II SO/Sz 7/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 r. sprawy z wniosku M. H. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji wymierzyć Komendantowi Powiatowemu Policji grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych. Pismem z dnia [...] r. M. H, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w P. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Komendy Powiatowej Policji w P. w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego zwolnienia go ze służby w Policji. Komendant Powiatowy Policji w P. w dniu [...] r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami postępowania. W dniu [...] r. M. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w P. w związku z nieprzekazaniem jego skargi do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skarżący wskazał, że odbiór jego skargi z dnia [...] r. został potwierdzony w dniu [...] r. przez dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w P., tymczasem w sposób niezrozumiały potwierdzenie wpływu na pozostałych dwóch egzemplarzach skargi dokonano na ostatniej czystej ich stronie z pieczątką noszącą datę [...] r. Odpowiadając na skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendant Powiatowy Policji w P. wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie. Komendant zauważył, że skarga M. H. z dnia [...] r. została przekazana do Sądu [...] r., a zatem przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny w dniu [...] r. Komendant przyznał, że skarga została przekazana do Sądu z trzydniowym opróżnieniem, jednak przekazanie skargi i akt nie wynikało ze złej woli, a było konsekwencją błędnie odczytanej daty wpływu skargi do Komendy Powiatowej Policji w P. W dniu [...] r. (piątek), o godz. [...], poza godzinami urzędowania sekretariatów i Komendanta M. H. złożył skargę na bezczynność w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego [...]. Dyżurny Komendy Powiatowej Policji w P. przyjął skargę i potwierdził ten fakty dokonując na jednym egzemplarzu zapisu "wpłynęło dnia [...] r., godz. [...]. Następnie egzemplarz ten przekazał skarżącemu. Na pozostałych egzemplarzach nie odnotował daty wpływ (co miało późniejszy wpływ na przekazanie skargi z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu), tłumacząc to nerwową atmosferą oraz koniecznością wykonywania równolegle innych czynności. Komendant wyjaśnił, że z treścią skargi zapoznał się w dniu [...] r., w pierwszym dniu urzędowania i tegoż dnia pracownik sekretariatu opatrzył złożoną skargę stemplem wpływowym z datą [...] r. Ponieważ na pismach nie było innych dat wpływu, jako datę skargi błędnie przyjęto [...] r., choć faktyczną datą złożenia był dzień [...] r. Komendant Powiatowy Policji w P. podkreślił, że nie miał złej woli i celowości złożenia skargi z opóźnieniem, gdyż wnosił w odpowiedzi o odrzucenie lub oddalenie skargi, czyli rozpatrzenie skargi leżało również w interesie organu. W sprawie doszło niewątpliwie do uchybienia terminu wynikającego z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jednakże opóźnienie w wykonaniu nałożonego obowiązku wyniosło jedynie cztery dni, a organ przekazał skargę Sądowi wraz z aktami przed wniesieniem wniosku o ukaranie grzywną. W piśmie z dnia [...] r. zatytułowanym "Wniosek Dowodowy" M. H. zauważył, że jego skarga w dniu [...] r. była odbierana przez ok. [...], a od godz. [...] dnia [...] r. do godz. [...] dnia [...] r., kontrolę nad korespondencją wpływającą do Komendy sprawować winno 5 zmian służby dyżurnej wraz z osobami odpowiedzialnymi za dozór oraz odprawy do służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej skrótem "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego akt lub czynność jest przedmiotem zaskarżenia, ma trzydzieści dni na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przesłanie jej sądowi wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2 p.p.s.a). W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). W ocenie składu orzekającego, grzywna o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. Jednocześnie ma ona charakter prewencyjny. W przypadku, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nawet przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Jak stwierdzono w powołanej uchwale, wymierzenie grzywny w takiej sytuacji, nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (podobnie: WSA w Olsztynie w postanowieniu z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt II SO/Ol 42/10, postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 78/10, postanowienie NSA z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 299/09). Stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Złożony przez M. H. wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny. W rozpoznawanej sprawie mimo upływu terminu do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Komendant Powiatowy Policji w P. nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Organ, pomimo potwierdzenia otrzymania skargi w dnu [...] r. nie przekazała skargi do Sądu wraz odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni, czyli najpóźniej do [...] r. ([...] przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy). Uczynił to bowiem w dniu [...] r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanowił wymierzyć Komendantowi Powiatowemu Policji w P. grzywnę ale w dolnej jej wysokości, uznając, że będzie ona wystarczająca dla spełnienia swojej prewencyjnej funkcji. Wysokość orzeczonej grzywny Sąd ustalił, mając na względzie takie okoliczności jak: - fakt naruszenia ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, - przedmiot skargi, którym była już zarzucana bezczynność organu, - wyjaśnienia organu wskazujące na brak świadomości przekroczenia terminu, a jedynie uchybienie funkcjonariusza przyjmującego korespondencję w dniu [...] r., - okres opóźnienia w przekazaniu skargi wynoszący 3 dni oceniany w kontekście okoliczność złożenia skargi w siedzibie organu w piątek [...] r. w godzinach późno popołudniowych, poza podstawowym rozkładem czasu służby i pracy w Komendzie, wynikającym z Regulaminu Komendy Powiatowej Policji w P. z dnia [...] r., - przekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami postępowania przed wniesienie skargi o wymierzenie grzywny, - pierwsze zdarzenie tego rodzaju po stronie Komendanta Powiatowego Policji w P. odnotowane w tut. Sądzie.