III SA/Gd 155/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie NSA Marek Gorski (spr.), NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 9 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 18 listopada 2010 r. nr [...]; 2) zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. DECYZJĄ Z DNIA 18 LISTOPADA 2010 R. NR [...] KOMENDANT POWIATOWY PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ ODMÓWIŁ A. Z. RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO. W PODSTAWIE PRAWNEJ DECYZJI POWOŁANO ART. 104 W ZWIĄZKU Z ART. 138 § 2 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (T.J. DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.), - W SKRÓCIE K.P.A., ART. 78 UST. 1 USTAWY Z DNIA 24 SIERPNIA 1991 R., O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ (T.J. DZ. U. Z 2009 R. NR 12, POZ. 68 ZE ZM.), - ZWANEJ DALEJ USTAWĄ, § 5 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI Z DNIA 18 LISTOPADA 2005 R., W SPRAWIE PRZYZNAWANIA STRAŻAKOWI PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ RÓWNOWAŻNIKÓW PIENIĘŻNYCH ZA REMONT ALBO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO (DZ. U. NR 241 POZ. 2033), DECYZJĘ NR [...] [...] KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ Z DNIA 9 CZERWCA 2010 R. UZASADNIAJĄC ROZSTRZYGNIĘCIE ORGAN WSKAZAŁ, ŻE ST. OGN. A. Z. PEŁNI SŁUŻBĘ W KOMENDZIE POWIATOWEJ PSP W L. OD DNIA 16 LIPCA 1993 R.; OBECNIE NA STANOWISKU STARSZEGO OPERATORA SPRZĘTU SPECJALNEGO. W DNIU 1 LUTEGO 2010 R., WPŁYNĄŁ DO ORGANU RAPORT A. Z. W SPRAWIE WYPŁACENIA RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU OD DNIA 16 CZERWCA 2000 R., GDZIE POTWIERDZA FAKT POSIADANIA NA WŁASNOŚĆ LOKALU MIESZKALNEGO POŁOŻONEGO WE WSI Ł. [...]. LOKALEM MIESZKALNYM JEST DOM O POWIERZCHNI MIESZKALNEJ 33,83 M2, NA KTÓRY SKŁADAJĄ SIĘ DWA POKOJE O POWIERZCHNI 11,6 M2 I 22,23 M2. W LOKALU TYM ZAMIESZKUJE STRONA, JEGO ŻONA – M. Z., TRÓJKA DZIECI ORAZ JEGO MATKA, KTÓREJ PRZYSŁUGUJE DOŻYWOTNIA SŁUŻEBNOŚĆ OSOBISTA MIESZKANIA POLEGAJĄCA MIĘDZY INNYMI NA PRAWIE DO ZAJMOWANIA JEDNEGO POKOJU. SŁUŻEBNOŚĆ TA POWSTAŁA Z DNIEM 15 KWIETNIA 1998 R. Z TYM DNIEM STRONA OTRZYMAŁA W FORMIE DAROWIZNY UDZIAŁ 44/56 CZĘŚCI DOMU (AKT NOTARIALNY - UMOWA DAROWIZNY, REPETYTORIUM A NR [...]). W RAPORCIE STRAŻAK STWIERDZIŁ, ŻE OD DNIA 16 CZERWCA 2000 R., W POKOJU O POWIERZCHNI 22,23 M2 ZAMIESZKUJE WRAZ Z ŻONĄ I DWÓJKĄ DZIECI, CO DAJE POWIERZCHNIĘ 5,56 M2 NA OSOBĘ I POWIERZCHNIA TA