VI SA/Wa 568/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 pkt 2 i pkt 8 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) oraz lp.10.2 lit. a i lit. b, lp. 10.3 lit. a i lit. b, lp.11.2 ust. 4, lp. 11. 4 ust. 1 i lp. 11.4 pkt. 2, lp. 11.4 ust. 7 lit. a i d załącznika do ustawy o transporcie drogowym, art. 7, art. 8 ust. 1-4 i ust. 8, Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2, ust. 3 i ust. 5a i 5b Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985r.ze zm.), art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] lipca 2010r., wniesionego od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości 13 350 (słownie: trzynaście tysięcy trzysta pięćdziesiąt) złotych, uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 12 850 złotych (dwanaście tysięcy osiemset pięćdziesiąt) złotych z tytułu: 1. nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, 2. nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego - nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych ( selektorem), okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, skrócenia dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego, okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki, okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał między innymi, że powyższe naruszenia ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach [...] marca – [...] kwietnia 2010 r., a zostały one stwierdzone w protokole kontroli z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]. Przedmiotem kontroli była zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania przepisów określonych ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r., Nr 125, poz.874 ze zm.) oraz przepisach wykonawczych do powyższej ustawy, zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców określonych w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji stosowania urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym określonych w przepisach rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 oraz przepisach rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002, a także kontrola wykonywania działalności gospodarczej z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004r., Nr 92, poz. 874). Zakres kontroli obejmował okres od [...].03.2009 r. do [...].03.2010r. Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] nałożono na S. B. karę pieniężną w wysokości 13 350 zł. Pismem złożonym w dniu [...].07.2010 r. strona złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji zarzucając: - wydanie z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, poprzez brak staranności organu w podejmowaniu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, - naruszenie art. 78 kpa poprzez nieprzeprowadzenie dowodów mających znaczenie dla sprawy, w zakresie przesłuchania kierowców i dokładnego ustalenia sposobu używania selektora aktywności, - naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, z uwagi na fakt, że ustalenia organu I instancji zostały przeprowadzone bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego oraz należytej jego oceny a decyzja nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą w art. 107 § 3, - naruszenie art. 107 § 1 kpa poprzez brak analizy wszystkich okoliczności faktycznych sprawy w kontekście oceny ewentualnego wyłączenia odpowiedzialności przedsiębiorcy na podstawie wytycznych Komisji Europejskiej, interpretujących art. 12 i p. 28 preambuły rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i dyrektywy 2006/22/WE oraz brak postępowania wyjaśniającego w zakresie możliwości zastosowania przepisu art. 93 ust. 7 i art. 92a ust. 4 ustawy o transporcie drogowym. Uzasadniając powyższe, skarżący podnosił, za niezrozumiałą ocenę wyników kontroli, zawartą w uwagach pokontrolnych dotyczącą braku właściwego nadzoru nad rejestracją czynności kierowców i właściwej ewidencji czasu pracy. Strona podnosiła, że na żądanie kontrolującego okazano wszystkie wykresówki i zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu lub świadectwa działalności kierowcy, natomiast zaświadczenia ogólnego, zgodnego z art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców, organ kontrolujący nie przyjął od przedsiębiorcy. Odnosząc się do stwierdzonych naruszeń polegających na nieokazaniu wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu oraz naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, strona podnosi, że za wszystkie dni, w których zatrudnieni kierowcy nie prowadzili pojazdów, było wystawiane zaświadczenia zgodne z art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców, strona nie miała obowiązku ich przechowywania. Większość z wystawionych na przestrzeni roku zaświadczeń zostało okazanych do kontroli, a pozostałe zdane przez kierowców zostały załączone do przesyłanych organowi wyjaśnień. Poza powyższym po sporządzeniu protokołu kontroli, przedsiębiorca wystawił zaświadczenie zbiorcze zgodne ze wzorem z art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców, iż kierowcy w dniach nieudokumentowanych wykresówką lub zaświadczeniem nie prowadzili pojazdu. Organ I instancji powyższego zaświadczenia nie przyjął, uzasadniając to faktem zakończenia kontroli. Skarżący zarzuca, że prowadzący kontrolę miał możliwość zapoznania się z wszelkimi dokumentami pomocniczymi takimi jak faktury, zlecenia przewozu oraz potwierdzającymi fakt obecności i służbowej dostępności kierowców, z których można było precyzyjnie ustalić stan faktyczny na okoliczność nieprowadzenia przez kierowców pojazdów w konkretnych dniach. Odwołujący się zarzuca, iż karę pieniężną nałożono m.in. za brak wykresówek lub zaświadczeń kierowcy Pana R. G., mimo że zgodnie z pokwitowaniem z dnia [...].04.2010 r. wykresówki tego kierowcy nie były przedmiotem analizy. Ponadto wykresówką z dnia [...].01.2009 r. nie mogła podlegać kontroli, która rozpoczęła się w dniu [...].03.2010 r. Odwołujący się wskazuje, że 24-godzinny okres rozliczeniowy oraz doba pracownicza nie muszą pokrywać się z dobą astronomiczną począwszy od godziny rozpoczęcia aktywności przez kierowcę. Skarżący podnosi, że wydane pokwitowanie z dnia [...].04.2010 r. zawiera wykresówkę z dnia [...].12.2009r., a ponadto zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu za dzień [...].12.2009r. obejmowało okres rozliczeniowy do [...].12.2009r. Odwołujący się kwestionując nałożenie kary pieniężnej za okazanie wykresówek, które nie zawierały wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy podnosi, że z większości wskazanych przedziałów czasowych wynika ciągłość aktywności kierowców, biorąc pod uwagę krótki okres braku aktywności i zwyczajowe zachowania. Zdaniem skarżącego analiza wykresówek wykazuje brak możliwości jednoznacznego ustalenia okresów i rodzajów aktywności, uproszczoną ocenę niepełnego materiału dowodowego a tym samym nie było możliwe by organ I instancji prawidłowo ustalił fakt popełnienia naruszenia. Tym samym organ I instancji dopuścił się rażącej dowolności w ustalaniu tej grupy naruszeń bez rozpatrywania wniosków i dowodów zgłoszonych przez stronę w postępowaniu. Odnosząc się do naruszenia polegającego na nieprawidłowym operowaniu przełącznikiem grup czasowych (selektorem) skarżący podnosi, że niewystarczającym jest oparcie się wyłącznie na tym, iż tachograf rejestruje aktywność będącą dyspozycją a nie przerwą bądź odpoczynkiem. Samo wskazanie dat nie wyjaśnia czy kierowca miał przerwę w prowadzeniu pojazdu, a selektor ustawił na inną pracę lub okres gotowości i czy robił to świadomie. Jeżeli podczas przesłuchania kierowca oświadcza, że pozostawał w okresie innym aniżeli wskazany na wykresówce i jego zeznania są wiarygodne należy je uwzględnić. Skarżący ponownie zarzuca brak precyzyjnego opisu naruszonych przepisów i prawidłowo sporządzonego uzasadnienia faktycznego. Odwołujący się kwestionuje zeznania złożone przez kierowców Pana K. i Pana J., gdyż jego zdaniem dotyczyły ich ogólnego zachowania, natomiast całkowicie pominęły i nie wyjaśniły ważnych okoliczności dotyczących celu w jakim kierowcy pozostawili sektor na pozycji inna praca. Dla przedsiębiorcy jest oczywistym, że kierowca wymusza w ten sposób godziny nadliczbowe. Kwestionując naruszenie polegające na skróceniu dziennego czasu odpoczynku oraz przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy skarżący podnosi, że w przedmiotowej sprawie doszło do sytuacji w której na wykresówce zostały zarejestrowane krótkie okresy aktywności, mimo, że kierowca faktycznie nie przerwał czasu wypoczynku. Tym samym doszło również do spełnienia przesłanek z art. 92a ust.4 ustawy o transporcie drogowym, a biorąc pod uwagę powyższe zasadnym jest odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej za powyższe naruszenia. Ponadto organ I instancji nie uwzględnił okoliczności, iż popełnienie naruszeń było skutkiem błędów granicznych w pomiarze okresów aktywności wynikających z konstrukcji tachografu analogowego. Odnosząc się do naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli wykresówki nie zawierającej imienia kierowcy strona podnosi, iż celem lp. 11.4 ust. 7 lit. d załącznika do ustawy o transporcie drogowym było sankcjonowanie zachowania polegającego na tym, że jeden kierowca symuluje jazdę drugiego o tym samym nazwisku lecz innym imieniu. Ponadto podczas przesłuchania kierowca Pan M. K. wyjaśnił, że wpisywał wyłącznie inicjał imienia z powodu braku wystarczającego miejsca na wykresówce. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. organ wskazał miedzy innymi, że: Stosownie do art. 92 ust. 1 pkt 2 i pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy, przepisów o czasie pracy kierowców lub przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15000 złotych. Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych nałożonych podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie może przekroczyć 30 000 zł. Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu lp.11.4. ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym: Stosownie do art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. W myśl art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: zapisów na wykresówkach; wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności; rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca: udostępnia kierowcy na jego wniosek; przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp.11.4 pkt 1 załącznika do w/w ustawy, które sankcjonuje naruszenie polegające na nieokazaniu wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500 zł. Organ odwoławczy zważył, iż zostało udowodnione ponad wszelką wątpliwość na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, iż przedsiębiorca popełnił naruszenie polegające na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek lub innych dokumentów potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez kierowców Pana W. J. oraz Pana R. G. Zgodnie z treścią karty pobrania zapisów z urządzenia rejestrującego z dnia [...].03.2010 r. przedsiębiorca okazał do kontroli łącznie 19 sztuk wykresówek kierowcy Pana W. J. oraz 5 egzemplarzy zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu za okres od dnia [...].03.2009r. do dnia [...].03.2010r. Wśród powyższych dokumentów brak było wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu w dniach [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r. Organ odwoławczy zważył natomiast, iż przedsiębiorca okazał do kontroli wykresówkę opisaną przez w/w kierowcę za dzień [...].12.2009r. używaną w pojeździe o nr rejestracyjnym [...] w związku z czym kara pieniężna za ten dzień została nałożona niezasadnie. Poza powyższym odwołujący się nie przedstawił w toku kontroli innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu co potwierdza treść protokołu z okazania dokumentów z dnia [...].03.2010r. Stosownie do okazanej w toku kontroli umowy o pracę zawartej w dniu [...].12.2009r. skarżący zatrudnił pana W. J. na stanowisku kierowcy na okres próbny od dnia [...].12.2009r. - do dnia [...].02.2010r. z terminem rozpoczęcia pracy przypadającym na dzień [...].12.2009r. Stosownie do przesłanego w toku postępowania administracyjnego świadectwa pracy w/w kierowcy Pan W. J. był zatrudniony do dnia [...].01.2010r. w wymiarze pełnego etatu, przy czym stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron. Organ odwoławczy wyjaśnia, że nie może uznać oświadczenia strony z dnia [...].02.2010r. o przywłaszczeniu wykresówek przez Pana W. J. jako przesłanki z art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, gdyż przedsiębiorca nie udowodnił, że wykresówki i karty weekendowe rzekomo przywłaszczone przez Pana W. J. były tymi z dni [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r. Poza powyższym odwołujący się nie przedstawił żadnych innych dowodów na potwierdzenie zdarzeń z dnia [...].01.2010r., takich jak zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa bądź notatki sporządzonej przez funkcjonariuszy Policji wezwanych na miejsce zdarzenia. Organ odwoławczy wskazuje, iż stosunek pracy między skarżącym a kierowcą został rozwiązany na postawie art. 30 § 1 kp na mocy porozumienia stron. Poza powyższym Pan W. J. składając w dniu [...].05.2010r. zeznania pouczony o odpowiedzialności karnej wyjaśnił, że nie posiada żadnych wykresówek, gdyż te które posiadał wcześniej odebrał Pan T. B., syn przedsiębiorcy. Należy podkreślić, że przed rozwiązaniem stosunku pracy na mocy porozumienia stron, przedsiębiorca powinien rozliczyć kierowcę z przechowywania wykresówek. Przedsiębiorca nieokazał zatem wykresówek lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez Pana W. J. za dni [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r., [...].12.2009r. Biorąc pod uwagę powyższe prawidłowo obliczona kara pieniężna za naruszenie z lp. 11.4 ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym odnośnie w/w kierowcy ulega zmniejszeniu o 1000 złotych i wynosi 2000 złotych. Zgodnie z treścią karty pobrania zapisów z urządzenia rejestrującego z dnia [...].03.2010r. przedsiębiorca okazał do kontroli łącznie 25 sztuk wykresówek kierowcy Pana R. G. oraz 97 egzemplarzy zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu za okres od dnia [...].03.2009 r. do dnia [...].03.2010 r. Wśród powyższych dokumentów brak było wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu w dniach [...].01.2010r., [...].01.2010r., [...].02.2010r. 09.02.2010r., 10.02.2010r. Stosownie do okazanej do kontroli umowy o pracę na czas określony z dnia [...].12.2009r. Pan R. G. został zatrudniony przez przedsiębiorcę na stanowisku kierowcy na okres [...].12.2009r.