V SA/Wa 2635/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz przyznania tych płatności w pomniejszonej wysokości; oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, o przyznanie płatności cukrowej i o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007 z dnia [...]-04-2007 r. po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. w sprawie płatności do gruntów rolnych uchylił decyzję dotychczasową nr [...] z dnia [...] stycznia -2008 r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego w całości oraz przyznał R. S. płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w wysokości 105140,97, oraz odmówił przyznania uzupełniającą płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości 78331,05 zł, która będzie potrącana z płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Organ I instancji wskazał, iż R. S. złożył w dniu [...] kwietnia 2007 r. (data wpływu do organu) wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007. We wniosku beneficjent zadeklarował 348,68 ha do płatności jednolitej oraz 265,61 ha do płatności uzupełniającej. Wnioskodawca złożył również wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007 - pakiet rolnictwo ekologiczne, w którym m.in. zadeklarował 265,61 ha uprawy orzecha włoskiego oraz 25,27 ha łąki trwałe. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego przyznał płatności na rok 2007. W dniu 16 czerwca 2008 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo z Jednostki Certyfikującej [...] Sp. z o.o., skierowane do wiadomości poszczególnych departamentów merytorycznych Centrali ARiMR, które następnie zostało przesłane do Biura Powiatowego [...] z/s w [...]. Załącznikiem do ww. pisma był Protokół z kontroli gospodarstwa rolnego wnioskodawcy wykonany przez [...] Sp. z o.o. jednostka certyfikująca w rolnictwie ekologicznym z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz notatka służbowa podpisana przez M. Ś. oraz H. R.. Kontrola w gospodarstwie wnioskodawcy wykryła liczne nieprawidłowości: m.in. brak zabiegów agrotechnicznych od co najmniej roku, liczne samosiewy drzew i krzewów. Ponadto wskazano, iż "rzędy hipotetycznych roślin uprawnych są niemożliwe do zidentyfikowania. Nieliczne znalezione siewki orzecha włoskiego wysokości 2-5 cm mające po dwa liście, pozostałe siewki są zaschnięte. Na polach zatem nie jest prowadzona uprawa roślin zgodnie z jakimikolwiek zasadami agrotechniki, chwasty nie są koszone ani usuwane i następuje sukcesja drzew. W związku z powyższym, organ I instancji wznowił postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych ([...]) R. S. zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...]. Organ I instancji wydał decyzję w sprawie, która w wyniku postępowania odwoławczego została uchylona. Ww. organ przeprowadził kolejne postępowanie i wydał nową decyzję, która również została zaskarżona przez stronę. Również i ta decyzja została uchylona i przekazana do ponownego rozpoznania. Organ I instancji rozpatrując kolejny raz sprawę wskazał, iż warunkiem przyznania płatności obszarowej do uprawy orzecha włoskiego oraz rolnośrodowiskowej, jest prowadzenie działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej, a zasady dobrej praktyki rolniczej określają minimalny, niepłatny poziom odniesienia w programie rolnośrodowiskowym i wymogi te nie mogą być niższe niż zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, to w ramach wariantu uprawy sadownicze w tym jagodowe dla sadu orzecha włoskiego, kwalifikowane mogą być obszary, na których jest co najmniej 50 drzew orzecha włoskiego. Ponadto, płatności do uprawy orzecha włoskiego reguluje szczegółowo Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. oraz Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/ 2004 z dnia 29 października 2004 r. Organ I instancji podkreślił, iż podczas kontroli Jednostki Certyfikującej [...] sp. z o.o. nie potwierdzono spełnienia wymagań dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2007 dla wariantu S02d01. Wskazał również, iż obsada orzecha nie ma nadrzędnego znaczenia dla rozpatrywanej sprawy, gdyż na podstawie posiadanych dokumentów należało zakwestionować zgłoszoną uprawę jako tą do której przysługują uzupełniające płatności obszarowe. Podkreślono, iż kolejna kontrola w 2008 r. przez spółkę [...]t stwierdziła, że powierzchnia deklarowana jako uprawa orzecha włoskiego jest w rzeczywistości ugorem porośniętym roślinnością samoistną. Organ podniósł również kwestię zabiegów agrotechnicznych, które powinny być wykonane przed nasadzeniem orzecha oraz już po jego nasadzeniu przez rolników planujących prowadzenie upraw ekologicznych. Wskazał, iż ze zdjęć wykonanych przez [...] Sp. z o.o. w dniu [...]