JEST MNIEJSZA OD NORMY WSKAZANEJ W ART. 76 UST. 2 USTAWY, TJ. PONIŻEJ 7 M2 NA OSOBĘ. W DNIU 8 LUTEGO 2000 R., SPORZĄDZIŁ OŚWIADCZENIE MIESZKANIOWE DO USTALENIA UPRAWNIEŃ DO RÓWNOWAŻNIKA ZA REMONT LOKALU MIESZKALNEGO, W KTÓRYM POINFORMOWAŁ, ŻE ZAJMUJE LOKAL MIESZKALNY WŁASNY, DOM (WSPÓŁWŁASNOŚĆ). W LOKALU TYM ZAMIESZKUJĄ ON, ŻONA I SYN. KOMENDANT POWIATOWY PSP W DNIU 12 LUTEGO 2010 R., WYDAŁ DECYZJĘ, KTÓRĄ NIE PRZYZNAŁ RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO STRONIE. PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA [...] KOMENDANT WOJEWÓDZKI PSP, Z PRZYCZYN FORMALNYCH, UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. NASTĘPNIE ORGAN DECYZJĄ Z DNIA 7 KWIETNIA 2010 R. PONOWNIE NIE PRZYZNAŁ STRONIE PRAWA DO RÓWNOWAŻNIKA. DECYZJĄ Z DNIA 9 CZERWCA 2010 R. ORGAN ODWOŁAWCZY UCHYLIŁ W/W ROZSTRZYGNIĘCIE, A SPRAWA PRZEKAZANA ZOSTAŁA OD PONOWNEGO ROZPATRZENIA. ORGAN PODAŁ, ŻE W DNIU 22 CZERWCA 2010 R. A. Z. ZŁOŻYŁ OŚWIADCZENIE MIESZKANIOWE, Z KTÓREGO WYNIKA Z NIEGO, ŻE OD DNIA 16 LIPCA 1993 R., NIE POSIADA LOKALU MIESZKALNEGO I ZAMIESZKUJE W Ł. [...]. NIEMNIEJ JEDNAK Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE JEST WŁAŚCICIELEM UDZIAŁU W WYMIARZE 44/56 DOMU, W KTÓRYM AKTUALNIE ZAMIESZKUJE Z RODZINĄ. JAK STANOWI ART. 78 UST. 1 USTAWY STRAŻAKOWI MIANOWANEMU NA STAŁE PRZYSŁUGUJE RÓWNOWAŻNIK PIENIĘŻNY ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO, JEŻELI ON SAM LUB CZŁONKOWIE JEGO RODZINY NIE POSIADAJĄ W MIEJSCU PEŁNIENIA SŁUŻBY ALBO W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU NA PODSTAWIE PRZYSŁUGUJĄCEGO IM TYTUŁU PRAWNEGO. MIEJSCOWOŚĆ Ł. JEST MIEJSCOWOŚCIĄ POBLISKĄ W ROZUMIENIU ART. 74 UST. 3 USTAWY. MIMO, ŻE POWIERZCHNIA LOKALU NIE ZAPEWNIA RODZINIE A. Z. NORMY MIESZKANIOWEJ WSKAZANEJ W ART. 76 UST 2 USTAWY, TO POSIADANIE JAKIEGOKOLWIEK TYTUŁU PRAWNEGO DO LOKALU MIESZKALNEGO W MIEJSCOWOŚCI PEŁNIENIA SŁUŻBY LUB W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ, BEZ WZGLĘDU NA JEGO WIELKOŚĆ, STANOWI PRZESŁANKĘ NEGATYWNĄ DO USTALENIA UPRAWNIENIA DO RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO. A. Z. ODWOŁAŁ SIĘ OD TEJ DECYZJI PODNOSZĄC, ŻE NARUSZA ONA PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO. WSKAZAŁ, ŻE POWOŁANY W PODSTAWIE PRAWNEJ ART. 138 K.P.A. ODNOSI SIĘ DO DZIAŁANIA ORGANU ODWOŁAWCZEGO. WYRAZIŁ PRZEKONANIE, ŻE SPEŁNIA PRZESŁANKI DO UZYSKANIA RÓWNOWAŻNIKA. JEGO ZDANIEM NIE MOŻNA MÓWIĆ, ŻE MA TYTUŁ PRAWNY DO PRZEDMIOTOWEGO