-[...].11.2010r. Organ odwoławczy wyjaśnia, iż istotnie w uzasadnieniu decyzji organ podał, iż nałożył karę pieniężną za brak wykresówki lub innego dokumentu z dnia [...].01.2009r. jednak z analizy protokołu kontroli z dnia [...].04.2010r. nr [...] strona 5 lp. 2 oraz karty pobrań zapisów z urządzenia rejestrującego wynika, że w rzeczywistości organ I instancji nałożył karę pieniężną za brak wykresówki lub dokumentu dotyczącego dnia [...].01.2010r. Biorąc pod uwagę powyższe prawidłowo obliczona kara pieniężna za naruszenie z lp. 11.4 ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym odnośnie w/w kierowcy wynosi 2500 złotych. Łączna kwota kar pieniężnych za wszystkie naruszenia nałożona przez organ II instancji wynosi 4500 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego - nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem) lp.11.2. ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym: Stosownie do art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 w związku z art. 26 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) Nr 561/2006, kierowcy: - zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z oficjalnym czasem kraju rejestracji pojazdu - obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: czas prowadzenia pojazdu; "inna praca" oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją z art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz. Urz. WE LI02 z dnia 11.04.2006), a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; "okresy gotowości" zdefiniowane w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku. Popełnienie powyższego naruszenia sankcjonuje lp. 11.2. ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który naruszenie polegające na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego - nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem) - nakłada karę pieniężna w wysokości 100 złotych do maksymalnej w wysokości 1000 zł. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy M. K. oraz protokołu przesłuchania kierowcy w charakterze świadka z dnia [...].05.2010r., że kierowca nieprawidłowo operował przełącznikiem grup czasowych (selektorem) poprzez jego ustawienie w pozycji "inna praca" podczas gdy w rzeczywistości kierowca odbierał w tym okresie odpoczynki albo przerwy. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówki kierowcy Pana W. J. oraz protokołu przesłuchania kierowcy w charakterze świadka z dnia [...].05.2010r., że kierowca na wykresówce opisanej nieprawidłowo operował przełącznikiem grup czasowych (selektorem) poprzez jego ustawienie w pozycji "inna praca" podczas gdy w rzeczywistości kierowca odbierał w tym okresie odpoczynki albo przerwy. Biorąc pod uwagę powyższe zasadnym jest nałożenie przez organ II instancji kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, lp. l 1.4.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym: Zgodnie z art. 15 ust 2 rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 roku w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II pkt 1-3 były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. l 1.4 pkt 2 załącznika do w/w ustawy, które sankcjonuje naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki ,która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 500 zł. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy Pana W. J. dowiodła bezspornie faktu popełnienia naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Organ szczegółowo omówił w decyzji poszczególne wykresówki, których dotyczyło to naruszenie. Łączna kwota kar pieniężnych za wszystkie naruszenia utrzymane w mocy przez organ II instancji polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy wynosi 6000 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: lp.10.2 lit. a i lit. b załącznika do ustawy o transporcie drogowym: W myśl art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 rok kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne okresy odpoczynku lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Konsekwencją powyższego jest: treść lp. 10.2 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który za skrócenie dziennego okresu odpoczynku o czas jednej godziny nakłada karę pieniężną w wysokości 100 zł oraz lp. 10.2 lit b w/w załącznika, nakładający karę pieniężną za skrócenie dziennego okresu odpoczynku w wysokości 200 zł za każdą rozpoczętą kolejną godzinę. Organ odwoławczy zważył, iż zostało udowodnione ponad wszelką wątpliwość na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek Pana W. J. opisanych za dni [...]/[...].01.2010 r., oraz kolejnej opisanej za dzień [...].01.2010 r., iż w dniu [...].01.2010 r. o godzinie 04:16 rozpoczął się 24-godziny okres rozliczeniowy w którym kierowca powinien był najpóźniej do godziny 04:16 dnia 08.01.2010 r. wykorzystać minimum 9-godzinny odpoczynek dzienny. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek Pan S. B. odebrał między godziną 19:26 dnia [...].01.2010 r. a godziną 04:16 dnia [...].01.2010 r., który trwał 8 godzin i 50 minut. Kierowca skrócił w ten sposób wymagany odpoczynek dzienny o 10 minut w stosunku do normy 9-godzinnej. Podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano dokumentu potwierdzającego uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu pracy za powyższy okres. Kara pieniężna za powyższe naruszenie nałożona przez organ II instancji wynosi 100 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego: lp.10.3 lit a i b załącznika do ustawy o transporcie drogowym: Stosownie do art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Popełnienie powyższego naruszenia sankcjonuje lp. 10.3 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut nakłada karę pieniężną w wysokości 150 zł oraz lp. 10.3 lit. b w/w załącznika, a za każde następne rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 zł. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wykresówki kierowcy Pana W. J. opisanej za dzień [...].12.2009r. bezspornie dowodzi, iż w dniu [...].12.2009r., Pan W. J. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 38 minut. Kierowca prowadził pojazd od godziny 07 : 00 dnia [...].12.2009r. do godziny 12 : 20 dnia [...].12.2009r. tj. łącznie 5 godzin i 8 minut. W tym okresie kierowca nie odebrał wymaganej Rozporządzeniem nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady przerwy 45 minutowej. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Na rewersie wykresówki dokonano adnotacji następującej treści " Od [...].12.2009r. do [...].12.2009r. garażowanie poza terenem bazy". Organ odwoławczy wyjaśnia, że powyższa adnotacja nie ma związku z popełnionym naruszenie i nie stanowi podstawy do odstępstwa od nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Kara pieniężna za powyższe naruszenie nałożona przez organ II instancji wynosi 350 złotych. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wykresówki kierowcy Pana W. J. opisanej za dzień [...].01.2010 r. bezspornie dowodzi, iż w dniu [...].01.2010 r., Pan W. J. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 56 minut. Kierowca prowadził pojazd od godziny 13 : 45 dnia [...].01.2010 r. do godziny 19:51 dnia [...].01.2010 r. tj. łącznie 5 godzin i 26 minut. W tym okresie kierowca odebrał jedną przerwę minimum 15-minutową w godzinach 18:15 - 18:35, nie odebrał jednak przerwy minimum 30 minutowej w konsekwencji nie odbierając wymaganej Rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady przerwy 45 minutowej. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie nałożona przez organ II instancji wynosi 350 złotych. Łączna kwota kar pieniężnych za wszystkie stwierdzone naruszenia polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego utrzymane w mocy przez organ II instancji wynosi 700 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy: lp.11.4.7 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym: W myśl art. 15 ust. 5a rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: na początku używania wykresówki swoje nazwisko i imię. Popełnienie powyższego naruszenia sankcjonuje lp. 11.4.7 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 50 złotych do maksymalnej wysokości 500 złotych. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wykresówek kierowcy Pana M. K. bezspornie potwierdza fakt popełnienia naruszenia polegającego na okazaniu wykresówki nie zawierającej przepisowego wpisu imienia i nazwiska. Wszystkie okazane do kontroli wykresówki Pana M. K. w łącznej liczbie 171 sztuk w polu przeznaczonym na wpisanie imienia i nazwiska kierowcy zawierają wyłącznie pierwszą literę imienia i nazwiska kierowcy zamiast wpisanych pełnego imienia i nazwiska. Kierowca składając w dniu [...].05.2010r. zeznania w charakterze świadka wyjaśnił, że wypisuje nazwisko i pierwszą literę imienia, gdyż został tak pouczony podczas kontroli drogowej w Wielkopolsce. Biorąc pod uwagę powyższe, zasadnym jest nałożenie przez organ odwoławczy kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej użytkowania wykresówki: lp.11.4. 7 lit, d załącznika do ustawy o transporcie drogowym: W myśl art. 15 ust. 5b rozporządzenia rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: datę oraz miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania. Popełnienie powyższego naruszenia sankcjonuje lp. 11.4.7 lit. d załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej użytkowania wykresówki sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 50 złotych do maksymalnej wysokości 500 złotych. Organ odwoławczy zważył, iż zostało udowodnione ponad wszelką wątpliwość na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci wszystkich okazanych do kontroli wykresówek kierowcy Pana W. J., iż popełnione zostało naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek nie zawierających przepisowych wpisów miejsca zakończenia użytkowania wykresówki. Wykresówka opisana przez Pana W. J. opisana za dzień 23.12.2009r. nie zawiera we właściwym polu wpisanego miejsca zakończenia używania wykresówki oraz wpisanej daty zakończenia użytkowania wykresówki. Biorąc pod uwagę powyższe, zasadnym jest nałożenie przez organ II instancji kary pieniężnej za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 50 złotych. Łączna kwota kar pieniężnych nałożonych przez organ odwoławczy za wszystkie utrzymane w mocy naruszenia wynosi 12 850 złotych. Biorąc pod uwagę treść odwołania, zauważyć należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena prawidłowości zastosowania norm regulujących wykonywanie przewozów drogowych do ustalonego w trakcie kontroli stanu faktycznego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w przypadku stwierdzonego naruszenia z lp. 11.4 ust. 1 organ odwoławczy wyjaśnia, iż zasadnym był zarzut strony co do nieokazania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez kierowcę Pana W. J. za dzień [...].12.2009r. w związku z czym kara pieniężna uległa zmniejszeniu. W pozostałych przypadkach nieokazania wykresówek lub innych dokumentów dotyczących Pana W. J. oraz Pana R. G. organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący. Kwestionowana przez stronę kara pieniężna za nieokazanie wykresówki lub innego dokumentu za dzień [...].01.2009r. kierowcy Pana R. G., została w rzeczywistości nałożona, zgodnie z treścią protokołu kontroli, za dzień [...].01.2010 r. tj. dzień zawierający się rocznym okresie poddanym kontroli. Organ odwoławczy wyjaśnia, że za wypełnienie przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie obowiązku udokumentowania faktu nieprowadzenia pojazdu należy uznać taką sytuację, gdy przedsiębiorca przedkłada inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego stosowne dokumenty w terminie wyznaczonym przez kontrolujących. Okazanie przez przedsiębiorcę w późniejszym okresie niż termin wyznaczony przez inspektorów, w szczególności w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie, nie można uznać za realizacją obowiązku w zakresie faktu nieprowadzenia pojazdu. Dokumentacja stwierdzająca powyższy fakt winna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i być okazywana w każdym czasie i na każde żądanie kontrolujących inspektorów. Biorąc pod uwagę powyższe organ I instancji prawidłowo nie uznał zbiorczego zaświadczenia wystawionego przez skarżącego już po doręczeniu protokołu kontroli. Organ odwoławczy wskazuje, że to na odwołującym ciążył obowiązek okazania wykresówek bądź właściwych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, przy czym w drugim przypadku wymaganymi dokumentami nie muszą być zaświadczenia wystawione zgodnie z przepisami ustawy o czasie pracy kierowców lecz może być to każdy akt pisemny lub zapis na komputerowym nośniku informacji w oparciu o który organy Inspekcji Transportu Drogowego będą mogły stwierdzić fakt nieprowadzenia przez kierowcę w określonym dniu pojazdu np. rejestry listy obecności, zaświadczenia lekarskie wszelkie urządzenia biurowe przedsiębiorcy. Tym samym skarżący nie może się powoływać na okoliczność, że kierowcy nie zwracali po powrocie z zadań przewozowych zaświadczeń wystawionych zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców i dlatego nie mógł okazać wymaganych dokumentów. Ponownego podkreślenia wymaga fakt, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek takiego prowadzenia dokumentacji, z której w sposób jasny i bezsporny można ustalić w jakich dniach konkretni kierowcy prowadzili bądź nie pojazdy podlegające przepisom rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Organ odwoławczy wyjaśnia, iż art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy o czasie pracy kierowców nakłada na przedsiębiorcę obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy kierowców nie tylko w formie zapisów na wykresówkach ale również rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów takich jak wykresówki, wydruki z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego oraz innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności. Ograniczenie się przez skarżącego wyłącznie do prowadzenia ewidencji wyłącznie w formie wykresówek oraz zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu mimo świadomości faktu, że jest ona niekompletna jest oczywistym zaniedbaniem przedsiębiorcy. Niezasadne są zarzuty strony odnośnie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego co do popełnienia naruszenia z lp. 11.4 ust.