VI SA/Wa 549/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia – działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), nazywanej dalej ustawą o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – po rozpatrzeniu odwołania F. Spółki z o.o. prowadzącej N. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] nieuwzględniającej odwołania F. Spółki z o.o. prowadzącej N. od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w drodze rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny, w zakresie: świadczenia udzielane przez zespół ratownictwa medycznego specjalistyczny, na obszarze: 1.III (N., częściowo S., gm.: S., K., K., P., K.) – utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Decyzję powyższą wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił w dniu [...] grudnia 2007 r. postępowanie prowadzone w trybie rokowań w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na okres obowiązywania umowy od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2010 r. w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny, w zakresie: świadczenia udzielane przez zespół ratownictwa medycznego specjalistyczny, do których zaprosił dwóch oferentów: N. Sp. z o.o., R. w P. Do przedmiotowego postępowania złożone zostały 2 oferty: oferta nr [...] N. oferta nr [...] R. przy ul. R. 10, [...] P. Po rozpoznaniu ofert komisja konkursowa uznała, że obie oferty zostały złożone w terminie, spełniają wymogi formalne stawiane przez Zamawiającego i nie podlegają odrzuceniu. Obaj oferenci zostali zaproszeni do negocjacji. W końcowej ocenie dokonanej przez komisję oferta skarżącej otrzymała w sumie 84,43 pkt, w tym: w kryterium ciągłości 6 pkt., kryterium kompleksowości 10 pkt., jakości 42,5 pkt. Natomiast w kryterium ceny 25,93 pkt. Wybrana oferta R. w P., wg tych samych kryteriów, otrzymała w łącznej ocenie punktowej 95 pkt., w tym za kryterium kompleksowości 10 pkt., ciągłości 15 pkt., jakości 40 pkt. oraz kryterium ceny 30 pkt. - dla każdego z miejsc wyczekiwania. Od rozstrzygnięcia postępowania F. Spółka z o.o. wniosła w dniu 4 stycznia 2008 r. odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, w którym zarzuciła komisji konkursowej naruszenie zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji naruszenie przepisów art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, a także art. 140 ust. 2 pkt 1 i art. 148 pkt 1 i 2 cyt. ustawy w ten sposób, że jako dodatkowo punktowane kryterium wprowadzono kryterium dotychczasowego udzielania świadczeń objętych ofertą. W dniu [...] stycznia 2008 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję nr [...], na mocy której oddalił wniesione odwołanie, stojąc na stanowisku, że sporne postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa i zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców, a zarzuty stawiane przez stronę skarżącą są całkowicie niezasadne. Od powyższej decyzji skarżąca pismem z dnia 25 stycznia złożyła odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w którym wskazała, iż w wyniku spornej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ doznała uszczerbku interesu prawnego prowadzonego przez nią N. poprzez naruszenie zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Ponadto strona zarzuciła niewłaściwe zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu [...] lutego 2008 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję nr [...] nieuwzględniającą powyższego odwołania. W dniu 1 kwietnia 2008 r. ww. decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została zaskarżona przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona skarżąca w skardze zarzuciła naruszenie: - art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 §1, art. 15, art. 77 §1 i § 4 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w ten sposób, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazując na prawidłowość przeprowadzonego postępowania szczegółowo odniósł się do kwestii punktacji oferty, wskazując, iż wybrana oferta uzyskała wyższą ocenę punktową, podczas gdy skarżącej nie zapoznano z przyjętą punktacją oferty, tj. nie zapoznano ją z wartościami punktowymi przyjętymi za poszczególne elementy oferty skarżącej oraz oferty wybranej, w tym przede wszystkim nie udostępniono skarżącej informacji dotyczącej punktacji obu ofert w zakresie jakości oraz ceny. Skarżąca nie poznała także uzasadnienia przyjętej oceny punktowej, co uniemożliwiło jej polemikę z przedstawioną przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia argumentacją. Prezes Funduszu wskazując na prawidłowość przeprowadzonego postępowania nie wziął pod uwagę okoliczności znanych powszechnie, które jednocześnie powinny być mu znane z