LOKALU, W SYTUACJI, GDY ZAJMOWANY LOKAL NIE ZASPOKAJA POTRZEB JEGO RODZINY, ZOSTAŁ OBCIĄŻONY SŁUŻEBNOŚCIĄ MIESZKANIA I STANOWI JEDYNIE JEGO WSPÓŁWŁASNOŚĆ. PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA [...] KOMENDANT WOJEWÓDZKI PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ DECYZJĄ Z DNIA 9 LUTEGO 2011 R. SPROSTOWAŁ OCZYWISTĄ OMYŁKĘ W DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI POPRZEZ WYKREŚLENIE W PODSTAWIE PRAWNEJ ART. 138 § 2 K.P.A. ORAZ W PUNKCIE DRUGIM UTRZYMAŁ JĄ W MOCY. ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE WSKAZANIE ART. 138 UST. 2 K.P.A., PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STANOWI BŁĄD PISARSKI. NATOMIAST CO O DO MERITUM SPRAWY UZNAŁ, ŻE DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI MA UMOCOWANIE FAKTYCZNE I PRAWNE ORAZ ZAWIERA PRAWIDŁOWE UZASADNIENIE. CO DO ZARZUTÓW NARUSZENIA ART. 78 W ZWIĄZKU Z ART. 74 USTAWY POPRZEZ BŁĘDNĄ ICH WYKŁADNIĘ ZAUWAŻYŁ, IŻ POSIADANIE JAKIEGOKOLWIEK TYTUŁU PRAWNEGO DO LOKALU MIESZKALNEGO W MIEJSCOWOŚCI PEŁNIENIA SŁUŻBY LUB POBLISKIEJ, BEZ WZGLĘDU NA JEGO WIELKOŚĆ, STANOWI PRZESŁANKĘ NEGATYWNĄ DO USTALENIA UPRAWNIENIA DO RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO. PONADTO ŻADEN Z PRZEPISÓW USTAWY PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ NIE REGULUJE EWENTUALNEGO WPŁYWU STANU TECHNICZNEGO LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU NA ROZSTRZYGNIĘCIE O JEGO POSIADANIU PRZEZ FUNKCJONARIUSZA. JEDYNYM WYJĄTKIEM JEST SYTUACJA WYSTĄPIENIA OKREŚLONYCH PRZESŁANEK UNIEMOŻLIWIAJĄCYCH KORZYSTANIE Z OBIEKTU BUDOWLANEGO LUB JEGO CZĘŚCI, W SPOSÓB ZGODNY Z PRZEZNACZENIEM, JEDNAKŻE OCENĘ ICH WYSTĘPOWANIA USTAWODAWCA POZOSTAWIŁ WŁAŚCIWYM ORGANOM ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEJ I NADZORU BUDOWLANEGO. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU A. Z. DOMAGAŁ SIĘ UCHYLENIA DECYZJI ORGANÓW OBU INSTANCJI I ZASĄDZENIA KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ DECYZJOM, ŻE NARUSZAJĄ: 1) ART. 78 UST.1 USTAWY POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, IŻ UŻYTE TAM POJĘCIE: "LOKAL MIESZKALNY LUB DOM" ODNOSI SIĘ DO KAŻDEGO LOKALU MIESZKALNEGO BEZ WZGLĘDU NA JEGO POWIERZCHNIĘ MIESZKALNĄ, STAN TECHNICZNY I FAKTYCZNĄ MOŻLIWOŚĆ ZAMIESZKIWANIA W NIM; 2) PRZEPISY PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ TJ.: - ART. 113 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 140 K.P.A. POPRZEZ SPROSTOWANIE