I SA/Wa 2298/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. W. i J. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. nr w związku wnioskiem J. W. i J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy – stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia. Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2010 r. J. i J. W. wystąpili do Ministra Infrastruktury o wznowienie z urzędu postępowań zakończonych decyzjami Ministra Infrastruktury wydanymi w trybach nadzorczych w odniesieniu do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. stwierdzającej nabycie z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Zakłady [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w L. przy ul. [...] oznaczonego jako działki nr [...] o łącznej powierzchni [...] m2 oraz nieodpłatne nabycie własności budynku znajdującego się na tym gruncie, a także odmawiającego stwierdzenia nabycia przez ww. Zakłady prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działki nr [...]. Minister Infrastruktury stwierdził, iż pismem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] udzielił J. i J. W. wyczerpujących wyjaśnień w przedmiotowej sprawie, jednocześnie wskazując, iż nie ma podstaw do podejmowania działań z urzędu. Odnosząc się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Infrastruktury wskazał, iż zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja winna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. W świetle powyższego pismo z dnia [...] września 2010 r. nie zawiera wszystkich ww. elementów, które winna zawierać decyzja, ma ono wyłącznie charakter informacyjny, na co wskazuje jego treść, zatem nie stanowi decyzji administracyjnej. Jeżeli wiec sprawa przez Ministra Infrastruktury nie była załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, to wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od informacji udzielonej pismem jest niedopuszczalne. J. W. i J. W. wnieśli skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. Skarżący podnieśli, iż brak w piśmie z dnia [...] września 2010r. wszystkich elementów, które powinna zawierać decyzja administracyjna nie przesądza o jej nieistnieniu. Brak w piśmie z dnia [...] września 2010 r. powołania podstawy prawnej oraz pouczenia czy i w jakim trybie służy odwołanie jest jedynie wadą decyzji uzasadniającą jej uchylenie, jeśli wskazane uchybienia mogły mieć wpływ na wynik postępowania. Pismo z dnia [...] września 2010 r. zawiera wszystkie elementy, jakie powinna mieć decyzja, aby mogła być za taką uznana. Zawiera bowiem oznaczenie organu, datę jej wydania, oznaczenie stron, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne, a także podpis osoby uprawnionej do działania w imieniu Ministra Infrastruktury wraz z podaniem jej stanowiska. Z tego względu pismo z dnia [...] września 2010 r. jest decyzją administracyjną, od której strona może wnieść odwołanie. Brak wskazania podstawy prawnej jej wydania nie przesądza o braku jej istnienia. Przedstawiając powyższe stanowisko skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub stwierdzenie jego nieważności oraz o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do wydania decyzji w trybie odwoławczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Ocena zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") nie potwierdza, aby w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu w sposób uzasadniający uchylenie tego postanowienia lub stwierdzenie jego nieważności. Uwzględniając stan prawny obowiązujący w dniu [...] września 2010 r. należy wyjaśnić, iż z art. 147 k.p.a. wynika, iż wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz w art. 145a k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji, o czym stanowi art. 149 § 3 k.p.a. Powyższe oznacza, iż zarówno w sytuacji, gdy organ z urzędu stwierdzi podstawy do wznowienia postępowania, jak też w wypadku uwzględnienia podania strony o wznowienie postępowania, pierwszą czynnością organu jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Takie postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty spraw (art. 149 § 2 k.p.a.). Organ nie wydaje postanowienia o wznowieniu postępowaniu, jeżeli, działając z urzędu, stwierdzi brak podstaw do wznowienia postępowania. W takiej sytuacji organ nie wydaje oczywiście także decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wydanie takiej decyzji nastąpi, o ile podanie zawierające żądanie wznowienia postępowania zostanie złożone przez stronę, a jednocześnie organ stwierdzi brak podstaw do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Jeżeli