urzędu, tj. wyniku kontroli przeprowadzonej przez [...] Urząd Wojewódzki w R. w P., - art. 134 ust. 1, art. 140 ust. 2 pkt 1, art. 148 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w ten sposób, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił oraz przeprowadził postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z pominięciem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji w wyniku przyjęcia preferencji oceny punktowej świadczeniodawcy dotychczas udzielającego świadczeń zdrowotnych, traktując to kryterium, jako kryterium jakości udzielanych świadczeń, czyli z naruszeniem interesu prawnego świadczeniodawcy, który nie miał dotychczas zawartej umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 691/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu do ww. wyroku wskazał, że: zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7 oraz art. 77 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji powinien dołączyć do akt sprawy ofertę drugiego z oferentów w przedmiotowym konkursie, a także akty prawne, na które powołuje się organ w uzasadnieniu (zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia), jednocześnie winien dokonać analizy porównawczej ofert podmiotów uczestniczących w konkursie, tj. porównanie oferty skarżącej i drugiego z oferentów, z którym doszło do zawarcia umowy, organ badając postępowanie konkursowe nie może jedynie powtórzyć argumentacji komisji konkursowej, ale jest zobowiązany zbadać czy komisja prawidłowo przeanalizowała ofertę skarżącej. W dniu [...] lutego 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wydał decyzję nr [...] nieuwzględniającą odwołania wniesionego dnia 8 stycznia 2008 r., stojąc na stanowisku, że postępowanie, którego odwołanie dotyczyło, zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa i zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy. Zdaniem Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wszelkie wymagania, wyjaśnienia, informacje oraz dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach, a zarzuty stawiane przez Odwołującego są całkowicie niezasadne. Od powyższej decyzji N. wniósł w dniu 10 marca 2009 r. odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, wskazując na naruszenie art. 134 ust. 1, art. 140 ust. 2 pkt 1, art. 148 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach, , art. 8, art. 9, art. 10 q 1, art. 15 k.p.a, art. 32 Konstytucji RP. W wyniku rozpatrzenia odwołania Prezes NFZ wydał w dniu [...] kwietnia 2009 r. decyzję nr [...] którą utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] lutego 2009 r. Na powyższą decyzję strona skarżąca pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponownie postawiła zarzut naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 §1, art. 15, art. 77 §1 i § 4 k.p.a. oraz art. 134 ust. 1 i art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Postawiła także zarzut naruszenia art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w ten sposób, że NFZ określając przedmiot zamówienia w części dotyczącej "Ankiety oceniającej ciągłość" przyjął preferencję oceny punktowej świadczeniodawcy dotychczas udzielającego świadczeń zdrowotnych, traktując to kryterium jako kryterium ciągłości udzielanych świadczeń, czyli z naruszeniem interesu prawnego świadczeniodawcy, który nie miał dotychczas zawartej umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ przy założeniu, że świadczeniodawca ubiegający się po raz pierwszy o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ gwarantuje udzielanie świadczeń zdrowotnych według tych samych lub prawie takich samych cen oraz przy zapewnieniu tych samych lub wyższych standardów jakości dotyczących personelu, sprzętu, aparatury medycznej oraz miejsca udzielania świadczeń co świadczeniodawca dotychczas posiadający zawartą umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ. Wskazała także na naruszenie art. 148 pkt 2 ustawy o świadczeniach poprzez brak wyjaśnienia w decyzji zasad punktowania za poszczególne elementy oceny ofert w zakresie dotyczącym ceny oraz art. 153 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku w ten sposób, że Prezes Funduszu wskazując na prawidłowość przeprowadzonego postępowania jedynie w minimalnym stopniu odniósł się do zaleceń Sądu i przeprowadził ponowne rozpoznanie sprawy w oparciu o wcześniej zgromadzony materiał dowodowy poszerzony jedynie o ofertę drugiego świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu konkursowym i na jego podstawie przedstawił zestawienie ocen punktowych dla poszczególnych świadczeniodawców uzyskanych w toku postępowania bez szczegółowego wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów oferty. Wyrokiem