I SA/Gd 352/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Ł. W. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 7 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W DNIU 11 PAŹDZIERNIKA 2010 R., ZOSTAŁ ZŁOŻONY DO MINISTRA FINANSÓW PRZEZ L.W. WNIOSEK UZUPEŁNIONY W DNIU 23 GRUDNIA 2010 R., O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE DOTYCZĄCEJ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG W ZAKRESIE STAWKI PODATKU OBOWIĄZUJĄCEJ PRZY DOSTAWIE DZIAŁEK NIEZABUDOWANYCH. W PRZEDMIOTOWYM WNIOSKU ORAZ JEGO UZUPEŁNIENIU, PRZEDSTAWIONO NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: SKARŻĄCY JEST ROLNIKIEM, KTÓRY NIE JEST I W PRZESZŁOŚCI NIE BYŁ PODATNIKIEM VAT - CZYNNYM. W DNIU 25 STYCZNIA 2010 R., NABYŁ WRAZ Z BRATEM NIEZABUDOWANE DZIAŁKI OZNACZONE NUMERAMI [...] O OBSZARZE 0,3001 HA I [...] O OBSZARZE 0,4075 HA. NABYWANE DZIAŁKI LEŻĄ NA TERENIE, DLA KTÓREGO BRAK JEST OBOWIĄZUJĄCEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. W EWIDENCJI GRUNTÓW DZIAŁKI TE SĄ OKREŚLONE JAKO DZIAŁKI ROLNE, A W STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO TEREN TEN OKREŚLONO JAKO TEREN PREDYSPONOWANY DO ROZWOJU WIELOFUNKCYJNEGO. DLA DZIAŁEK TYCH ZOSTAŁA ZAŁOŻONA NOWA KSIĘGA WIECZYSTA. NIEZABUDOWANĄ DZIAŁKĘ GRUNTU NR [...] SKARŻĄCY SPRZEDAŁ W DNIU 21 KWIETNIA 2010 R., NATOMIAST NIEZABUDOWANĄ DZIAŁKĘ GRUNTU NR [...] W DNIU 10 CZERWCA 2010 R. W WYDANYM W DNIU 30 MARCA 2010 R., PRZEZ STAROSTWO WYPISIE Z REJESTRU GRUNTÓW WRAZ Z WYRYSEM Z MAPY EWIDENCYJNEJ, ZAOPATRZONYMI W KLAUZULĘ, IŻ DOKUMENTY TE STANOWIĄ PODSTAWĘ DO WPISU DO KSIĘGI WIECZYSTEJ DLA DZIAŁKI NR [...], DZIAŁKA TA OZNACZONA JEST JAKO PASTWISKO TRWAŁE - SYMBOL "PS IV". DZIAŁKI ZOSTAŁY SPRZEDANE BEZ DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZADANO NASTĘPUJĄCE PYTANIE: CZY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO SKARŻĄCEGO, ŻE W PRZYPADKU SPRZEDAŻY PRZEDMIOTOWYCH NIEZABUDOWANYCH DZIAŁEK, ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA TERENIE, DLA KTÓREGO NIE MA OBOWIĄZUJĄCEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, NATOMIAST W STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO TEREN TEN ZOSTAŁ OKREŚLONY JAKO "TEREN PREDYSPONOWANY DO ROZWOJU WIELOFUNKCYJNEGO", A W ISTNIEJĄCEJ EWIDENCJI GRUNTÓW TEREN TEN JEST WYKAZANY JAKO GRUNTY ROLNE, RÓWNIEŻ MA ZASTOSOWANIE ZWOLNIENIE OD PODATKU NA PODSTAWIE ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, Z UWAGI NA FAKT, IŻ WYMIENIONE STUDIUM NIE JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO? ZDANIEM SKARŻĄCEGO, Z POSTANOWIEŃ ART. 9 UST. 5 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R., O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM WYNIKA, ŻE CHARAKTER DANEGO TERENU WYZNACZA MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO LUB DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, W PRZYPADKU BRAKU TAKIEGO PLANU. SKARŻĄCY WSKAZAŁ, IŻ Z UWAGI NA FAKT, ŻE SPRZEDANE DZIAŁKI NIE SĄ OBJĘTE MIEJSCOWYM PLANEM ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, ANI NIE ZOSTAŁY WYDANE W STOSUNKU DO NICH DECYZJE O WARUNKACH ZABUDOWY, KONIECZNE JEST ODWOŁANIE SIĘ, CELEM USTALENIA ZNACZENIA POJĘCIA TEREN NIEZABUDOWANY, DO ZAPISÓW ZAWARTYCH W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. W JEGO OPINII, NIE