-06-2008r. nie wynika, aby w roku 2008 oraz 2007 wykonano jakiekolwiek zabiegi uprawowe. Do akt dołączono zdjęcia potwierdzające ww. fakt. W ocenie organu I instancji przedmiotowe uprawy nie kwalifikowały się do uzupełniającej płatności obszarowej, gdyż nie była to uprawa orzecha włoskiego. Ww. organ wskazał, iż z fotografii dołączonych do akt sprawy wynika niezbicie, iż żadne zabiegi uprawowe nie były wykonywane ani na wiosnę roku 2008 ani też w roku poprzednim - na zdjęciach widoczne były chwasty wieloletnie, zadrzewienia, zakrzewienia. Podkreślono, iż ww. dokumentacja fotograficzna nie wskazuje, aby gleba przed posadzeniem roślin była w jakikolwiek sposób przygotowana, tj. aby wykonano zalecane zabiegi uprawowe wymienione powyżej. Organ stwierdził, że podnoszona więc kwestia przez producenta rolnego w pismach odwoławczych, iż grunty były utrzymywane w dobrej kulturze a międzyrzędzia - w czarnym ugorze, nie została przez niego udowodniona. Natomiast inne argumenty, w tym m.in. powołanie się na opinię H. Z. nie mogły być wzięte pod uwagę, gdyż producent rolny nie dołączył żadnym pismem opinii osoby, na którą się powoływał. Organ wskazał, iż strona powoływała się na kontrole przeprowadzoną przez Regionalne Biuro Kontroli na miejscu - [...] z dnia [...] października 2008 r., która potwierdziła uprawę orzecha włoskiego. Organ jednakże stwierdził, iż po wnikliwej analizie dołączonego do raportu materiału zdjęciowego, nadal nie wynikało, aby uprawa była prowadzona w międzyrzędziach z tzw. czarnym ugorem, na co powoływał się wnioskodawca. Organ I instancji podkreślił, iż protokoły na które powołał się R. S. (sporządzone przez Jednostkę Certyfikującą [...] Sp. z o.o.) podczas rozpatrywania sprawy na rok 2007 nie mogły być wzięte pod uwagę, gdyż były one sporządzone w ramach obsługi sprawy na rok 2008 i jak słusznie wskazuje strona były wykonane po pewnym czasie od kontroli na podstawie której zostały sporządzone dokumenty świadczące, iż w gospodarstwie nie prowadzono uprawy do której przysługiwałyby płatności uzupełniające, w szczególności uprawy orzecha włoskiego prowadzonej zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Organ wskazał, iż przez okres około 2 miesięcy strona miała możliwość przeprowadzenia jakichkolwiek zabiegów uprawowych, tym bardziej, że po zerwaniu umowy z firmą [...], mogła się spodziewać kolejnej kontroli. Organ podniósł, iż za udowodnione uznano, że na działkach wykazanych jako sad orzechowy nie są wykonywane żadne zabiegi agrotechniczne od co najmniej roku - widnieją liczne samosiewy drzew i krzewów, większość pól jest porośnięta roślinami dzikorosnącymi, na wzniesieniach widoczne są jedynie żwir i kamienie. Niemożliwe jest zidentyfikowanie rzędów roślin uprawianych. Nieliczne znalezione siewki orzecha włoskiego są wysokości 2 do 5 cm, mają po dwa liście, pozostałe siewki są zaschnięte. Na polach chwasty nie są koszone ani usuwane w skutek, czego następuje sukcesja drzew. Podkreślono, iż uprawiane sadzonki orzecha włoskiego nie posiadają oznakowania poszczególnych rzędów oraz samych sadzonek (istnieją duże trudności z odnalezieniem właściwych miejsc, w których znajdują się poszczególne sadzonki), podczas oględzin ustalono, że pozostałości zdrowych sadzonek stanowią około 10%, pozostały materiał jest zasuszony lub jest jego brak. Wskazano, iż potwierdzeniem powyższych faktów jest dołączona dokumentacja fotograficzna. Organ potwierdził, iż w aktach sprawy nie znajdują się dwie zeschnięte sadzonki orzecha włoskiego o których mówiło pismo wnioskodawcy z dnia [...] maja 2010 r. Ten fakt jednak nie powoduje, iż nie można mówić o złym stanie nielicznych sadzonek orzecha włoskiego. Ten fakt potwierdzają fotografie dołączone do akt sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] po rozpatrzeniu odwołania R. S. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. Organ odwoławczy potwierdził ustalenia faktyczne i prawne poczynione przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji wskazał, iż jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę kwoty sankcji, pozostałe saldo zostaje anulowane. Decyzją w sprawie płatności za rok 2008 po uwzględnieniu sankcji nałożonych na rolnika w roku 2007 uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych została odmówiona, a do potrącenia w dwóch kolejnych latach pozostała kwota w wysokości 6.831,98 zł. W związku z tym zdaniem organu odwoławczego twierdzenie skarżącego, iż odebrano zostało stronie prawo do otrzymywania płatności uzupełniających przez okres trzech lat jest niesłuszne. Organ odwoławczy nie dopatrzył się w działaniu organu I instancji naruszenia przepisu art. 7 K.p.a. Zarzuty strony o złośliwość, wyrachowanie, działanie w złej wierze i kłamstwo pracowników organu I instancji uznał za bezpodstawne. Organ II instancji stwierdził, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z/w w [...] rozpoznał całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. I w związku z tym zarzut ukrywania materiałów oraz dowodów uznał za nie zasadny. Podkreślił, iż R. S. nie wskazał, które dowody miałyby być ukryte przez organ I Instancji. Organ odwoławczy podkreślił, iż organ I instancji trafnie powołał orzecznictwo pragnąc podkreślić zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 3 ust. 3 Ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zgodnie, z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zdaniem ww. organu przytoczenie przez organ I instancji orzecznictwa sądowego odebrane przez stronę jako wyrachowanie i złośliwość nie stanowi naruszenia przepisów prawa administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu, iż organ I instancji nie uwzględnił w prowadzonym postępowaniu raportów z kontroli przeprowadzonych przez następujące jednostki: JC [...]Sp. z o.o., [...] z [...], Oddział ARiMR z [...],[...] Sp. z o.o. z roku 2007, a decyzje oparł na jednym protokole z dnia [...].06.2008 r. organ odwoławczy wskazał, iż czynności kontrolne przeprowadzone w dniach [...] sierpnia 2008 r. i [...] października 2008 r. przez [...] Sp. z o.o. dotyczyły zweryfikowania gospodarstwa w zakresie płatności za rok 2008. W związku z tym organ stwierdził, iż ustalenia poczynione w 2008 r. nie mogą zostać uwzględnione w postępowaniu dotyczącym roku 2007. Organ zauważył również, że kontrole przeprowadzone przez Regionalne Biuro Kontroli na miejscu w [...] w dniach [...].10.2008 r. i [...].10.2008 r. oraz Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno - Kartograficzne w [...] w dniu [...].09.2008 r. odnoszą się wprost do roku 2008. Organ odwoławczy stwierdził, że ustalenia kontrolne [...] Sp. z o.o. z roku 2007 zostały zweryfikowane w dniu [...].06.2008 r. Zatem raport z czynności kontrolnych z dnia [...].06.2008r. stanowi zweryfikowaną i skorygowaną wersję ustaleń kontrolnych odnośnie roku 2007. W związku z powyższym poprzednie raporty przestały obowiązywać, z tego też względu nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie. Organ II instancji nie zgodził się z twierdzeniami odwołującego się, iż wnioski i spostrzeżenia pokontrolne nie są w ogóle brane pod uwagę. Ww. organ wskazał, iż raporty z czynności kontrolnych uwzględniane są zgodnie z zakresem przeprowadzanych kontroli, i tak raporty, o których wspomina strona zostały uwzględnione w roku 2008. Podkreślono, iż pismo Prezes i Szefa ds. Certyfikacji [...] Sp. z o.o. D. M. a także raport z czynności kontrolnych z dnia [...].06.2008 r. określone przez stronę jako złośliwy donos i matacki protokół uznano za w pełni wiarygodne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Wskazano, iż kontrole przeprowadzają podmioty wyspecjalizowane - dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi; i są bezstronne. Organ odwoławczy nie zgodził się również z twierdzeniem odwołującego się, iż organ może badać sprawę do 31.12.2007 r.. Podkreślono, iż prowadzone przez organy obu instancji postępowania administracyjne nie kończą się wraz z końcem roku kalendarzowego. Wskazano, że płatności są przyznawane w systemie rocznym, w relacji do danego roku kalendarzowego i wypłacane w terminie od dnia 1 grudnia roku, w którym złożono wniosek do dnia 30 czerwca następnego roku (art. 28 ust. 2 rozporządzenia 1782/2003), a zatem "z dołu", należy przyjmować, że to stan posiadania połączonego z utrzymywaniem gospodarstwa w dobrej kulturze rolnej powinien trwać przez cały rok objęty wnioskiem o płatności. Powyższy zakres nie dotyczy jednakże prowadzonych postępowań administracyjnych. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że wyniki kontroli potwierdzają, iż przedmiotowe działki są bardzo silnie zachwaszczone chwastami wieloletnimi, stan pól wskazuje na to, że nie są tam wykonywane żadne zabiegi agrotechniczne od co najmniej roku. W związku z tym uznano, że powyższy stan faktyczny istniał w roku 2007. Organ przytoczył treść notatki inspektorów [...] Sp. z o.o. z której wynikało, że wysokość chwastów (bylica, trawy) na działce o nr [...] wynosi 40 - 60 cm. Rosną tam również pojedyncze siewki jesionów od 40 cm do 2 m wysokości oraz samosiewny żyta. Niewielki procent sadzonek żywych orzecha włoskiego, około 5% wysokości 2 - 6 cm zaznaczone tasiemkami na suchych łodygach chwastów wieloletnich. Działka o nr [...] porośnięta jest głównie chabrami i makami. Rzędy posadzonych roślin orzechów są bardzo trudne do określenia. Sporadyczne oznaczenie roślin orzecha wstążkami zawiązanymi na chwastach wieloletnich. Na 30 policzonych miejsc posadzenia orzecha włoskiego rośnie 8 roślin wysokości 1,5-6 cm, pozostałe są uschnięte lub całkowity ich brak. Na działce nr [...] rośnie wysoka trawa, uschnięte rośliny wieloletnich chwastów, gleba zawiera bardzo dużo kamieni i żwiru. Zupełny brak sadzonek orzecha włoskiego, rzędy trudne do rozpoznania, miejscowo występują samosiewy gruszy polnej, wierzby i akacji. Działka [...] jest bardzo silnie zachwaszczona, sadzonki orzecha włoskiego o wysokości 2 - 5 cm rosną sporadycznie. Działki o nr [...] i [...]porośnięte są wysoką trawa, w której nie można znaleźć roślin orzecha włoskiego. Z trudem odnalezione sadzonki o wysokości 1,5-6 cm są w większości uschnięte. Podkreślono, iż sporządzona dokumentacja fotograficzna nie pozostawia wątpliwości, że działki, do których przyznania płatności żądał R. S. nie są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnie z ochroną środowiska. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako naruszającej prawo, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych i wydanie zastępczego oświadczenia woli za ARiMR. Skarżący zarzucił naruszenie: przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnie i zastosowanie: art. 51 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21.04.2004 r. poprzez przyjęcie, iż różnica (nasadzeń) skarżącego przekracza 50% pomiędzy obszarem zadeklarowanym, a zatwierdzonym, art. 50 ust 3 do 5 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21.04.2004 r. skarżący powinien zostać wyłączony z otrzymywania pomocy finansowej w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy, art. 3 ust 3 Ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez przyjęcie iż, Skarżący nie dostarczył dowodów i dokumentów uprawniających go do przyznania mu płatności bezpośrednich za rok 2007 i następne. Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: art. 7 kpa, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej w toku postępowania i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 77 § 1 kpa poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego i pominięcie dowodów mających istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy, art. 80 kpa poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, Zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych poprzez zupełne pominięcie materiału dowodowego w sprawie i oparciu zaskarżonej decyzji jedynie o protokół z dnia [...].06.2008 firmy [...] Sp. z o.o. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji (postanowienia), czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego aktu sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego aktu. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) oraz z art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% rolnikowi odmawia się przyznania płatności i nakłada się sankcje wieloletnie w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. W niniejszej sprawie wydane decyzję zostały wydane w oparciu o wyniki kontroli z dnia [...] czerwca 2008 r. wykonanej przez [...] Sp. z o.o. Kontrola ta wykazała, iż skarżący niedotrzymał minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej. Jednostka kontrolująca podniosła, iż stan pól wskazuje na to, że nie są tam wykonywane żadne zabiegi agrotechniczne od co najmniej roku: liczne samosiewny drzew i krzewów, w tym jesionów o wysokości od 40 cm do 2 m, wierzby, gruszy polnej, akacji, żyta, większość powierzchni pól jest porośnięta roślinami dzikorosnącymi, na wzniesieniach widoczne są jedynie żwir i kamienie. Rzędy hipotetycznych roślin uprawnych są niemożliwe do zidentyfikowania. Nieliczne znalezione siewki orzecha włoskiego wysokości od 2 do 5 cm mają po dwa liście, pozostałe siewki są zaschnięte. Na polach zatem