II SA/Gl 234/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant referent Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi G. S. i K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego oddala skargę. Pismem z dnia 12 stycznia 2009 r. inwestor Z. S. zawiadomił organ nadzoru budowlanego, że w toku prowadzenia budowy w oparciu o udzielone mu pozwolenie nr [...] z dnia [...] r. doszło do realizacji obiektu z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu, w związku z czym zawnioskował o przeprowadzenia postępowania w celu doprowadzenia robot do stanu zgodnego z prawem. Po przeprowadzeniu w dniu 29 stycznia 2009 r. oględzin budowy i potwierdzeniu faktu wykonania robót z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. pismem z 30 stycznia 2009 zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie a następnie postanowieniem z dnia [...] r. wstrzymał prowadzenie robót i nałożył na inwestora szereg obowiązków. W następnej kolejności PINB w C. wydał w dniu [...] r. decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, którą nakazał inwestorowi zaniechanie dalszych robót budowlanych. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie prowadząc postępowanie w sprawie, PINB w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił je z urzędu do czasu rozpatrzenia przez NSA skargi kasacyjnej K. S. od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1026/08, wydanego w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jak bowiem ustalił organ I instancji, od decyzji organów administracji architektoniczno-budowlanej, wydanych w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej wiaty magazynowej, została przez K. S. wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. II SA/Gl WSA w Gliwicach uchylił decyzje organu I i II instancji. Od wyroku tego została wniesiona skarga kasacyjne do NSA w Warszawie, która w dacie podejmowania postanowienia nie była jeszcze rozpoznana. Uznając, że rozstrzygnięcie przez NSA zawisłej przed nim sprawy ma charakter zagadnienia wstępnego w stosunku do prowadzonego postępowania przed organem nadzoru budowlanego, PINB w C. uznał za konieczne zawieszenie prowadzonego przez siebie postępowania do czasu wydania orzeczenia przez sąd. Na postanowienie to żadna ze stron nie wniosła zażalenia. Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2010 r sygn. II OSK 1008/08 NSA uchylił wyrok sądu I instancji i oddalił skargę K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Po otrzymaniu informacji o zakończeniu postępowania przed NSA, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] PINB w C. podjął z urzędu zawieszone postępowanie, uznając, że ustała przyczyna zawieszenia. W podstawie prawnej podano przepis art. 97 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie na postanowienie wnieśli G. i K. S., podnosząc w nim zarzuty wobec powstałej inwestycji. Nie odnosząc się do kwestii podjęcia zawieszonego postępowania, strony wskazały, że w ich przekonaniu budynek jest samowolą, projekt przewidywał innego rodzaju obiekt, powstał z naruszeniem granic i bez zgody sąsiadów. Podniesiono, że funkcjonowanie tego obiektu zakłóca prowadzenie działalności gospodarczej na ich działce. Wskazane okoliczności winny skutkować nakazem rozbiórki i przywróceniem stanu poprzedniego. Do wyjaśnienia konfliktowych spraw roboty powinny zostać wstrzymane. Stanowisko swoje o konieczności orzeczenia o nakazie rozbiórki powstałego obiektu strony podtrzymały w piśmie do organu odwoławczego z dnia 13 listopada 2010 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podając w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 i 97 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie w sprawie budowy wiaty magazynowej na parcelach nr [...],[...] i [...] w B. Wobec ustania przyczyny zawieszenia określonej w postanowieniu PINB w C. z dnia [...] r., spełniona została przesłanka podjęcia zawieszonego postępowania. W skardze do sądu administracyjnego G. S. i K. S. wnieśli o rozpatrzenie ich sprawy i powielili zarzuty wobec inwestycji, jakie wcześniej zawarte zostały w ich zażaleniu na postanowienie organu I instancji. W skardze nie odniesiono się do kwestii przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazał jednocześnie, że żądanie skarżących orzeczenia w sprawie nakazu rozbiórki obiektu pozostaje w sprzeczności z jednoczesnym sprzeciwem wobec prowadzenia postępowania w sprawie. Uczestnik postępowania Z. S. w piśmie procesowym z 31 maja 2011 r. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić skarżącym, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu było postanowienie o procesowym charakterze, dotyczące podjęcia przez organ uprzednio zawieszonego postępowania. Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową uregulowaną w kodeksie postępowania administracyjnego, która skutkuje tym, że w czasie trwania zawieszenia organ prowadzący postępowanie nie może podejmować żadnych czynności w prowadzonej sprawie, za wyjątkiem czynności określonych w art. 102 k.p.a. Jest to zatem okres, w którym postępowanie, jakkolwiek wszczęte, nie może być prowadzone, w konsekwencji nie może też dojść do rozpatrzenia sprawy i wydania w niej decyzji. Dopiero podjęcie zawieszonego postępowania pozwala organowi ponownie przystąpić do badania sprawy i wydać w niej końcowe rozstrzygnięcie. Zasadnie zatem w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zwrócił uwagę, że stanowisko skarżących jest wewnętrznie sprzeczne, albowiem z jednej strony domagają się oni podjęcia decyzji w sprawie wybudowanej wiaty, zaś z drugiej strony sprzeciwiają się prowadzeniu postępowania, negując jego podjęcie. Powodem zawieszenia postępowania był fakt wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę przedmiotowej wiaty. Uznając, że wynik postępowania przed NSA ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wykonania obiektu z istotnymi odstępstwami od pozwolenia na budowę, organ I instancji zawiesił prowadzone postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez NSA. Postanowienie to nie spotkało się ze sprzeciwem stron i nie zostało zaskarżone, skutkując stanem zawieszenia postępowania. Jego podstawa prawną był przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ prowadzący postępowanie administracyjne zawiesza je, jeśli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji podejmuje je na wniosek strony lub z urzędu. W niniejszej sprawie przyczyną zawieszenia było postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gliwicach sygn. II SA/Gl 1026/08. Postępowanie to zostało zakończone wyrokiem NSA z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. II OSK 1008/09. Zakończenie tego postępowania oznacza, że ustała przyczyna zawieszenia, co zobowiązywało organ do podjęcia postępowania. Wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania było zatem w tych okolicznościach obowiązkiem organu i pozostaje w zgodzie z prawem. Utrzymanie stanu zawieszenia postępowania w sprawie wykonania obiektu z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego byłoby uzasadnione jedynie stwierdzeniem, że w sprawie nadal istnieją jakieś przesłanki uzasadniające zawieszenie. Na istnienie takich przesłanek skarżący jednak nie wskazywali, nie wskazuje na nie także materiał sprawy. Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.