VII SA/Wa 35/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi B. S. i S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] lipca 2010r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. nr 156 z 2006r. poz. 1118 z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu sprawy budowy ogrodzenia na działce nr ew. [...] we wsi P., gmina R. - nakazał S. S. i B. S. całkowitą rozbiórkę ogrodzenia działki od strony ulicy D. W uzasadnieniu organ podał, że podczas czynności kontrolnych w sprawie budowy ogrodzenia od strony ulicy D., przeprowadzonych w dniu 23 kwietnia 2010r. na terenie działki nr ew. [...] we wsi P., stwierdzono prowadzenie robót budowlanych. Podczas oględzin inwestorzy przedłożyli zgłoszenie, dokonane do Starostwa Powiatowego w P. w dniu 26 sierpnia 2008r. Zakres zgłoszenia obejmował m.in. budowę ogrodzenia. Starosta P. nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia (art. 30 ust. 5 i 6 Prawa budowlanego). Zgodnie z rysunkami będącymi załącznikiem do zgłoszenia, ogrodzenie miało być zlokalizowane w obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy D., znajdującej się w odległości 7,5m od osi drogi, która została oznaczona na mapie geodezyjnej będącej załącznikiem do zgłoszenia. W trakcie oględzin stwierdzono, że ogrodzenie jest realizowane w odległości ok. 1.35 m od istniejącego słupa. Z projektu zagospodarowania terenu działki, będącego załącznikiem do zgłoszenia robót budowlanych, na którym wskazano miejsce usytuowania ogrodzenia wynika, że miało ono być usytuowane w odległości ok. 3 m od słupa w stosunku, do którego dokonano pomiaru podczas przeprowadzonej na gruncie kontroli. W związku z tymi ustaleniami organ I instancji, postanowieniem z [...].05.2010r. wstrzymał roboty budowlane oraz nakazał inwestorom przedstawić w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzację geodezyjną uwzględniającą usytuowanie ogrodzenia w stosunku do obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy D. Inwestorzy przedłożyli inwentaryzację geodezyjną powykonawczą ogrodzenia. Jednak na przedłożonej mapie geodeta nie oznaczył linii rozgraniczającej, pomimo nałożonego w postanowieniu obowiązku, co miało pozwolić na jednoznaczne ustalenie czy nie zostały naruszone warunki zgłoszenia. W tej sytuacji organ dokonała samodzielnej analizy dokumentacji geodezyjnej. Wskazał, że oznaczona na mapie będącej załącznikiem do zgłoszenia, linia projektowanego ogrodzenia pokrywa się z zaznaczoną również na załączniku linią rozgraniczającą ulicy D., która przebiega w odległości 10 metrów od zaznaczonej linii zabudowy, w której znajduje się istniejący na działce budynek oraz 7,5 m od osi drogi. Takie same parametry wynikają z przedłożonego przez inwestorów wypisu i wyrysu z obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R. Porównując powyższe z przedłożoną w dniu 28 czerwca 2010r. geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą ogrodzenia organ stwierdził, że inwestorzy naruszyli warunki określone w zgłoszeniu. Wykonane ogrodzenie zostało usytuowane w odległości ok. 13 m od linii istniejącego budynku, który jest zlokalizowany w obowiązującej linii zabudowy, zatem o około 3 m przekroczona została linia rozgraniczająca od miejsca, w którym zgodnie z załącznikiem graficznym do zgłoszenia miało być zlokalizowane odrodzenie,. Nadto organ stwierdził, że porównując mapę będącą załącznikiem do zgłoszenia, z przedłożoną geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą i przyjmując jako punkt odniesienia istniejący wodociąg, to przebieg wykonanego ogrodzenia znacznie różni się od projektowanego. Na załączniku do zgłoszenia ogrodzenie zostało zaprojektowane pomiędzy wodociągiem, a istniejącym na działce budynkiem, natomiast z inwentaryzacji geodezyjnej wynika, że zostało ono przesunięte w stronę ulicy, gdyż to wodociąg znajduje się teraz pomiędzy ogrodzeniem, a istniejącym na działce budynkiem. W trakcie kontroli na gruncie dokonano pomiaru od istniejącego w drodze słupa do budowanego ogrodzenia. Odległość ta wynosi 1.35 m, podczas gdy z mapy będącej załącznikiem do zgłoszenia wynikało, że odległość ta miała wynosić ok. 3 m. W konkluzji organ stwierdził, że wprawdzie inwestorzy wykonali ogrodzenie na podstawie skutecznego zgłoszenia, dokonanego w dniu 26.08.2008r. do Starosty P., jednak w sposób istotnie odbiegający od jego warunków. Naruszyli tym samym przepisy prawa miejscowego - Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego części terenów położonych we wsi D., D., [...] - obszar I, zatwierdzonego Uchwalą nr [...], Rady Gminy R. z dnia [...] października 2005r. określone w rozdziale 5.2 dotyczącym ogrodzeń. W § 22 ust. 1 pkt 1 planu określono, że: “Ustala się następujące zasady sytuowania ogrodzeń: 1) ogrodzenia nie mogą przekraczać wyznaczonych linii rozgraniczających dróg". Obecne usytuowanie ogrodzenia jest niezgodne z dokonanym zgłoszeniem, a przekroczenie obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy, powoduje jego niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Natomiast powoływane przez inwestorów decyzje Starosty P. z dnia [...].01.2007r. oraz z dnia [...].04.2010r. dotyczące zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej - uzgadniają lokalizację zjazdu, a nie miejsce usytuowania ogrodzenia. Na załączniku graficznym do wypisu z planu miejscowego w odległości 10 m od linii zabudowy znajduje się linia rozgraniczająca, co wynika również z § 21 ust. 1 pkt 1 ww. planu, który określa nieprzekraczalne odległości linii zabudowy od linii rozgraniczających dróg - 10 m od dróg KZ i KL. Ulica D. jest drogą zbiorczą o symbolu 2KZ w związku z tym linia rozgraniczająca znajduje się w odległości 10m od linii zabudowy, co pokrywa się z załącznikiem graficznym do zgłoszenia, na którym ogrodzenie miało być usytuowane właśnie w linii rozgraniczającej znajdującej się w odległości 10 m od linii zabudowy. W związku z powyższymi ustaleniami, na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego oraz biorąc pod uwagę, że nałożenie obowiązku przesunięciu obiektu budowlanego trwale związanego z gruntem przekracza uprawnienia organu nadzoru budowlanego wynikające z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 45/07), organ wobec braku możliwości doprowadzenia do zgodności z przepisami, nakazał rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli B. i S. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2010r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania B. i S. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2010r., nakazującej całkowitą rozbiórkę ogrodzenia od ul. D. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że zaskarżona decyzja zapadła w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 właściwy organ w drodze decyzji: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 art. 51 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Omawiany przepis znajduje zastosowanie do stanów faktycznych, w których nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa. Wówczas organ jest obowiązany wydać decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, a w przypadku szczególnym może także nakazać przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego. Decyzja taka kończy postępowanie naprawcze. Przedmiotowe ogrodzenie powstało na działce zabudowanej, co powoduje, że nie jest ono samodzielnym obiektem budowlanym, a jedynie urządzeniem budowlanym związanym z istniejącymi na działce obiektami. Oznacza to, że zrealizowane roboty budowlane prawidłowo zostały ocenione przez organ powiatowy w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Obowiązujący na działce o nr ew. [...] we wsi P., gm. R. plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty Uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...].10.2005r. określa w § 98 ustalenia szczegółowe dla terenu drogi 2KZ ulicy D. Zgodnie z tym przepisem szerokość linii rozgraniczającej drogę winna wynosić 12-15 m. natomiast zalecana szerokość jezdni: 6-7 m. Organ powiatowy słusznie wskazał, że zgodnie ze zgłoszeniem ogrodzenie miało być zlokalizowane w obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy D. znajdującej się w odległości 7.5 m od osi drogi, natomiast oględziny wykazały, iż linia ta została przekroczona. Było to istotne odstępstwo od zgłoszonego przebiegu ogrodzenia i uzasadniało nakaz dokonania całkowitej rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia, bowiem brak jest możliwości doprowadzenia go do stanu zgodnego z przepisami. Z mapy dołączonej przez inwestorów do zgłoszenia budowy wynikało, że ogrodzenie miało być usytuowane w odległości ok. 3 m od słupa, w stosunku do którego przeprowadzono pomiary podczas kontroli na gruncie, natomiast faktycznie było to 1,35 m.. Wprawdzie strona skarżąca zarzucała organowi, że nie wyjaśnił miejsca posadowienia słupa, od którego liczono odległość od ogrodzenia względem jezdni, jak i linii rozgraniczającej, jednakże zgodnie