VI SA/Wa 124/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. sprawy ze skarg P. J. na postanowienia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargi Zaskarżonymi postanowieniami z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] - Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, po ponownym rozpatrzeniu wniosków P. J. o zawieszenie postępowań administracyjnych dotyczących: zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra" - do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie ukarania P. J. karą pieniężną za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych – odmówił zawieszenia ww. postępowań administracyjnych. Wymienione powyżej postanowienia z dnia [...] listopada 2010 r. wydane zostały w oparciu o następujący stan sprawy: [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych decyzjami z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] zakazał wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", ponownie "masło ekstra" oraz "[...]". P. J. złożył od powyższych decyzji odwołanie do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowań odwoławczych do czasu zakończenia toczącego się przed tym organem postępowania w sprawie o nałożenie na odwołującego się kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych produktów. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów - Rolno Spożywczych postanowieniami z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], nr [...]; nr [...] oraz nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. odmówił zawieszenia wskazanych wyżej postępowań administracyjnych. P. J., postępując zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższych postanowieniach, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na powyższe postanowienia. Wobec niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, w postaci wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw zakończonych zaskarżonymi postanowieniami z dnia [...] lutego 2010 r. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 909/10 odrzucił powyższe skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podkreślił, że oczywiście błędne pouczenie o trybie zaskarżenia dokonane przez organ administracji publicznej nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Jak podniósł Sąd okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach przewidzianych w art. 58-59 k.p.a. Wobec wystąpienia przez skarżącego do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z wnioskami z dnia 16 września 2010 r. o przywrócenie terminów do złożenia wniosków o ponowne rozpoznanie spraw o zawieszenie wskazanych powyżej postępowań odwoławczych wraz z wnioskami o ponowne rozpoznanie tych spraw – postanowieniami z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], [...], [...] oraz [...] organ przywrócił P. J. uchybione terminy, a jak wyżej wskazano postanowieniami z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] odmówił zawieszenia postępowań administracyjnych dotyczących zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra" - do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie ukarania ww. karą pieniężną. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcia, organ stwierdził, że w toczących się przed nim postępowaniach, wszczętych na skutek odwołań skarżącego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] nie zachodzą przesłanki do zawieszenia przedmiotowych postępowań. Jak podniósł organ, w sprawach tych nie występuje zagadnienie wstępne, od rozstrzygnięcia którego, zależy rozpatrzenie niniejszych spraw, a na istnienie którego powołuje się skarżący. W szczególności, zdaniem organu, zagadnieniem tym nie jest postępowanie, na które powołuje się skarżący, a dotyczące ukarania go karą pieniężną za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych. Jak podniósł organ wynik tego postępowania nie ma wpływu na żadne z toczących się przed nim postępowań w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra". Okoliczność zaś, że postępowanie, którego przedmiotem jest ukaranie skarżącego oraz postępowania w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu wymienionych powyżej produktów dotyczą tych samych produktów pozostaje, zdaniem organu bez wpływu na wyrażone powyżej stanowisko, jako że postępowania te prowadzone są w oparciu o różne podstawy prawne. Mianowicie w przypadku postępowań dotyczących zakazu wprowadzania do obrotu określonych powyżej produktów możliwe jest, jak wskazał organ zastosowanie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, natomiast ukaranie przedsiębiorcy karą pieniężną przewiduje art. 40a ust. 1 pkt 4 powołanej powyżej ustawy. Organ podniósł również, że różny jest również cel, dla których wprowadzone zostały powyższe regulacje. Postępowanie prowadzone na podstawie powołanego powyżej art. 29 ust. 1 ma bowiem na celu bezpośrednią ochronę konsumentów przed wprowadzaniem do obrotu artykułu rolno-spożywczego o niewłaściwej jakości handlowej, zakazanie wprowadzania go do obrotu lub nakazanie poddania go określonym zabiegom, przeklasyfikowanie go lub zniszczenie, natomiast postępowanie prowadzone na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 powołanej powyżej ustawy ma na celu ukaranie przedsiębiorcy karą pieniężną za popełnienie czynów stypizowanych w powyższym przepisie. Skargi na postanowienia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień w całości. W uzasadnieniu swoich skarg skarżący zakwestionował stanowisko organu o nie występowaniu w przedmiotowych sprawach przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stanowiącej podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowań administracyjnych dotyczących zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra". Zdaniem skarżącego postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych stanowi bezspornie zagadnienie wstępne, od którego zależy rozstrzygnięcie spraw administracyjnych dotyczących zakazu wprowadzenia ww. produktów do obrotu. Przy