II OZ 19/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 226/11 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przeniesienia zakładu wulkanizacyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 226/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił E. R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie z jej skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przeniesienia zakładu wulkanizacyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2011 r. oddalona została skarga E. R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone skarżącej w dniu 7 września 2011 r. Następnie w dniu 3 października 2011 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 19 października 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że "nie otrzymała 30 – dniowego terminu na kasację". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznając, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, powołał się na przepis art. 86 § 1 i art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że niezbędnym warunkiem przywrócenia terminu było przedstawienie wraz z tym wnioskiem skargi kasacyjnej. Natomiast zamiast skargi kasacyjnej ustanowiona dla skarżącej w ramach prawa pomocy adwokat przedstawiła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W zażaleniu na powyższe postanowienie E. R. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc konieczność zaskarżenia wyroku Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisów art. 86 w zw. z art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne zaistnienie kilku przesłanek. W okolicznościach niniejszej sprawy warto zwrócić uwagę na warunek określony przepisem art. 87 § 4 p.p.s.a., stosownie do którego równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu I instancji w niniejszej sprawie brak skargi kasacyjnej złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz okoliczność przedstawienia przez adwokata ustanowionego dla skarżącej w ramach prawa pomocy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowią o braku możliwości uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Z powyższą oceną nie sposób się zgodzić. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek o przywrócenie uchybionego terminu bez równoczesnego dokonania czynności procesowej dotknięty jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu (por. postanowienie SN z 30.01.2002 r., sygn. akt III CZ 140/01 oraz postanowienie NSA z 8 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 319/08). Sąd I instancji powinien był zatem, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać skarżącą do złożenia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku czyni przedwczesnym rozpoznanie tego wniosku i orzeczenie co do jego zasadności. Podkreślić również należy, że przedstawienie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie wyklucza wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej sporządzonej przez pełnomocnika z wyboru. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.