z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1225/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r.oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lutego 2009 r. Wskazał, że: mimo obszerności zaskarżonej decyzji przeważają w niej rozważania teoretyczne, natomiast brak jest konkretnej odpowiedzi na zasadnicze wątpliwości, które legły u podstaw wyeliminowania z obrotu prawnego poprzedniej decyzji, a w związku z powyższym narusza ona art. 153 p.p.s.a., z uwagi na niewłaściwe zastosowanie się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu ww. wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 691/008; należy podzielić stanowisko strony skarżącej, że Prezes Funduszu wskazując na prawidłowość przeprowadzonego postępowania jedynie w minimalnym stopniu odniósł się do zaleceń Sądu. Organy obu instancji ponownie rozpoznały sprawę w oparciu o wcześniej zgromadzony materiał dowodowy poszerzony jedynie o ofertę drugiego świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu konkursowym i na tej podstawie dokonały zestawienia ocen punktowych dla poszczególnych świadczeniodawców uzyskanych w toku postępowania bez szczegółowego wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów oferty ograniczając się przy tym do przedstawienia zasad punktacji, porównania liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny (kryteriach) itp., nie próbując nawet zindywidualizować swojej oceny i wyjaśnić dlaczego w konkretnym przypadku każdy z oferentów został oceniony przyznaniem tej a nie innej sumy punktów: trudno zgodzić się z wyjaśnieniem organu, że ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie przez system komputerowy Funduszu, na podstawie listy ankiet wypełnianych przez oferenta podczas składania oferty, dotyczących danego kryterium. Sąd ma wątpliwości czy kryteria ustawowe oceny ofert zostały w sposób właściwy przełożone na odpowiednią punktację. W konsekwencji za zasadny należy uznać podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów k.p.a., a w szczególności art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 §1, art. 15 k.p.a. odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczące oceny w ramach kryterium ciągłości, Sąd stwierdził, iż z żadnych przepisów ustawy o świadczeniach oraz przepisów zarządzeń wykonawczych Prezesa Funszu nie wynika, że punktowanym (wysoko) elementem oceny jest fakt kontynuacji świadczeń przez oferenta, dający już na starcie do przetargu przewagę dotychczasowemu świadczeniodawcy. W tej sytuacji uznać trzeba, iż ocenianie ciągłości świadczeń medycznych w procesie wyboru świadczeniodawcy, prowadzonym na podstawie ustawy o świadczeniach, na podstawie kryterium kontynuacji świadczeń nie ma żadnych podstaw prawnych. Jest ono poza tym, w ocenie Sądu, sprzeczne zarówno z nałożonym na Fundusz w art. 134 §1 ustawy o świadczeniach obowiązkiem zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, równoważącym zasady wyrażone w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i z zawartą w art. 32 Konstytucji RP zasadą równości. - za chybioną uznał Sąd konstatację organu, że obydwaj oferenci złożyli oświadczenie, iż zapoznali się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów (które, wg organu, były dla wszystkich biorących w nim udział jednakowe) i nie zgłosili do nich zastrzeżeń oraz przyjęli je do stosowania. W ocenie Sądu treść takiego oświadczenia należy rozumieć literalnie — jako oświadczenie o zapoznaniu się z warunkami postępowania, przy czym zakres tego oświadczenia jest w istocie wyznaczony przez zakres przedstawionym oferentom materiałów. Z akt postępowania nie wynika, by skarżąca została uprzedzona przed przystąpieniem do postępowania o dodatkowej punktacji dotychczasowego świadczeniodawcy za kontynuację współpracy z Funduszem, traktowaną jako ważna część kryterium ciągłości. Decyzją z dnia [...] października 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie skarżącej. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu, zarówno na etapie części jawnej, jak i niejawnej konkursu, oferta N., jak i oferta R. w P. były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ. W świetle powyższego podkreślono, że postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a na skutek niedokonania wyboru oferty N. nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego. Podkreślono także, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanej analizy wynika, że porównanie przedmiotowych ofert zostało dokonane zgodnie z kryteriami określonymi przez Prezesa NFZ, w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. Od powyższej decyzji F. Sp. z o. o. prowadzący N. złożył w dniu 15 listopada 2010 r. odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, wskazując na naruszenie art. 134 ust. 1 i art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach. W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, powołując się na przepis art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, stwierdził, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone w: zarządzeniu nr [...] z dnia [...] września 2007 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] października 2007 r.; a także zarządzeniu nr [...] z dnia [...] października 2007 r. w sprawie warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne, zmienionego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Natomiast ocena złożonych ofert została dokonana w oparciu o zarządzenie nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.). Prezes Funduszu za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia art. 134 i art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach, wskazując, iż wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert, warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu, po zasięgnięciu opinii konsultantów krajowych, określił kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie od 1 stycznia 2008 r. świadczeń opieki zdrowotnej we wspomnianym zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.) - zwanym dalej zarządzeniem w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Zgodnie z §2 ww. zarządzenia oceny ofert, w przedmiotowym postępowaniu, dokonano według następujących kryteriów: jakość - oceniana w szczególności przez: kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie; wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną; zewnętrzną ocenę jakości; wyniki kontroli prowadzonej przez Narodowy Fundusz Zdrowia; kompleksowość — oceniana w szczególności przez: • możliwość kompleksowej realizacji świadczeń w danym zakresie, uwzględniająca wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji (w tym diagnostyczne i terapeutyczne); • planowaną strukturę świadczeń w danym zakresie lub planowanym profilu leczonych przypadków; • ofertę udzielania świadczeń w innych rodzajach, zapewniającą łączenie ciągłość procesu diagnostycznego i terapeutycznego; dostępność - oceniana w szczególności poprzez: liczbę dni i godzin pracy w harmonogramie pracy; organizację przyjęć pacjentów; brak barier dla osób niepełnosprawnych; ciągłość - oceniana w szczególności poprzez: • ryzyko jej przerwania w wyniku niespełnienia przez oferenta wymagań, określonych dla zakresu w dniu złożenia oferty; • ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń, realizowanego w dniu złożenia oferty na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia; cena - oceniana poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez NFZ w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy. Organ wskazał, że w Załączniku nr 1 do ww. zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert znajduje się "Tabela 1.9a - pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne" , która określa szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa powyżej oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez specjalistyczny zespół ratownictwa medycznego. Sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej określono w Załączniku nr 2 do tego zarzadzenia. Z uwzględnieniem danych przedstawionych w Tabeli 1.9a i na podstawie ankiet wypełnianych przez oferentów, dokonywana jest w systemie komputerowym Narodowego Funduszu Zdrowia automatyczna ocena punktowa zgłoszonych ofert pod kątem poszczególnych kryteriów. Wartość punktów oceny przyznawana ofercie w danym kryterium jest sumą punktów oceny przyznawanych za udzielone przez oferenta odpowiedzi na poszczególne pytania ankietowe. W Tabeli 1.9a, w ostatniej kolumnie pt. "Liczba punktów jednostkowych" podane są liczby punktów jednostkowych możliwych do zdobycia za każde pytanie w danej części ankiety. Punkty jednostkowe nie są jednoznaczne z punktami oceny - stanowią jedynie podstawę do ich obliczenia. To punkty oceny brane są ostatecznie pod uwagę w rankingu końcowym i decydują o rozstrzygnięciu postępowania. W celu obliczenia punktów oceny należy uwzględnić wskazane w Tabeli 1.9a wagi skalujące. W przedmiotowej sprawie w rankingu końcowym R. w P. otrzymała 95 punktów, natomiast strona skarżąca 84,43 punktu. Obydwaj oferenci otrzymali taką samą liczbę punktów w kryterium kompleksowości (10 punktów), a zatem kryteriami różnicującymi oferty były: kryterium ciągłości: N.- 6 punktów; R. w P. - 15 punktów; kryterium jakości: N.- 42,5 punktu; R. w P. - 40 punktów; kryterium ceny: N.