I SA/Wa 1846/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-06-27

Skład orzekający: Gabriela Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzone przez osobę niebędącą adwokatem ani radcą prawnym, powinno zostać odrzucone z powodu braku pełnomocnictwa procesowego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzone przez osobę niebędącą adwokatem lub radcą prawnym, podlega odrzuceniu, jeśli nie zostały usunięte braki formalne, w tym brak pełnomocnictwa procesowego. W takich przypadkach stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, które wymagają sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku WSA w Warszawie. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Następnie wniesiono zażalenie na to postanowienie. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik poinformował, że spełnia przesłanki z art. 29 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, co zwalnia go z potrzeby składania pełnomocnictwa. Sąd uznał, że zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. D. z dnia 14 marca 2011 r. na postanowienie z dnia 1 marca 2011 r. odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1846/10 w sprawie ze skargi Z. D. o wymierzenie Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 196/10. Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku, którą odrzucono postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Od postanowienia z dnia 1 marca 2011 r., w dniu 14 marca 2011 r. zażalenie wniósł – działający w imieniu skarżącej – A. D. W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 maja 2011 r., pismem z dnia 24 maja 2011 r. Sąd wezwał A. D. do usunięcia braków formalnych powyższego zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi lub do złożenia w imieniu skarżącej zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie adresat odebrał w dniu 30 maja 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-72). Do dnia dzisiejszego nie nadesłano jednak żądanego pełnomocnictwa. Pismem z dnia 31 maja 2011 r. A. D. poinformował Sąd, że spełnia przesłanki z art. 29 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, co zwalnia go z potrzeby składania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania małżonki przed sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do treści art. 285l P.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na mocy powyższego odesłania, w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 194 § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (a więc także skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia), powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. A. D. nie jest adwokatem, ani radcą prawnym jak również osobą, o której mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a., tym samym nie mógł osobiście sporządzić zażalenia od postanowienia z dnia 1 marca 2011 r. Oznacza to, że wniesione przez niego zażalenie, jako niespełniające wymogu określonego w art. 194 § 4 w zw. z art. 285l P.p.s.a., jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Ponadto z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wnoszący zażalenie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu z dnia 24 maja 2011 r., ponieważ nie wykazał, że był uprawniony do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, co również skutkuje odrzuceniem zażalenia od postanowienia z dnia 1 marca 2011 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 285l P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło