art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, nie są stronami postępowania o pozwolenie na budowę chlewni oraz dwóch silosów paszowych w M. na działce nr [...]. W związku z tym organ nie stwierdził podstaw do uchylenia decyzji z [...] 2008 r., bowiem nie zaistniała przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli A. i A. D. oraz I. F. P.. Podnieśli, że chwili wydania przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę wokół terenu objętego inwestycją istniała już zaplanowana zwarta zabudowa (decyzja podziałowa z [...] 2007 r. oraz warunki zabudowy wydane przez Burmistrza Ś. z [...] 2007 r.). Organ I instancji dokonując oceny tejże kwestii nie posłużył się zaś aktualną mapą zasadniczą, co miało kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygnięcie stwierdził, że stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwolenie na budowę przedmiotowej chlewni był tylko inwestor M. M.. Jego zdaniem właściciele i współwłaściciele działek znajdujących się w pobliżu terenu inwestycji P. O. i M. O. (działki nr [...]), A. D. i A. D. (działki nr [...]), A. D. i D. D. (działki nr [...]), J. M. i S. M. (działki nr [...]), I. P. i F. P. (działki nr [...]), I. K. i D. K. (działki nr [...]) nie mogą być uznani za strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę chlewni oraz dwóch silosów paszowych na działce nr [...] w M.. Wojewoda zaznaczył, że wskazane działki powstały w wyniku podziału nieruchomości stanowiących współwłasność I. P. i F. P. (decyzja Burmistrza Ś. z dnia [...] 2007 r. zatwierdzająca podział). Odwołujący nie przedstawili zaś żadnych dowodów na potwierdzenie zgłaszanych zastrzeżeń wobec przedmiotowej inwestycji w kwestii oddziaływania nowego obiektu. Ich interes przybrał postać interesu faktycznego i nie dawał podstaw uznania ich za strony postępowania zakończonego decyzją z [...] 2008 r. W związku z powyższym uznał, że zasadna była odmowa uchylenia tejże decyzji. Skargi na ostatnio powołaną decyzję Wojewody Wielkopolskiego wnieśli A. i A. D. oraz I. i F. P.. Odnosząc się do rozstrzygnięcia organu II instancji podnieśli, że w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę załączona mapa zasadnicza była już od kilku miesięcy nieaktualna, w dodatku nie ujawniała istniejących, podzielonych działek budowlanych. W oparciu o ten nieaktualny dokument Starosta wydał przedmiotowe pozwolenie na budowę. Zdaniem skarżących zarówno przed podziałem działki nr [...], jak i po jej podziale jej właściciele winni być uznani za strony w zakończonym postępowaniu o pozwolenie na budowę dla chlewni na działce nr [...], bowiem działka nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu chlewni. Powyższe wynika z faktu, że przepisy rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko(...) przewidują ograniczenia w budowie chlewni powyżej 40 DJP w przypadku usytuowania jej na terenie wiejskiej zabudowy zwartej. W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sąd postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r. połączył do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi A. i A. D. oraz ze skargi I. i F. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 20190 r. i postanowił prowadzić jej dalej pod sygn. akt II SA/Po 842/10. Na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. Sąd zobowiązał Wojewodę do wyjaśnienia i udokumentowania praw właścicielskich do działki położonej w M. nr [...] w dacie [...] 2008 r. oraz wyjaśnienia, czy po tej dacie zmienił się właściciel tejże działki, a także czy działka ta w dacie wydania wspomnianej decyzji była zabudowana budynkiem mieszkalnym. W odpowiedzi Wojewoda ustalił, że działka nr [...] była w dacie [...] 2008 r., jak i jest nadal własnością P. O. i M. O. i była zabudowana budynkiem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Ś. z dnia [...] 2010 r. o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Starosty Ś. z dnia [...] 2008 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. M. pozwolenia na budowę chlewni oraz dwóch silosów paszowych w M. na działce nr [...]. Wojewoda uznał, że stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwolenie na budowę przedmiotowej chlewni był tylko inwestor M. M.. Stwierdził, że właściciele i współwłaściciele działek znajdujących się w pobliżu terenu inwestycji P. O. i M. O. (działki nr [...]), A. D. i A. D. (działki nr [...]), A. D. i D. D. (działki nr [...]), J. M. i S. M. (działki nr [...]), I. P. i F. P. (działki nr [...]), I. K. i D.K. (działki nr [...]) nie mogą być uznani za strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę chlewni oraz dwóch silosów paszowych na działce nr [...] w M.. Wojewoda zaznaczył, że wskazane działki powstały w wyniku podziału nieruchomości stanowiących współwłasność I.P. i F. P. (decyzja Burmistrza Ś. z dnia [...] 2007 r. zatwierdzająca podział). Zdaniem organu II instancji odwołujący nie przedstawili żadnych dowodów na potwierdzenie zgłaszanych zastrzeżeń wobec przedmiotowej inwestycji w kwestii oddziaływania nowego obiektu. Ich interes przybrał postać interesu faktycznego i nie dawał podstaw uznania ich za strony postępowania zakończonego decyzją z . 2008 r. W związku z powyższym uznał, że zasadna była odmowa uchylenia tejże decyzji. W ocenie Sądu ustalenia organu odwoławczego są niewystarczające do przyjęcia, że skarżącym i pozostałym sąsiadom, którzy złożyli wniosek o wznowienie postępowania nie przysługiwał przymiot stron w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty Ś. z [...] 2008 r. Okoliczność ta jest o tyle istotna, że podstawą zakończonego w trybie wznowienia postępowania była przesłanka pozbawienia wnioskodawców, bez ich winy, udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z . 2008 r. (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Zważyć należy, że decyzją z dnia [...] 2008 r. Starosta Ś. udzielił pozwolenia na budowę chlewni o łącznej obsadzie do 60 DJP oraz dwóch silosów paszowych BIN 60 na działce nr [...] położonej w M.. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie "obszaru oddziaływania obiektu" zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. I tak za obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Niezmiernie zatem istotne jest w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę ustalenie obszaru oddziaływania obiektu, gdyż tylko ci właściciele (użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości), których nieruchomości lub ich części znalazły się w tym obszarze, są stronami postępowania. O zaliczeniu do obszaru oddziaływania obiektu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, nie decyduje bezpośrednie sąsiedztwo działek. Uprawnienie do udziału w sprawie o wydanie pozwolenia budowlanego uzyska zatem na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego ten właściciel (użytkownik wieczysty lub zarządca) nieruchomości, który wskaże przepis, z którego będzie wynikało ograniczenie w zagospodarowaniu jego terenu na skutek realizacji zamiaru inwestycyjnego będącego przedmiotem wniosku o wydanie pozwolenia. Ponieważ jednak obowiązek ustalenia stron postępowania spoczywa na organie administracji publicznej, a zawiadomienie tych stron o wszczęciu postępowania jest zasadniczo rzecz biorąc pierwszą sformalizowaną czynnością organu, analiza przepisów odrębnych mogących mieć wpływ na interesy osób trzecich w kontekście warunków wynikających z wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę powinna być pierwszą niesformalizowaną czynnością organu. Od wyników tej analizy zależy bowiem prawidłowe ustalenie kręgu osób powiadomionych przez organ (L. J. Kamiński, Postępowanie administracyjne w sprawach budowlanych. Zagadnienia proceduralne, Warszawa 2007, s. 75-76). Również w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją udzielającą pozwolenia, które toczy się na skutek wniosku opartego na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa zadaniem organów administracji publicznej jest dokonanie oceny, czy istnieją przepisy odrębne, z których wynika ograniczenie w zagospodarowaniu terenów sąsiednich na skutek realizacji inwestycji. Ugruntowany jest przy tym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że jeżeli wniosek o wznowienie postępowania jest oparty o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, zawiera stwierdzenie, że składając to podanie podmiot uważa, że przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, a został w tym postępowaniu pominięty, to weryfikacja tych twierdzeń następuje w kolejnej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowienie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 22 października 1998 r., sygn. akt IV SA 116/98, Lex nr 4347, wyrok NSA 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1949/06, Lex nr 437529, wyrok NSA z 28 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 149/08 i z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 233/08, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczniea.nsa.gov.pl). Mając na względzie charakter przedmiotowej inwestycji (budowa chlewni o łącznej obsadzie do 60 DJP) oraz powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż Wojewoda Wielkopolski nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy (art. 7 kpa), w szczególności zaś nie dokonał analizy przepisów odrębnych, z których mogło wynikać ograniczenie w zagospodarowaniu działek sąsiednich planowanej inwestycji, nie zgromadził wyczerpująco materiału dowodowego (art. 77 § 1 kpa), a w konsekwencji uzasadnienie jego decyzji było nazbyt lakoniczne (art. 107 § 3 kpa). Wziąwszy pod uwagę, że dla planowanej chlewni zaplanowano obsadę na poziomie do 60 DJP Wojewoda powinien był zbadać i wyjaśnić w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, czy teren, na którym zaplanowano realizację inwestycji stanowił zwartą zabudowę wsi, czy też nie. Powyższa kwestia wymaga szerszego wyjaśnienia. Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 90 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji z 7.04.2008 r.) sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać w obrębie zwartej zabudowy wsi chów, hodowla zwierząt w liczbie nie niższej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), na pozostałych obszarach w liczbie nie niższej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). W przypadku zwartej zabudowy wsi wystarczyło zatem by chów, hodowla zwierząt stanowiła 40 DJP. W takiej sytuacji obowiązek sporządzenia raportu stwierdzał, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska – Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, w brzmieniu obowiązującym 7.04.2008 r.). Postanowienie to wydawano w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w trakcie postępowania o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W myśl przepisu art. 46 ust. 1 pkt 1 Prawa ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek mógł być stwierdzony na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy (m.in. przedsięwzięcia określonego w § 3 ust. 1 pkt 90 lit. a rozporządzenia) dopuszczalna była wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydanie tej decyzji winno było nastąpić przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego - na podstawie ustawy - Prawo budowlane (art. 46 ust. 4 pkt 2 Prawa ochrony środowiska). W myśl przepisu art. 56 ust. 2 Prawa ochrony środowiska (brzmienie na dzień 7.04.2008r.) w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określić należało m.in. warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności (...) ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (pkt 2), a także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym (pkt 3). Co istotne w decyzji tej można na wnioskodawcę nałożyć obowiązki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 56 ust. 4 pkt 1 Prawo ochrony środowiska). Z powyższych przepisów wynika, że istotna z punktu widzenia kwestii ewentualnego pozbawienia stron (wnioskodawców) możności udziału w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] 2008 r., okoliczność – ustalenie charakteru zabudowy terenu (zwarta bądź nie) na jakim zaplanowano budowę przedmiotowej chlewni została nie wyjaśniona. Akta sprawy, poza mało czytelną i nie posiadającą daty mapą przedłożoną przez A. i A. D. (k. 73 akt adm. I instancji) nie zawierają mapy zasadniczej, aktualnej na dzień wydania przez Starostę Ś. decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której można by ustalić, czy teren obejmujący zaplanowaną inwestycję i sąsiednie nieruchomości należało uznać za teren zwartej zabudowy wsi. Okoliczność ta ma o tyle kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, że jeżeli organ odwoławczy ustali, iż na terenie obejmującym m.in. działkę nr [...] w m. M., w dacie wydania decyzji z [...] 2008 r. znajdowała się zwarta zabudowa wsi, oznaczać to będzie, że chlewnia dla 60 DJP wymagała przed wydaniem pozwolenia na budowę przeprowadzenia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowaniach. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – jak wyżej wspomniano – uwzględnić należało m.in. konieczność ograniczenia uciążliwości przedsięwzięcia dla terenów sąsiednich (art. 56 ust. 2 pkt 2 Prawa ochrony środowiska), jak też można było nałożyć na inwestora obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko (art. 56 ust. 4 pkt 1 Prawa ochrony środowiska) rozumianego też jako oddziaływania na ludzi (art. 3 pkt 11 Prawa ochrony środowiska). Nie wyjaśniono zatem ponad wszelką wątpliwość istnienia przepisów odrębnych, mogących wprowadzać związane z przedmiotową chlewnią ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Ponadto dodatkowo należy wskazać, że organ odwoławczy nie zbadał również istotnej z punktu widzenia oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomości sąsiedniej kwestii, czy przy usytuowaniu przedmiotowej chlewni będącej budowlą rolniczą uciążliwą dla otoczenia z uwagi na zapachy, uwzględniono – jak nakazuje przepis § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877 ze zm.) - przeważające kierunki wiatrów, tak żeby przez jak najdłuższą część roku znajdowała się ona po stronie zawietrznej względem obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi. Mając na względzie powyższe Sąd, zważywszy na wykazane naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa), na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy kierując się przepisem art. 153 p.p.s.a. uwzględni ocenę prawną i wytyczne Sądu wyrażone w niniejszym orzeczeniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zaś o wykonalności zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a. /-/ E.Brychcy /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ A.Łaskarzewska