- 25,93 punktu; R. w P. - 30 punktów. Różnica w punktacji w kryterium ciagłości była związana z tym, iż strona skarżąca na pytanie nr 1 w Rozdziale 1.2. ankiety “Czy we wszystkich oferowanych zespołach ratownictwa medycznego świadczenia są udzielane przez pielęgniarką posiadającą tytuł specjalisty lub specjalizująca się w dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego, anestezjologii i intensywnej opieki, chirurgii, kardiologii, pediatrii, a także pielęgniarkę posiadającą ukończony kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego, anestezjologii i intensywnej terapii, chirurgii, kardiologii, pediatrii oraz posiadającą co najmniej 3 letni staż pracy w oddziałach tych specjalności, oddziałach pomocy doraźnej, izbach przyjęć łub pogotowiu ratunkowym lub przez ratownika medycznego spełniającego wymagania określone w art. 10 i 58 ustawy z dnia 8 września 2006 roku o Państwowym Ratownictwie Medycznym" udzieliła odpowiedzi, iż nie spełnia tego warunku, ale będzie spełniać od początku obowiązywania umowy, za co uzyskała 0 punktów jednostkowych (0 punktów oceny) natomiast R. w P. wskazując, iż spełnia ten warunek w dniu złożenia oferty i będzie go spełniać od poczatku obowiązywania umowy uzyskała 1 punkt jednostkowy (1,5 punktu oceny). Ponadto w części dotyczącej realizacji procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń w dniu złożenia oferty na podstawie umowy zawartej z Funduszem Oferentom zadawano Pytanie Nr 1 w Rozdziale 1.4 ankiety: “Czy oferent realizuje umowę w dniu złożenia oferty?". Za odpowiedź "tak" oferent uzyskiwał 5 punktów jednostkowych co przekładało się na 7,5 punktu oceny. W przypadku udzielenia odpowiedzi "nie" oferent nie uzyskiwał punktów. Dlatego też strona skarżąca odpowiadając na to pytanie “nie" uzyskała 0 punktów jednostkowych (0 punktów oceny) natomiast R. w P. odpowiadając “tak" uzyskała 5 punktów jednostkowych (7,5 punktu oceny). Różnica w punktacji w kryterium ciagłości była związana z tym, iż strona skarżąca na pytanie Nr 1 1 w Rozdziale 4.1 “Czy oferent posiada certyfikat ISO w zakresie usług medycznych" wskazała “tak" przez co uzyskała 2,5 punktu jednostkowego (2,5 punktu oceny), natomiast druigi oferent odpowiedział “nie" (0 punktów jednostkowych, 0 punktów oceny). Natomiast różnica w punktacji w kryterium ciagłości była związana z tym, iż cena jednostki rozliczeniowej wskazana przez stronę skarżącą w drodze negocjacji wynosiła 3000 zł, w związku z czym otrzymała 25,93 punktów oceny. Natomiast cena jednostki rozliczeniowej zaproponowana przez R. w P. wynosiła 2910 zł, w związku z czym drugi z oferentów otrzymał za to kryterium 30 punktów oceny. Organ bardzo szczegółowo w decyzji przedstawił wzory, na postawie których przeliczono cenę jednostki rozliczeniowej na punkty oceny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach organ wskazał, że nie zgadza sie z tym zarzutem. Komisja konkursowa stosowała w rozpatrywanym postępowaniu szczegółowe warunki oceny ofert w ramach poszczególnych kryteriów oceny ofert dla omawianego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej. Ocena wszystkich złożonych ofert została dokonana w sposób obiektywny. Warunki oceny były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Na każdym etapie analizowanego postępowania świadczeniodawcy byli traktowani na równych warunkach, a samo postępowanie prowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach, organ podniósł, że komisja konkursowa dokonała oceny ofert zgodnie z ww. zarzadzeniem nr [...], które zostało wydane zgodnie z art. 146 ustawy o świadczeniach. Organ podkreślił, że oferent, który w dniu złożenia oferty realizował umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia w ramach danego zakresu świadczeń w prawdzie był premiowany przez przyznanie dodatkowych 7,5 punktu oceny jednak w przypadku nie wypełniania postanowień umowy w sposób należyty otrzymywałby punkty ujemne, których oferent nie realizujący umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia nie miał możliwości otrzymania. Jednakże nawet gdyby z kryterium ciągłości wyłączyć ocenę realizacji umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia w dniu złożenia oferty, to i tak ze względu na punktacje pozostałych kryteriów oceny, oferta strony skarżącej uzyskałaby mniejszą ilość punktów oceny i nie zostałaby wybrana. Organ zamieścił tabelę, z której wynikało, iż w przypadku pominięcia ocen realizacji umowy z NFZ strona skarżąca uzyskałaby 84,43 punkty, natomiast drugi z oferentów 87,5 punktu. Pismem z dnia 3 lipca 2009 r. N., jako jednostka organizacyjna F. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji strona skarżąca ponownie postawiła wcześniejsze zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 15, art. 77 § 1 i § 4 k.p.a, art. 153 p.p.s.a., art. 134 ust. 1, art. 140 ust. 2 pkt 1, art. 148 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach. Ponadto postawiła zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 w związku z art. 32 Konstytucji RP oraz art. 140 ust. 2 pkt 1 i art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazując, że wprowadzenie jako dodatkowo punktowanego kryterium porównania kwalifikacji personelu, kryterium aktualnego dysponowania personelem o określonych kwalifikacjach, a nie spełnianie tychże wymagań na przyszłość w sytuacji gdy oferenci starali się uzyskać kontrakt na okres przyszły, a nie teraźniejszy czy wsteczny, a ponadto nie wyjaśnienie celowości wprowadzenia tego kryterium w takim kształcie i nie uzasadnienie dlaczego zapewnieniu skarżącej o spełnieniu wymogu od początku obowiązywania umowy nie przyznano żadnego punktu, skoro drugi oferent, oprócz podania, że kryterium spełnia na dzień składania oferty, również zapewnił o spełnieniu go na przyszłość - od początku obowiązywania umowy, co według skarżącej prowadzi do logicznego wniosku, że sytuacja oferentów na dzień od początku obowiązywania umowy, o zawarcie jakiej oferenci się ubiegają była identyczna: obydwaj oferenci zapewnili, że ich personel będzie posiadał wymagane kwalifikacje, ale żaden z nich nie jest w stanie tego w 100% przewidzieć - jest to warunek, o jakim oferenci zapewniają przy dołożeniu należytej staranności i w najlepszej wierze i jako taki nie może różnicować przyznanej im punktacji, a ewentualnie być weryfikowany przy wykonywaniu umowy i pociągać za sobą przewidziane w takich przypadkach sankcje. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna. Na wstępie należy wyraźnie wskazać, iż w świetle przepisu art. 153 p.p.s.a., zarówno Sąd rozstrzygający w niniejszej sprawie, jak i organ rozpoznający sprawę ponownie, związani są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 691/08 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1225/09. Ponadto stwierdzić należy, iż skarżący – N. jako jednostka organizacyjna posiada zdolność sądową. Zgodnie bowiem z art. 25 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. zdolność sądową mają inne (poza wymienionymi w § 2) jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Skarżący jako Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (zorganizowaną zgodnie z wymogami Ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej) i świadczeniodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 41) ustawy o świadczeniach, zobowiązanym do świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych przepisami działu II tej ustawy i zarządzanym zgodnie z zatwierdzonym statutem. Założycielem N. jest F. Sp. z o.o. Świadczeniodawca, niezależnie od typu zorganizowania, jest stroną umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, co wynika z art. 132 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach i stroną przeprowadzonego uprzednio postępowania w sprawie o zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z przywołanymi regulacjami, składającym ofertę był N. działający jako jednostka organizacyjna F. Sp. z o.o., zatem jako nieposiadający osobowości prawnej podmiot, do którego mogą być kierowane uprawnienia i obowiązki znajdujące swoje źródło w przepisach prawa publicznego, skarżący ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym, co nie zmienia faktu, że pozostaje on jednostką organizacyjną osoby prawnej, którą jest F. Spółka z o.o. Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Według art. 154 ust. 1 cyt. ustawy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (art. 154 ust. 3). Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu (art. 154 ust. 4), które to odwołanie Prezes Funduszu, zgodnie z art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach rozpatruje, wydając w terminie 30 dni decyzję administracyjną. Na decyzję tę świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8). Postępowanie w rozpoznawanej sprawie odbyło się zgodnie z powołaną procedurą, a strona skarżąca swój uszczerbek w interesie prawnym oparła na zarzucie niewłaściwego zastosowania wymienionych w skardze przepisów prawa procesowego i materialnego, Zgodnie z art. 142 ust. 1 ustawy, konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. Według ust. 2 wymienionego przepisu w części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów: stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 pkt 3 - spełnienie przez świadczeniodawcę warunków określonych przez Prezesa Funduszu; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. Natomiast według ust. 5 tego przepisu w części niejawnej konkursu ofert komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. W myśl art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1) oraz ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 15 oraz art. 77 §1 i §4 k.p.a. oraz art. 148 pkt 2 ustawy o świadczeniach poprzez szczegółowe odniesienie się do kwestii punktacji ofert podczas wskazania na prawidłowość przeprowadzonego postępowania, w sytuacji gdy strona skarżąca nie zna uzasadnienia przyjętej oceny punktowej, co uniemożliwia jej polemikę z przedstawioną przez Prezesa Funduszu argumentacją, należy wskazać iż w ocenie Sądu są one niezasadne. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, zgodnie z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 691/08 oraz uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1225/09, dokonał bardzo szczegółowych i kompleksowych wyjasnień dotyczące zasad przyznawania punktów oceny. Poszczególne kryteria oceny ofert omówione zostały osobno, a każde z nich zostało rozbite na poszczególne parametry oceny ofert. Każdy parametr oceny został indywidualnie objaśniony z uwzględnieniem zasad przyznawania punktów jednostkowych oraz wynikających z nich punktów oceny. Dzięki temu zaskarżona decyzja umożliwia zidentyfikowanie pochodzenia i zasad przyznania każdego z punktów jednostkowych i każdego z punktów oceny przyznanych ofertom złożonym w omawianym postępowaniu. Objaśnienia i analizy przygotowano w oparciu o zgromadzoną w postępowaniu dokumentację oraz zarządzenie nr [...] Prezesa Funduszu z dnia [...] września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w szczególności Tabelę 1.9a zawartą w załączniku nr 1 do tego zarządzenia, na podstawie którego oferty były w rozpatrywanym postępowaniu oceniane. Za niezasadny należu uznać także zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. Organ, ponownie rozpoznając sprawę poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło mu dokonanie pełnej kontroli jego prawidłowości. Strona skarżąca w zaskarżonej decyzji Prezesa Funduszu został w sposób wyczerpujący poinformowany o uzasadnieniu przyjętej oceny punktowej w odniesieniu do jej oferty, w odniesieniu do oferty konkurencyjnej oraz w odniesieniu do ogólnych zasad oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wskazać należy także na niezasadność zarzutu naruszenia art. 134 ust. 1 w związku z art. 32 Konstytucji RP, oraz art. 140 ust. 2 pkt 1, art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert byli poinformowani o wymaganiach, jakie powinni spełniać przystępując do konkursu ofert oraz o kryteriach oceny ofert. Zostały one określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zarządzeniach, wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, m.in. zarządzeniu nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie powyższe warunki postępowania zostały spełnione. Skarżąca, przystępując do postępowania miała możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniobiorców oraz kryteriami oceny ofert, jednakowymi dla wszystkich oferentów. W zaproszeniach do wzięcia udziału w rokowaniach poinformowano oferentów, gdzie są dostępne materiały informacyjne dotyczące przedmiotowego postępowania. Wskazane powyżej zarządzenie Prezesa NFZ było opublikowane na stronie internetowej NFZ w terminie umożliwiającym zapoznanie się z nimi przed przystąpieniem do postępowań. W związku z powyższym, przystępując do postępowania strona skarżąca mogła zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniobiorców oraz z kryteriami oceny ofert. Ponadto, fakt składania ofert w postępowaniu na formularzach ofertowych jednakowych co do treści i formy w przypadku każdego oferenta, powinien być wskazówką dla skarżącej, że na wyniku konkursu zaważą odpowiedzi udzielone na pytania w nich zawarte. Inaczej mówiąc, że dane zawarte w odpowiedziach będą podstawą oceny ofert, której kryteria zostały określone w ww. zarządzeniu Szczegółowe parametry kryteriów oceny ofert, o których mowa powyżej oraz ich wagi punktowe w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny-ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczny zespól ratownictwa medycznego określone zostały w tabeli 1,9a - pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne znajdującej się w załączniku nr 1 do omawianego zarządzenia. Należy podkreślić, iż Prezes miał kompetencje wydania powyższego zarządzenia. Zgodnie z art. 146 ustawy o świadczeniach, Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 263/10 (publikowany na stronie internetowej NSA https://cbois.nsa.gov.pl) "Upoważniając Prezesa Funduszu do określenia m.in. warunków wymaganych od świadczeniodawców ustawodawca nie przesądził nazwy dokumentu zawierającego elementy wskazane w art. 146 ust.1 ustawy o świadczeniach. Przepis art.102 ust.5 ustawy o świadczeniach zawierający otwarty