MOŻNA BAZOWAĆ W TYM ZAKRESIE NA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, KTÓRE NIE JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO, ALE AKTEM PLANOWANIA O CHARAKTERZE WEWNĘTRZNYM. ZDANIEM SKARŻĄCEGO, W ISTNIEJĄCYM STANIE PRAWNYM I FAKTYCZNYM, SPRZEDAŁ NIEZABUDOWANE DZIAŁKI GRUNTU INNE NIŻ TERENY BUDOWLANE ORAZ PRZEZNACZONE POD ZABUDOWĘ, A ZATEM PRZEPIS ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG DO TEJ SPRZEDAŻY WINIEN MIEĆ ZASTOSOWANIE I SPRZEDAŻ TYCH DZIAŁEK JEST ZWOLNIONA OD PODATKU. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC W IMIENIU MINISTRA FINANSÓW, W WYDANEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ Z DNIA 7 STYCZNIA 2011 R., ZNAK [...], UZNAŁ STANOWISKO SKARŻĄCEGO ZA NIEPRAWIDŁOWE. W TREŚCI WNIESIONEGO WEZWANIA DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA SKARŻĄCY WNIÓSŁ O ZMIANĘ WYDANEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, PONIEWAŻ DOKONANO W NIEJ BŁĘDNEJ WYKŁADNI ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄC W IMIENIU MINISTRA FINANSÓW, W ODPOWIEDZI Z DNIA 21 LUTEGO 2011 R., ZNAK [...] NA WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA POPRZEZ ZMIANĘ PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, STWIERDZIŁ BRAK PODSTAW DO ZMIANY WW. INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. W ZŁOŻONEJ ZA POŚREDNICTWEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI I JEJ ZMIANĘ POLEGAJĄCĄ NA ORZECZENIU, ŻE STANOWISKO PRZEDSTAWIONE WE WNIOSKU JEST PRAWIDŁOWE. ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI SKARŻĄCY ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ TEGO PRZEPISU, ORAZ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 14H USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA W ZWIĄZKU Z NIEZASTOSOWANIEM DYSPOZYCJI TEGO PRZEPISU I WYDANIE ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI Z NARUSZENIEM POSTANOWIEŃ ART. 120 TEJ USTAWY, STANOWIĄCEGO, ŻE ORGANY PODATKOWE DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA. NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM MINISTRA FINANSÓW, ŻE W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO I BRAKU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, CELU USTALENIA PRZEZNACZENIA GRUNTU, NALEŻY POSŁUŻYĆ SIĘ INNĄ, ISTNIEJĄCĄ NA DZIEŃ SPRZEDAŻY DOKUMENTACJĄ SPORZĄDZONĄ NA PODSTAWIE USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ TEMU TWIERDZENIU BRAK OPARCIA W POWOŁANYCH PRZEZ ORGAN PRZEPISACH ART. 4 UST. 1 I UST. 2 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R., O PLANOWANIU ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO ZARZUTÓW SKARGI MINISTER FINANSÓW STWIERDZIŁ, IŻ NIE MOGĄ ONE STANOWIĆ PODSTAWY DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ Z DNIA 7 STYCZNIA 2011 R., ZNAK [...], KTÓRA ODPOWIADA PRAWU. WNOSZĄC O ODDALENIE SKARGI W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WSKAZAŁ, ŻE ISTOTĄ SPORU W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST KWESTIA OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG SPRZEDAŻY GRUNTÓW NIEZABUDOWANYCH (DZIAŁEK OZNACZONYCH NR [...] I [...]). NA WSTĘPIE ZAZNACZONO, IŻ ZASKARŻONA INTERPRETACJA INDYWIDUALNA ZOSTAŁA WYDANA WG STANU PRAWNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO W 2010 R., TJ. WG PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCYCH W OKRESIE SPRZEDAŻY DZIAŁEK. ZGODNIE Z ART. 5 UST. 