IV SA/Wa 2230/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi U. N. i M. H. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - oddala skargę - Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. po rozpoznaniu zażalenia M. H. i U. N. od postanowienia Wojewody [...] z [...] stycznia 2008 r., którym uzgodniono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], obręb [...], gmina P., położonej na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...] " ([...]) i Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego - [...], umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ podniósł, iż w toku niniejszego postępowania weszła - w dniu 17 lipca 2010 r. - w życie ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), która zmieniła art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej także jako: u.p.z.p.). w ten sposób, że "uzgodnień (...) dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi." Zgodnie natomiast z art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 17 września 2010 r. Do dnia wydania postanowienia z [...] września 2010 r. nie wpłynął jednak wniosek inwestora, o którym mowa w art. 80 powołanej ustawy. W związku z powyższym organ odwoławczy przyjął, iż w postępowaniu odwoławczym stosować należy obecnie obowiązujące przepisy prawa, w świetle których M. H. i U.N. nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., a w konsekwencji legitymacja procesowa czynna. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziły się M. H. i U. N., i wywiodły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie organu odwoławczego do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartym w wyroku z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1176/09. W uzasadnieniu skargi skarżące wyjaśniły, iż powołanym wyrokiem Sąd uchylił poprzednie rozstrzygnięcie organu odwoławczego (postanowienie z [...] maja 2009 r.), albowiem Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie przeprowadził pełnej procedury dowodowej i wyjaśniającej. Umorzenie postępowania odwoławczego - w wyniku ponownego rozpoznawania sprawy - jest zdaniem skarżących "ucieczką od rozstrzygnięcia merytorycznego". Nadto należałoby rozważyć, w ocenie skarżących, czy zmiana wprowadzona ustawą o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, faktycznie dotyczy inwestorów prywatnych w aspekcie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czy zgodnie z preambułą ogranicza się do celu publicznego, co wynikałoby z jej charakteru i intencji ustawodawcy. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2011 r. skarżąca M. H. oświadczyła, iż ustawa dotycząca usług telekomunikacyjnych, która wprowadziła zmiany w tym zakresie, nie ma zastosowania do kwestii dotyczących warunków zabudowy, odnoszących się do budowy domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2010 r. odpowiada prawu. Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 - zwaną dalej: ustawą o rozwoju usług) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane." Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia -16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej. W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobę bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei wniesione zażalenia przed tą datą a nierozpoznane do dnia wejścia w życie omawianej ustawy, nie mogły zostać merytorycznie rozpoznane. Organ odwoławczy obowiązany był stosować przepisy aktualne w dniu wydawania aktu administracyjnego. I chociaż można powiedzieć, iż wyjątek od tej zasady wprowadził art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług, zgodnie z którym do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, tym niemniej w aktach sprawy brak stosownego wniosku inwestora. Zatem właściwie w sprawie zastosowano regulację ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu nadanym ustawą o wspieraniu rozwoju usług. Jednocześnie nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, iż zmiana art. 53 ust 5 u.p.z.p. wprowadzona ustawą o wspieraniu usług i sieci telekomunikacyjnych dotyczy jedynie decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego, a tym samym nie obejmuje decyzji o warunkach zabudowy. Otóż treść art. 53 ust 4 i 5 u.p.z.p. należy odczytywać w związku z art. 64 ust 1 tej ustawy, zgodnie z którym przepisy m.in. art. 53 ust. 3-5a, stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje nadto okoliczność, iż w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1176/09 uchylił postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. Rację mają skarżące wskazując, iż ponownie rozpoznając sprawę organ związany jest oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Sądu administracyjnego w myśl art. 153 ustawy P.p.s.a. jednakże w rozpoznawanej sprawie po wydaniu w/w wyroku nastąpiła zmiana przepisów prawa będących podstawą działania organu odwoławczego. Przepis art. 53 ust 5 u.p.z.p. w nowym brzmieniu obowiązuje od 17 lipca 2010 r. W tej sytuacji organ zobowiązany był - jak już wskazano - stosować przepisy aktualne w dniu wydawania rozstrzygnięcia. Skoro przestał obowiązywać przepis uprawniający i nakazujący ponowne rozpoznanie sprawy w wyniku wniesionego przez skarżące zażalenia to nie można przyjąć, iż brak merytorycznego rozstrzygnięcia organu odwoławczego narusza art. 153 ustawy P.p.s.a. Z tych wszystkich względów Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. – skargę oddalił.