DECYZJI, KTÓREJ ORGAN ADMINISTRACJI NIE WYDAŁ, CO DOPROWADZIŁO DO POMINIĘCIA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY ZARZUTU PODNIESIONEGO PRZEZ STRONĘ W ODWOŁANIU, CO STANOWI Z KOLEI NARUSZENIE ART. 107 K.P.A.; - ART. 7. ART. 8, ART. 9, ART. 10 I ART. 11 I ART. 77 K.P.A. M.IN. POPRZEZ BRAK WNIKLIWEGO WYJAŚNIENIA SPRAWY (NARUSZENIE ZASADY PRAWDY MATERIALNEJ). W OCENIE SKARŻĄCEGO UZASADNIENIE DECYZJI ORGANU ODWOŁAWCZEGO WSKAZUJE, ŻE JEGO CZYNNOŚĆ WCALE NIE BYŁA SPROSTOWANIEM, A SWOISTĄ INTERPRETACJĄ DECYZJI ORGANU NIŻSZEJ INSTANCJI. SKORO - JAK WSKAZUJE ORGAN ODWOŁAWCZY - ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI CHCIAŁ POWOŁANIEM SIĘ NA ART. 138 K.P.A. WYRAZIĆ, ŻE WYKONUJE ZALECENIA OPISANE WE WCZEŚNIEJSZEJ DECYZJI ORGANU ODWOŁAWCZEGO, TO NIE MAMY DO CZYNIENIA Z OCZYWISTĄ OMYŁKA PISARSKĄ, A Z BŁĘDNYM ŚWIADOMYM DZIAŁANIEM. NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI, IŻ ART. 74 USTAWY ZAWIERA GENERALNĄ ZASADĘ PRAWA STRAŻAKA DO "LOKALU MIESZKALNEGO". ABY UZNAĆ, ŻE PRAWO DO LOKALU MIESZKALNEGO ZOSTAŁO STRAŻAKOWI ZAPEWNIONE, MUSZĄ ZAISTNIEĆ PRZESŁANKI OKREŚLONE W USTAWIE; LOKAL MUSI ZNAJDOWAĆ SIĘ W MIEJSCOWOŚCI PEŁNIENIA SŁUŻBY LUB W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ (ART. 74 UST. 1), LOKAL MUSI POSIADAĆ ODPOWIEDNIĄ POWIERZCHNIĘ MIESZKALNĄ (ART. 76 UST 1), PONADTO LOKAL TEN MUSI ZASPOKAJAĆ POTRZEBY MIESZKANIOWE STRAŻAKA, PRZEZ CO NALEŻY ROZUMIEĆ MOŻLIWOŚĆ ZAMIESZKANIA W NIM - MUSI BYĆ W ODPOWIEDNIM STANIE TECHNICZNYM I PRAWNYM. RÓWNIEŻ ART. 78 USTAWY WYRAŹNIE MÓWI O POSIADANIU LOKALU MIESZKALNEGO. ZWAŻYWSZY NA UMIEJSCOWIENIE OBU TYCH ZAPISÓW W JEDNEJ JEDNOSTCE REDAKCYJNEJ USTAWY, TOŻSAMOŚĆ REGULOWANEJ MATERII NIE SPOSÓB PRZYJĄĆ, IŻ W ART. 78 USTAWY POJECIE LOKALU MIESZKALNEGO NIE JEST TOŻSAME Z POJĘCIEM LOKALU MIESZKALNEGO UŻYTYM W ART. 74 USTAWY. STANOWISKO TAKIE ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W UTRWALONEJ LINII ORZECZNICZEJ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (NP. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W OLSZTYNIE Z DNIA 21 MAJA 2008 R. II SA/OL 157/08). W PODOBNYM DUCHU WYPOWIEDZIAŁ SIĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY WE WROCŁAWIU, W WYROKU Z DNIA 5 LISTOPADA 2004 R. LI SA/WR 2764/03, W ODNIESIENIU DO FUNKCJONARIUSZY POLICJI. CO WAŻNE W OPINII PRAWNEJ DOTYCZĄCEJ W/W WYROKU BIURO PRAWNE KGP PRZYJĘŁO POWYŻSZĄ ARGUMENTACJĘ, UZNAJĄC ZA NIECELOWE WNOSZENIE SKARGI KASACYJNEJ (BIULETYN PRAWNY KGP NR1 (24)-2005). PONADTO BŁĘDNA WYKŁADNIA ART. 78 USTAWY POLEGA NA PRZYJĘCIU, IŻ POJĘCIE POSIADANIA LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU ODNOSI SIĘ DO SYTUACJI W KTÓREJ STRAŻAK JEST WSPÓŁWŁAŚCICIELEM LUB WSPÓŁUŻYTKOWNIKIEM LOKALU Z INNYMI OSOBAMI. POWOŁUJĄC SIĘ NA PRZEPISY PRAWA CYWILNEGO SKARŻĄCY PODKREŚLIŁ, ŻE POMIĘDZY POJĘCIEM POSIADANIA I WSPÓŁPOSIADANIA ISTNIEJE ZASADNICZA DYSTYNKCJA, KTÓRA UNIEMOŻLIWIA UTOŻSAMIANIE TYCH DWÓCH POJĘĆ. RÓŻNICE TE SĄ SZCZEGÓLNIE ISTOTNE, KIEDY PAMIĘTA SIĘ, ŻE GENERALNĄ ZASADĄ PRZYJĘTĄ W USTAWIE O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ JEST ZAPEWNIENIE STRAŻAKOWI LOKALU MIESZKALNEGO - CZYLI ZASPOKOJENIE JEGO POTRZEB MIESZKANIOWYCH. SKORO NIE ZACHODZI JEDNA Z KUMULATYWNYCH PRZESŁANEK UZASADNIAJĄCYCH ODMOWĘ WYPŁATY RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU, TO NIE MA PODSTAW DO TAKIEGO DZIAŁANIA. ZDANIEM SKARŻĄCEGO ORGANY NIE DOKONAŁY PEŁNEJ I WNIKLIWEJ ANALIZY SPRAWY. SPOSÓB WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, WSKAZANE UCHYBIENIA I POMINIĘCIE PRZEZ ORGAN CZĘŚCI ZARZUTÓW STRONY, STANOWIĄ RÓWNIEŻ NARUSZENIE ART. 9, ART. 10 I ART. 11 K.P.A. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KOMENDANT WOJEWÓDZKI PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁ SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO. ZWRÓCIŁ PRZY TYM UWAGĘ, ŻE TEZY ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH DOTYCZĄCYCH PRZYZNAWANIA POMOCY FINANSOWEJ NA UZYSKANIE LOKALU NIE MOGĄ BYĆ STOSOWANE BEZPOŚREDNIO W SPRAWACH RÓWNOWAŻNIKA. PRAWO DO PRZYDZIAŁU LOKALU MIESZKALNEGO ZOSTAŁO OKREŚLONE JAKO PRAWO DO LOKALU O OKREŚLONEJ POWIERZCHNI, NATOMIAST PRAWO DO RÓWNOWAŻNIKA PIENIĘŻNEGO ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO ZOSTAŁO ZWIĄZANE Z TYM, ŻE STRAŻAK LUB CZŁONKOWIE JEGO RODZINY NIE POSIADAJĄ LOKALU MIESZKALNEGO. ZAZNACZYŁ RÓWNIEŻ, ŻE POSIADACZ SAMOISTNY NIE TRACI POSIADANIA PRZEZ TO, ŻE ODDAJE DRUGIEMU RZECZ W POSIADANIE ZALEŻNE. ORGAN ODRZUCIŁ ZARZUTY DOTYCZĄCE WADLIWOŚCI POSTĘPOWANIA. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA JEST ZASADNA. PRZEPIS ART. 74 UST. 1 USTAWY O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ STANOWI, ŻE STRAŻAKOWI MIANOWANEMU NA STAŁE PRZYSŁUGUJE PRAWO DO LOKALU MIESZKALNEGO W MIEJSCOWOŚCI, W KTÓREJ PEŁNI SŁUŻBĘ LUB W MIEJSCOWOŚCI POBLISKIEJ Z UWZGLĘDNIENIEM LICZBY CZŁONKÓW RODZINY ORAZ ICH UPRAWNIEŃ WYNIKAJĄCYCH Z