II OSK 381/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 listopada 2012 r., II SA/Gd 578/12 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. na decyzją Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2012 r., II SA/Gd 578/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (zwany dalej "WSA") odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. na decyzją Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wskazano, że Wojewoda Pomorski (zwany dalej "wojewodą") - zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. - uchylił decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] marca 2011 r. i odmówił udzielenia pozwolenia na budowę polegającą na wymianie uszkodzonego fragmentu stropu nad pierwszym piętrem w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym przy ul. [...] w G. Decyzję wojewody doręczono Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w G. w dniu 3 sierpnia 2012 r. na wskazany adres do korespondencji, a skarżąca wspólnota wniosła do Sądu skargę na decyzję wojewody w dniu 5 września 2012 r. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, to - tym samym - skoro w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 3 sierpnia 2012 r., a skarżąca wniosła skargę po upływie 30 dni od tego dnia, to Sąd skargę - jako spóźnioną - odrzucił. Wnosząc skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącej wspólnoty zaskarżył w całości ww. postanowienie WSA i wniósł o jego uchylenie w całości, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 ppsa oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 53 § 1 ppsa poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. uznanie, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na ww. decyzję wojewody, z powołaniem się na niedotrzymanie terminu na wniesienie skargi. "Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżącej doręczono zaskarżoną w dniu 3 sierpnia 2012 r., na wskazany adres do korespondencji - zarządca Skarżącej ‘[...] Sp. z o. o. ul. [...], G. - podczas gdy bezspornym jest, że skarżąca otrzymała przedmiotową decyzję doręczoną także na adresy członków zarządu skarżącej, w tym na adres członka zarządu K. W. w dniu 6 sierpnia 2012 r. wraz z pouczeniem, iż od decyzji tej przysługuje skarga do WSA w terminie 30 dni od dnia doręczenia i w tym terminie skargę wniosła". Zdaniem autora skargi kasacyjnej ponadto naruszony został art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 478 ze zmianami - zwanej dalej "Konstytucją") tzn. prawo do rozpatrzenia sprawy przez niezawisły sąd, ponieważ strona skierowała środek zaskarżenia do sądu, kierując się pouczeniem zawartym w decyzji i opierając się na przekonaniu, iż termin na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg od daty doręczenia jej decyzji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano dodatkowo, że skoro ww. decyzja wojewody została doręczona stronie na adres członków zarządu skarżącej, w tym na adres członka zarządu K. W. w dniu 6 sierpnia 2012 r. wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi, to termin na zaskarżenie decyzji rozpoczął swój bieg w dniu 6 sierpnia 2012 r., a zatem wniesienie skargi w dniu 5 września nie naruszyło 30-dniowego terminu. Autor skargi kasacyjnej dodał także, że jeśli Sąd nie podzieli stanowiska strony skarżącej, należy wskazać, iż przedmiotową skargę wniosły w ustawowym terminie dwie osoby fizyczne, podpisane pod skargą do WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest bezzasadna. Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie ustalił stan faktyczny w sprawie, tj. poszczególne daty - datę doręczenia skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w G. zaskarżonej przez nią decyzji i wniesienia przez stronę skarżącą skargi na tą decyzję. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona po upływie przewidzianego w ww. przepisie terminu. W tym stanie rzeczy WSA w pełni prawidłowo zastosował przepis art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ppsa. Odnośnie zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skoro, jak wynika z ustaleń Sądu pierwszej instancji, nie zakwestionowanych w skardze kasacyjnej, strona skarżąca wyraźnie wskazała jako adres do doręczeń zarządcę skarżącej "[...] Sp. z o. o. ul. [...] i także na etapie postępowania administracyjnego poprzedzającego wniesienie skargi nie kwestionowała doręczania pism na ww. adres, właśnie doręczenie decyzji wojewody na ten adres należało traktować jako moment, od którego zaczął biec 30-dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję wojewody. W tym kontekście bez znaczenia dla rozpoczęcia biegu tego terminu było doręczenie decyzji członkom wspólnoty mieszkaniowej, skoro oni sami zadecydowali - jak wynika jasno z akt sądowych -, że właściwym adresem korespondencyjnym, wywołującym skutki w postępowaniu, jest adres zarządcy skarżącej. Informacyjnie NSA wskazuje jedynie, że powołane dla usprawiedliwienia zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej postanowienie NSA dotyczy innej sytuacji, niż ta w rozpatrywanej sprawie, bowiem chodzi o sytuację, gdy w sprawie decyzję otrzymała zarówno strona jak i jej pełnomocnik. Z tego względu, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 ppsa, skargę kasacyjną należało oddalić.