katalog zakresu działań Prezesa Funduszu, w pkt 24 stanowi o podejmowaniu decyzji w sprawach określonych w ustawie. W przepisach ustawy o świadczeniach wymienione są zarówno decyzje (art. 163 ust. 2, art. 102 ust. 5 pkt 24), jak i decyzje administracyjne (art. 154 ust. 6 i art. 181 ust. 2), co pozwala na przyjęcie, iż pojęcie decyzji użyte w art.102 ust. 5 pkt 24 obejmuje zarówno decyzje administracyjne jak i decyzje (niebędące decyzjami w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego) z zakresu kierowania ustawową i statutową działalnością Funduszu, podlegające kontroli ministra w ramach określonego ustawą nadzoru, które to rozstrzygnięcia mogą przyjąć różne nazwy. Nie ma przy tym przeszkód formalnoprawnych, by decyzje, w tym drugim znaczeniu, były określane, jako zarządzenia w ramach pragmatyki wykonywania ustawowych zadań przez Prezesa Funduszu. Nie są to jednak zarządzenia, o których mowa 93 Konstytucji RP. Tej różnicy nie dostrzega strona skarżąca błędnie utożsamiając nazwę dokumentu wydanego przez Prezesa NFZ, z zarządzeniami Prezesa Rady Ministrów i ministrów, do których odnosi się art. 93 Konstytucji." Określenie warunków wymaganych od uczestników konkursu nie kreuje praw, czy też obowiązków potencjalnych uczestników tego konkursu, lecz wskazuje (poprzez określenie wymagań) adresatów, którzy mogą wziąć udział w konkursie. Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art.146 ust.1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art.149 ust.1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Zakres kontroli sądowoadministracyjnej decyzji wydanej w oparciu o przepis 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach obejmuje ocenę, czy w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doszło do naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy. Kwestionowanie zasad prowadzenia postępowania w trybie określonym w art. 154 ustawy o świadczeniach jest nieuprawnione (vide wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 144/10, publikowane w Internecie). Zdaniem Sądu z akt sprawy jednoznacznie wynika, że oferty obu świadczeniodawców zostały porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Odnosząc się do wielokrotnie powtarzanego przez stronę skarżącą zarzutu, iż organ przeprowadził postępowanie z pominięciem zasady zachowania uczciwej konkurencji, gdyż przyjął preferencję oceny punktowej świadczeniobiorcy dotychczas udzielającego świadczeń zdrowotnych, traktując to kryterium jako kryterium ciągłości udzielanych świadczeń, z pominięciem interesu prawnego świadczeniobiorcy, który nie miał dotychczas zawartej umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, należy podkreślić za organem, iż nawet gdyby z kryterium ciągłości wyłączyć ocenę realizacji umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia w dniu złożenia oferty, to i tak ze względu na punktacje pozostałych kryteriów oceny, oferta strony skarżącej uzyskałaby mniejszą ilość punktów oceny i nie zostałaby wybrana. W przypadku pominięcia oceny realizacji umowy z NFZ strona skarżąca uzyskałaby 84,43 punkty, natomiast drugi z oferentów 87,5 punktu. Na ocenie oferty strony skarżącej zaważył fakt, że cena jakiej oczekiwała był znacznie wyższa niż cena przedstawiona przez konkurenta. Ponadto strona skarżąca nie zapewniała tych samych co R. w P.standardów jakości dotyczących personelu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w związku z art. 32 Konstytucji RP oraz art. 140 ust. 2 pkt 1 i art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach poprzez wprowadzenie jako dodatkowo punktowanego kryterium porównania kwalifikacji personelu, kryterium aktualnego dysponowania personelem o określonych kwalifikacjach, a nie spełnianie tychże wymagań na przyszłość, w sytuacji gdy oferenci starali się uzyskać kontrakt na okres przyszły, a nie teraźniejszy czy wsteczny, wskazać należy iż jest on bezzasadny. Zarzut ten odnosi się tylko i wyłącznie do kryteriów oceny ofert, a więc określonych wcześniej zasad postępowania, z którymi oferent powinien się zapoznać. Jednakże należy wskazać, iż nawet gdyby z kryterium ciągłości wyłączyć punkty oceny przyznane za odpowiedź na pytanie1 w rozdziale 1.2 ankiety (dotyczące kwalifikacji personelu) , jak również punkty oceny przyznane za realizowanie umowy z Funduszem w dniu złożenia oferty (co stanowi drugi parametr oceny, wobec którego skarżąca formułuje zarzuty), to i tak, ze względu na punktacje pozostałych kryteriów oceny, oferta skarżącej uzyskałaby mniejszą ilość punktów oceny (84,43 punkty) niż konkurenta (86 punkty) i nie zostałaby wybrana. Uznając zatem działanie organu za zgodne z prawem, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.