zatem do organu nie wpłynie, pochodzące od strony żądanie wznowienia postępowania, to na właściwym organie nie spoczywa obowiązek wydania zarówno postanowienia o wznowieniu postępowania, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedmiotowej sprawy Sąd wskazuje, iż wniosek z dnia 19 sierpnia 2010 r. zawiera żądanie wznowienia z urzędu postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi Ministra Infrastruktury. Skoro strony wnoszące pismo z dnia 19 sierpnia 2010 r. wystąpiły o wznowienia postępowania z urzędu, to oznacza, iż do organu nie wpłynęło pochodzące od tych stron żądanie wznowienia postępowania, ale wyłącznie stanowisko co do potrzeby wszczęcia takiego postępowania z urzędu. Otrzymując takie stanowisko właściwy organ mógł, wydając odpowiednie postanowienie, wznowić określone postępowanie z urzędu. Możliwe było także niepodjęcie tej czynności, o ile organ ten nie podzielił poglądu autorów pisma co do potrzeby wznowienia postępowania z urzędu. W takiej sytuacji organ mógł ograniczyć swoje czynności do poinformowania stron o stanowisku co do braku przesłanek do wznowienia postępowania z urzędu. Analiza pisma Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. wskazuje, iż pismo to zawiera jedynie informację co do braku podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawach wyszczególnionych w piśmie skarżących z dnia 19 sierpnia 2010 r. W taki też sposób należy ocenić wypowiedź organu przedstawioną w końcowej części tego pisma. Sąd jednocześnie ponownie podkreśla, iż organ, skoro nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, nie był obowiązany do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Z tych samych powodów skarżący nie mogli zasadnie oczekiwać wydania przez organ postanowienia o wznowieniu postępowania. Pismo skarżących z dnia 19 sierpnia 2010 r. zostało skierowane do Ministra Infrastruktury. Fakt udzielenia odpowiedzi na powyższe wystąpienie przez adresata pisma i wypowiedź organu co do braku podstaw do wznowienia postępowania nie powinien być rozumiany jako władcze rozstrzygnięcie organu. Dodać w tym miejscu należy, iż dopiero z chwilą wszczęcia postępowania, organ jest związany przepisami postępowania administracyjnego, w tym między innymi art. 9 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., I OSK 991/05, niepubl.). Zatem skoro Minister Infrastruktury nie był co do zasady obowiązany do ustosunkowania się do pisma skarżących z dnia 19 sierpnia 2010 r., to ewentualne udzielenie informacji o przyjętym przez ten organ stanowisku nie powinno być ewentualnie interpretowane przez skarżących, także z uwagi na treść udzielonej odpowiedzi, jako władcze rozstrzygnięcie organu zawarte w decyzji, w stosunku do której możliwe jest wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenia sprawy. Zarzuty skarżących zmierzające od podważenia legalności postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., nie są zatem zasadne. Minister Infrastruktury nie naruszył prawa stwierdzając niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skoro nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie administracyjne, które zostałoby zakończone wydaniem decyzji, co z kolei dawałoby ewentualną możliwość wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd dostrzega jedynie, iż z zaskarżonego postanowienia wynika błędne stanowisko organu co do koniecznych elementów decyzji, które stanowią o istnieniu tego aktu. Zasadnie skarżący podnoszą, iż pominięcie w piśmie niektórych wymaganych przez prawo elementów decyzji, nie oznacza, iż nie doszło do wydania tego aktu, ale jedynie świadczy o wadliwości decyzji. Słusznie także skarżący zauważają, iż wystarczające dla istnienia decyzji jest zawarcie w piśmie oznaczenie organu, adresata aktu, rozstrzygnięcia i podpisu osoby uprawnionej do działania w imieniu organu. Pismo Ministra Infrastruktury nie zawiera jednak w szczególności rozstrzygnięcia o odmowie wznowienia postępowania. Decyzja tej treści mogła i powinna być wydana, gdyby skarżący wystąpili z żądaniem wznowienia postępowania, a organ stwierdził brak podstaw do wymienionego postępowania. Takiego żądania nie zawiera jednak pismo skarżących z dnia 19 sierpnia 2010 r. i rozstrzygnięcia co do odmowy wznowienia postępowania nie zawiera także odpowiedź Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. Podsumowując Sąd stwierdza, iż zarzuty skarżących są niezasadne lub nie prowadzą do skutecznego podważenia legalności zaskarżonego postanowienia, które pomimo częściowego błędnego uzasadnienia, nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.