nie jest prowadzona uprawa roślin zgodnie z jakimikolwiek podstawowymi zasadami agrotechniki, chwasty nie są koszone ani usuwane i następuje sukcesja drzew. Skarżący zarzucił w skardze, iż organy obu instancji nie uwzględniły w prowadzonym postępowaniu raportów z kontroli przeprowadzonych przez następujące jednostki: [...] Sp. z o.o., [...] z [...] Oddział ARiMR z [...],[...]Sp. z o.o., a decyzje oparł na jednym protokole z dnia [...].06.2008 r. Sąd odnosząc się po powyższych zarzutów stwierdził (w pełni zgadzając się z organem odwoławczym), iż czynności kontrolne przeprowadzone w dniach [...].08.2008r. i [...].10.2008r. przez [...] Sp. z o.o. dotyczyły zweryfikowania gospodarstwa w zakresie płatności za rok 2008, o czym świadczy chociażby odmienna niż w roku 2007 deklaracja działek rolnych (inne powierzchnie, zakres, położenie działek rolnych), powierzchnia całkowita etc. Ponieważ przedmiotowe postępowanie dotyczy roku 2007 ww. kontrole nie mogły być brane pod uwagę bo dotyczyły płatności za rok 2008. Należy zauważyć, że ustalenia kontrolne [...] Sp. z o.o. z roku 2007 zostały zweryfikowane podczas kontroli w dniu [...].06.2008 r. i dlatego należy stwierdzić, iż raport z ww. kontroli stanowi zweryfikowaną i skorygowaną wersję ustaleń kontrolnych odnośnie roku 2007. Porzednie raporty przestały obowiązywać, z tego też względu nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd zauważa, iż o stanie przedmiotowych działek świadczy nie tylko sama treść raportu kontrolnego ale i także bogata dokumentacja fotograficzna, która nie pozostawia wątpliwości, że działki do których przyznania płatności żądał R. S. nie są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej raportu zgodnie z ochroną środowiska. Należy stwierdzić, że przedmiotowe zdjęcia w sposób jednoznaczny obrazują stan gruntów w dniu przeprowadzenia kontroli, zatem odmowa przyznania płatności i nałożenie były uzasadnione. Zdaniem sądu nie można mówić w niniejszej sprawie o naruszeniu art. 80 K.p.a. Organy rozpoznające sprawę orzekały na podstawie całości zgromadzonych akt sprawy, w tym dokumentach dostarczonych przez skarżącego. Na podstawie tych materiałów organy orzekły, iż działki, do których przyznania płatności żądał R. S. nie są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnie z ochroną środowiska. Nie można również zgodzić się zarzutem skarżącego, iż naruszono art. 7,8,9.11,12, 77, 80 K.p.a. oraz art. 3 ust. 3 Ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych. Nie można także zarzucić organowi odwoławczemu braku bezstronności. Organ w zaskarżonej decyzji, wskazał z jakich względów dał wiarę raportowi z dnia [...].06.2008 r., natomiast inne raporty uznał za nie mające znaczenia w sprawie. Z tego względu nie można mówić o ignorowaniu przez organ odwoławczy dokumentów i protokołów potwierdzających zdanie skarżącego. Zarzut o braku podpisu strony pod raportem pozostaje bez znaczenia dla sprawy ponieważ zgodnie z art. 25 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Także nie ma znaczenia w sprawie twierdzenie strony o nieodebraniu raportu z dnia [...].06.2008r., ponieważ jak wynika z treści odwołań i skargi skarżący zna jego treść, a jego kopie dołączył do skargi. Należy zauważyć, iż wydanie decyzji o treści zgodnej z żądaniem strony stanowiłoby naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 6 K.p.a. Natomiast zasada pogłębianie zaufania obywateli do organów państwa nie może oznaczać przyznania płatności wbrew obowiązującym przepisom prawa. Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż odmowa przyznania płatności jest naruszeniem art. 8 K.p.a. Za nie uzasadniony należy także uznać zarzut naruszenia art. 9 K.p.a i dlatego wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, organ administracji publicznej udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W niniejszej sprawie jak wynika z akt administracyjnych skarżący nie żądał udzielenia takowych pouczeń. Zdaniem Sądu nie można mówić o naruszeniu pozostałych artykułów Kodeksu postępowania administracyjnego. Na marginesie należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie nie jest wiążące dla składu orzekającego rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie córki skarżącego M. S. (sygn. akt V SA/Wa 1424/09) ponieważ zapadło ono w innym stanie faktycznym. Reasumując należy stwierdzić, iż organ administracji rozpatrujący sprawę w obu instancjach, wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.