z przedłożoną dokumentacją, ulica D. jest drogą zbiorczą o symbolu 2KZ. W związku z tym linia rozgraniczająca znajduje się w odległości 10 m od linii zabudowy, co wynika również z § 21 ust. 1 pkt 1 planu zagospodarowania przestrzennego ustalającego nieprzekraczalne odległości linii zabudowy od linii rozgraniczających dróg. Nadto organ II instancji wskazał, że inwestor dokonując zgłoszenia załączył mapkę z projektowaną linią ogrodzenia, która pokrywała się z linią rozgraniczającą ulicy D. i miała się znajdować w odległości 10 m od zaznaczonej linii zabudowy. Natomiast analiza geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej wskazuje, że ogrodzenie zostało wykonane w odległości 13m od linii istniejącego budynku zlokalizowanego w obowiązującej linii zabudowy. Usytuowanie ogrodzenia jest niezgodne z dokonanym zgłoszeniem, a w związku z przekroczeniem obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy, stoi również w sprzeczności z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego części terenów położonych we wsi D. - zatwierdzonym Uchwalą Rady Gminy R. z dnia [...].10.2005r., gdzie w § 22 ust. 1 pkt 1 określono, że ogrodzenia nie mogą przekraczać wyznaczonej linii rozgraniczającej ulicy. Inwestorzy podnosili, iż w związku z budową ogrodzenia uzyskali decyzję zarządcy drogi wydaną w sprawie zezwolenia na lokalizacje zjazdu na drogę powiatową, tj. ul. D., jednak zgoda Starosty P. na lokalizację zjazdu na drogę powiatową nie legalizowała przebiegu ogrodzenia. Organ nadzoru budowlanego odnosząc się do argumentu zawartego w odwołaniu o ewentualnym wykupie części działki, na której została umiejscowiona sieć wodociągowa, wskazał, że nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów wynikłych z prawa własności. Jeśli lokalizacja sieci wodociągowej narusza prawo własności, to stronie przysługuje powództwo do sądu powszechnego. Organ w konkluzji stwierdził, że lokalizacja przedmiotowego ogrodzenia stoi w oczywistej kolizji z siecią wodociągową, jest niezgodna ze zgłoszeniem oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. B. i S. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego P. z dnia [...] lipca 2010 r. nakazującą rozbiórkę ogrodzenia. Domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, a także decyzji PINB w P. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nadto stwierdzenia, iż: - wydane decyzje naruszają art. 7 i 77 kpa oraz wyrażoną w art. 8 kpa zasadę pogłębiania zaufania obywatela do Państwa w stopniu, który wymaga ich uchylenie, - stwierdzenia, iż decyzje naruszają art. 51 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż zostały spełnione przesłanki do orzeczenia nakazu rozbiórki ogrodzenia oraz przepis art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, - stwierdzenia, iż obowiązujący na działce o nr ew. [...] we wsi P. plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty Uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...].10.2005 r., określający w § 98 szerokość linii rozgraniczającej drogę 2KZ ulicy D. na 12-15 m, nie powinien mieć zastosowania w sprawie, albowiem zbyt daleko ingeruje w prawo własności i jest rażąco sprzeczny z zasadami ochrony własności prywatnej i proporcjonalności wynikającymi z art. 2 i 21 Konstytucji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że inwestorzy przed przystąpieniem do budowy ogrodzenia dokonali zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w P. w dniu 26 sierpnia 2008 r. Zakres zgłoszenia obejmował m.in. budowę ogrodzenia. Starosta P. nie wniósł sprzeciwu w ustawowo określonym trybie i terminie. W związku z budową ogrodzenia okazało się, iż na należącej do inwestorów działce nr ew. [...], Gminne [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. wybudowało bez ich zgody sieć wodociągową, która koliduje z przebiegiem ogrodzenia. W związku z tym inwestorzy dokonali korekty przebiegu ogrodzenia. Jednocześnie uzyskali decyzję zarządcy drogi - Starosty P., wydaną w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu na drogę powiatową - ulicę D. we wsi P. (decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r.). W zezwoleniu tym na mapie stanowiącej jego załącznik zaznaczono dopuszczalny zjazd na drogę publiczną z uwzględnieniem ogrodzenia, już po przesunięciu jego przebiegu, uzasadnionym dostrzeżoną kolizją z siecią wodociągową. Organ II instancji naruszył art. 7 i 77 k.p.a. - dokonując ustaleń faktycznych, pominął zupełnie rolę