I SA/Łd 398/11

Dnia 6 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2011 roku sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej Oddział Ł. - Miasto na interpretację Burmistrza Miasta O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości latarni oświetleniowych znajdujących się w pasach dróg publicznych oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. A Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł., na podstawie art. 14 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej, jako "Op"), zwróciła się do Burmistrza Miasta O. z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie rozstrzygnięcia, czy znajdujące się w pasach drogowych dróg publicznych budowle (latarnie oświetleniowe), stanowiące własność skarżącej Spółki, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, czy też są od tego podatku zwolnione na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze, zm.; w skrócie "u.p.o.l.") w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. Spółka oświadczyła, że prowadzi działalność gospodarczą, m. in. w zakresie zapewnienia oświetlenia ulic i dróg. Jest ona prowadzona na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych z poszczególnymi gminami, a zatem świadczy usługi podmiotom zobowiązanym do zapewnienia oświetlenia dróg. W swoim majątku skarżąca posiada latarnie oświetleniowe (budowle), które umieszczone są w pasach drogowych dróg publicznych i wykorzystywane do ich oświetlenia. Wobec powyższego spółka stanęła na stanowisku, że latarnie oświetleniowe znajdujące się w pasach drogowych dróg publicznych podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Zgodnie z tym przepisem, aby dana budowla podlegała przedmiotowemu zwolnieniu musi spełniać łącznie dwa warunki: położenie w obrębie gruntu zajętego pod pas drogowy i niezwiązanie budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej. W ocenie spółki oba te warunki zostały spełnione. W dniu [...] r. Burmistrz Miasta O. wydał interpretację indywidualną, w której uznał za nieprawidłowe stanowisko wskazane we wniosku złożonym przez spółkę w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego. Powołując treść art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. stanowiącego, że nie podlegają podatkowi od nieruchomości grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych, organ stwierdził nieprawidłowość dokonanej przez spółkę wykładni. W ocenie organu na podstawie przytoczonego przepisu z wyłączenia z opodatkowania korzysta grunt pod pasem drogowym drogi publicznej oraz wszystkie budowle tam zlokalizowane, za wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, innej niż eksploatacja dróg publicznych. Z wyłączenia nie korzystają natomiast różnego rodzaju budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, takie jak np. tablice reklamowe, czy budowle sieciowe (gazowe, telekomunikacyjne i energetyczne). Z tych też względów słupy oświetleniowe, stanowiące własność spółki prowadzącej działalność gospodarczą inną niż eksploatacja autostrad płatnych, nie mogą korzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na powyższą interpretację, domagają się jej uchylenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi spółka konsekwentnie podnosi, że zwolnienie z opodatkowania, przewidziane w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l., ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie także po 1 stycznia 2007 r. Skarżąca argumentowała, iż intencją ustawodawcy było doprecyzowanie tego przepisu tak, aby wyłączeniu z opodatkowania podlegały grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych tego przepisu, a nie zmiany merytoryczne. Spółka stwierdziła, że w związku z tym, że jest właścicielem latarni oświetleniowych umiejscowionych w pasach dróg publicznych, także na terenie miast Z. i P., zwróciła się o wydanie stosownych interpretacji w identycznie ujętych stanach faktycznych. Zarówno Prezydent Miasta Z., jak i P. podzielili zdanie spółki wydając interpretacje indywidualne w maju 2010 r., w których uznano za wyłączone z opodatkowania podatkiem od nieruchomości latarnie oświetleniowe umiejscowione w pasach drogowych dróg publicznych. Skarżąca na poparcie swoich argumentów powołała również wyroki WSA, w uzasadnieniu których Sądy uznały, że jeśli daną budowlę można zaliczyć do urządzeń technicznych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, to podlega ona zwolnieniu od podatku, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. nawet, jeśli jest ona własnością przedsiębiorcy, o ile budowla ta znajduje się w obrębie gruntu zajętego pod pas drogi publicznej, który nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. W ramach prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej świadczy ona na podstawie umów zawartych z poszczególnymi gminami usługi w zakresie oświetlenia dróg. Usługi te są świadczone przy użyciu, będących własnością spółki, latarni oświetleniowych zlokalizowanych w pasach dróg publicznych. Nie ma też wątpliwości, że słupy oświetleniowe są budowlami w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Strony niniejszego postępowania nie są zgodne co do tego, czy przedmiotowe budowle są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Kontrowersje budzi wykładnia art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Przepis ten stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Zgodnie z literalnym brzmieniem powołanej regulacji, aby budowle zlokalizowane w pasie drogowym drogi publicznej były zwolnione od podatku, nie mogą mieć związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. W zakresie definicji działalności gospodarczej art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. odsyła do przepisów Prawa działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2, który nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej za działalność gospodarczą uznaje zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 ustawy). Z załączonego do akt odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, jak również z samej nazwy spółki wynika, że główny przedmiot działalności strony skarżącej stanowi dystrybucja energii elektrycznej. Spółka w skardze wskazuje, że realizując usługę dostarczania energii do zasilania latarni, działa jako przedsiębiorca i pobiera z tego tytułu opłaty określone w umowie, którą zawiera z gminą. Zaznacza też, że jest właścicielem latarni. W ocenie Sądu powyższe okoliczności przemawiają za uznaniem, iż słupy oświetleniowe, przy pomocy których spółka wykonuje usługę dostawy oświetlenia, są związane z prowadzoną przez stronę skarżącą działalnością gospodarczą. Z punktu widzenia sytuacji prawnopodatkowej spółki, bez znaczenia pozostaje natomiast to, że gmina ma obowiązek zapewnienia oświetlenia na określonych odcinkach dróg, jak i to, że latarnie służą przede wszystkim stworzeniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W niniejszej sprawie rozpatrywana jest kwestia związku budowli (słupów oświetleniowych), znajdujących się w pasie drogowym dróg publicznych i należących do A S.A., z działalnością gospodarczą tej spółki, a nie z działalnością gminy. W opinii Sądu związek ten jest niewątpliwy. Latarnie są wykorzystywane przy realizacji podstawowego zadania spółki, jakim jest dostawa energii. Świadcząc usługi oświetleniowe na rzecz gminy skarżąca bezsprzecznie działa jako przedsiębiorca, pobierając z tego tytułu umówione wynagrodzenie. Istotne jest również to, że latarnie są własnością skarżącej. Sąd nie kwestionuje faktu, że słupy oświetleniowe służą strategicznemu i wynikającemu z przepisów prawa celowi w postaci zapewnienia bezpieczeństwa na drodze, niemniej raz jeszcze podkreślić należy, że jest to cel, który ma za zadanie realizować gmina, natomiast z perspektywy spółki A latarnie służą wyłącznie celom komercyjnym wynikającym z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Dodatkowo warto odnotować, że w stanie prawnym obowiązującym do końca 2006 r. nie podlegały opodatkowaniu pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. W orzecznictwie przyjmowano (por. wyrok NSA z 20 października 2005, sygn. akt FSK 2464/04, niepubl. oraz wyrok NSA z 17 kwietnia 2003 roku, sygn. akt I SA/Gd 1058/02, publ. ONSA 2004 nr 2 poz. 65), że warunkiem wystarczającym dla zastosowania zwolnienia było posadowienie budowli w pasie drogowym oraz jej powiązanie z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu. Urządzenia oświetlenia drogowego były więc kwalifikowane, jako mieszczące się w pojęciu budowli dróg publicznych i będące urządzeniami technicznymi związanymi z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu. Ustawą z dnia z dnia 7 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 249, poz. 1828) art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. został zmieniony w ten sposób, że zwolnieniem od podatku objęte zostały budowle zlokalizowane w pasie drogowym dróg publicznych, o ile nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Zgodnie z obecnym brzmieniem tego przepisu zasadnicze znaczenie, dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości, ma fakt istnienia związku budowli z działalnością gospodarczą podatnika, nie zaś, jak wcześniej, to, czy obiekt budowlany jest związany z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, w konsekwencji czego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). P.Z-C.