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. W opinii organu odwoławczego postępowanie w I instancji odnośnie powyższego naruszenia zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ I instancji działał na podstawie przepisów prawa, podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Organ odwoławczy wyjaśnia, że art. 15 ust. 2 w związku z ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 nakłada na kierowców bezwzględny obowiązek ręcznej rejestracji okresów aktywności kierowcy w przypadku w którym w wyniku oddalenia się od pojazdu nie jest w stanie użytkować zainstalowanego w pojeździe urządzenia rejestrującego. Powyższy obowiązek ma charakter ściśle formalny tzn. organ kontrolujący jest upoważniony wyłącznie do ustalenia czy dokonano wymaganej ręcznej rejestracji okresów aktywności, natomiast nie ma podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego w celu określenia rzeczywistego przebiegu aktywności kierowców w godzinach i odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty strony w kwestii powyższego naruszenia należy w całości oddalić. Odnosząc się do zarzutów dotyczących popełnienia naruszenia polegającego na nieprawidłowym operowaniu przełącznikiem grup czasowych, organ odwoławczy uwzględnił argument strony nie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego w tej mierze i zmniejszył wysokość kary pieniężnej do kwoty 100 złotych nałożonej za nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych urządzenia rejestrującego za wykresówkę opisaną za dni [...]/[...].07.2009 r. przez Pana M. K. W tym przypadku zeznania kierowcy w charakterze świadka bezspornie dowodzą faktu popełnienia naruszenia. Kwestionując zasadność nałożenia kary pieniężnej za naruszenia z lp. 10.2 i 10.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym skarżący podniósł, iż organ odwoławczy nie rozpatrzył materiału dowodowego pod względem wystąpienia błędów granicznych przypadkowych zapisów na wykresówkach podczas rejestracji okresów aktywności. Organ odwoławczy stwierdza, iż szczegółowa analiza wykresówek Pana W. J. nie pozwala przyjąć by takie okoliczności miały miejsce. W przypadku naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku błąd graniczny pomiaru czasu w tachografie analogowym wynoszący dwie minuty na dzień nie wpływa na fakt skrócenia dziennego odpoczynku w godzinach 19:26 - 04:16, a powyższy odpoczynek jest najdłuższym nieprzerwanym odpoczynkiem w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym. W przypadku naruszenia z lp. 10.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym długość nieprzerwanego okresu jazdy w sposób oczywisty nie pozwala przyjąć, że popełnienie naruszenia było skutkiem przypadkowych 1-minutowych zapisów. Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego nałożenia kary pieniężnej za naruszenie z lp. 11.4 ust. 7 lit. d załącznika do ustawy o transporcie drogowym za okazanie wykresówek kierowcy pana M. K., zawierających zamiast pełnego imienia i nazwiska wyłącznie nazwisko i inicjał imienia kierowcy, organ odwoławczy wyjaśnia, iż art. 15 ust. 5a nie dopuszcza stosowania żadnych inicjałów bądź skrótów imienia i nazwiska kierowcy. Nie ma w tym przypadku znaczenia okoliczność czy kierowca o takim imieniu i nazwisku jest jedynym wykonującym usługi kierowania pojazdem na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Wskazać również należy, że taki, niezgodny z prawem sposób wypełniania wykresówek nie może być uznany za powszechnie stosowany. Artykuł 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) ustanawia odpowiedzialność administracyjną podmiotów wykonujących transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne. Za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne odpowiedzialność administracyjną ponosi przedsiębiorca. Powyższe wynika z art. 91 i 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Kary pieniężne za popełnione naruszenia wymienione w załączniku do w/w ustawy są nakładane na przedsiębiorców w drodze decyzji administracyjnej. Ustawa dopuszcza wyłączenie odpowiedzialności wyłącznie w dwóch przypadkach, które regulują art. 92a ust. 4 i 93 ust. 7 w/w ustawy. Organ II instancji stwierdza, że rzeczonej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 92a ust. 1 i ust. 4 ustawy o transporcie drogowym. Treść cytowanego wyżej przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku naruszeń przepisów ustawy stwierdzonych podczas kontroli na drodze. Tym samym brak nie jest możliwym wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenia ponieważ zostały one ujawnione podczas kontroli w jego siedzibie. Organ II instancji nie widzi również podstaw do zastosowania przepisu art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym stosowanego w przypadku naruszeń powstałych w wyniku zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć, czyli sytuacji nadzwyczajnych, o incydentalnym charakterze, których przy dołożeniu należytej staranności strona przewidzieć rzeczywiście nie była w stanie, gdyż okoliczności sprawy i dowody w niej zgromadzone tego nie potwierdzają. Organ przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r. (sygn. akt. II GSK 989/08) gdzie stwierdzono, iż "okoliczności objęte hipotezą przepisów art. 92a ust. 4 i 93 ust. 7 u.t.d. powinien udowodnić przedsiębiorca, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tych przepisów, które zwalniają go od odpowiedzialności za wykroczenie kierowcy pojazdu. Skarżący powinien więc przedłożyć dowody na okoliczności objęte hipotezami omawianych wyżej przepisów, a mianowicie, ze nie miał wpływu na powstanie naruszenia prawa przez kierowcę pojazdu lub że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń bądź okoliczności, których skarżący nie mógł przewidzieć". A zatem niemożliwość przewidzenia naruszenia musi realnie zaistnieć. Nie wystarczy tylko zakwestionować swoją odpowiedzialność. Organ odwoławczy ponadto wyjaśnia, iż kary w transporcie drogowym określono w sposób sztywny w ramach poszczególnych przewinień, a decyzja wydawana na podstawie tych przepisów ma związany, a nie uznaniowy charakter. Natomiast, gdy strona znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kary w orzeczonej wysokości może wystąpić ze stosownym wnioskiem do właściwego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, który wydał decyzję w I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Pan S. B. zwany dalej Skarżącym. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, której zarzucił naruszenie: - unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 Kpa art. 8 Kpa art. 77 § 1 Kpa art. 80 Kpa, oraz art. 107 § 3 Kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, poprzez brak staranności organu w podejmowaniu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa przez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego i ważnej okoliczności, istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy tj. poprzez odmowę dopuszczenia dowodu z przesłuchania kierowców na okoliczność ustalenia dokładnych przedziałów czasowych i sposobu przemieszczania się w okresach poprzedzających lub po wykonaniu zadania transportowego; - art. 8 Kpa, tj. zasady zaufania do organów Państwa poprzez prowadzenie postępowania w sposób zakładający dokonanie przez stroną zarzucanych jej naruszeń, bez oceny okoliczności branych pod uwagę podczas analizy danych; - art. 80 Kpa, tj. zasady swobodnej oceny dowodów poprzez ocenę naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców tylko na podstawie części materiału dowodowego, wygenerowanego literalnie z programu tachoscan; - art. 107 § 3 Kpa przez brak wymaganego tym przepisem uzasadnienia faktycznego skarżonej decyzji, tj. nie wskazanie przyczyn, z powodu których organ I jak i II instancji odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - środkom dowodowym wskazywanym przez stronę w sporządzanych wyjaśnieniach i odwołaniu od decyzji; - art. 138 § 2 Kpa poprzez nieprzekazanie sprawy do ponownego i rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podtrzymał argumentacje zawartą w odwołaniu a ponadto wskazał, że rozstrzygnięcie o treści: "uchylam zaskarżoną decyzję w całości i nakładam karę pieniężną w wysokości 12850 złotych" jest rozstrzygnięciem wskazującym na przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części i bez wątpliwości nie mieści się w powołanym przepisie art.138 § 1 pkt 2. Przesądza o tym zakres podjętego przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego, korekt i dokonanych wyliczeń oraz nałożonych kar jednostkowych (strona 6 decyzji GITD). Skarżący wniósł o Sądową kontrolę tego rozstrzygnięcia, pod względem zgodności z prawem, albowiem uważał, że omawiana decyzja powinna zostać uchylona i przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z treści uzasadnienia decyzji GITD jednoznacznie wynika, że organ oparł się jedynie na ustaleniach organu I instancji, zawartych w wydanej decyzji, a brak wyczerpującego uzasadniania prawnego i faktycznego, wydanej przez organ II instancji decyzji, pomijającej jego zarzuty, ma charakter jednostronny i niepełny. Skarżący wskazał, że po sporządzeniu protokołu kontroli, przedsiębiorca wystawił zaświadczenie zbiorcze zgodne ze wzorem z art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców z którego wynika, że kierowcy w dniach nieudokumentowanych wykresówką lub zaświadczeniem nie prowadzili pojazdu. Organ I instancji powyższego zaświadczenia nie przyjął, uzasadniając to faktem zakończenia kontroli. Postępowanie przed organem I oraz II instancji nie wykazało, w ocenie Skarżącego z czego wynika ilość dni, za które brakowało wykresówki lub zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu, które wykazane zostały w protokole jako wynik analizy ewidencji czasu pracy. Takiej dokładnej ewidencji, która mogła być dowodem na pracę jako kierowcy, wobec braku wykresówek przedsiębiorca nie okazał. Konstrukcja sporządzonego uzasadnienia faktycznego, wskazuje na przyjęcie domniemania jako metody dowodzenia, bowiem nie ma dowodów przyporządkowujących obowiązek do konkretnego dnia i kierowcy. Poprzez samo określenie ilości wirtualnych okresów dotyczących domniemanego obowiązku odnotowania aktywności kierowcy i okazania wykresówek nie zostało potwierdzone żadnymi dowodami. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdza, że popełnienie naruszenia nieokazania wykresówek zostało udowodnione ponad wszelką wątpliwość na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący podnosi że, zgodnie z pokwitowaniem okazanych do kontroli I dokumentów z dnia [...].04.2010 r. wykresówki kierowcy G. nie były przedmiotem kontroli i analizy. Ponadto wykazane dni [...].01.2009 jak również [...].02.2009 roku (za które to nałożono karę 1000 złotych) nie podlegały kontroli, która rozpoczęła się [...].03.2010 r. W ocenie Skarżącego brak jest dokładnego wyjaśnienia używania selektora przez kierowców, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie rodzaju innych aktywności kierowcy. Skarżący wnosił o przesłuchanie kierowców i ustalenie bez wątpliwości, jaką aktywność rejestrował tachograf. Wyjaśnienia kierowców Panów K. i J. dotyczyły ogólnego, zwyczajowego zachowania dotyczącego używania przełącznika aktywności. Całkowicie pominięto i nie wyjaśniono ważnych okoliczności, to jest ustalenia, na czym ta nieprawidłowość polegała. Ponadto, w opisanych przypadkach, nieprawidłowe ustawienie selektora nie miało wpływu na żadne inne normy czasowe kierowców. Z opisu stwierdzonych naruszeń, przy uwzględnieniu okazania zbiorczego zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu, jednoznacznie wynikać będzie ciągłość aktywności kierowców. Wobec powyższego nie wystąpiło naruszenie z Ip. 11.4.2 w postaci okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, które nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowców. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi i powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę z punktu widzenia wskazanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca nie uchybiają przepisom prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organy administracji dokonały prawidłowego ustalenia okoliczności stanu faktycznego koniecznych do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, należycie oceniły zgromadzony materiał dowodowy i dokonały prawidłowej wykładni przepisów stanowiących podstawę do wydania decyzji. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 138 § 2 kpa, gdyż decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, na podstawie którego organ uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy. Najważniejszy zarzut skargi sprowadzał się do zakwestionowania przez stronę wyników kontroli obejmujących zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania przepisów określonych ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r., Nr 125, poz.874 ze zm.) oraz przepisach wykonawczych do powyższej ustawy, zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców określonych w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji stosowania urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym określonych w przepisach rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 oraz przepisach rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002, a także kontrola wykonywania działalności gospodarczej z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004r., Nr 92, poz. 874). Jak stanowi art. 92 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów lub przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15000 złotych. Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty: 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. Jak stanowi art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Z kolei art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 wskazuje na obowiązek odpowiedniego zabezpieczenia wykresówek lub kart kierowcy. Przepisy te nie określają co prawda wyraźnie sposobu przechowywania wymienionych dokumentów, jednakże wprowadzają ogólny obowiązek zabezpieczenia dokumentów, którego niewypełnienie skutkuje nałożeniem kary administracyjnej bez względu na istnienie lub nieistnienie winy przedsiębiorcy. Ustawodawca, który pozostawił przedsiębiorcom swobodę, co do sposobu archiwizacji dokumentów, przyjął, że profesjonalny przedsiębiorca, dbając właściwie o własne interesy, podejmie wszelkie kroki, celem zabezpieczenia interesów prowadzonego przedsiębiorstwa czyli wykaże się przezornością i wyobraźnią przy wyborze miejsca przechowywania dokumentów. Sposób przechowywania dokumentów jest istotny, gdyż konsekwencją niedopełnienia obowiązków nałożonych na przedsiębiorcę przepisami art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i ich stwierdzenia przez właściwe organy jest kara administracyjna, której celem jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów. Proces wymierzania kar pieniężnych należy rozstrzygać w kontekście stosowania instrumentów władztwa administracyjnego, gdyż kara nie jest konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego, lecz skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, co sprawia, że ocena stosunku sprawcy do czynu mieści się w reżimie odpowiedzialności obiektywnej. Dlatego też - co do zasady - bez znaczenia są okoliczności, skutkiem których przedsiębiorca dopuścił się nieprawidłowości, albowiem organy administracji nie są upoważnione do ustalania i oceny przyczyn powstałych naruszeń prawa, lecz mają za zadanie jedynie stwierdzenie zaistniałych skutków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1406/10). W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, kontrolując w wyniku odwołania skarżącego ustalenia organu pierwszej instancji, ponownie poddał szczegółowej analizie wykresówki i tarcze tachografu wymienionych kierowców. W ocenie Sądu GIDT dokonał odczytu okresów aktywności kontrolowanych kierowców w sposób prawidłowy i zgodny z przytoczonymi wyżej przepisami prawa. Bezspornym jest nadto fakt, iż podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano również niektórych wykresówek ani też dokumentów wskazujących przyczynę ich nieposiadania (wykresówki pana R. G. i pana W.J.). Należy wskazać, że decyzje administracyjne nakładające kary pieniężne za naruszenia przepisów prawnych regulujących sprawy transportu drogowego mają charakter szczególny. Są to mianowicie decyzje wydawane w ramach tzw. uznania związanego, niestwarzającego właściwym organom administracji praktycznie żadnych luzów interpretacyjnych. Odpowiedzialność administracyjna za popełnione wykroczenia drogowe, określone zarówno w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, innych przepisach krajowych oraz przepisach unijnych, jest, co do zasady oderwana od kwestii winy. Organ orzekający ma obowiązek stwierdzenia, czy nastąpiło wykroczenie określone powołanymi wyżej przepisami, bez wnikania, jakie były jego przyczyny i kto ponosi za to winę. W postępowaniu administracyjnym w tego rodzaju sprawach istotne jest, bowiem przede wszystkim stwierdzenie faktu popełnienia wykroczenia i stwierdzenie odpowiedzialności za ten czyn – przy założonej odpowiedzialności przedsiębiorcy, niezależnie od jego winy, możliwości przyczynienia się do jej powstania, czy ewentualnych żądań miarkowania wysokości kary. A zatem stwierdzenie określonego ustawą wykroczenia musi spowodować jego odpowiednią, zgodną z przepisami ustawy kwalifikację, a następnie nałożenie kary w wymaganej tą ustawą wysokości. Te same zasady obowiązują przy kontroli przedsiębiorstwa. Organ nie ma tu żadnych luzów decyzyjnych, żadnej granicy swobodnego uznania. Podkreślenia wymaga, iż to do przedsiębiorcy należy właściwa organizacja pracy kierowców wykonujących przewozy, a co się z tym wiąże organizacja kontroli przestrzegania przez nich właściwych przepisów. Przedsiębiorca jest profesjonalistą, od którego można wymagać należytej staranności przy wykonywaniu przez niego działalności gospodarczej. Sprawą przedsiębiorcy jest takie zorganizowanie wykonywanej działalności, by nie dochodziło na łamania prawa. Dla organów inspekcji istotny jest, bowiem fakt wystąpienia określonego naruszenia, bez – jak to już wyżej wskazano – wnikania w jego przyczyny oraz kwestie odpowiedzialności i winy. Dodatkowo należy podnieść, iż przedsiębiorca korzysta z pełnej swobody w wyborze osób, które na jego rzecz wykonują przewozy oraz z takiej formy ich zatrudnienia, która umożliwi mu zabezpieczenie swoich interesów i należyte wykonanie ciążących na pracownikach obowiązków i aczkolwiek ponosi on w płaszczyźnie prawa administracyjnego wyłączną odpowiedzialność za skutki wadliwego wykonywania przez kierowcę swych obowiązków, to obowiązujące prawo przewiduje możliwość wystąpienia przeciwko takiemu kierowcy ze stosownym powództwem o odszkodowanie z tytułu wyrządzonej przez niego szkody w związku z nienależytym wykonywaniem obowiązków. Podkreślić nadto należy, iż wina i stopień ewentualnego zawinienia nie są przesłankami odpowiedzialności administracyjnej. Przesłanką powyższej odpowiedzialności, jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez ustalony podmiot, w tym przypadku skarżącą nałożonych przez wskazane przepisy prawa obowiązków. W myśl art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przepis ten wprowadza otwarty system środków dowodowych, wskazując jedynie przykładowo co może stanowić dowód. Podkreślić należy, że w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, wg której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy takiego, a nie innego środka dowodowego. Nadto obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada oficjalności wymaga, by w toku postępowania organy podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy, dopuszczając jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. Zasada ta nie pozbawia strony możliwości składania wniosków dowodowych, czy to w celu wyjaśnienia wskazywanych okoliczności faktycznych sprawy, czy też celem zanegowania innych dowodów. Z uwagi na przytoczone wyżej zasady postępowania dowodowego przyjąć należy, że wykresówki przekazane przez skarżącego organowi w związku z przeprowadzaną kontrolą mogły być wykorzystane jako dowód w sprawie na okoliczność ustalenia czasu pracy kierowców w przedsiębiorstwie skarżącego. Podkreślić trzeba, że stosownie do art. 50 pkt 1) lit. d) u.t.d. do zadań Inspekcji Transportu Drogowego należy kontrola przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Oznacza to, że organy inspekcji transportu drogowego upoważnione są do kontroli wszelkich dokumentów dotyczących czasu pracy kierowców, oczywiście z uwzględnieniem zakazu wynikającego z art. 75 § 1 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika aby inspektorzy przeprowadzający kontrolę w firmie skarżącego weszli w posiadanie spornych wykresówek nielegalnie czyli w sposób sprzeczny z prawem. Z drugiej strony w protokole kontroli stwierdzone zostało pobranie określonej ilości wykresówek, zaś skarżący podpisał protokół kontroli bez zastrzeżeń. W końcowej części uzasadnienia Sąd odniesie się do poszczególnych naruszeń prawa. Pierwsze naruszenie to nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Jeżeli chodzi o powyższe naruszenie, na podstawie dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie jednoznacznie wynika, że w sytuacji nieokazania wykresówek lub innych dokumentów dotyczących Pana W. J. oraz Pana R. G., organ II instancji trafnie ustalił stan faktyczny sprawy. Jeżeli chodzi o zarzut nie dopuszczenia dowodu z przesłuchania kierowców na okoliczność ustalenia dokładnych przedziałów czasowych i sposobu przemieszczania się w okresach poprzedzających lub po wykonaniu zadania transportowego, w ocenie Sądu dowód taki nie wniesie nic do niniejszego postępowania, gdyż to przedsiębiorca odpowiednimi ustawowo ustalonymi dokumentami winien wykazać faktyczny czas pracy kierowców również potwierdzający fakt nieprowadzenia pojazdu. W trakcie postępowania Skarżący oświadczył, iż brakujące wykresówki zostały skradzione Panu Jankowiakowi. Fakt kradzieży wykresówek nie jest usprawiedliwieniem niedopełnienia przez stronę "obowiązku ich właściwego przechowywania". Taki stan prawny potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2006 r. (Sygn. akt VI SA/Wa 1240/06). Stanowisko to w pełni akceptuje skład orzekający w niniejszej sprawie. Odnośnie naruszenia polegającego na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego - nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem) lp.11.2. ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym: Jak wynika z akt sprawy w pojazdach użytkowanych przez Pana W. J. i Pana M. K., wykazała że zainstalowane były tachografy wyposażone w funkcję automatycznej rejestracji trybu pracy związanego z jazdą. Celem właściwego zarejestrowania każdego z pośród czterech podstawowych rodzajów aktywności kierowcy (prowadzenie pojazdu, inna praca, dyżur i przerwa - odpoczynek), osoba obsługująca tachograf tego typu obsługiwać powinna trójpołożeniowy, monostabilny przełącznik grup czasowych. Analiza wykresówek wykazała, że kierowcy nie używali w sposób prawidłowy przełącznika grup czasowych. Potwierdziły to ich zeznania. Wobec powyższego naruszenie to należy uznać za udowodnione. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, tj. całkowitego pominięcia i nie wyjaśnienia ważnych okoliczności, ustalenia, na czym ta nieprawidłowość polegała. Skarżący podnosi ponadto, że nieprawidłowe ustawienie selektora nie miało wpływu na żadne inne normy czasowe kierowców. Należy wskazać, że zarzuty te są bezzasadne, gdyż organ wskazał w swej decyzji na czym polegało uchybienie stwierdzono, że przełącznik ten był stale ustawiony w pozycji inna praca, a co za tym idzie brak było możliwości określenia czy kierowca zadośćuczynił obowiązkowi odebrania przerwy i odpoczynków. Kara nakładana jest za nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem), a więc nie ma znaczenia czy ma to wpływ na inne normy czasowe kierowców. Okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Naruszenie to dotyczy wykresówek Pana W. J. W trakcie kontroli organ ujawnił 12 wykresówek, które posiadały nieprawidłowe dotyczące okresów aktywności kierowcy. Naruszenia te zostały szczegółowo omówione w obu decyzjach. Skarżący nie przeprowadził w tym zakresie żadnych przeciwdowodów. Wobec powyższego ustalenia te należy uznać za prawidłowe. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: Jak wynika z analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie- tarcz tachografu Pana W. J., w dniu [...].08.2008 r. o godzinie 04:16 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 50 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:26 dnia [...].01.2010 r. do godziny 04:16 dnia [...].01.2010 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 10 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego. Analiza wykresówek wykazała, iż kierowca pan W. J. w dniu [...].12.2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 38 minut. Całkowity czas jazdy bez wymaganej przepisowej przerwy wyniósł 5 godzin i 8 minut, od godziny 7:00 do godziny 12:20. W tym okresie kierowca nie odebrał obowiązkowej przerwy, a najdłuższa przerwa w tym okresie wyniosła 12 min. Analiza wykresówek wykazała, iż kierowca Pan W. J. w dniu [...].01.2010 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 56 minut. Całkowity czas jazdy bez wymaganej przepisowej przerwy wyniósł 5 godzin i 26 minut, od godziny 13:45 do godziny 19:51, w tym okresie kierowca nie odebrał obowiązkowej przerwy, a najdłuższa przerwa w tym okresie wyniosła 19 min. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE Nr L 102/1 z dnia 11.04.2006 r.) Po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości, co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Wobec powyższego należy uznać, że przepisy we wskazanym zakresie zostały naruszone, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 700 zł. W tym miejscu należy podkreślić, że przepisy ustawy o transporcie drogowym mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i winny być przez kierowców bezwzględnie przestrzegane. Okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki. Analiza wykresówek Pana W. J. wykazała, że na wykresówce z dnia [...].12.2009 r. brak jest naniesionych przez kierowcę wymaganych informacji. Nieprawidłowość dotyczy braku wpisu dotyczącego miejsca oraz daty zakończenia użytkowania wykresówki. Wobec powyższego wyczerpana została dyspozycja przepisu lp. 11.4.7 lit, d załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Okazana podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówka nie zawiera przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy. Analiza wykresówek wykazała, że na wykresówkach dotyczących kierowcy M. K. brak jest naniesionych przez kierowcę wymaganych informacji. Nieprawidłowości dotyczą braku na wszystkich 171 sztukach okazanych do kontroli wykresówkach wpisu imienia kierowcy (wpisano wyłącznie literę M.). Wobec powyższego wyczerpana została dyspozycja przepisu lp. 11.4.7 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Przechodząc do omówienia pozostałych zarzutów skargi tj. nie uwzględnienia zbiorczego zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu okazanego po zakończeniu kontroli należy wskazać, że zgodnie za wypełnienie przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie obowiązku udokumentowania faktu nieprowadzenia pojazdu, należy uznać taką sytuację, gdy przedsiębiorca przedkłada inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego stosowne dokumenty w terminie wyznaczonym przez kontrolujących. Okazanie przez przedsiębiorcę w późniejszym okresie niż termin wyznaczony przez inspektorów, w szczególności w toku postępowania administracyjnego, prowadzonego po przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie, nie można uznać za realizacją obowiązku w zakresie faktu nieprowadzenia pojazdu. Dokumentacja stwierdzająca powyższy fakt, winna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i być okazywana w każdym czasie i na każde żądanie kontrolujących inspektorów. Biorąc pod uwagę powyższe organ I instancji prawidłowo nie uznał zbiorczego zaświadczenia wystawionego przez skarżącego już po doręczeniu protokołu kontroli. Jeżeli chodzi o wykazane przez organ I instancji w swej decyzji dni [...].01.2009 jak również [...].02.2009 roku (za które to nałożono karę 1000 złotych) nie podlegały kontroli, która rozpoczęła się [...].03.2010 r. Istotnie w uzasadnieniu decyzji organ podał, iż nałożył karę pieniężną za brak wykresówki lub innego dokumentu z dnia [...].01.2009 r. [...].02.2009 r. jednak z analizy protokołu kontroli z dnia [...].04.2010 r. nr [...] strona 5 lp. 2 oraz karty pobrań zapisów z urządzenia rejestrującego, wynika, że w rzeczywistości organ I instancji nałożył karę pieniężną za brak wykresówki lub dokumentu dotyczącego dnia [...].01.2010 r. i [...].02.2010 r. a więc w sposób prawidłowy. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art.151 p.p.s.a. oddalono skargę.