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM.), OPODATKOWANIU PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG PODLEGAJĄ ODPŁATNA DOSTAWA TOWARÓW I ODPŁATNE ŚWIADCZENIE USŁUG NA TERYTORIUM KRAJU. PRZEZ DOSTAWĘ ROZUMIE SIĘ PRZENIESIENIE PRAWA DO ROZPORZĄDZANIA TOWARAMI JAK WŁAŚCICIEL (...) - ART. 7 UST. 1 WW. USTAWY. PRZEZ TOWARY NALEŻY ROZUMIEĆ RZECZY RUCHOME, JAK RÓWNIEŻ WSZELKIE POSTACIE ENERGII, BUDYNKI I BUDOWLE LUB ICH CZĘŚCI, BĘDĄCE PRZEDMIOTEM CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG, KTÓRE SĄ WYMIENIONE W KLASYFIKACJACH WYDANYCH NA PODSTAWIE PRZEPISÓW O STATYSTYCE PUBLICZNEJ, A TAKŻE GRUNTY, O CZYM STANOWI ART. 2 PKT 6 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. Z PRZYTOCZONYCH PRZEPISÓW WYNIKA, ŻE GRUNTY SĄ TOWARAMI W ROZUMIENIU USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, A ICH SPRZEDAŻ STANOWI DOSTAWĘ TOWARÓW I JAKO TAKA PODLEGA OPODATKOWANIU. CO DO ZASADY STAWKA PODATKU - NA PODSTAWIE ART. 41 UST. 1 CYTOWANEJ USTAWY - WYNOSI 22%. JEDNAKŻE ZARÓWNO W TREŚCI WSKAZANEJ USTAWY, JAK I PRZEPISÓW WYKONAWCZYCH DO NIEJ, USTAWODAWCA PRZEWIDZIAŁ OPODATKOWANIE NIEKTÓRYCH CZYNNOŚCI STAWKAMI OBNIŻONYMI LUB ZWOLNIENIE OD PODATKU. L TAK, W ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY OKREŚLONO, ŻE ZWALNIA SIĘ OD PODATKU DOSTAWĘ TERENÓW NIEZABUDOWANYCH INNYCH NIŻ TERENY BUDOWLANE ORAZ PRZEZNACZONE POD ZABUDOWĘ. USTAWODAWCA ZWALNIAJĄC OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG DOSTAWĘ TERENÓW NIEZABUDOWANYCH INNYCH NIŻ TERENY BUDOWLANE ORAZ PRZEZNACZONE POD ZABUDOWĘ, NIE SPRECYZOWAŁ W USTAWIE, TAKIMI KRYTERIAMI NALEŻY SIĘ KIEROWAĆ PRZY USTALANIU PRZEZNACZENIA DANEGO GRUNTU. USTAWA O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NIE ZAWIERA BOWIEM DEFINICJI POJĘĆ ZAWARTYCH WE WSKAZANYM PRZEPISIE. Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW - W OCENIE ORGANU - SFORMUŁOWANIA ZAWARTE W TYM PRZEPISIE NALEŻY INTERPRETOWAĆ WEDŁUG WYKŁADNI JĘZYKOWEJ. ZASADNYM JEST TEŻ ODNIESIENIE SIĘ DO INNYCH PRZEPISÓW, KTÓRE REGULUJĄ TE KWESTIE. CELEM OKREŚLENIA, CZY DANY GRUNT JEST PRZEZNACZONY POD ZABUDOWĘ NALEŻY ODWOŁAĆ SIĘ DO PRZEPISÓW ZAWARTYCH W USTAWIE Z DNIA 27 MARCA 2003 R., O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80, POZ. 717 ZE ZM.), REGULUJĄCEJ ZASADY KSZTAŁTOWANIA POLITYKI PRZESTRZENNEJ PRZEZ JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO I ORGANY ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ. ZGODNIE Z ART. 4 UST. 1 TEJ USTAWY, USTALENIE PRZEZNACZENIA TERENU, ROZMIESZCZENIE INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO ORAZ OKREŚLENIE SPOSOBÓW ZAGOSPODAROWANIA I WARUNKÓW ZABUDOWY TERENU NASTĘPUJE W MIEJSCOWYM PLANIE ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. NATOMIAST UST. 2 TEGO ARTYKUŁU STANOWI, IŻ W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO OKREŚLENIE SPOSOBÓW ZAGOSPODAROWANIA I WARUNKÓW ZABUDOWY TERENU NASTĘPUJE W DRODZE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIU TERENU, PRZY CZYM: 1. LOKALIZACJĘ INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO USTALA SIĘ W DRODZE DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO, 2. SPOSÓB ZAGOSPODAROWANIA TERENU I WARUNKI ZABUDOWY DLA INNYCH INWESTYCJI USTALA SIĘ W DRODZE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. ZATEM O CHARAKTERZE DANEGO GRUNTU WINIEN ROZSTRZYGAĆ ODPOWIEDNI ZAPIS W MIEJSCOWYM FANIE ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, KTÓRY JAKO DOKUMENT PRAWA MIEJSCOWEGO, DECYDUJE KWALIFIKACJI GRUNTU. W SYTUACJI, GDY DLA DANEGO TERENU NIE OBOWIĄZUJE PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO I DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY, NALEŻY POSŁUŻYĆ SIĘ INNĄ ISTNIEJĄCĄ NA DZIEŃ ZAWARCIA TRANSAKCJI DOKUMENTACJĄ SPORZĄDZONĄ NA PODSTAWIE USTAWY O PLANOWANIU ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. ZGODNIE Z ART. 3 UST. 1 WW. USTAWY, KSZTAŁTOWANIE I PROWADZENIE POLITYKI PRZESTRZENNEJ NA TERENIE GMINY, W TYM UCHWALANIE STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY ORAZ MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO Z WYJĄTKIEM MORSKICH WÓD WEWNĘTRZNYCH, MORZA TERYTORIALNEGO I WYŁĄCZNEJ STREFY EKONOMICZNEJ ORAZ TERENÓW ZAMKNIĘTYCH, NALEŻY DO ZADAŃ WŁASNYCH GMINY. POLITYKA PRZESTRZENNA GMINY WYRAŻONA JEST W STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY, KTÓREGO UCHWALENIE JEST NIEZBĘDNYM ETAPEM UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. W MYŚL ART. 9 UST 1 CYT. USTAWY, W CELU OKREŚLENIA POLITYKI PRZESTRZENNEJ GMINY, W TYM LOKALNYCH ZASAD ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, RADA GMINY PODEJMUJE UCHWAŁĘ O PRZYSTĄPIENIU DO SPORZĄDZENIA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY. USTALENIA STUDIUM SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW GMINY PRZY SPORZĄDZANIU PLANÓW MIEJSCOWYCH (ART. 9 UST. 4). ZGODNIE Z ART. 14 UST. 1 W CELU USTALENIA PRZEZNACZENIA TERENÓW, W TYM DLA INWESTYCJI W CELU PUBLICZNEGO, ORAZ OKREŚLENIA SPOSOBÓW ICH ZAGOSPODAROWANIA I ZABUDOWY RADA GMINY PODEJMUJE UCHWAŁĘ O PRZYSTĄPIENIU DO SPORZĄDZENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. NATOMIAST W MYŚL ART. 14 UST. 2 PRZED PODJĘCIEM UCHWAŁY O PRZYSTĄPIENIU DO SPORZĄDZENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, WÓJT, BURMISTRZ ALBO PREZYDENT MIASTA WYKONUJE ANALIZY DOTYCZĄCE ZASADNOŚCI PRZYSTĄPIENIA DO SPORZĄDZENIA PLANU I STOPNIA ZGODNOŚCI PRZEWIDYWANYCH ROZWIĄZAŃ Z USTALENIAMI STUDIUM. STOSOWNIE DO DYSPOZYCJI ART. 15 UST. 1 WW. USTAWY PROJEKT MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO ZAWIERA CZĘŚĆ TEKSTOWĄ I GRAFICZNĄ, ZGODNIE Z ZAPISAMI STUDIUM ORAZ Z PRZEPISAMI ODRĘBNYMI, ODNOSZĄCYMI SIĘ DO OBSZARU OBJĘTEGO PLANEM. ZE WSKAZANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW ZDANIEM MINISTRA FINANSÓW WYNIKA, IŻ POMIMO, ŻE STUDIUM NIE JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO (ART. 9 UST. 5), JEGO POSTANOWIENIA SĄ BEZSPRZECZNIE WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW GMINY PRZY SPORZĄDZANIU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO TERENU. ZATEM W OCENIE MINISTRA FINANSÓW WYNIKA, IŻ O PRZEZNACZENIU DANEGO TERENU, W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO ORAZ NIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, DECYDUJE PRZEZNACZENIE TERENU OKREŚLONE W STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY. USTALENIA STUDIUM SĄ BOWIEM WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW GMINY PRZY SPORZĄDZANIU PLANÓW MIEJSCOWYCH. ANALIZUJĄC PRZEDSTAWIONY WE WNIOSKU STAN FAKTYCZNY W KONTEKŚCIE PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, NALEŻAŁO ZATEM STWIERDZIĆ, IŻ OPISANA PRZEZ SKARŻĄCEGO SPRZEDAŻ GRUNTÓW NIEZABUDOWANYCH NIE MOGŁA KORZYSTAĆ ZE ZWOLNIENIA PRZEWIDZIANEGO W ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA JEST ZASADNA. WNIOSEK TEN SĄD WYWIÓDŁ KIERUJĄC SIĘ WYDANYM PRZEZ SIEDMIU SĘDZIÓW NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W DNIU 17 STYCZNIA 2011 R., W SPRAWIE I FPS 8/10 WYROKIEM, KTÓREGO TREŚĆ W CAŁOŚCI SKŁAD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODZIELA. W WYROKU TYM SFORMUŁOWANA ZOSTAŁA TEZA, IŻ Z WYKŁADNI ART. 21 UST. 1 USTAWY Z DNIA 17 MAJA 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (DZ. U. Z 2000 R. NR 100, POZ. 1086) JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE PRZY INTERPRETACJI ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY O PODATKU VAT DOTYCZĄCEGO ZWOLNIEŃ Z TYTUŁU DOSTAWY TERENÓW INNYCH NIŻ BUDOWLANE LUB NIE PRZEZNACZONYCH POD ZABUDOWĘ DECYDUJĄCE ZNACZENIE BĘDĄ MIAŁY DANE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY DOKONAŁ TAKŻE ANALIZY PROBLEMU CZY W ŚWIETLE ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. Z 2004 R. NR 54, POZ. 535, ZE ZM.) W SYTUACJI BRAKU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO DLA KLASYFIKACJI TERENU NIEZABUDOWANEGO, WIĄŻĄCE JEST STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY. WSKAZANO, ŻE CHARAKTER WW. STUDIUM ZOSTAŁ OKREŚLONY W ART. 9 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R., O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 89, POZ. 717, ZE ZM.). Z PRZEPISU TEGO WYNIKA, ŻE W CELU OKREŚLENIA POLITYKI PRZESTRZENNEJ GMINY, W TYM LOKALNYCH ZASAD ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, RADA GMINY PODEJMUJE UCHWAŁĘ O PRZYSTĄPIENIU DO SPORZĄDZANIA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY, ZWANEGO DALEJ "STUDIUM" (UST. 1). USTALENIA STUDIUM SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW GMINY PRZY SPORZĄDZANIU PLANÓW MIEJSCOWYCH (UST. 4). STUDIUM NIE JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO (UST. 5). KATEGORYCZNE STWIERDZENIE ZAWARTE W UST. 5 CYTOWANEGO PRZEPISU, ŻE STUDIUM NIE JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO, OZNACZA UTRZYMANIE PRAWNEGO CHARAKTERU STUDIUM, KTÓRE JEST AKTEM KIEROWNICTWA WEWNĘTRZNEGO. NIENORMATYWNOŚĆ STUDIUM POWODUJE, ŻE JEGO POSTANOWIENIA NIE MOGĄ WPŁYWAĆ NA SYTUACJĘ PRAWNĄ OBYWATELI I ICH ORGANIZACJI, A WIĘC PODMIOTÓW SPOZA SYSTEMU PODMIOTÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ (T. BĄKOWSKI, USTAWA O PLANOWANIU... OP. CIT., KOMENTARZ DO ART. 9 WW. USTAWY). K. ŚWIDERSKI PODKREŚLA, ŻE STUDIUM (UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY) WIĄŻĄCE JEST JEDYNIE DLA ORGANÓW GMINY I J AKO AKT KIEROWNICTWA WEWNĘTRZNEGO NIE KSZTAŁTUJE SYTUACJI PRAWNEJ WŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI (K. ŚWIDERSKI, UWAGI NA TEMAT PRAWNYCH INSTRUMENTÓW KSZTAŁTOWANIA ŁADU PRZESTRZENNEGO PRZEZ GMINĘ, CASUS Z 2006 R., NR 3, S. 22). PODOBNY POGLĄD WYRAZIŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z DNIA 21 LISTOPADA 2000 R., SYGN. AKT II SA 106/00 (OPUBL. W: BAZA KOMPUTEROWA WYDAWNICTWA LEX NR 57193) W KTÓRYM WSKAZANO, ŻE STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY NIE MA MOCY AKTU POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO. OKREŚLA - JAKO AKT PIANISTYCZNY - JEDYNIE POLITYKĘ PRZESTRZENNĄ GMINY I WIĄŻE WEWNĘTRZNE ORGANY GMINY W ICH PLANACH PRZY SPORZĄDZANIU PROJEKTÓW PLANÓW MIEJSCOWYCH. JAKO AKT KIEROWNICTWA WEWNĘTRZNEGO (W STOSUNKACH RADA I PODPORZĄDKOWANE JEJ JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE) OKREŚLA WIĘC TYLKO KIERUNKI I SPOSOBY DZIAŁANIA ORGANÓW I JEDNOSTEK POZOSTAJĄCYCH W SYSTEMIE ORGANIZACYJNYM APARATU GMINY PRZY SPORZĄDZANIU PROJEKTU PRZYSZŁEGO MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. STUDIUM STANOWI WIĘC JEDEN Z ETAPÓW POPRZEDZAJĄCYCH UCHWALANIE PLANU I NIE MOŻE TYM SAMYM, W ŻADNYM PRZYPADKU, STANOWIĆ PODSTAWY DO WYDAWANIA DECYZJI. W ZWIĄZKU Z TYM, ŻE STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY NIE JEST ŹRÓDŁEM PRAWA MIEJSCOWEGO (ART. 9 UST. 5 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R., O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, DZ. U. NR 89, POZ. 717, ZE ZM.), NIE MOŻE ONO STANOWIĆ PODSTAWY DO USTALENIA PRAWA DO ZWOLNIENIA Z PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG NA PODSTAWIE ART. 43 UST. 1 PKT 3 USTAWY O VAT. POWYŻSZY POGLĄD ZNAJDUJE DODATKOWE UZASADNIENIE, GDY DOKONA SIĘ WYKŁADNI PROKONSTYTUCYJNEJ. PRZEPIS ART. 217 KONSTYTUCJI RP STANOWI, ŻE NAKŁADANIE PODATKÓW, INNYCH DANIN PUBLICZNYCH, OKREŚLANIE PODMIOTÓW, PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA I STAWEK PODATKOWYCH, A TAKŻE ZASAD PRZYZNAWANIA ULG I UMORZEŃ ORAZ KATEGORII PODMIOTÓW ZWOLNIONYCH OD PODATKÓW NASTĘPUJE W DRODZE USTAWY. A ZATEM REZYGNACJA USTAWODAWCY Z DEFINICJI POJĘĆ TERENU BUDOWLANEGO LUB PRZEZNACZONEGO POD ZABUDOWĘ NIE MOŻE BYĆ WYPEŁNIANA PRZY POMOCY WYKŁADNI ROZSZERZAJĄCEJ PRZEZ POWOŁYWANIE SIĘ NA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY, KTÓRE NIE JEST ŹRÓDŁEM PRAWA. NIE SPEŁNIA W ZWIĄZKU Z TYM WYMOGÓW KONSTYTUCYJNYCH. REASUMUJĄC DOTYCHCZASOWE ROZWAŻANIA NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WSKAZAŁ, ŻE W ŚWIETLE ART. 43 UST. 1 PKT 9 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. Z 2004 R. NR 54, POZ. 535, ZE ZM.), PRZY ZASTOSOWANIU ART. 21 UST. 1 USTAWY Z DNIA 17 MAJA 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (DZ. U. Z 2000 R. NR 100, POZ. 1086) W SYTUACJI BRAKU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO LUB DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU DLA KLASYFIKACJI TERENU NIEZABUDOWANEGO, WIĄŻĄCE SĄ ZAPISY EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW, A NIE STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY. ODNOSZĄC POWYŻSZE DO NINIEJSZEJ SPRAWY WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ, IŻ NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ŻE DOKONANA PRZEZ MINISTRA FINANSÓW INDYWIDUALNA INTERPRETACJA ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA MATERIALNEGO. OPISANY PRZEZ SKARŻĄCEGO STAN FAKTYCZNY WSKAZYWAŁ BOWIEM NA KONIECZNOŚĆ ZAAKCEPTOWANIA ZAPROPONOWANEGO PRZEZ NIEGO STANOWISKA. MAJĄC TO NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ INDYWIDUALNĄ INTERPRETACJĘ NA PODSTAWIE ART. 146 § 1 P.P.S.A., OKREŚLIŁ, ŻE NIE MOŻE BYĆ WYKONANA (ART. 152 P.P.S.A.), A TAKŻE NA PODSTAWIE ART. 200 P.P.S.A., ORZEKŁ O KOSZTACH POSTĘPOWANIA.