PRZEPISÓW ODRĘBNYCH. ZA CZŁONKA RODZINY STRAŻAKA UWAŻA SIĘ MAŁŻONKA ORAZ DZIECI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 67 UST. 2 USTAWY A TAKŻE POZOSTAŁYCH NA JEGO WYŁĄCZNYM UTRZYMANIU LUB JEŻELI ZE WZGLĘDU NA WIEK, INWALIDZTWO ALBO INNE OKOLICZNOŚCI NIEZDOLNOŚCI DO WYKONYWANIA ZATRUDNIENIA ZA RODZICÓW STRAŻAKA UWAŻA SIĘ TAKŻE OJCZYMA I MACOCHY ORAZ ZA CZŁONKA RODZINY UWAŻA SIĘ TAKŻE OSOBĘ PRZYSPOSOBIONĄ (ART. 75 USTAWY). PRZYSŁUGUJĄCA STRAŻAKOWI NORMA ZAKWATEROWANIA TO ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 76 UST. 2 USTAWY STANOWI 7 DO 10 M² NA OSOBĘ. Z AKT SPRAWY JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE UMOWĄ DAROWIZNY Z DNIA 15 KWIETNIA 1998 R. A. Z. OTRZYMAŁ NA ZASADACH WSPÓŁWŁASNOŚCI 44/56 CZĘŚCI ZABUDOWANEJ NIERUCHOMOŚCI WE WSI Ł. NA DZIAŁKACH NR [...] I [...]. W SKŁAD NIERUCHOMOŚCI WCHODZI DOM MIESZKALNY O POWIERZCHNI 33,83 M² SKŁADAJĄCY SIĘ Z DWÓCH POKOI O POWIERZCHNI 11,60 M² I 22,23 M². JEDEN Z POKOI Z PRAWEM DOŻYWOTNIEGO UŻYTKOWANIA KUCHNI, ŁAZIENKI I W.C. ZAJMUJE MATKA SKARŻĄCEGO Ł. Z. NIEZALEŻNIE OD TEGO, ŻE ORGAN NIE WYJAŚNIŁ CZY Ł. Z. JEST NA WYŁĄCZNYM UTRZYMANIU A. Z. TO I TAK SUMUJĄC POWIERZCHNIĘ MIESZKANIA A NASTĘPNIE DZIELĄC TĄ POWIERZCHNIĘ PRZEZ 5 TYLE BOWIEM LICZY NORMA PRZYSŁUGUJĄCA A. Z. BEZ MATKI NA JEDNĄ OSOBĘ PRZYPADA MNIEJSZA OD MINIMALNEJ POWIERZCHNIA MIESZKANIOWA, CO OZNACZA, IŻ SKARŻĄCY NIE POSIADA LOKALU MIESZKALNEGO O POWIERZCHNI DO KTÓREJ JEST UPRAWNIONY NA PODSTAWIE USTAWY O PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ. STOSOWNIE DO ART. 78 UST. 1 USTAWY, SKARŻĄCEMU PRZYSŁUGUJE RÓWNOWAŻNIK PIENIĘŻNY ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO O POWIERZCHNI DO KTÓREJ JEST UPRAWNIONY NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY. PRAWA DO RÓWNOWAŻNIKA ZA BRAK LOKALU MIESZKALNEGO STRAŻAK NIE TRACI JEDYNIE UZYSKUJĄC LOKAL O POWIERZCHNI MNIEJSZEJ NIŻ POWIERZCHNIA DO KTÓREJ BYŁ UPRAWNIONY CHYBA, ŻE ZACHODZI PRZYPADEK O JAKIM MOWA W ART. 76 UST. 4 PKT 1 USTAWY, CO W SPRAWIE NINIEJSZEJ NIE MA ZASTOSOWANIA. RÓWNOWAŻNIK PRZYSŁUGUJE STRAŻAKOWI NIE TYLKO WÓWCZAS KIEDY NIE MA ON W OGÓLE MIESZKANIA ALE TAKŻE WÓWCZAS KIEDY NIE MA ON LOKALU MIESZKALNEGO O POWIERZCHNI DO KTÓREJ JEST UPRAWNIONY. MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 145 § 1 UST. 1 LIT. A) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH UZASADNIA ART. 200 P.P.S.A. WOBEC TREŚCI WYROKU SĄD ORZEKŁ W TRYBIE ART. 152 P.P.S.A.