czym stanowisko to skarżący wywodzi po pierwsze z faktu, że zarówno postępowania w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktów jak i w przedmiocie ukarania skarżącego karą pieniężną wszczęte zostały w oparciu o wyniki tych samych badań, jak i dotyczą tych samych produktów. Powyższe, zdaniem skarżącego ewidentnie wskazuje na istnienie związku przyczynowego pomiędzy powyższymi postępowaniami, albowiem to czy skarżący zostanie ukarany za wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra" ma wpływ na wydanie decyzji w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu przedmiotowych produktów. W uzasadnieniu swoich skarg skarżący zakwestionował również prawidłowość przeprowadzonych badań, na których oparte zostały przedmiotowe postępowania, gdyż jego zdaniem zostały one przeprowadzone przez laboratorium nie posiadające akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji. W odpowiedziach na skargi, organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączyć sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 124/11, VI SA/Wa 125/11, VI SA/Wa 126/11 oraz VI SA/Wa 127/11 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej prowadzić je pod sygn. akt VI SA/Wa 124/11 jako pozostające ze sobą w związku. Oceniając przedmiotową sprawę według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skargi są nieuzasadnione, bowiem zaskarżone postanowienia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] oraz poprzedzające je postanowienia tego organu z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], nr [...]; nr [...] oraz nr [...] nie naruszają przepisów prawa materialnego, na których zostały oparte, ani też nie zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Rozpoznawane w przedmiotowych postępowaniach wnioski dotyczyły zawieszenia postępowań toczących się przed organem II instancji w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra". Zgodnie ze wskazaniami zawartymi w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 909/10 skarżący złożył wnioski o ponowne rozpoznanie spraw o zawieszenie wskazanych wyżej postępowań administracyjnych wraz z wnioskami o przywrócenie terminów do ich złożenia. Postanowieniami z dnia [...] listopada 2010 r. organ przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw, a następnie zaskarżonymi w niniejszej sprawie postanowieniami, rozpatrując po raz drugi sprawę, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, ponownie odmówił zawieszenia przedmiotowych postępowań. W tym miejscu, podnieść należy, że sentencja zaskarżonych postanowień wydanych na skutek rozpoznania wniosków o ponowne rozpoznanie spraw została niewłaściwie sformułowana. Zgodnie bowiem z art. 138 § 1 Kpa w zw. z art. 127 § 3 Kpa w zw. z art. 144 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję (tu: postanowienie), w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (pkt 1) albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części (pkt 2), albo umarza postępowanie odwoławcze (pkt 3). W rozpoznawanej zaś sprawie, formuła sentencji zaskarżonych postanowień jest odmienna od wymienionych w powyższym przepisie. Zważyć jednak należy, iż nie każde uchybienie przepisom prawa procesowego skutkować musi uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest bowiem ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie, wskazane wyżej uchybienie takiego wpływu, zdaniem Sądu nie miało. Nie budzi wątpliwości, że zaskarżone postanowienia, wydane zostały po uprzednim ponownym rozpoznaniu wniosków o zawieszenie postępowań administracyjnych toczących się przed organem, na co wskazuje m. in. odniesienie się przez organ do argumentacji skarżącego zawartej we wnioskach o ponowne rozpoznanie przedmiotowych spraw. Dokonana przez organ merytoryczna ocena spraw jest prawidłowa (o czym niżej), zaś jej wynikiem jest odmowa zawieszenia postępowań w poszczególnych sprawach. Zatem nieprawidłowe sformułowanie sentencji zaskarżonych postanowień nie miało istotnego wpływu na ostateczny wynik postępowania w przedmiocie zawieszenia, bowiem wynikiem tym jest nadal odmowa zawieszenia postępowania w sprawie. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonych postanowień zważyć należy, że istota sporu pomiędzy skarżącym a organem sprowadza się do oceny charakteru postępowania w sprawie ukarania skarżącego karą pieniężną za wprowadzanie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych. Według stanowiska skarżącego postępowanie to stanowi zagadnienie prejudycjalne wobec postępowań administracyjnych w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktów oznakowanych odpowiednio jako "masło ekstra", "masło ekstra z [...]", "[...]" oraz ponownie "masło ekstra" i wobec tego do czasu jego zakończenia postępowania w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu powyższych produktów winny zostać przez organ zawieszone. Stanowiska tego, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych konsekwentnie nie podziela, co odzwierciedla treść postanowień z dnia [...] listopada 2010 r., jak i poprzedzających je postanowień z dnia [...] lutego 2010 r. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo uznał, że wynik postępowania administracyjnego w sprawie, której przedmiotem jest nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno spożywczych (art. 40 a) ust. 1 pkt 4 w.w. ustawy) nie jest prejudykatem w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawach zakazu wprowadzania do obrotu artykułów rolno - spożywczych niespełniających wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania (art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno –spożywczych). W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd podziela stanowisko organu, iż jedynie w sprawach wszczętych na wniosek strony (i to pod pewnymi warunkami wymienionymi w art. 98 § 1 in fine k.p.a.) organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, gdy wystąpi o to strona na której żądanie postępowanie zostało wszczęte. Tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie administracyjne w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu artykułów rolno - spożywczych niespełniających wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania toczy się z urzędu. Zatem, jak słusznie zauważa organ, wykluczone było zawieszenie postępowania na wniosek złożony przez P. J.. Jednocześnie za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że argumentacja strony nakładała na organ powinność jej rozważenia pod kątem wystąpienia podstaw do zawieszenia przez organ postępowania z urzędu na podstawie art. 97 § 1 k.p.a. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a składają się cztery istotne elementy (które muszą wystąpić łącznie): 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; 3)wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Podkreślić przy tym należy, że ostatni z wymienionych elementów, w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 1999 r. IV SA 7444/97 niepubl.). Tym samym od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji (uzasadnienie wyroku NSA z dnia 8 czerwca 1998 r.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że dla postępowania w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu określonych artykułów rolno-spożywczych nie jest kwestią prejudycjalną sprawa zawisła przed tym organem o nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno – spożywczych. Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e do zadań Inspekcji należy: 1) nadzór nad jakością handlową artykułów rolno - spożywczych, a w szczególności: a) kontrola jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych w produkcji i obrocie, w tym wywożonych za granicę, e) kontrola artykułów rolno - spożywczych posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne albo będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach. Wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno - spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania. Decyzja, o której mowa w tym przepisie, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być wydana przed zakończeniem kontroli (v. art. 29 ust. 2 i 3 tejże ustawy). Z powyższego wynika, że wydanie decyzji na podstawie omawianego przepisu nie jest uzależnione od weryfikacji wyników przeprowadzonych badań, choćby strona już w toku kontroli kwestionowała ich prawidłowość. Należy przy tym podkreślić, że przepis ten wprowadzono ze względu na ochronę interesów konsumentów. Umożliwia on szybką reakcję służby kontrolnej w momencie stwierdzenia, że kontrolowana partia artykułu rolno - spożywczego nie spełnia wymagań jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych i natychmiastowe wydanie w związku z tym decyzji o zakazie wprowadzania tego artykułu rolno -spożywczego do obrotu, poddania go określonym zabiegom (v. uzasadnienie Projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych oraz niektórych innych ustaw druk sejmowy Nr 891). Stosownie zaś do art. 40 a ust. 1 pkt 4 w.w. ustawy kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1.000 zł. Artykułem rolno - spożywczym zafałszowanym, o jakim mowa w art. 40 a ust. 1 pkt 4 ustawy jest produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. (v. art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych) Ustalając wysokość kary, której mowa w art. 40 a) ust. 1 pkt 4 omawianej ustawy, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno -spożywczych i wielkość jego obrotów (v. art. 40 a) ust.5 w.w. ustawy). Zdaniem Sądu, sankcje z art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 40 a) ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych są od siebie niezależne. Jak już zasygnalizowano, organ może zakazać wprowadzenia do obrotu określonego artykułu rolno – spożywczego jeszcze przed zakończeniem kontroli, a ponadto w razie ustalenia, że podmiot wprowadza do obrotu artykuły rolno – spożywcze zafałszowane może nałożyć na ten podmiot karę, uwzględniając okoliczności, o których mowa w art. 40 a) ust. 5 omawianej ustawy. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oraz argumentacji skarżącego zaakcentowania również wymaga, że ustalenie prawidłowości przeprowadzonych badań jest okolicznością, która jest elementem stanu faktycznego. Zagadnieniem wstępnym nie może być natomiast wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, gdyż należy to wyłącznie do obowiązków organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie. Kwestionowanie ustaleń faktycznych t.j. wyników badań spornych artykułów rolno - spożywczych może nastąpić w toku każdego z wymienionych postępowań administracyjnych. Tak więc podnoszona przez skarżącego okoliczność wadliwych, jego zdaniem, wyników badań, choć w obydwu merytorycznych postępowaniach jest wskazywana i w tym jedynie aspekcie łączy te sprawy, nie powoduje, że wynik postępowania administracyjnego w sprawie, której przedmiotem jest nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno spożywczych (art. 40 a) ust. 1 pkt 4 w.w. ustawy) jest prejudykatem w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawach zakazu wprowadzania do obrotu artykułu rolno - spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania ( art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno -spożywczych) Odnosząc się zaś do wyjaśnień skarżącego o omyłkowym wskazaniu we wnioskach o ponowne rozpoznanie spraw nazw produktów, których dotyczy postępowanie, podnieść należy, że lektura tych wniosków nie budziła wątpliwości Sądu, czego one dotyczą. W tym miejscu wypada również wskazać na omyłkę skargi na postanowienie nr [...], jako, że inny jest numer zaskarżonego postanowienia w petitum skargi, inny zaś w treści skargi, przy czym zważyć należy, że błąd ten Sąd uznał za oczywistą omyłkę pisarską. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienia nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego. Które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. .