wadliwej działalności organu architektoniczno - budowlanego, którego oczywiste zaniedbanie doprowadziło do powstania kolizji pomiędzy budowlanym ogrodzeniem, zgłoszonym organowi, a wybudowaną wcześniej bez zgody właścicieli nieruchomości siecią wodociągową. W sytuacji gdy organy miały informację od właścicieli działki, iż nie dawali zgody na budowę sieci wodociągowej - to powinny potraktować ją jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia na budowę wodociągu. Zamiast tego organy zignorowały tę informację i orzekły rozbiórkę ogrodzenia, premiując niezgodne z prawem działanie Gminnego [...] SP. z o.o. z siedzibą w R. Taka sytuacja narusza w ocenie skarżących zasadę prowadzenia postępowań w sprawie w sposób pozwalający na budowanie zaufania obywatela do administracji i Państwa (art. 8 k.p.a.). Organ II instancji nie sprostał wymogom wynikającym z art. 7 i 77 k.p.a. również dlatego, że nie dokonał weryfikacji w terenie, lokalizacji ogrodzenia działki w stosunku do obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy D., znajdującej się w odległości 7,5m od osi ogrodzenia. Było to istotą zgłoszonego w odwołaniu zarzutu, gdzie wskazywano na błędy w pomiarach stanowiących podstawę wydania decyzji. Strona podnosiła przy tym kwestię ewentualnych niedokładności wynikających z konfrontacji pomiarów na "papierze" i pomiarów dokonywanych "od słupa", zamiast od granic działki. Podnoszono również zagadnienie niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności, polegające na wyłączeniu z możliwości zabudowy znacznej części należącej do skarżących działki nr ew. [...], w sytuacji, gdy ta część nieruchomości, nigdy nie będzie wykorzystana przez zarządcę drogi w jakikolwiek sposób. Naruszenie prawa procesowego w postaci błędnych i niepełnych ustaleń faktycznych wywodzili z faktu, iż ocenę odległości (o którą zostało przesunięte ogrodzenie, tak aby uniknąć kolizji z siecią wodociągową), organy wywiodły jedynie z porównywania oznaczeń na mapie, stanowiącej część inwentaryzacji powykonawczej ogrodzenia, z mapą załączoną do zgłoszenia budowy ogrodzenia. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga nie jest zasadna. Nie ulega wątpliwości, iż w omawianej sprawie miała miejsce budowa z istotnymi odstępstwami od dokonanego przez inwestorów w dniu 26 sierpnia 2008r. - w Starostwie Powiatowym w P. - zgłoszenia zamiaru wybudowania ogrodzenia na działce nr ew. [...] we wsi P., gmina R. Organ prawidłowo ustalił, że wprawdzie inwestorzy wykonali ogrodzenie na podstawie skutecznego zgłoszenia, ale w sposób istotnie odbiegający od jego warunków. Dlatego kwestią sporną była możliwość zalegalizowania takich odstępstw, w kontekście możliwości przewidzianych w art. 51 Prawa budowlanego, który miał w tej sprawie zastosowanie. Dokonana przez organ analiza rysunków będących załącznikiem do zgłoszenia wykonania ogrodzenia wskazywała, że miało być ono zlokalizowane w obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy D., znajdującej się w odległości 7,5m od osi drogi, która została oznaczona na mapie geodezyjnej będącej załącznikiem do zgłoszenia. Nadto z projektu zagospodarowania terenu działki, będącego załącznikiem do zgłoszenia robót budowlanych, na którym wskazano miejsce usytuowania ogrodzenia wynikało, że miało ono być usytuowane w odległości ok. 3 m od słupa w stosunku, do którego dokonano pomiaru podczas przeprowadzonej na gruncie kontroli. W trakcie oględzin, organ nadzoru budowlanego I instancji stwierdził, że ogrodzenie zostało zrealizowane w odległości ok. 1.35 m od istniejącego słupa. Inwestorzy przedłożyli na żądanie organu inwentaryzację geodezyjną powykonawczą ogrodzenia. Jednak na przedłożonej mapie geodeta nie oznaczył linii rozgraniczającej, pomimo nałożonego w postanowieniu obowiązku, co miało pozwolić na jednoznaczne ustalenie czy nie zostały naruszone warunki zgłoszenia. Mimo to , wbrew twierdzeniem skarżących ustalenia faktyczne organu co do przebiegu ogrodzenia względem linii rozgraniczających były prawidłowe. Oznaczona na mapie będącej załącznikiem do zgłoszenia, linia projektowanego ogrodzenia pokrywała się z zaznaczoną na tym załączniku linią rozgraniczającą ulicy D., która przebiega w odległości 10 metrów od zaznaczonej linii zabudowy, w której znajduje się istniejący na działce budynek inwestorów oraz 7,5 m od osi drogi. Takie same parametry wynikały z przedłożonego przez inwestorów wypisu i wyrysu z obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R. Porównując dokumentację dołączoną do zgłoszenia z przedłożoną przez inwestorów geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą ogrodzenia, organ słusznie stwierdził, że inwestorzy naruszyli warunki określone w zgłoszeniu. Wykonane ogrodzenie zostało usytuowane w odległości ok. 13 m od linii istniejącego budynku, który jest zlokalizowany w obowiązującej linii zabudowy, zatem o około 3 m przekroczona została linia rozgraniczająca od miejsca, w którym zgodnie z załącznikiem graficznym do zgłoszenia miało być zlokalizowane ogrodzenie. Porównanie mapy będącej załącznikiem do zgłoszenia, z przedłożoną geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą, w odniesieniu do istniejącego wodociągu dowodzi, że przebieg wykonanego ogrodzenia różni się od zaprojektowanego. Na załączniku do zgłoszenia ogrodzenie zostało zaprojektowane pomiędzy wodociągiem, a istniejącym na działce budynkiem, natomiast z inwentaryzacji geodezyjnej wynika, że zostało ono przesunięte w stronę ulicy, a wodociąg znajduje obecnie pomiędzy ogrodzeniem a budynkiem. Takie odstępstwo od zgłoszenia spowodowało naruszenie przepisów prawa miejscowego to jest - Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego części terenów położonych we wsi D. D., [...] - obszar I, zatwierdzonego Uchwalą nr [...], Rady Gminy R. z dnia [...] października 2005r. określone w rozdziale 5.2 dotyczącym ogrodzeń. W § 22 ust. 1 pkt 1 planu określono, że: “Ustala się następujące zasady sytuowania ogrodzeń: 1) ogrodzenia nie mogą przekraczać wyznaczonych linii rozgraniczających dróg". Obowiązujący zapis prawa miejscowego wiąże organ stosujący prawo i nie może być pominięty z tego powodu, że w ocenie strony ingeruje w prawo własności i jest rażąco sprzeczny z zasadami ochrony własności prywatnej i proporcjonalności wynikającymi z art. 2 i 21 Konstytucji. Wykonane w sposób niezgodny ze zgłoszeniem ogrodzenie spowodowało przekroczenie obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy, co z kolei zrodziło niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na załączniku graficznym do wypisu z planu miejscowego w odległości 10 m od linii zabudowy znajduje się linia rozgraniczająca, co wynika również z § 21 ust. 1 pkt 1 ww. planu, który określa nieprzekraczalne odległości linii zabudowy od linii rozgraniczających dróg - 10 m od dróg KZ i KL. Ulica D. jest drogą zbiorczą o symbolu 2KZ w związku z tym linia rozgraniczająca znajduje się w odległości 10m od linii zabudowy, jak wskazano w załączniku graficznym do zgłoszenia, na którym ogrodzenie miało być usytuowanie właśnie w linii rozgraniczającej znajdującej się w odległości 10 m od linii zabudowy. W związku z powyższymi ustaleniami, na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego nie było możliwe nałożenie obowiązku przesunięcia ogrodzenia, gdyż byłoby to w istocie nakazanie jego rozbiórki. Dlatego organ wobec braku możliwości doprowadzenia przedmiotowego ogrodzenia do zgodności z przepisami, musiał nakazać jego rozbiórkę. Wprawdzie strona skarżąca zarzucała organowi, że nie wyjaśnił miejsca posadowienia słupa, od którego liczono odległość ogrodzenia względem jezdni, jak i linii rozgraniczającej, jednakże wskazanie przez organ nadzoru wielu odniesień (w zakresie odległości od budynku , odległości od wodociągu) ewidentnie wskazuje na przebieg wyznaczonej linii rozgraniczającej ulicy D. względem ogrodzenia. Tym samym przekroczenie obowiązującej linii rozgraniczającej ulicy, naruszyło również Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego części terenów położonych we wsi D. - zatwierdzonym Uchwalą Rady Gminy R. z dnia [...].10.2005r., gdzie w § 22 ust. 1 pkt 1 określono, że ogrodzenia nie mogą przekraczać wyznaczonej linii rozgraniczającej ulicy. Organ nadzoru budowlanego prawidłowo ocenił zawarty w odwołaniu zarzut o ewentualnym wykupie części działki, na której została umiejscowiona sieć wodociągowa, wskazując, że nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów wynikłych z prawa własności, a jeśli lokalizacja sieci wodociągowej narusza prawo własności, to stronie przysługuje powództwo do sądu powszechnego. Poza tym słusznie organy podnosiły, że uzyskanie przez inwestorów decyzji zarządcy drogi - Starosty P. - wydanej w sprawie zezwolenia na lokalizacje zjazdu na drogę powiatową, tj. ul. D., w żaden sposób nie legalizuje przebiegu ogrodzenia wykonanego niezgodnie ze zgłoszeniem. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.